Outstanding Universal ValueBrief sy

Outstanding Universal Value
Brief synthesis
Hoi An Ancient town is located in Viet Nam’s central Quang Nam Province, on the north bank near the mouth of the Thu Bon River. The inscribed property comprises 30 ha and it has a buffer zone of 280 ha. It is an exceptionally well-preserved example of a small-scale trading port active the 15th to 19th centuries which traded widely, both with the countries of Southeast and East Asia and with the rest of the world. Its decline in the later 19th century ensured that it has retained its traditional urban tissue to a remarkable degree.
The town reflects a fusion of indigenous and foreign cultures (principally Chinese and Japanese with later European influences) that combined to produce this unique survival.
The town comprises a well-preserved complex of 1,107 timber frame buildings, with brick or wooden walls, which include architectural monuments, commercial and domestic vernacular structures, notably an open market and a ferry quay, and religious buildings such as pagodas and family cult houses. The houses are tiled and the wooden components are carved with traditional motifs. They are arranged side-by-side in tight, unbroken rows along narrow pedestrian streets. There is also the fine wooden Japanese bridge, with a pagoda on it, dating from the 18th century. The original street plan, which developed as the town became a port, remains. It comprises a grid of streets with one axis parallel to the river and the other axis of streets and alleys set at right angles to it. Typically, the buildings front the streets for convenient customer access while the backs of the buildings open to the river allowing easy loading and off-loading of goods from boats.
The surviving wooden structures and street plan are original and intact and together present a traditional townscape of the 17th and 18th centuries, the survival of which is unique in the region. The town continues to this day to be occupied and function as a trading port and centre of commerce. The living heritage reflecting the diverse communities of the indigenous inhabitants of the town, as well as foreigners, has also been preserved and continues to be passed on. Hoi An Ancient Town remains an exceptionally well-preserved example of a Far Eastern port.
Criterion (ii): Hoi An is an outstanding material manifestation of the fusion of cultures over time in an international commercial port.
Criterion (v): Hoi An is an exceptionally well-preserved example of a traditional Asian trading port.
Integrity
Hoi An Ancient Town has retained its original form and function as an outstanding example of a well-preserved traditional South East Asian trading port and commercial centre. It remains complete as a homogenous complex of traditional wooden buildings, with the original organically developed street plan, within the town’s original river/seacoast setting.
These original cultural and historic features demonstrate the town’s outstanding universal value and are present, well-preserved, and evident within the boundary of the inscribed property, even while it continues to be occupied and function as a trading port, as well as a popular tourism destination. As a result of this economic stagnation since the 19th century, it has not suffered from development and there has not been pressure to replace the older wooden buildings with new ones in modern materials. This has ensured that the town has retained its traditional urban tissue and is preserved in a remarkably intact state.
Authenticity
Hoi An Ancient Town has retained its traditional wooden architecture and townscape in terms of plot size, materials, façade and roof line. Its original street plan, with buildings backing on to the river, with its infrastructure of quays, canals and bridges in its original setting, also remains. The historic landscape setting is also intact, consisting of a coastal environment of river, seashore, dunes and islands.
Because most of the buildings were constructed in wood it is necessary for them to be repaired at intervals, and so many buildings with basic structures from the 17th and 18th centuries were renewed in the 19th century, using traditional methods of repair. There is currently no pressure to replace older buildings with new ones in modern materials such as concrete and corrugated iron.
Protection and management requirements
Hoi An Ancient Town was classified as a National Cultural Heritage Site in 1985 and subsequently as a Special National Cultural Heritage Site under the Cultural Heritage Law of 2001 amended in 2009. The entire town is State property and is effectively protected by a number of relevant national laws and governmental decisions, such as: the Cultural Heritage Law (2001, amended 2009) and the Tourism Law (2005). The 1997 Hoi An Town Statute defines in regulations that are implemented by the Hoi An Center for Monuments Management and Preservation, the responsible agency of the People’s Committee for the management of the property. Day-to-day management involves collaboration with various stakeholders, to maintain the authenticity and integrity of the property and to monitor socio-economic activities within and adjacent to the property. The capacity of the professional staff has been and continues to be developed by many domestic and international training courses. Revenue from entrance tickets is invested directly in the management, preservation and promotion of the property. Management and preservation are further strengthened through master planning and action plans at the local level. There are also regular restoration and conservation programmes.
Multi-disciplinary research conducted by teams of international and national scholars has informed the conservation and interpretation of the town’s heritage. This research is on-going. Within the property boundary, the landscape, the townscape, the architecture and all material cultural artifacts are preserved.
A Management Plan was implemented at the time of nomination of the property, and is being kept up to date and reviewed as required by UNESCO to ensure that it remains effective.
The buffer zone is managed to protect the property from external threats. The potential adverse effects to the property caused by annual flooding and urbanization are being effectively controlled with the active participation of all authorities and the local community.
The Master Plan for the Hoi An Ancient town conservation, restoration and promotion together with the city and tourism development was approved by Prime Minister on 12 January 2012, covered the period until 2025.
Long-term management should aim to promote improvement in the living conditions for local residents. As tourism increases a strategy to manage it within the parameters of the site will be required. Strategies to deal with adverse effects of the climate are being developed and should be included in the Management Plan.
In the future, it is an aim to link the Hoi An Ancient Town with the adjacent UNESCO Cu Lao Cham Biosphere Reserve and to build Hoi An into a community integrating ecology, culture and tourism.
