Despite limited empirical evidence,

Despite limited empirical evidence, there is growing concern that junk food availability in schools has contributed to the childhood obesity epidemic. In this paper, we estimate the effects of junk food availability on BMI, obesity, and related outcomes among a national sample of fifth-graders. Unlike previous studies, we address the endogeneity of the school food environment by controlling for children’s BMI at school entry and estimating instrumental variables regressions that leverage variation in the school’s grade span. Our main finding is that junk food availability does not significantly increase BMI or obesity among this fifth grade cohort despite the increased likelihood of in-school junk food purchases. The results are robust to alternate measures of junk food availability including school administrator reports of sales during school hours, school administrator reports of competitive food outlets, and children’s reports of junk food availability. Moreover, the absence of any effects on overall food consumption and physical activity further support the null findings for BMI and obesity.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แม้ มีหลักฐานประจักษ์จำกัด มีมีการเติบโตความกังวลที่มีอยู่อาหารขยะในโรงเรียนมีส่วนการระบาดโรคอ้วนวัยเด็ก ในเอกสารนี้ เราประเมินผลพร้อมอาหารขยะ BMI โรคอ้วน และผลที่เกี่ยวข้องระหว่างตัวอย่างแห่งชาติของนักเรียนชั้นห้า ซึ่งแตกต่างจากการศึกษาก่อนหน้านี้ เรา endogeneity โรงเรียนอาหารสภาพแวดล้อมการควบคุมสำหรับเด็ก BMI รายการโรงเรียน และประเมิน regressions ตัวแปรเครื่องมือที่ใช้เปลี่ยนแปลงในช่วงชั้นของโรงเรียน ค้นหาหลักของเราคือ ว่า พร้อมอาหารขยะไม่เพิ่ม BMI หรือโรคอ้วนระหว่างนี้ผู้ผ่านเกรดห้าแม้มีโอกาสเพิ่มขึ้นของการซื้ออาหารขยะในโรงเรียน ผลลัพธ์มีประสิทธิภาพการวัดอื่นรวมทั้งรายงานผู้ดูแลโรงเรียนขายระหว่างชั่วโมงเรียน รายงานผู้ดูแลโรงเรียนแข่งขันอาหารทาน และรายงานเด็กพร้อมอาหารขยะพร้อมอาหารขยะ นอกจากนี้ การขาดงานของใด ๆ ผลการบริโภคอาหารโดยรวมและกิจกรรมทางกายภาพเพิ่มเติมสนับสนุนพบเป็น null BMI และโรคอ้วน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม้จะมีหลักฐานเชิงประจักษ์ จำกัด มีความกังวลว่าการเจริญเติบโตของว่างอาหารขยะในโรงเรียนได้มีส่วนร่วมในการระบาดของโรคอ้วนในวัยเด็ก ในบทความนี้เราคาดว่าผลกระทบของว่างอาหารขยะในค่าดัชนีมวลกาย, โรคอ้วน, และผลที่เกี่ยวข้องในกลุ่มตัวอย่างแห่งชาติของนักเรียนชั้นห้า ซึ่งแตกต่างจากการศึกษาก่อนหน้านี้เราอยู่ endogeneity ของสภาพแวดล้อมอาหารโรงเรียนโดยการควบคุมค่าดัชนีมวลกายสำหรับเด็กที่เข้าเรียนและการประเมินตัวแปรเครื่องมือวิเคราะห์ว่าการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ในช่วงชั้นประถมศึกษาของโรงเรียน การค้นพบหลักของเราก็คือค​​วามพร้อมอาหารขยะไม่ได้มีนัยสำคัญเพิ่มค่าดัชนีมวลกายหรือโรคอ้วนในการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ห้านี้แม้จะมีความเป็นไปได้ที่เพิ่มขึ้นของขยะในโรงเรียนการซื้ออาหาร ผลที่มีประสิทธิภาพกับมาตรการอื่นของว่างอาหารขยะรวมทั้งรายงานผู้บริหารโรงเรียนของยอดขายในช่วงเวลาที่โรงเรียนรายงานผู้บริหารโรงเรียนของร้านอาหารที่มีการแข่งขันและรายงานเด็กของว่างอาหารขยะ นอกจากนี้ยังมีกรณีที่ไม่มีผลกระทบใด ๆ เกี่ยวกับการบริโภคอาหารโดยรวมและการออกกำลังกายส่งเสริมสนับสนุนผลการวิจัย null สำหรับค่าดัชนีมวลกายและโรคอ้วน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม้จะมีหลักฐานเชิงประจักษ์ จำกัดมีการกังวลกันว่า อาหารขยะในโรงเรียนมีความพร้อม ส่วนโรคระบาดโรคอ้วนในวัยเด็ก . ในกระดาษนี้เราประมาณการผลของอาหารขยะความพร้อมที่ BMI , โรคอ้วน , และที่เกี่ยวข้องกับผลของตัวอย่างแห่งชาติห้านักเรียน . ซึ่งแตกต่างจากก่อนหน้านี้การศึกษาเราอยู่ endogeneity ของโรงเรียน อาหาร สิ่งแวดล้อม โดยการควบคุมของ BMI สำหรับเด็กที่โรงเรียนและประเมินรายการตัวแปรสมการถดถอยที่ใช้บรรเลงการเปลี่ยนแปลงในช่วงชั้นของโรงเรียนค้นหาหลักของเราคือ อาหารขยะ ห้องพักไม่เพิ่มค่าดัชนีมวลกายหรือโรคอ้วนในหมู่นี้เกรดไปข้างหน้าแม้จะมีเพิ่มขึ้นโอกาสของอาหารขยะในโรงเรียน ซื้อ ผลลัพธ์ที่มีประสิทธิภาพ มาตรการสลับอาหารขยะ ได้แก่ ผู้บริหารโรงเรียน และรายงานการขายระหว่างชั่วโมงเรียน ผู้บริหารโรงเรียน รายงาน ของ ร้าน อาหาร แข่งขันเด็กและรายงานของอาหารขยะ ห้องว่าง นอกจากนี้ การขาดใด ๆ ที่มีผลกระทบต่อการบริโภคอาหารและกิจกรรมทางกายโดยส่งเสริมค่า null สำหรับค่า

และโรคอ้วน