In Australia the process of corpora

In Australia the process of corporatisation of Australian Rules football has gone beyond the mere legal structure of the clubs. It is the nature of the governing body’s ( AFL) and competing clubs’ operations, which is the most visible indication of corporatisation. Linnell (1995) documented the rise of Australian Rules football as a business and traced the first significant step to the mid 1970s with the emergence of Allen Aylett as the youngest president of a then VFL club and the business practices implemented by the North Melbourne Football Club. The club’s strategies achieved two premierships and three grand finals in five years and set a benchmark for business practices which the remaining clubs soon emulated (Mangan and Nauright, 2000). The unrestrained spending on players and coaches needed to be recovered and lead to aggressive marketing and alternative sources of revenue generation and North Melbourne was the first club to employ a full time fund raiser (Hess and Stewart,
1998) . This growth in commercialisation was accelerated by the election of Allen Aylett to the Presidency of the governing body (VFL) and saw the unprecedented introduction of corporate processes such as strategic planning and licencing of merchandise (Mangan and Nauright, 2000).
The next significant progress along the road to corporatisation occurred as a result of the escalating costs (primarily for player transfers) for clubs in the late 1970s. Described as “hyperinflation”, the costs for some clubs threatened their solvency and several were technically bankrupt (Linnell, 1995). The clubs, unable to put aside parochial differences to address the major issues confronting the game, agreed to the appointment of a Commission to administer the game on their behalf. The clubs were now licencees or franchises and subject to licence requirements including the need for continued financial solvency (Hess and Stewart 1998, Mangan and Nauright, 2000). The increased need for finance lead several clubs to issue shares to raise capital.
Further evidence of corporatisation in Australian Rules football, is the negotiation of a collective bargaining agreement between the players, their “union” and the AFL ( Dabscheck, 1989). Finally, the Commission and club boards boast a wealth of corporate talent with the former CEO of Southcorp, partner with Boston Consulting Group, Managing Director of Spotless Services, Chairman of Just Jeans as well as prominent Melbourne business identities John Elliott, Ian Dicker and David Smorgon. Their business expertise and participation on corporate boards promotes the awareness of governance issues within the AFL (McGuire, 1999).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในออสเตรเลีย ทำ corporatisation ฟุตบอลออสเตรเลียได้ไปนอกเหนือจากโครงสร้างทางกฎหมายเพียงของชมรม เป็นธรรมชาติของตัวควบคุม (AFL) และดำเนินการแข่งขันสโมสร ซึ่งเป็นการบ่งชี้ corporatisation สุดเห็น Linnell (1995) เอกสารเพิ่มขึ้นของฟุตบอลออสเตรเลียเป็นธุรกิจ และติดตามก้าวแรกที่สำคัญสาว ๆ กลางกับการเกิดขึ้นของอัลเลน Aylett เป็นประธานคลับ VFL แล้วและดำเนินธุรกิจที่ดำเนินการ โดยสโมสรฟุตบอลเมลเบิร์นเหนืออายุน้อยที่สุด กลยุทธ์ของคลับสำเร็จ premierships สองและรอบชิงชนะเลิศแกรนด์สามในห้าปี และกำหนดเกณฑ์มาตรฐานสำหรับธุรกิจแนวที่เหลือคลับเร็ว ๆ นี้เลียนแบบ (Mangan และ Nauright, 2000) ในเมื่อใช้โค้ชและผู้เล่นต้องสามารถกู้คืน และนำไปสู่การตลาดเชิงรุก และแหล่งทางเลือกของการสร้างรายได้และเมลเบิร์นเป็นคลับแรกสอยลวกการกองทุนเต็มเวลา (Hess และสจ๊วต1998) เจริญเติบโตนี้ใน commercialisation ถูกเร่ง โดยราษฎร Aylett อัลเลนกับประธานาธิบดีของตัวควบคุม (VFL) และเห็นแนะนำเป็นประวัติการณ์ของบริษัทกระบวนการเชิงกลยุทธ์การวางแผน และออกใบอนุญาตใหม่ของสินค้า (Mangan และ Nauright, 2000)ความคืบหน้าสำคัญถัดไปตามถนน corporatisation เกิดจากต้นทุน escalating (หลักสำหรับการโอนย้ายผู้เล่น) สำหรับสโมสรในปลายทศวรรษที่ 1970 อธิบายว่า "ภาวะเงินเฟ้อยิ่งยวด" ทุนสำหรับบางชมรมขู่สภาพคล่องในการและหลายเทคนิคหมด (Linnell, 1995) คลับ ไม่สามารถวางเฉยต่าง parochial ต้องแก้ไขปัญหาหลักที่เผชิญเกม ตกลงที่จะแต่งตั้งคณะกรรมการเพื่อดูแลเกมในนามของตน คลับมีตอนนี้ licencees หรือแฟรนไชส์ และภายใต้ข้อกำหนดของใบอนุญาตรวมทั้งต่อสภาพคล่องทางการเงินใน (Hess และสจ๊วต 1998, Mangan และ Nauright, 2000) ที่เพิ่มขึ้นต้องการเงินนำชมรมต่าง ๆ การออกหุ้นเพื่อระดมทุนเพิ่มเติมหลักฐาน corporatisation ในฟุตบอลออสเตรเลีย มีการเจรจาข้อตกลงการเจรจาระหว่างผู้เล่น "สหภาพ" ของพวกเขา และ AFL (Dabscheck, 1989) สุดท้าย ค่าคอมมิชชันและคลับบอร์ดอวดความสามารถขององค์กรกับ CEO Southcorp เก่าให้เลือกมากมาย พันธมิตรกับ กลุ่มที่ปรึกษาบอสตัน จัดการกรรมการของสะอาดบริการ ประธานของเพียงกางเกงยีนส์ เป็นเมลเบิร์นเด่นธุรกิจประจำ ตจอห์น เอียน Dicker และ David Smorgon นักธุรกิจผู้เชี่ยวชาญและมีส่วนร่วมในบอร์ดของบริษัทส่งเสริมการรับรู้ปัญหาการกำกับดูแลกิจการภายใน AFL (McGuire, 1999)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในประเทศออสเตรเลียกระบวนการของ corporatisation ของฟุตบอลออสเตรเลียกฎได้ไปกว่าเพียงโครงสร้างทางกฎหมายของสโมสร มันเป็นธรรมชาติของการปกครองของ (แอฟ) และการแข่งขันกอล์ฟการดำเนินงาน 'ซึ่งเป็นตัวบ่งชี้ที่มองเห็นได้มากที่สุดของ corporatisation Linnell (1995) เอกสารการเพิ่มขึ้นของฟุตบอลออสเตรเลียกฎเป็นธุรกิจและตรวจสอบขั้นตอนที่สำคัญแรกที่จะกลางปี ​​1970 ที่มีการเกิดขึ้นของอัลเลน Aylett เป็นประธานาธิบดีคนสุดท้องของสโมสรแล้ว VFL และการดำเนินธุรกิจที่ดำเนินการโดยนอร์ทเมลเบิร์นฟุตบอลคลับ . กลยุทธ์ของสโมสรที่ประสบความสำเร็จสองสาม premierships และรอบชิงชนะเลิศแกรนด์ในห้าปีและกำหนดมาตรฐานสำหรับการดำเนินธุรกิจซึ่งสโมสรที่เหลือเทิดทูนเร็ว ๆ นี้ (Mangan และ Nauright, 2000) การใช้จ่ายไม่ถูก จำกัด อยู่กับผู้เล่นและโค้ชจำเป็นที่จะกู้คืนและนำไปสู่การตลาดเชิงรุกและแหล่งทางเลือกของการสร้างรายได้และนอร์ทเมลเบิร์นเป็นสโมสรแรกที่จะใช้เวลาระดมทุนเต็มรูปแบบ (เฮสส์และสจ๊วต,
1998) การเจริญเติบโตในเชิงพาณิชย์นี้ถูกเร่งโดยการเลือกตั้งของอัลเลน Aylett ให้ดำรงตำแหน่งประธานของการปกครอง (VFL) และได้เห็นการเปิดตัวเป็นประวัติการณ์ของกระบวนการขององค์กรเช่นการวางแผนเชิงกลยุทธ์และการออกใบอนุญาตของสินค้า (Mangan และ Nauright, 2000).
ความคืบหน้าอย่างมีนัยสำคัญต่อไป ไปตามถนนเพื่อ corporatisation ที่เกิดขึ้นเป็นผลมาจากค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น (ส่วนใหญ่สำหรับการโอนผู้เล่น) ให้กับสโมสรในช่วงปลายปี 1970 อธิบายว่า "hyperinflation" ค่าใช้จ่ายสำหรับบางสโมสรขู่ละลายและอีกหลายของพวกเขาเป็นบุคคลล้มละลายทางเทคนิค (Linnell, 1995) สโมสรไม่สามารถที่จะใส่กันความแตกต่างตำบลเพื่อแก้ไขปัญหาที่สำคัญเผชิญหน้ากับเกมตกลงที่จะแต่งตั้งคณะกรรมการการจัดการเกมในนามของพวกเขา สโมสรตอนนี้ licencees หรือแฟรนไชส์และภายใต้ข้อกำหนดสิทธิการใช้งานรวมถึงความจำเป็นในการละลายทางการเงินอย่างต่อเนื่อง (เฮสส์และสจ๊วต 1998 Mangan และ Nauright, 2000) ความต้องการที่เพิ่มขึ้นสำหรับสโมสรที่นำเงินทุนหลายครั้งที่จะออกหุ้นเพิ่มทุน.
หลักฐานอื่น ๆ เพิ่มเติมของ corporatisation ในฟุตบอลออสเตรเลียกฎคือการเจรจาข้อตกลงการเจรจาต่อรองระหว่างผู้เล่นของพวกเขา "ยูเนี่ยน" และแอฟ (Dabscheck, 1989) ในที่สุดคณะกรรมการและคณะกรรมการสโมสรอวดความมั่งคั่งของความสามารถขององค์กรกับอดีตซีอีโอของ Southcorp, พันธมิตรกับ Boston Consulting Group, กรรมการผู้จัดการ บริษัท บริการ Spotless ประธานเพียงแค่กางเกงยีนส์เช่นเดียวกับตัวตนที่โดดเด่นทางธุรกิจเมลเบิร์นจอห์นเอลเลียต, เอียน Dicker และเดวิด Smorgon ความเชี่ยวชาญทางธุรกิจของพวกเขาและการมีส่วนร่วมในคณะกรรมการขององค์กรส่งเสริมการตระหนักถึงปัญหาการกำกับดูแลภายในแอฟ (แมคไกวร์, 1999)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในออสเตรเลียขั้นตอนการแปลงของออสเตรเลียกฎฟุตบอลได้ไปกว่าโครงสร้างทางกฎหมายเพียงของคลับ เป็นเรื่องธรรมชาติของร่างกายที่ควบคุม ( AFL ) และชมรม งานแข่งขัน ซึ่งเป็นสัญญาณที่เห็นได้ชัดที่สุดของการแปลง .linnell ( 1995 ) บันทึกการเพิ่มขึ้นของออสเตรเลียกฎฟุตบอลเป็นธุรกิจและตรวจสอบขั้นตอนที่สำคัญแรกกลางปี 1970 กับการเกิดขึ้นของอัลเลน เอลิตเป็นประธานคนสุดท้องของแล้ว vfl คลับและแนวทางปฏิบัติทางธุรกิจดำเนินการโดยเหนือเมลเบิร์นฟุตบอลคลับกลยุทธ์ของคลับได้ 2 Premierships และสามรอบชิงชนะเลิศแกรนด์ในห้าปีและการตั้งค่ามาตรฐานในการปฏิบัติทางธุรกิจที่เร็วขึ้น ( Mangan สโมสรที่เหลือ และ nauright , 2000 )ใจแตกที่ใช้โค้ชและผู้เล่นต้องการที่จะกู้คืนและนำไปสู่การตลาดเชิงรุกและทางเลือกแหล่งสร้างรายได้และเมลเบิร์นเหนือ เป็นสโมสรแรกที่จ้างเต็มเวลา ระดมทุน ( เฮส และสจ๊วต
1998 )การเจริญเติบโตในการค้าถูกเร่งโดยการเลือกตั้งของอัลเลน เอลิตจะเป็นประธานาธิบดีของร่างกายที่ควบคุม ( vfl ) และเคยเห็นเบื้องต้นของกระบวนการขององค์กร เช่น การวางแผนเชิงกลยุทธ์ และการออกใบอนุญาตของสินค้า ( Mangan และ nauright
, 2000 )อีกอย่างก้าวหน้าไปตามถนนเพื่อการแปลงเกิดขึ้นเป็นผลมาจากค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น ( เป็นหลักสำหรับการถ่ายโอน Player ) สำหรับสโมสรในปลายทศวรรษ อธิบายไว้ว่า " สภาพคล่อง " ค่าใช้จ่ายสำหรับบางคลับข่มขู่ของการละลายและหลายคนล้มละลายทางเทคนิค ( linnell , 1995 ) คลับไม่สามารถใส่กันความแตกต่างตำบลที่อยู่ปัญหาใหญ่กับเกมตกลงที่จะแต่งตั้งคณะกรรมการ เพื่อให้เกม ในนามของพวกเขา คลับ ตอนนี้ licencees หรือแฟรนไชส์ และอาจต้องมีใบอนุญาต รวมถึงความต้องการอย่างต่อเนื่องความสามารถทางการเงิน ( Hess สจ๊วต และ nauright Mangan และ 1998 , 2000 )เพิ่มความต้องการทางการเงินนำหลายสโมสรจะออกหุ้นเพิ่มทุน
หลักฐานเพิ่มเติมของการแปลงในกฎกติกาฟุตบอลออสเตรเลีย คือ การเจรจาของการเจรจาต่อรองข้อตกลงระหว่างผู้เล่นของ " สหภาพ " และแอฟ ( dabscheck , 1989 ) ในที่สุด คณะกรรมการและคณะกรรมการชมรม อวดความมั่งคั่งของความสามารถขององค์กรที่มี southcorp อดีตซีอีโอ ,หุ้นส่วนกับ Boston Consulting Group , กรรมการผู้จัดการของบริการเอี่ยมอ่อง ประธานของกางเกงยีนส์เป็นอัตลักษณ์โดดเด่นเมลเบิร์นธุรกิจจอห์นเอลเลียต เอียน ต่อรองราคา และ เดวิด smorgon . ความเชี่ยวชาญทางธุรกิจ และการมีส่วนร่วมในบอร์ดองค์กรส่งเสริมความตระหนักในประเด็นธรรมาภิบาลภายในแอฟ ( McGuire
, 1999 )