Long Description
Hoi An, an exceptionally well-preserved example of a traditional Asian trading port, is an outstanding material manifestation of the fusion of cultures over time in an international maritime commercial centre.
The town is a special example of a traditional trading port in South-East Asia which has been completely and assiduously preserved: it is the only town in Viet Nam that has survived intact in this way. Most of the buildings are in the traditional architectural style of the 19th and 20th centuries. They are aligned along narrow lanes of traditional type. They include many religious buildings, such as pagodas, temples, meeting houses, etc., which relate to the development of a port community. The traditional lifestyle, religion, customs and cooking have been preserved and many festivals still take place annually.
Archaeological finds and excavations have shown that there was a port and trading centre of the local Sa Huynh people along the Thu Bon River as early as the 2nd century BC. This continued to expand, especially during its most flourishing period from the late 16th to the early 18th centuries. It was through Hoi An that Christianity penetrated Vietnam in the 17th century.
By the end of the century, the rise of other ports on the coast of Vietnam, in particular Da Nang, and silting of its harbour, led to the final eclipse of Hoi An. As a result of this economic stagnation, it has preserved its early appearance in a remarkably intact state, the only town in the country to have done so. The ancient town is situated on the north bank of Thu Bon River. There is a street running east-west along the river's edge and three further streets parallel to the river. They are intersected at right angles by streets and alleys. Within this area there are houses (often combined with shops), religious monuments such as pagodas, temples, communal houses and family cult houses, a ferry quay and an open market.
The architecture of Hoi An, which is almost entirely of wood, is of considerable interest. It combines traditional Vietnamese designs and techniques with those from other countries, above all China and Japan, whose citizens settled there to trade and built houses and community centres to their own designs.
The typical house conforms to a corridor plan, the following elements occurring in sequence: house, yard and house. The buildings are:
family cult houses, dedicated to the worship of ancestors;
the community houses, used for worship of ancient sages, founders of settlements, or the legendary founders of crafts;
the pagodas are almost all from the 19th century, although inscriptions show them to have been founded in the 17th and 18th centuries. They conform to a square layout and decoration is largely confined to the elaborate roofs. In the case of the larger examples, they constituted nuclei of

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ค่าสากลที่โดดเด่นสังเคราะห์โดยสังเขปเมืองฮอยอันโบราณอยู่จังหวัดของเวียดนามกลางกว๋างนาม บนฝั่งเหนือใกล้ปากแม่น้ำทูบอน คุณสมบัติจารึกไว้ประกอบด้วย 30 ฮา และมีพื้นที่กันชนของ 280 ฮา ตัวล้ำอย่างยิ่งอย่างระบุท่าใช้งานในศตวรรษที่ 15-19 ซึ่งซื้อขายกันอย่างแพร่หลาย ทั้ง กับประเทศในตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียตะวันออก และส่วนเหลือของโลกได้ การลดลงในศตวรรษที่ 19 หลังมั่นใจว่า มันมีสะสมเนื้อเยื่อของเมืองโบราณระดับโดดเด่นเมืองการสะท้อนของพื้นเมือง และต่างวัฒนธรรม (หลักภาษาจีนและญี่ปุ่น ด้วยอิทธิพลที่ยุโรปในภายหลัง) ที่รวมการผลิตนี้อยู่รอดเฉพาะ ที่ซับซ้อนอย่างยิ่ง 1,107 ไม้กรอบอาคาร อิฐหรือผนังไม้ ที่อนุสาวรีย์สถาปัตยกรรม พาณิชย์ประกอบด้วยเมือง และภายในพื้นถิ่นตอนโครงสร้าง ยวดตลาดเปิด และเฟอร์รีคีย์ และอาคารทางศาสนาเช่นเจดีย์และลัทธิครอบครัวบ้าน บ้านเป็นกระเบื้อง และประกอบไม้แกะสลัก ด้วยความดั้งเดิม จะจัด--เคียงข้างกันเป็นแถวแน่น ไม่เสียหายตามถนนแคบคนเดินเท้า นอกจากนี้ยังมีดีไม้สะพานญี่ปุ่น มีเจดีย์บน เดทจากศตวรรษ 18 ถนนแผนเดิม ซึ่งพัฒนาเป็นเมืองกลายเป็น พอร์ต ยังคง จะประกอบด้วยเส้นตารางของแกนหนึ่งที่คู่ขนานไปกับแกนของถนนและสนามมุมขวาจะ โดยทั่วไป อาคารด้านหน้าถนนสำหรับการเข้าถึงลูกค้าสะดวกขณะเปิดหลังของอาคารริเวอร์ช่วยให้ง่ายต่อการโหลด และ off-loading สินค้าจากเรือโครงสร้างไม้ที่รอดตายและแผนถนนเดิม และเหมือนเดิม และร่วมกันนำเสนอ townscape แบบดั้งเดิมของศตวรรษ 17 และ 18 อยู่รอดซึ่งมีเฉพาะในภูมิภาค เมืองนี้ยังคงเป็นฟังก์ชันเป็นพอร์ตเทรดและศูนย์การค้าและการ มรดกชีวิตสะท้อนให้เห็นถึงชุมชนที่มีความหลากหลายของคนพื้นเมืองเมือง รวมทั้งชาวต่างชาติ มีการรักษา และยังสามารถส่งผ่าน เมืองโบราณฮอยอันยังคง ตัวอย่างล้ำอย่างยิ่งท่าเรือตะวันออกไกลCriterion (ii): Hoi An is an outstanding material manifestation of the fusion of cultures over time in an international commercial port.Criterion (v): Hoi An is an exceptionally well-preserved example of a traditional Asian trading port.IntegrityHoi An Ancient Town has retained its original form and function as an outstanding example of a well-preserved traditional South East Asian trading port and commercial centre. It remains complete as a homogenous complex of traditional wooden buildings, with the original organically developed street plan, within the town’s original river/seacoast setting.These original cultural and historic features demonstrate the town’s outstanding universal value and are present, well-preserved, and evident within the boundary of the inscribed property, even while it continues to be occupied and function as a trading port, as well as a popular tourism destination. As a result of this economic stagnation since the 19th century, it has not suffered from development and there has not been pressure to replace the older wooden buildings with new ones in modern materials. This has ensured that the town has retained its traditional urban tissue and is preserved in a remarkably intact state.AuthenticityHoi An Ancient Town has retained its traditional wooden architecture and townscape in terms of plot size, materials, façade and roof line. Its original street plan, with buildings backing on to the river, with its infrastructure of quays, canals and bridges in its original setting, also remains. The historic landscape setting is also intact, consisting of a coastal environment of river, seashore, dunes and islands.Because most of the buildings were constructed in wood it is necessary for them to be repaired at intervals, and so many buildings with basic structures from the 17th and 18th centuries were renewed in the 19th century, using traditional methods of repair. There is currently no pressure to replace older buildings with new ones in modern materials such as concrete and corrugated iron.Protection and management requirementsHoi An Ancient Town was classified as a National Cultural Heritage Site in 1985 and subsequently as a Special National Cultural Heritage Site under the Cultural Heritage Law of 2001 amended in 2009. The entire town is State property and is effectively protected by a number of relevant national laws and governmental decisions, such as: the Cultural Heritage Law (2001, amended 2009) and the Tourism Law (2005). The 1997 Hoi An Town Statute defines in regulations that are implemented by the Hoi An Center for Monuments Management and Preservation, the responsible agency of the People’s Committee for the management of the property. Day-to-day management involves collaboration with various stakeholders, to maintain the authenticity and integrity of the property and to monitor socio-economic activities within and adjacent to the property. The capacity of the professional staff has been and continues to be developed by many domestic and international training courses. Revenue from entrance tickets is invested directly in the management, preservation and promotion of the property. Management and preservation are further strengthened through master planning and action plans at the local level. There are also regular restoration and conservation programmes.Multi-disciplinary research conducted by teams of international and national scholars has informed the conservation and interpretation of the town’s heritage. This research is on-going. Within the property boundary, the landscape, the townscape, the architecture and all material cultural artifacts are preserved.
A Management Plan was implemented at the time of nomination of the property, and is being kept up to date and reviewed as required by UNESCO to ensure that it remains effective.
The buffer zone is managed to protect the property from external threats. The potential adverse effects to the property caused by annual flooding and urbanization are being effectively controlled with the active participation of all authorities and the local community.
The Master Plan for the Hoi An Ancient town conservation, restoration and promotion together with the city and tourism development was approved by Prime Minister on 12 January 2012, covered the period until 2025.
Long-term management should aim to promote improvement in the living conditions for local residents. As tourism increases a strategy to manage it within the parameters of the site will be required. Strategies to deal with adverse effects of the climate are being developed and should be included in the Management Plan.
In the future, it is an aim to link the Hoi An Ancient Town with the adjacent UNESCO Cu Lao Cham Biosphere Reserve and to build Hoi An into a community integrating ecology, culture and tourism.
Long Description
Hoi An, an exceptionally well-preserved example of a traditional Asian trading port, is an outstanding material manifestation of the fusion of cultures over time in an international maritime commercial centre.
The town is a special example of a traditional trading port in South-East Asia which has been completely and assiduously preserved: it is the only town in Viet Nam that has survived intact in this way. Most of the buildings are in the traditional architectural style of the 19th and 20th centuries. They are aligned along narrow lanes of traditional type. They include many religious buildings, such as pagodas, temples, meeting houses, etc., which relate to the development of a port community. The traditional lifestyle, religion, customs and cooking have been preserved and many festivals still take place annually.
Archaeological finds and excavations have shown that there was a port and trading centre of the local Sa Huynh people along the Thu Bon River as early as the 2nd century BC. This continued to expand, especially during its most flourishing period from the late 16th to the early 18th centuries. It was through Hoi An that Christianity penetrated Vietnam in the 17th century.
By the end of the century, the rise of other ports on the coast of Vietnam, in particular Da Nang, and silting of its harbour, led to the final eclipse of Hoi An. As a result of this economic stagnation, it has preserved its early appearance in a remarkably intact state, the only town in the country to have done so. The ancient town is situated on the north bank of Thu Bon River. There is a street running east-west along the river's edge and three further streets parallel to the river. They are intersected at right angles by streets and alleys. Within this area there are houses (often combined with shops), religious monuments such as pagodas, temples, communal houses and family cult houses, a ferry quay and an open market.
The architecture of Hoi An, which is almost entirely of wood, is of considerable interest. It combines traditional Vietnamese designs and techniques with those from other countries, above all China and Japan, whose citizens settled there to trade and built houses and community centres to their own designs.
