economic development independent of

economic development independent of any foreign aid. Much of the economic decay of south-east Asia (as of many other parts of the world) is undoubtedly due to a heedless and shameful neglect of trees.

Modern economics does not distinguish between renewable and non-renewable materials, as its very method is to equalise and quantify everything by means of a money price. Thus, taking various alternative fuels, like coal, oil, wood, or water-power: the only difference between them recognised by modern economics is relative cost per equivalent unit. The cheapest is automatically the one to be preferred, as to do otherwise would be irrational and "uneconomic." From a Buddhist point of view, of course, this will not do; the essential difference between non-renewable fuels like coal and oil on the one hand and renewable fuels like wood and water-power on the other cannot be simply overlooked. Non-renewable goods must be used only if they are indispensable, and then only with the greatest care and the most meticulous concern for conservation. To use them heedlessly or extravagantly is an act of violence, and while complete non-violence may not be attainable on this earth, there is nontheless an ineluctable duty on man to aim at the ideal of non-violence in all he does.

Just as a modern European economist would not consider it a great economic achievement if all European art treasures were sold to America at attractive prices, so the Buddhist economicst would insist that a population basing its economic life on non-renewable fuels is living parasitically, on capital instead of income. Such a way of life could have no permanence and could therefore be justified only as a purely temporary expedient. As the world's resources of non-renewable fuels--coal, oil and natural gas--are exceedingly unevenly distributed over the globe and undoubtedly limited in quantity, it is clear that their exploitation at an ever-increasing rate is an act of violence against nature which must almost inevitably lead to violence between men.

This fact alone might give food for thought even to those people in Buddhist countries who care nothing for the religious heritage and ardently desire to embrace materialism of modern economics at the fastest possible speed. Before they dismiss Buddhist economics as nothing better than a nostalgic dream, they might wish to consider whether the path of economic development outlined by modern economics is likely to lead them to places they really want to be. Towards the end of his courageous book The Challenge of Man's Future, Professor Harrison Brown of the California Institute of Technology gives the following appraisal:

Thus we see that, just as industrial society is fundamentally unstable and subject to reversion to agrarian existence, so within it the conditions which offer individual freedom are unstable in their ability to avoid the conditions which impose rigid organisation and totalitarian control. Indeed, when we examine all of the foreseeable difficulties which threaten the survival of industrial civilisation, it is difficult to see how the achievement of stability and the maintenance of individual liberty can be made compatible.

Even if this were dismissed as a long-term view there is the immediate question of whether "modernisation," as currently practised without regard to religious and spiritual values, is actually producing agreeable results. As far as the masses are concerned, the results appear to be disastrous--a collapse of the rural economy, a rising tide of unemployment in town and country, and the growth of a city proletariat without nourishment for either body or soul.

It is in the light of both immediate experience and long-term prospects that the study of Buddhist economics could be recommended even to those who believe that economic growth is more important than any spiritual or religious values. For it is not a question of choosing between "modern growth" and "traditional stagnation." It is a question of finding the right path of development, the Middle Way between materialist heedlessness and traditional immobility, in short, of finding "Right Livelihood.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พัฒนาเศรษฐกิจขึ้นอยู่กับความช่วยเหลือต่างประเทศใด ๆ มากผุเศรษฐกิจของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ณในส่วนอื่น ๆ ของโลก) คือไม่ต้องสงสัยเนื่องจากละเลยการ heedless และแม้ต้นไม้เศรษฐศาสตร์สมัยใหม่แตกต่างระหว่างวัสดุหมุนเวียน และไม่หมุนเวียน เป็นวิธีการมาก equalise และกำหนดปริมาณทุกอย่างจากราคาเงิน ดังนั้น การต่าง ๆ ทดแทนเชื้อเพลิง เช่นถ่านหิน น้ำมัน ไม้ หรือ พลังงานน้ำ: ข้อแตกต่างระหว่างพวกเขายังตามเศรษฐศาสตร์สมัยใหม่เป็นแบบสัมพัทธ์ต้นทุนต่อหน่วยเทียบเท่านั้น ราคาราคาถูกโดยอัตโนมัติได้จะต้อง เพื่อทำมิฉะนั้นจะโต้เถียง และ "uneconomic" จากพุทธจุดของมุมมอง แน่นอน ซึ่งจะไม่ทำ ความแตกต่างสำคัญระหว่างเชื้อเพลิงทดแทนไม่ใช่ต้องการถ่านหินและน้ำมันคง และเชื้อเพลิงทดแทนเช่นพลังงานน้ำอีกและไม้ไม่เพียงมองข้าม สินค้าทดแทนไม่ต้องใช้ได้เฉพาะเมื่อจะขาดไม่ได้ แล้วกับการดูแลมากที่สุดและกังวลที่สุดพิถีพิถันการอนุรักษ์เท่านั้น การใช้ heedlessly หรือดีเป็นความรุนแรง และในขณะที่สมบูรณ์ไม่ใช่ความรุนแรงไม่อาจผลิตในโลกนี้ มีอยู่ nontheless ภาษี ineluctable การคนเพื่อจุดมุ่งหมายที่เหมาะไม่ความรุนแรงทั้งหมดที่เขาไม่เพียงเป็นนักเศรษฐศาสตร์ที่ทันสมัยที่ยุโรปจะไม่พิจารณาความสำเร็จทางเศรษฐกิจที่ดีถ้าสมบัติศิลปะยุโรปทั้งหมดถูกขายไปอเมริการาคาน่าสนใจ เพื่อพุทธ economicst จะยืนยันว่า ประชากรอ้างอิงชีวิตเศรษฐกิจบนเชื้อเพลิงทดแทนไม่ใช่อาศัยอยู่ parasitically จากเงินทุนแทนเงิน ลักษณะของชีวิตได้ permanence ไม่ และดังนั้นอาจได้รับการพิสูจน์เป็นสะดวกชั่วคราวเพียงอย่างเดียวเท่านั้น เป็นทรัพยากรของโลกไม่ใช่ทดแทนเชื้อเพลิง - ถ่านหิน น้ำมัน และ ก๊าซธรรมชาติ - จะไปซึ่งกระจายไปทั่วโลก และจำกัดปริมาณไม่ต้องสงสัย เป็นที่ชัดเจนว่าการแสวงหาประโยชน์ในอัตราเคยเพิ่มขึ้นของความรุนแรงต่อธรรมชาติที่ต้องนำเกือบย่อมไปสู่ความรุนแรงระหว่างคนความจริงเพียงอย่างเดียวอาจให้อาหารสำหรับความคิดแม้กับคนในประเทศพุทธศาสนาดูแลอะไรสำหรับมรดกทางศาสนา และ ardently ต้องสวมกอดนิยมวิภาษของเศรษฐกิจสมัยใหม่ความเร็วได้เร็วที่สุด ก่อนที่จะยกเลิกพุทธเศรษฐศาสตร์เป็นอะไรดีกว่าความฝันความคิดถึง พวกเขาอาจต้องการพิจารณาว่า เส้นทางของการพัฒนาเศรษฐกิจที่ล้อมกรอบ ด้วยเศรษฐศาสตร์สมัยใหม่มีแนวโน้มที่นำพวกเขาไปยังสถานที่พวกเขาอยากจะ ในตอนท้ายของอนาคตเขากล้าหาญสมุดท้าทายของผู้ชาย น้ำตาล Harrison ศาสตราจารย์สถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนียให้ประเมินต่อไปนี้:ดังนั้น เราดู เพียงสังคมอุตสาหกรรมมีความเสถียร และ มี reversion การดำรงอยู่ของเทคโนโลยี ดังนั้นภายใน เงื่อนไขที่มีเสรีภาพแต่ละไม่เสถียรในความสามารถของพวกเขาเพื่อหลีกเลี่ยงเงื่อนไขที่กำหนดองค์กรที่เข้มงวดและควบคุมคริสต์ แน่นอน เมื่อเราตรวจสอบทั้งหมดของปัญหาที่คาดการณ์ได้ซึ่งคุกคามความอยู่รอดของอุตสาหกรรมยัง ได้ยากที่จะเห็นว่าความสำเร็จของความมั่นคงและการรักษาของแต่ละสามารถทำได้แสดงว่าไม่มีคำถามทันทีว่า "modernisation เป็นปฏิบัติอยู่ในปัจจุบันโดยไม่คำนึงถึงศาสนา และจิตวิญญาณค่า เป็นผลิตผลรู้สึกจริงแม้นี้ยกเป็นมุมมองระยะยาว เป็นที่มวลชนมีความกังวล ผลลัพธ์ต้องร้าย - การล่มสลายของเศรษฐกิจชนบท น้ำที่เพิ่มขึ้นของการว่างงานในเมือง และชนบท และการเติบโตของกรุงฯ เมืองโดยบำรุงร่างกายหรือจิตใจมันเป็นนี้ทั้งประสบการณ์ทันที และแนวโน้มระยะยาวที่อาจจะนำวิชาพุทธเศรษฐศาสตร์แม้กับผู้ที่เชื่อว่าเศรษฐกิจ เป็นสำคัญกว่าค่าจิตวิญญาณ หรือศาสนาใด ๆ มันไม่ใช่คำถามของการเลือกระหว่าง "การเจริญเติบโตทันสมัย" และ "ดั้งเดิมซบ" มันเป็นคำถามค้นหาเส้นทางขวาของพัฒนา แบบกลางระหว่าง materialist heedlessness และแบบดั้งเดิมที่พบ สั้น ๆ การค้นหา "สัมมาชีวะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การพัฒนาทางเศรษฐกิจที่เป็นอิสระของความช่วยเหลือต่างประเทศใด ๆ มากของการเสื่อมสลายทางเศรษฐกิจของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (เหมือนส่วนอื่น ๆ ของโลก) คือไม่ต้องสงสัยเนื่องจากการละเลยเอาใจใส่และน่าอับอายของต้นไม้. เศรษฐศาสตร์สมัยใหม่ไม่ได้แยกแยะความแตกต่างระหว่างวัสดุหมุนเวียนและไม่หมุนเวียนเป็นวิธีการมากของมันคือ จะทำให้เท่ากันทุกอย่างและปริมาณโดยวิธีการของราคาเงิน ดังนั้นการใช้เชื้อเพลิงทางเลือกต่างๆเช่นถ่านหินน้ำมันไม้หรือน้ำไฟที่แตกต่างระหว่างพวกเขาได้รับการยอมรับจากเศรษฐกิจที่ทันสมัยเป็นค่าใช้จ่ายเมื่อเทียบต่อหน่วยเทียบเท่า ราคาถูกที่สุดโดยอัตโนมัติอย่างใดอย่างหนึ่งที่จะต้องการที่จะทำอย่างอื่นจะไม่ลงตัวและ "ไม่ได้ผล." จากจุดทางพุทธศาสนาในมุมมองของหลักสูตรนี้จะไม่ทำ; ความแตกต่างที่สำคัญระหว่างเชื้อเพลิงที่ไม่หมุนเวียนเช่นถ่านหินและน้ำมันบนมือข้างหนึ่งและเชื้อเพลิงทดแทนเช่นไม้และน้ำพลังงานในที่อื่น ๆ ไม่สามารถมองข้ามเพียง สินค้าที่ไม่หมุนเวียนจะต้องใช้เฉพาะในกรณีที่พวกเขาจะขาดไม่ได้แล้วเท่านั้นที่มีการดูแลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและความกังวลที่พิถีพิถันที่สุดสำหรับการอนุรักษ์ จะใช้พวกเขาชุ่ยหรือฟุ่มเฟือยคือการกระทำของความรุนแรงและในขณะที่สมบูรณ์ไม่ใช่ความรุนแรงอาจจะไม่สำเร็จบนโลกนี้มีแม้กระนั้นหน้าที่ซึ่งหลีกเล่ียงไม่ได้อยู่กับคนที่มีจุดมุ่งหมายที่เหมาะของการไม่ใช้ความรุนแรงในทุกอย่างที่เขาไม่. เช่นเดียวกับ นักเศรษฐศาสตร์ยุโรปที่ทันสมัยจะไม่คิดว่ามันเป็นความสำเร็จทางเศรษฐกิจที่ดีถ้าทุกสมบัติศิลปะยุโรปถูกขายไปอเมริกาในราคาที่น่าสนใจดังนั้น economicst พุทธจะยืนยันว่าประชากรเบสชีวิตทางเศรษฐกิจของเชื้อเพลิงที่ไม่หมุนเวียนอาศัยอยู่ parasitically ในเมืองหลวงแทน ของรายได้ ลักษณะของสิ่งมีชีวิตจะมีความคงทนและไม่ดังนั้นจึงเป็นธรรมเป็นเพียงชั่วคราวสมควรอย่างหมดจด ในฐานะที่เป็นทรัพยากรของโลกที่ไม่ใช่เชื้อเพลิงทดแทน - ถ่านหินน้ำมันและก๊าซธรรมชาติ - กำลังเหลือเกินกระจายทั่วโลกอย่างไม่ต้องสงสัยและมีข้อ จำกัด ในปริมาณที่มันเป็นที่ชัดเจนว่าการแสวงหาผลประโยชน์ของพวกเขาในอัตราที่เพิ่มมากขึ้นคือการกระทำความรุนแรงต่อ ธรรมชาติที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เกือบจะต้องนำไปสู่การใช้ความรุนแรงระหว่างชาย. ความจริงเรื่องนี้เพียงอย่างเดียวอาจจะให้อาหารสำหรับความคิดแม้กระทั่งกับคนเหล่านั้นในประเทศที่นับถือศาสนาพุทธที่ดูแลอะไรเลยสำหรับมรดกทางศาสนาและร้อนแรงปรารถนาที่จะโอบกอดวัตถุนิยมของเศรษฐกิจที่ทันสมัยที่ความเร็วที่เร็วที่สุดที่เป็นไปได้ ก่อนที่พวกเขายกเลิกพุทธเศรษฐศาสตร์เป็นอะไรที่ดีกว่าความฝันความคิดถึงพวกเขาอาจต้องการที่จะพิจารณาว่าเส้นทางของการพัฒนาทางเศรษฐกิจที่ระบุไว้โดยเศรษฐศาสตร์สมัยใหม่มีแนวโน้มที่จะนำพวกเขาไปยังสถานที่ที่พวกเขาอยากจะเป็น ในช่วงท้ายของหนังสือที่กล้าหาญของเขาความท้าทายในอนาคตของมนุษย์ศาสตราจารย์แฮร์ริสันบราวน์ของสถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนียจะช่วยให้การประเมินต่อไปนี้: ดังนั้นเราจะเห็นว่าเช่นเดียวกับสังคมอุตสาหกรรมเป็นพื้นฐานที่ไม่แน่นอนและอาจมีการพลิกกลับการดำรงอยู่กรเพื่อให้อยู่ภายใน เงื่อนไขที่ให้เสรีภาพส่วนบุคคลจะไม่แน่นอนในความสามารถของพวกเขาเพื่อหลีกเลี่ยงเงื่อนไขที่กำหนดองค์กรที่เข้มงวดและการควบคุมเผด็จการ อันที่จริงเมื่อเราตรวจสอบทั้งหมดของความยากลำบากอันใกล้ซึ่งคุกคามความอยู่รอดของอารยธรรมอุตสาหกรรมมันเป็นเรื่องยากที่จะเห็นว่าความสำเร็จของความมั่นคงและการบำรุงรักษาเสรีภาพส่วนบุคคลที่สามารถทำให้เข้ากันได้. แม้ว่านี้ถูกไล่ออกเป็นมุมมองในระยะยาว มีคำถามทันทีว่า "ทันสมัย" ที่ได้รับการฝึกฝนในปัจจุบันโดยไม่คำนึงถึงคุณค่าทางศาสนาและจิตวิญญาณที่เป็นจริงให้ผลลัพธ์ที่น่าพอใจ เท่าที่มวลชนมีความกังวลผลปรากฏว่าจะเป็นภัยพิบัติ - การล่มสลายของเศรษฐกิจในชนบทเป็นน้ำที่เพิ่มขึ้นของการว่างงานในเมืองและชนบทและการเจริญเติบโตของชนชั้นแรงงานในเมืองโดยไม่ต้องบำรุงร่างกายหรือจิตวิญญาณ. มันเป็น ในแง่ของประสบการณ์ทันทีและแนวโน้มในระยะยาวว่าการศึกษาของพุทธเศรษฐศาสตร์อาจจะแนะนำแม้กระทั่งผู้ที่เชื่อว่าการเติบโตทางเศรษฐกิจมีความสำคัญมากกว่าค่าใด ๆ ทางจิตวิญญาณหรือศาสนา มันไม่ได้เป็นคำถามของการเลือกระหว่าง "การเจริญเติบโตที่ทันสมัย" และ "ความเมื่อยล้าแบบดั้งเดิม." มันเป็นคำถามในการหาเส้นทางที่เหมาะสมของการพัฒนาทางสายกลางระหว่าง heedlessness วัตถุนิยมและไม่สามารถเคลื่อนแบบดั้งเดิมในระยะสั้นในการหา "สัมมาอาชีวะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การพัฒนาตนเองของความช่วยเหลือจากต่างประเทศใด ๆทางเศรษฐกิจ มากของการสลายทางเศรษฐกิจของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ( เหมือนส่วนอื่น ๆของโลก ) คือไม่ต้องสงสัยเนื่องจากการเลินเล่อและละอายละเลยของต้นไม้ เศรษฐศาสตร์

