2.3. Corporate governance and volat

2.3. Corporate governance and volatility

In our model, there need not be any actual expropriation by managers while times are good, for example when αR⩾1. Typically, in most emerging markets α is above 0.3 (i.e., much higher than is usual in the U.S.), so a reasonably optimistic expectation for R might be enough to remove the incentive for managerial theft. Detailed examination of insider ownership in some emerging markets is in La Porta et al. (1999) and LLSV (1999b), who find, for example, that the median cash flow rights (in companies where insiders control more than 20% of the votes) are 41% in Argentina, 26% in Korea, 28% in Hong Kong, 34% in Mexico, 20% in Israel, and 31% in Singapore. This suggests that the “institutions” that protect investors’ rights are not important as long as growth lasts, because managers do not want to steal. It may even be possible to attract a great deal of outside capital during a period when the economy expands. But when growth prospects decline, the lack of good corporate governance becomes important. Without effective shareholder protection, a mild shock can entail a large increase in stealing, which in turn causes a large depreciation. This explains, for example, how a country can grow rapidly even if its institutions are flawed. Prime Minister Mahathir of Malaysia argues that rapid growth implies that the institutions are good: “We were growing at the rate of more than 8% a year for almost ten years. You must give us credit for knowing how to run the country” (The Far Eastern Economic Review, July 2, 1998, p. 15.) However, our model shows that institutions matter most when an economy experiences a downturn.

According to this argument, a country can grow rapidly for an indefinite period even if it has weak protection for shareholder rights. But weak institutions of this kind make a country vulnerable, in the sense that a small negative shock to expected future earnings can have a large effect on the economy. If this theory is correct, institutions affect volatility, specifically the size of the decline in asset values and exchange rates when there is an adverse shock to expected future earnings.