The typical house conforms to a corridor plan, the following elements occurring in sequence: house, yard and house. The buildings are:
family cult houses, dedicated to the worship of ancestors;
the community houses, used for worship of ancient sages, founders of settlements, or the legendary founders of crafts;
the pagodas are almost all from the 19th century, although inscriptions show them to have been founded in the 17th and 18th centuries. They conform to a square layout and decoration is largely confined to the elaborate roofs. In the case of the larger examples, they constituted nuclei of

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คุณค่าที่โดดเด่นยูนิเวอร์แซสังเคราะห์ย่อฮอยอันเมืองโบราณตั้งอยู่ในเวียดนามกลางจังหวัดQuang น้ำบนฝั่งทิศตะวันตกเฉียงเหนือใกล้ปากแม่น้ำพฤหัสบดีบอน สถานที่ให้บริการประกอบด้วยจารึกไว้ 30 ไร่และมีพื้นที่กันชน 280 ฮ่า มันเป็นตัวอย่างที่ดีเป็นพิเศษที่เก็บรักษาไว้ของพอร์ตการค้าขนาดเล็กที่ใช้งานวันที่ 15 ถึงศตวรรษที่ 19 ซึ่งมีการซื้อขายกันอย่างแพร่หลายทั้งกับประเทศตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียตะวันออกและกับส่วนที่เหลือของโลก ลดลงในภายหลังศตวรรษที่ 19 ทำให้มั่นใจได้ว่ามันยังคงรักษาเนื้อเยื่อในเมืองแบบดั้งเดิมในระดับที่น่าทึ่ง. เมืองสะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายของวัฒนธรรมพื้นบ้านและชาวต่างประเทศ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งจีนและญี่ปุ่นที่มีอิทธิพลจากยุโรปหลังจากนั้น) ที่รวมการผลิตนี้อยู่รอดที่ไม่ซ้ำกัน. เมืองที่ประกอบด้วยดีรักษาที่ซับซ้อนของอาคาร 1,107 กรอบไม้กับผนังอิฐหรือไม้ซึ่งรวมถึงอนุสาวรีย์สถาปัตยกรรมโครงสร้างพื้นถิ่นในเชิงพาณิชย์และในประเทศโดยเฉพาะอย่างยิ่งตลาดที่เปิดกว้างและท่าเรือเฟอรี่และอาคารทางศาสนาเช่นเจดีย์และบ้านลัทธิครอบครัว บ้านที่มีการปูกระเบื้องและชิ้นส่วนที่ทำจากไม้แกะสลักด้วยลวดลายแบบดั้งเดิม พวกเขาจะจัดด้านข้างในแน่นทิวแถวไปตามถนนคนเดินที่แคบ นอกจากนี้ยังมีสะพานญี่ปุ่นปรับไม้ที่มีเจดีย์อยู่บนนั้นสืบมาจากศตวรรษที่ 18 แผนถนนเดิมซึ่งพัฒนาเป็นเมืองที่กลายเป็นพอร์ตยังคงอยู่ โดยประกอบไปด้วยตารางของถนนคู่ขนานกับแกนหนึ่งไปยังแม่น้ำและแกนอื่น ๆ ของถนนและตรอกซอกซอยตั้งอยู่ที่มุมขวาไป โดยปกติอาคารด้านหน้าถนนสำหรับการเข้าถึงลูกค้าสะดวกสบายในขณะที่ด้านหลังของอาคารที่เปิดให้แม่น้ำที่ช่วยให้การโหลดที่ง่ายและปิดการโหลดของสินค้าจากเรือ. โครงสร้างไม้ที่รอดตายและแผนการถนนเดิมและครบถ้วนและร่วมกันนำเสนอภูมิทัศน์แบบดั้งเดิม ของศตวรรษที่ 17 และ 18 อยู่รอดของซึ่งเป็นเอกลักษณ์ในภูมิภาค เมืองที่ยังคงไปในวันนี้จะได้รับการครอบครองและการทำงานเป็นพอร์ตการค้าและศูนย์กลางของการค้า มรดกที่อาศัยอยู่ในชุมชนที่สะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายของชนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่ในเมืองเช่นเดียวกับชาวต่างชาตินอกจากนี้ยังได้รับการรักษาและยังคงได้รับการส่งต่อ ฮอยอันเมืองโบราณยังคงเป็นตัวอย่างที่ดีเป็นพิเศษที่เก็บรักษาไว้ของฟาพอร์ตตะวันออก. เกณฑ์ (ii): ฮอยอันคือการรวมตัวกันของวัสดุที่โดดเด่นของการหลอมรวมของวัฒนธรรมในช่วงเวลาที่อยู่ในพอร์ตการค้าระหว่างประเทศ. เกณฑ์ (V): ฮอยอันคือ เป็นตัวอย่างที่ดีเป็นพิเศษที่เก็บรักษาไว้ของพอร์ตการค้าเอเชียแบบดั้งเดิม. Integrity ฮอยอันเมืองโบราณยังคงรักษารูปแบบเดิมและฟังก์ชั่นเป็นตัวอย่างที่โดดเด่นของดีรักษาแบบดั้งเดิมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้พอร์ตการค้าและศูนย์กลางการค้า มันยังคงสมบูรณ์เป็นที่ซับซ้อนเป็นเนื้อเดียวกันของอาคารไม้แบบดั้งเดิมที่มีแผนเดิมถนนพัฒนาอินทรีย์ภายในการตั้งค่าแม่น้ำเดิมของเมือง / ฝั่งทะเล. คุณสมบัติเหล่านี้ทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์เดิมแสดงให้เห็นถึงมูลค่าของเมืองโดดเด่นเป็นสากลและเป็นปัจจุบันอนุรักษ์ไว้อย่างดีและ เห็นได้ชัดภายในขอบเขตของทรัพย์สินที่ถูกจารึกไว้แม้ในขณะที่มันยังคงถูกครอบครองและการทำงานเป็นพอร์ตการซื้อขายเช่นเดียวกับแหล่งท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยม อันเป็นผลมาจากความเมื่อยล้าทางเศรษฐกิจนี้มาตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 ก็ยังไม่ได้รับความเดือดร้อนจากการพัฒนาและมีไม่ได้รับความกดดันที่จะแทนที่อาคารไม้เก่ากับคนใหม่ในวัสดุที่ทันสมัย นี้ได้มั่นใจว่าเมืองยังคงรักษาเนื้อเยื่อของเมืองแบบดั้งเดิมและการเก็บรักษาไว้ในสภาพที่เหมือนเดิมอย่างน่าทึ่ง. แท้ฮอยอันเมืองโบราณยังคงรักษาสถาปัตยกรรมไม้แบบดั้งเดิมและภูมิทัศน์ในแง่ของขนาดพล็อตวัสดุด้านหน้าและสายหลังคา แผนถนนเดิมที่มีอาคารสำรองไปยังแม่น้ำที่มีโครงสร้างพื้นฐานของการท่าเรือคลองและสะพานในการตั้งค่าเดิมยังยังคงอยู่ การตั้งค่าภูมิทัศน์ประวัติศาสตร์เป็นเหมือนเดิมนอกจากนี้ยังประกอบด้วยสภาพแวดล้อมชายฝั่งทะเลของแม่น้ำชายทะเลทรายและเกาะ. เพราะส่วนใหญ่ของอาคารที่ถูกสร้างขึ้นในป่ามันเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับพวกเขาจะได้รับการซ่อมแซมในช่วงเวลาและอาคารจำนวนมากที่มีโครงสร้างพื้นฐานจาก ศตวรรษที่ 17 และ 18 ได้รับการต่ออายุในศตวรรษที่ 19 โดยใช้วิธีการแบบดั้งเดิมของการซ่อมแซม ขณะนี้ยังไม่มีความกดดันที่จะเปลี่ยนอาคารเก่ากับคนใหม่ในวัสดุที่ทันสมัยเช่นคอนกรีตและเหล็กลูกฟูก. คุ้มครองและความต้องการการจัดการฮอยอันเมืองโบราณได้รับการจัดให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมแห่งชาติในปี 1985 และต่อมาในฐานะที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรมแห่งชาติพิเศษเว็บไซต์ภายใต้ กฎหมายมรดกทางวัฒนธรรมของปี 2001 มีการแก้ไขเพิ่มเติมในปี 2009 เมืองทั้งเมืองเป็นทรัพย์สินของรัฐและได้รับการคุ้มครองอย่างมีประสิทธิภาพโดยจำนวนของกฎหมายของประเทศที่เกี่ยวข้องและการตัดสินใจของภาครัฐเช่นกฎหมายมรดกทางวัฒนธรรม (ปี 2001 แก้ไขเพิ่มเติม 2009) และกฎหมายการท่องเที่ยว (2005 ) 1997 ฮอยอันเมืองธรรมนูญกำหนดในกฎระเบียบที่มีการดำเนินการโดยฮอยอันศูนย์บริหารจัดการอนุสาวรีย์และการดูแลรักษาที่หน่วยงานที่รับผิดชอบของคณะกรรมการประชาชนเพื่อการบริหารจัดการทรัพย์สิน จัดการแบบวันต่อวันจะเกี่ยวข้องกับการทำงานร่วมกันกับผู้มีส่วนได้เสียต่างๆที่จะรักษาความถูกต้องและความสมบูรณ์ของทรัพย์สินและการตรวจสอบกิจกรรมทางเศรษฐกิจและสังคมภายในและอยู่ติดกับสถานที่ให้บริการ ความสามารถของทีมงานมืออาชีพที่ได้รับและยังคงได้รับการพัฒนาโดยหลักสูตรการฝึกอบรมในประเทศและต่างประเทศจำนวนมาก รายได้จากตั๋วเข้าลงทุนโดยตรงในการจัดการการเก็บรักษาและการส่งเสริมการขายของทรัพย์สิน การบริหารจัดการและการเก็บรักษามีความเข้มแข็งต่อไปผ่านการวางแผนแม่บทและแผนปฏิบัติการในระดับท้องถิ่น