สมัยใหม่ไม่แยกแยะระหว่างพลังงานหมุนเวียนและไม่ใช่วัสดุทดแทน เป็นวิธีการมากคือการเกลี่ยวัดทุกอย่างโดยวิธีการของเงินราคา ดังนั้นการใช้เชื้อเพลิงทางเลือกต่าง ๆ เช่น ถ่านหิน น้ำมัน ไม้ หรือ น้ำ พลังงาน : ข้อแตกต่างระหว่างพวกเขาเท่านั้นที่ได้รับการยอมรับโดยเศรษฐศาสตร์สมัยใหม่ คือ ต้นทุนสัมพัทธ์ต่อเทียบเท่าหน่วย ที่ถูกที่สุดโดยอัตโนมัติหนึ่งที่จะต้องเป็นทำอย่างอื่นก็คงไม่มีเหตุผลและ " uneconomic " จากมุมมองของพุทธศาสนา ของหลักสูตรนี้จะไม่ทำความแตกต่างที่สำคัญระหว่างไม่ทดแทนเชื้อเพลิง เช่น ถ่านหิน และน้ำมัน ในมือข้างหนึ่งและเชื้อเพลิงทดแทน เช่น ไม้และน้ำอื่น ๆเป็นเพียงพลังที่ไม่สามารถมองข้าม ไม่ทดแทนสินค้าที่ต้องใช้เฉพาะในกรณีที่พวกเขาจะขาดไม่ได้แล้วเท่านั้น ด้วยการดูแลและความกังวลที่ยิ่งใหญ่ที่สุด รอบคอบที่สุด เพื่อการอนุรักษ์ ใช้ระเบิดหรือฟุ่มเฟือยคือการกระทำที่ใช้ความรุนแรงและในขณะที่ความรุนแรงไม่สมบูรณ์อาจจะได้อยู่บนโลกนี้ มันเป็นหน้าที่โดย ineluctable คนเล็งที่เหมาะของการไม่ใช้ความรุนแรงในเขา