Our argument suggests two empirical issues to investigate. First, across countries where there is some initial loss of confidence, does the exchange rate depreciate more when corporate governance is weaker? We deal with this in Section 5. Our simple model is silent on whether de facto or de jure shareholder and creditor rights matter more. We can test these alternatives by examining which kinds of rights were more important in determining the extent of exchange rate depreciation in 1997–98. Second, the model predicts that countries with poor corporate governance should also have weaker ex post stock market performance if we include the 1997–98 crisis. We examine the evidence on this point in Section 6.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2.3. กำกับและผันผวนในแบบของเรา ต้องไม่มีการเวนคืนจริง โดยผู้จัดการในขณะที่เวลาดี ตัวอย่างเช่นเมื่อ αR⩾1 ในตลาดเกิดใหม่สุด αคือเหนือ 0.3 (เช่น มากขึ้นกว่าปกติในสหรัฐอเมริกา), จึงคาดหวังที่สมเหตุสมผลในเชิงบวกสำหรับ R อาจจะเพียงพอที่จะเอาแรงจูงใจการโจรกรรมที่จัดการ ตรวจสอบรายละเอียดภายในเป็นเจ้าของในบางประเทศอยู่ใน La Porta et al. (1999) และ LLSV (1999b), ผู้ที่ค้นหา เช่น สิทธิเฉลี่ยกระแสเงินสดในบริษัทที่บุคคลภายในควบคุมมากกว่า 20% ของคะแนนเสียง) 41% ในอาร์เจนตินา 26% ในเกาหลี 28% ใน Hong Kong, 34% ในเม็กซิโก 20% ในอิสราเอล และ 31% ในสิงคโปร์ นี้แสดงให้เห็นว่า "สถาบัน" ที่ปกป้องนักลงทุนมีความสำคัญตราบใดที่เจริญเติบโตนาน เพราะผู้จัดการไม่ต้องขโมย มันอาจจะสามารถดึงดูดอย่างมากของทุนภายนอกในช่วงระยะเวลาเมื่อการขยายตัวของเศรษฐกิจ แต่เมื่อเติบโตทางเศรษฐกิจลดลง การขาดธรรมาภิบาลเป็นสำคัญ โดยผู้ถือหุ้นมีประสิทธิภาพป้องกัน ช็อกอ่อนสามารถนำมาซึ่งการเพิ่มขนาดใหญ่ในขโมย ซึ่งจะทำให้ค่าเสื่อมราคาขนาดใหญ่ นี้อธิบาย เช่น วิธีประเทศสามารถเติบโตอย่างรวดเร็วแม้ว่าสถาบันที่มีข้อผิดพลาดนี้ นายกรัฐมนตรี Mahathir มาเลเซียแย้งว่า เติบโตอย่างรวดเร็วหมายถึงสถาบันที่ดี: "เรามีอัตราการเติบโตมากกว่า 8% ต่อปีเกือบสิบปี คุณต้องให้เราเครดิตรู้วิธีการเรียกใช้ประเทศ" (ในตะวันออกไกลเศรษฐกิจวิจารณ์ 2 กรกฎาคม 1998, p. 15) อย่างไรก็ตาม รูปแบบของเราแสดงว่า สถาบันสำคัญเมื่อเศรษฐกิจเกิดการชะลอตัวตามอาร์กิวเมนต์ ประเทศสามารถเติบโตอย่างรวดเร็วเป็นระยะไม่แม้ว่าจะมีการป้องกันอ่อนแอสิทธิผู้ถือหุ้น แต่สถาบันอ่อนแอชนิดนี้ทำให้ประเทศอ่อนแอ ในแง่ที่ว่า ช็อตลบตัวเล็กกับรายได้ในอนาคตที่คาดสามารถมีผลต่อเศรษฐกิจใหญ่ ถ้าทฤษฎีนี้ถูกต้อง สถาบันส่งผลต่อความผันผวน โดยเฉพาะอย่างยิ่งขนาดของการลดลงของมูลค่าสินทรัพย์และอัตราแลกเปลี่ยนเมื่อมีการกระแทกต่อเพื่อกำไรในอนาคตที่คาดอาร์กิวเมนต์ของเราแสดงให้เห็นปัญหาเชิงประจักษ์ที่สองเพื่อตรวจสอบ ครั้งแรก ประเทศมีการสูญเสียความมั่นใจบางครั้งแรก ไม่อัตราแลกเปลี่ยนเสื่อมมากเมื่อกำกับจะอ่อน เราจัดการกับนี้ในข้อ 5 แบบง่าย ๆ ของเราแบบ silent บนว่าพฤตินัย หรือ de jure สิทธิผู้ถือหุ้นและเจ้าหนี้เรื่องมาก เราสามารถทดสอบอื่น โดยการตรวจสอบชนิดของสิทธิสำคัญในการกำหนดขอบเขตของค่าเสื่อมราคาอัตราแลกเปลี่ยนในปี 1997 – 98 ที่สอง รูปแบบคาดการณ์ว่า ประเทศที่ มีการกำกับดูแลองค์กรที่ดีควรมีอ่อนอดีตลงประสิทธิภาพการทำงานของตลาดหลักทรัพย์ถ้าเรารวม 1997-98 วิกฤตการณ์ เราตรวจสอบหลักฐานในประเด็นนี้ในมาตรา 6

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2.3 บรรษัทภิบาลและความผันผวนในรูปแบบของเรามีไม่จำเป็นต้องเวนคืนใด ๆ ที่เกิดขึ้นจริงโดยผู้จัดการในขณะที่เวลาเป็นสิ่งที่ดีเช่นเมื่อαR⩾1 โดยปกติแล้วในตลาดเกิดใหม่มากที่สุดแอลฟาอยู่เหนือ 0.3 (กล่าวคือสูงกว่าปกติในสหรัฐอเมริกา) ดังนั้นความคาดหวังในแง่ดีพอสมควรสำหรับ R อาจจะพอที่จะลบแรงจูงใจสำหรับการขโมยการบริหารจัดการ ตรวจสอบรายละเอียดของความเป็นเจ้าของภายในในตลาดเกิดใหม่บางส่วนอยู่ใน La Porta et al, (1999) และ LLSV (1999b) ซึ่งพบว่าตัวอย่างเช่นว่าสิทธิกระแสเงินสดเฉลี่ย (ใน บริษัท ที่ภายในการควบคุมมากขึ้นกว่า 20% ของคะแนน) เป็น 41% ในอาร์เจนตินา 26% ในเกาหลี 28% ในฮ่องกง ฮ่องกง 34% ในเม็กซิโก 20% ในอิสราเอลและ 31% ในสิงคโปร์ นี้แสดงให้เห็นว่า "สถาบัน" ที่ปกป้องสิทธิของนักลงทุนจะไม่สำคัญตราบใดที่การเจริญเติบโตของเวลาเพราะผู้จัดการไม่ต้องการที่จะขโมย แม้มันอาจจะเป็นไปได้ที่จะดึงดูดการจัดการที่ดีของเงินทุนในช่วงเวลานอกเมื่อเศรษฐกิจขยายตัว แต่เมื่อลดลงแนวโน้มการเติบโตที่ขาดการกำกับดูแลกิจการที่ดีเป็นสิ่งที่สำคัญ โดยไม่มีการป้องกันของผู้ถือหุ้นที่มีประสิทธิภาพช็อตอ่อนสามารถนำมาซึ่งการเพิ่มขึ้นมากในการขโมยซึ่งจะทำให้เกิดการคิดค่าเสื่อมราคาที่มีขนาดใหญ่ นี้อธิบายตัวอย่างเช่นวิธีการที่เป็นประเทศที่สามารถเจริญเติบโตได้อย่างรวดเร็วแม้ว่าสถาบันมีข้อบกพร่อง นายกรัฐมนตรีมหาธีร์ของมาเลเซียระบุว่าการเติบโตอย่างรวดเร็วหมายความว่าสถาบันเป็นสิ่งที่ดี: "เรากำลังเติบโตในอัตรามากกว่า 8% ต่อปีสำหรับเกือบสิบปี คุณต้องให้เครดิตเรารู้วิธีการบริหารประเทศ "(ฟาร์อีสเทิร์นทบทวนเศรษฐกิจ 2 กรกฎาคม 1998, น. 15) อย่างไรก็ตามรูปแบบของเราแสดงให้เห็นว่าสถาบันการศึกษามีความสำคัญมากที่สุดเมื่อเศรษฐกิจประสบภาวะตกต่ำ. ตามที่อาร์กิวเมนต์นี้ ซึ่งเป็นประเทศที่สามารถเจริญเติบโตได้อย่างรวดเร็วสำหรับระยะเวลาไม่แน่นอนแม้ว่าจะมีการป้องกันที่อ่อนแอเพื่อสิทธิของผู้ถือหุ้น แต่สถาบันที่อ่อนแอของชนิดนี้ทำให้ประเทศมีความเสี่ยงในแง่ที่ว่าช็อตที่เป็นลบขนาดเล็กเพื่อให้รายได้ในอนาคตคาดว่าจะมีผลกระทบอย่างมากต่อเศรษฐกิจ ถ้าทฤษฎีนี้ถูกต้องส่งผลกระทบต่อสถาบันผันผวนโดยเฉพาะขนาดของการลดลงของมูลค่าสินทรัพย์และอัตราแลกเปลี่ยนเมื่อมีการช็อตที่ไม่พึงประสงค์ให้กับรายได้ในอนาคตคาดว่า. อาร์กิวเมนต์ของเราแสดงให้เห็นสองประเด็นเชิงประจักษ์ในการตรวจสอบ ครั้งแรกทั่วประเทศที่มีการสูญเสียบางส่วนเริ่มต้นของความเชื่อมั่นไม่อัตราแลกเปลี่ยนที่อ่อนค่ามากขึ้นเมื่อการกำกับดูแลกิจการจะลดลง? เราจัดการกับเรื่องนี้ในมาตรา 5 รูปแบบที่เรียบง่ายของเราเป็นไปอย่างเงียบอยู่กับว่าพฤตินัยหรือนิตินัยผู้ถือหุ้นและเจ้าหนี้สิทธิสำคัญมากขึ้น เราสามารถทดสอบทางเลือกเหล่านี้โดยการตรวจสอบซึ่งชนิดของสิทธิมนุษยชนที่มีความสำคัญมากขึ้นในการกำหนดขอบเขตของค่าเสื่อมราคาอัตราแลกเปลี่ยนใน 1997-98 ประการที่สองรูปแบบคาดการณ์ว่าประเทศที่มีการกำกับดูแลกิจการที่ไม่ดีควรจะมีการโพสต์อดีตอ่อนแอประสิทธิภาพตลาดหุ้นถ้าเรารวมถึงวิกฤต 1997-1998 เราตรวจสอบหลักฐานในประเด็นนี้ไว้ในมาตรา 6