นอกจากนี้ยังมีการฟื้นฟูปกติและโครงการอนุรักษ์. การวิจัยแบบสหวิชาชีพที่จัดทำโดยทีมงานของนักวิชาการระดับนานาชาติและระดับชาติได้แจ้งการอนุรักษ์และการตีความของมรดกทางวัฒนธรรมของเมือง การวิจัยครั้งนี้คือที่กำลัง ภายในขอบเขตสถานที่ภูมิทัศน์ภูมิทัศน์สถาปัตยกรรมและสิ่งประดิษฐ์ทางวัฒนธรรมเนื้อหาทั้งหมดจะถูกเก็บไว้. แผนจัดการได้ดำเนินการในช่วงเวลาของการเสนอชื่อของสถานที่ให้บริการและจะถูกเก็บไว้ถึงวันและมีการทบทวนตามที่ยูเนสโกเพื่อให้แน่ใจว่า ว่ามันยังคงมีประสิทธิภาพ. เขตกันชนมีการจัดการเพื่อปกป้องทรัพย์สินจากภัยคุกคามภายนอก ผลกระทบที่อาจเกิดกับทรัพย์สินที่เกิดจากน้ำท่วมประจำปีและกลายเป็นเมืองที่มีการควบคุมอย่างมีประสิทธิภาพด้วยการมีส่วนร่วมของทุกหน่วยงานและชุมชนในท้องถิ่น. แผนแม่บทสำหรับฮอยอันอนุรักษ์เมืองโบราณฟื้นฟูและโปรโมชั่นร่วมกับเมืองและพัฒนาการท่องเที่ยว ได้รับอนุมัติจากนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 12 เดือนมกราคมปี 2012 ครอบคลุมระยะเวลาจนถึงปี 2025 การจัดการระยะยาวควรมีจุดมุ่งหมายเพื่อส่งเสริมการปรับปรุงในสภาพความเป็นอยู่สำหรับชาวบ้านในท้องถิ่น การท่องเที่ยวเพิ่มกลยุทธ์ที่จะจัดการกับมันได้ภายในพารามิเตอร์ของเว็บไซต์ที่จะต้อง กลยุทธ์ที่จะจัดการกับผลกระทบของสภาพภูมิอากาศที่มีการพัฒนาและควรจะรวมอยู่ในแผนการจัดการ. ในอนาคตก็เป็นจุดมุ่งหมายที่จะเชื่อมโยงฮอยอันเมืองโบราณใกล้เคียงกับยูเนสโก Cu ลาวจามเขตสงวนชีวมณฑลและเพื่อสร้างฮอยอัน เป็นชุมชนของการบูรณาการระบบนิเวศวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว. ยาวคำอธิบายฮอยอันเป็นตัวอย่างได้ดีเป็นพิเศษที่เก็บรักษาไว้ของพอร์ตการค้าเอเชียแบบดั้งเดิมคือการรวมตัวกันของวัสดุที่โดดเด่นของการหลอมรวมของวัฒนธรรมในช่วงเวลาที่อยู่ในศูนย์กลางการค้าระหว่างประเทศทางทะเล. เมือง เป็นตัวอย่างที่พิเศษของพอร์ตการค้าแบบดั้งเดิมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ได้รับอย่างสมบูรณ์และก้มหน้าก้มตาเก็บรักษาไว้: มันเป็นเมืองเดียวในเวียดนามที่รอดมาได้เหมือนเดิมในลักษณะนี้ มากที่สุดของอาคารที่อยู่ในรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบดั้งเดิมของศตวรรษที่ 19 และ 20 พวกเขามีความสอดคล้องไปตามถนนแคบ ๆ ของประเภทแบบดั้งเดิม พวกเขารวมถึงอาคารทางศาสนาเป็นจำนวนมากเช่นเจดีย์วัดบ้านการประชุมอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาของชุมชนพอร์ต วิถีชีวิตแบบดั้งเดิมศาสนาศุลกากรและการปรุงอาหารได้รับการรักษาและงานเทศกาลจำนวนมากยังคงใช้สถานที่เป็นประจำทุกปี. พบทางโบราณคดีและการขุดเจาะได้แสดงให้เห็นว่ามีพอร์ตและศูนย์กลางการค้าของคนในท้องถิ่น Huynh Sa ตามแม่น้ำพฤหัสบดีบอนเร็วที่สุดเท่าที่ 2 ศตวรรษ นี้ยังคงขยายตัวโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาที่เจริญรุ่งเรืองมากที่สุดจากปลาย 16 ถึงศตวรรษที่ 18 ต้น มันก็ผ่านฮอยอันว่าศาสนาคริสต์ทะลุเวียดนามในศตวรรษที่ 17. ในตอนท้ายของศตวรรษที่เพิ่มขึ้นของพอร์ตอื่น ๆ บนชายฝั่งของเวียดนามโดยเฉพาะในดานังและลีบของท่าเรือที่นำไปสู่การเกิดคราสสุดท้ายของฮอยอัน อันเป็นผลมาจากความเมื่อยล้าทางเศรษฐกิจนี้จะได้เก็บรักษาไว้ในช่วงต้นของการปรากฏตัวในสภาพที่เหมือนเดิมอย่างน่าทึ่งเมืองเดียวในประเทศที่จะต้องทำอย่างนั้น เมืองโบราณที่ตั้งอยู่บนฝั่งเหนือของแม่น้ำพฤหัสบดีบอน มีสถานที่ทำงานอยู่ทางทิศตะวันออกไปทางตะวันตกตามริมฝั่งแม่น้ำและถนนสามต่อขนานไปกับแม่น้ำ พวกเขาจะตัดที่มุมขวาด้วยถนนและตรอกซอกซอย ภายในบริเวณนี้มีบ้านมี (มักจะรวมกับร้านค้า), อนุสรณ์สถานทางศาสนาเช่นเจดีย์วัดบ้านชุมชนและบ้านลัทธิครอบครัวท่าเรือข้ามฟากและตลาดเปิด. สถาปัตยกรรมของฮอยอันซึ่งเกือบทั้งหมดเป็นไม้เป็น ที่น่าสนใจมาก มันรวมการออกแบบที่เวียดนามแบบดั้งเดิมและเทคนิคการกับผู้ที่มาจากประเทศอื่น ๆ เหนือจีนและญี่ปุ่นซึ่งมีประชาชนตั้งรกรากที่นั่นเพื่อการค้าและสร้างบ้านและศูนย์ชุมชนเพื่อการออกแบบของตัวเอง. บ้านทั่วไปสอดคล้องกับแผนทางเดินองค์ประกอบดังต่อไปนี้ที่เกิดขึ้นใน ลำดับที่: ลานบ้านและบ้าน อาคารที่มี: บ้านลัทธิครอบครัวที่ทุ่มเทให้กับการบูชาบรรพบุรุษที่บ้านในชุมชนที่ใช้สำหรับการเคารพบูชาของปราชญ์โบราณผู้ก่อตั้งของการตั้งถิ่นฐานหรือผู้ก่อตั้งตำนานของงานฝีมือ; เจดีย์เกือบทั้งหมดจากศตวรรษที่ 19 แม้ว่าจารึกแสดง พวกเขาจะได้รับการก่อตั้งขึ้นในศตวรรษที่ 17 และ 18 พวกเขาเป็นไปตามรูปแบบตารางและการตกแต่งที่ถูกกักขังอยู่ส่วนใหญ่จะหลังคาประณีต ในกรณีตัวอย่างที่มีขนาดใหญ่ที่พวกเขาประกอบด้วยนิวเคลียสของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ดีเด่นการสังเคราะห์บทสรุปสากลค่า

ฮอยอันเมืองโบราณตั้งอยู่ในภาคกลางของเวียดนาม Quang Nam Province บนเหนือธนาคารใกล้ปากของ Thu Bon River ที่จารึกคุณสมบัติประกอบด้วย 30 ไร่ และมีพื้นที่กันชน 280 ฮา มันเป็นโคตรดีเก็บรักษาตัวอย่างของพอร์ตการค้าขนาดเล็กที่ใช้งาน 15 ถึงศตวรรษที่ 19 ซึ่งซื้อขายกันอย่างกว้างขวางทั้งกับประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเอเชียตะวันออก และส่วนที่เหลือของโลก ปฏิเสธในช่วงต่อมาศตวรรษที่ 19 มั่นใจว่ามันยังคงมีเยื่อเมืองแบบดั้งเดิมในระดับที่น่าทึ่ง
เมืองสะท้อนการฟิวชั่นของวัฒนธรรมพื้นเมืองและต่างประเทศบริษัทจีน และญี่ปุ่น ด้วยอิทธิพลจากยุโรปในภายหลัง ) ที่จะรวมกันเพื่อสร้างความอยู่รอดที่เป็นเอกลักษณ์นี้
เมืองประกอบด้วยเก็บรักษาไว้อย่างดีที่ซับซ้อนของกรอบอาคารมีไม้กับผนังอิฐหรือไม้ ซึ่งรวมถึงอนุสาวรีย์ทางสถาปัตยกรรม และโครงสร้างเชิงพาณิชย์ในพื้นถิ่น โดยเฉพาะการเปิดตลาด และท่าเรือเฟอร์รี่ และอาคารทางศาสนา เช่น เจดีย์ และ บ้าน ศาสนา ครอบครัว บ้านเป็นกระเบื้องและส่วนประกอบไม้แกะสลักด้วยลวดลายแบบดั้งเดิมพวกเขาจะถูกจัดเรียงเคียงข้างในแน่นแถวติดต่อกันไปตามถนนแคบ ๆ . นอกจากนี้ยังมีดีไม้ สะพานญี่ปุ่น กับเจดีย์บน , เดทจากศตวรรษที่ 18 แผนการถนนเดิมซึ่งพัฒนาเป็นเมืองกลายเป็นพอร์ต ยังคงอยู่ มันประกอบด้วยตารางของถนนกับแกนขนานกับแม่น้ำและแกนอื่น ๆของถนนและตรอกซอกซอยตั้งไว้ที่มุมขวาแล้วโดยทั่วไป อาคารด้านหน้า ถนนสะดวก เข้าถึงลูกค้า ในขณะที่ด้านหลังของอาคารเปิดน้ำให้โหลดง่ายและโหลดสินค้าจากเรือ .
รอดตายโครงสร้างไม้และแผนถนนเดิมและยังคง และร่วมกันเสนอภูมิทัศน์เมืองดั้งเดิมของศตวรรษที่ 17 และ 18 ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ในการอยู่รอดของ ภูมิภาคเมืองที่มีวันนี้ได้ครอบครองและฟังก์ชันเป็นพอร์ตการค้าและศูนย์บริการพาณิชย์ มรดกที่สะท้อนให้เห็นถึงชีวิตชุมชนที่หลากหลายของประชากรพื้นเมืองของเมือง ตลอดจนชาวต่างชาติที่ยังถูกเก็บรักษาไว้ และยังคงถูกส่งต่อไป ฮอยอันเมืองโบราณที่ยังคงเก็บรักษาอย่างดีเป็นพิเศษเช่นพอร์ตตะวันออกไกล .
2 ( 2 ) :ฮอยอันเป็นวัสดุที่โดดเด่นการฟิวชั่นของวัฒนธรรมตลอดเวลาในพอร์ตการค้าระหว่างประเทศ 2 .