แค่ในฐานะนักเศรษฐศาสตร์ยุโรปสมัยใหม่จะไม่พิจารณามันยิ่งใหญ่ทางเศรษฐกิจ ถ้ายุโรปศิลปะทางการสมบัติถูกขายไปอเมริกาในราคาที่น่าสนใจดังนั้น พุทธ economicst จะยืนยันว่าประชากรจากชีวิตของเศรษฐกิจไม่หมุนเวียนใช้อยู่ parasitically ในเมืองหลวงแทนรายได้ของ ลักษณะของชีวิตอาจจะไม่ถาวรและสามารถจึงจะเป็นธรรม เป็นประโยชน์ เป็นการชั่วคราว เป็นโลกที่ไม่หมุนเวียนทรัพยากรเชื้อเพลิง -- ถ่านหินน้ำมันและก๊าซธรรมชาติ . . . ยิ่งนักซึ่งกระจายไปทั่วโลก และต้องจำกัดปริมาณ เป็นที่ชัดเจนว่า การใช้ประโยชน์ของพวกเขาในอัตราที่เพิ่มมากขึ้น คือ การกระทำความรุนแรงต่อธรรมชาติซึ่งต้องเกือบย่อมนำไปสู่ความรุนแรงระหว่างผู้ชาย

ความจริงเพียงอย่างเดียวอาจจะให้อาหารสำหรับความคิดแม้แต่ผู้คนในประเทศพุทธที่ไม่แคร์มรดกทางศาสนาและความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะโอบกอดวัตถุนิยมของเศรษฐศาสตร์สมัยใหม่ที่ความเร็วที่เร็วที่สุดที่เป็นไปได้ ก่อนที่พวกเขาจะยกเลิกเศรษฐศาสตร์แนวพุทธ เช่น ไม่มีอะไรดีกว่าฝันคิดถึง ,พวกเขาอาจต้องการที่จะพิจารณาว่า เส้นทางของการพัฒนาเศรษฐกิจที่ระบุไว้โดยเศรษฐศาสตร์สมัยใหม่มีแนวโน้มที่จะนำพวกเขาไปยังสถานที่ที่พวกเขาต้องการที่จะเป็น ในตอนท้ายของหนังสือ ความท้าทายของอนาคตของคนของเขากล้าหาญ , ศาสตราจารย์ แฮริสัน บราวน์ แห่งสถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนียให้ประเมินดังต่อไปนี้ :

เราจึงเห็นได้ว่า