Individualism vs. collectivism - di

Individualism vs. collectivism -
disharmony of interests on personal and collective goals (Parsons and Shils, 1951).

Hofstede raises the idea that society's expectations of Individualism/Collectivism will be reflected by the employee inside the organization.

Collectivist societies will have more emotional dependence on members in their organizations; when in equilibrium - organization is expected to show responsibility on members.

Extreme individualism is seen in the US.

In fact, collectivism in the US is seen as "bad".

Other cultures and societies US will therefore seek to resolve social and organizational problems in ways different from American ways.

Hofstede says that a capitalist market economy fosters individualism and competition and depends on it but individualism is also related to the development of the middle class.

Research indicates that some people and cultures might have both high individualism and high collectivism.

For example, someone who highly values duty to his or her group does not necessarily give a low priority to personal freedom and self-sufficiency.[citation needed]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปัจเจกนิยมเทียบกับ collectivism- แตกแยกคอยในเป้าหมายส่วนบุคคล และการรวม (พาร์สันส์และ Shils, 1951) อย่างไร Hofstede ระดมความคิดที่จะสะท้อนความคาดหวังของสังคมของ ปัจเจก/Collectivism พนักงานภายในองค์กร สังคม collectivist จะมีอารมณ์มากพึ่งสมาชิกในองค์กรของพวกเขา ในสมดุล - องค์กรจะต้องแสดงความรับผิดชอบสมาชิก ปัจเจกนิยมมากจะเห็นในสหรัฐอเมริกา ในความเป็นจริง collectivism ในสหรัฐอเมริกาถูกมองว่าเป็น "ด้อย" ดังนั้นวัฒนธรรมและสังคมสหรัฐฯ อื่น ๆ จะหาเพื่อแก้ไขปัญหาสังคม และองค์กรในรูปแบบที่แตกต่างจากวิธีอเมริกัน อย่างไร Hofstede กล่าวว่า ปัจเจกนิยมและแข่งขันในการส่งเสริมระบบเศรษฐกิจตลาดทุน และขึ้นอยู่กับมัน แต่ปัจเจกยังเกี่ยวข้องกับการพัฒนาของชนชั้นกลาง งานวิจัยบ่งชี้ว่า ผู้คนและวัฒนธรรมบางอย่างอาจมีปัจเจกสูงและ collectivism สูง ตัวอย่าง คนสูงค่าภาษีกับกลุ่มของเขา หรือเธอไม่จำเป็นต้องให้ลำดับความสำคัญต่ำเสรีภาพส่วนบุคคลและปรัชญา [ต้องการอ้างอิง]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปัจเจกกับส่วนรวม
-. แตกแยกของผลประโยชน์กับเป้าหมายส่วนบุคคลและส่วนรวม (พาร์สันส์และ Shils, 1951) Hofstede ยกความคิดที่ว่าความคาดหวังของสังคมของปัจเจก / ส่วนรวมจะสะท้อนให้เห็นโดยพนักงานภายในองค์กร. สังคมฝ่ายซ้ายจะมีการพึ่งพาทางอารมณ์เพิ่มเติมเกี่ยวกับ สมาชิกในองค์กรของพวกเขา เมื่ออยู่ในภาวะสมดุล. - องค์กรคาดว่าจะแสดงความรับผิดชอบต่อสมาชิก. ปัจเจกมากจะเห็นในสหรัฐอเมริกาในความเป็นจริงส่วนรวมในสหรัฐอเมริกาถูกมองว่าเป็น "เลวร้าย". วัฒนธรรมอื่น ๆ และสังคมสหรัฐจึงจะพยายามที่จะแก้ไขปัญหาทางสังคมและองค์กร วิธีที่แตกต่างจากวิธีการที่ชาวอเมริกัน. Hofstede กล่าวว่าเศรษฐกิจตลาดทุนนิยมส่งเสริมปัจเจกและการแข่งขันและขึ้นอยู่กับมัน แต่ปัจเจกที่เกี่ยวข้องนอกจากนี้ยังมีการพัฒนาของชนชั้นกลาง. การวิจัยพบว่าบางคนและวัฒนธรรมที่อาจจะมีทั้งปัจเจกสูงและส่วนรวมสูงตัวอย่างเช่นคนที่สูงค่าการปฏิบัติหน้าที่ให้กับกลุ่มของเขาหรือเธอไม่จำเป็นต้องให้ความสำคัญต่ำที่จะมีเสรีภาพส่วนบุคคลและการพึ่งตัวเอง. [อ้างจำเป็น]