( V ) : ฮอยอันเป็นโคตรดีเก็บรักษาตัวอย่างของพอร์ตการซื้อขายแบบเอเชีย .

ความสมบูรณ์ฮอยอันเมืองโบราณที่ได้รักษารูปแบบเดิมและการทำงานเป็นตัวอย่างที่โดดเด่นของการรักษาดีแบบดั้งเดิมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้การซื้อขายพอร์ตและศูนย์การค้า มันยังคงสมบูรณ์เป็นซับซ้อน homogenous ของอาคารไม้แบบดั้งเดิม กับต้นฉบับ ซึ่งแผนพัฒนาถนนภายในเมือง / แม่น้ำฝั่งทะเล
เดิมการตั้งค่าต้นฉบับเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเมืองที่โดดเด่นคุณลักษณะสากลมูลค่าและเป็นปัจจุบันเก็บรักษาไว้อย่างดีและชัดเจนในขอบเขตของจารึกคุณสมบัติ แม้ในขณะที่มันยังคงถูกครอบครองและฟังก์ชันเป็นพอร์ตการค้า ตลอดจนแหล่งท่องเที่ยวท่องเที่ยว ผลของความซบเซาทางเศรษฐกิจนี้ตั้งแต่ศตวรรษที่ 19มันยังไม่ได้รับความเดือดร้อนจากการพัฒนาและมีแรงดัน เพื่อทดแทนอาคารไม้เก่ากับใหม่ในวัสดุที่ทันสมัย นี้ได้ทำให้เมืองยังคงมีเยื่อเมืองแบบดั้งเดิมและเก็บรักษาไว้ในสถานะที่น่าทึ่งเหมือนเดิม ของแท้

ฮอยอันเมืองโบราณยังคงมีสถาปัตยกรรมไม้แบบดั้งเดิม และภูมิทัศน์เมืองในแง่ของขนาดแปลงวัสดุเอฟเอ ADE และสายทาหลังคา แผนการถนนของเดิมกับอาคารสนับสนุนในแม่น้ำกับโครงสร้างพื้นฐานของท่าเรือ คลองและสะพานในการตั้งค่าเดิมยังคงอยู่ ภูมิทัศน์ประวัติศาสตร์การตั้งค่า ยังเป็นเหมือนเดิม ประกอบด้วยสภาพแวดล้อมชายฝั่งทะเล แม่น้ำ , ทะเล , ทรายและเกาะ
เพราะส่วนใหญ่ของอาคารถูกสร้างขึ้นในไม้ มันเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับพวกเขาที่จะได้รับการซ่อมแซมในช่วงเวลาและอาคารมากมายที่มีพื้นฐานโครงสร้างจากศตวรรษที่ 17 และ 18 มีการต่ออายุในศตวรรษที่ 19 , การใช้วิธีการแบบดั้งเดิมของการซ่อม ปัจจุบันยังไม่มีความดันเพื่อทดแทนอาคารเก่าใหม่ในวัสดุสมัยใหม่ เช่น คอนกรีต และเหล็กลูกฟูก .
การป้องกันและความต้องการการจัดการ
ฮอยอันเมืองโบราณถูกจัดเป็นมรดกทางวัฒนธรรมแห่งชาติเว็บไซต์ในปี 1985 และต่อมาเป็นพิเศษเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของชาติเว็บไซต์ภายใต้วัฒนธรรมกฎหมาย 2544 แก้ไขเพิ่มเติมในปี 2009 เมืองทั้งหมดเป็นทรัพย์สินของรัฐและมีประสิทธิภาพการป้องกันโดยจำนวนของกฎหมายแห่งชาติที่เกี่ยวข้อง และการตัดสินใจของรัฐ เช่นกฎหมายมรดกวัฒนธรรม ( 2544 แก้ไขเพิ่มเติม 2009 ) และการท่องเที่ยวกฎหมาย ( 2005 ) 1997 ฮอยอันเมืองกฎหมายกำหนดในข้อบังคับที่ดำเนินการโดยฮอยอันศูนย์บริหารอนุสาวรีย์และการถนอมอาหาร หน่วยงานที่รับผิดชอบของคณะกรรมการประชาชน เพื่อการบริหารจัดการทรัพย์สิน การจัดการวันเกี่ยวข้องกับความร่วมมือกับผู้มีส่วนได้เสียต่างๆเพื่อรักษาความถูกต้องและความสมบูรณ์ของอาคารและการตรวจสอบกิจกรรมของสังคมภายใน และอยู่ติดกับโรงแรม ความสามารถของพนักงานมืออาชีพที่ได้รับและยังคงได้รับการพัฒนาโดยการฝึกอบรมในประเทศและระหว่างประเทศหลายหลักสูตร . รายได้จากบัตรเข้าลงทุนโดยตรงในการจัดการ , การรักษาและส่งเสริมคุณสมบัติการจัดการและการเก็บรักษามีความเข้มแข็งต่อไปโดยผ่านการวางแผนและแผนปฏิบัติการระดับท้องถิ่นต้นแบบ นอกจากนี้ยังมีโครงการอนุรักษ์และฟื้นฟูปกติ .
หลายทางวินัย โดยทีมวิจัยของต่างประเทศและนักวิชาการระดับชาติได้ทราบการอนุรักษ์และการตีความของมรดกทางวัฒนธรรมของเมือง การวิจัยต่อเนื่อง . ภายในคุณสมบัติขอบเขต