Fifteen percent of the total world

Fifteen percent of the total world production of dyes is lost during dyeing process and is released in the textile effluents.
The release of coloured wastewaters in the ecosystem is a dramatic source of esthetic pollution, eutrophication, and perturbations including decrease in the photosynthetic activity and dissolved oxygen (DO) as well as alteration of the pH, increase in the biochemical oxygen demand (BOD) and chemical oxygen
demand (COD), in aquatic life (Amin et al., 2008).
Therefore, treatment of these industrial effluents is necessary prior to their final discharge to the environment. Various physical/chemical methods have been used for the removal of dyes from wastewaters (dos Santos et al., 2007; Saratale et al., 2011).
These methods have some drawbacks, such as not all dyes, currently used can be degraded or removed with physical and chemical processes and sometimes the degradation products are more toxic (Abadulla et al., 2000; Nerud et al., 2001; Sharma et al., 2002).
So that treatment methods must be tailored to the chemistry of the dyes (ICABRU, 2009).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สิบห้าเปอร์เซ็นต์ของการผลิตทั่วโลกทั้งหมดของสีย้อมจะสูญเสียไปในระหว่างขั้นตอนการย้อมสีและมีการปล่อยออกมาในน้ำทิ้งสิ่งทอ.
ปล่อยน้ำเสียสีในระบบนิเวศที่เป็นแหล่งที่น่าทึ่งของมลพิษความงาม, การขาดออกซิเจนและเยี่ยงอย่างรวมถึงการลดลงของกิจกรรมการสังเคราะห์แสงและละลาย ออกซิเจน (DO) เช่นเดียวกับการเปลี่ยนแปลงของค่าความเป็นกรดเพิ่มขึ้นในความต้องการออกซิเจนทางชีวเคมี (BOD) และออกซิเจนทางเคมี
(COD) ในสัตว์น้ำ (อามิ et al., 2008).
ดังนั้นการรักษาของอุตสาหกรรมสิ่งปฏิกูลเหล่านี้เป็นสิ่งที่จำเป็น ก่อนที่จะปล่อยสุดท้ายของพวกเขาที่มีต่อสิ่งแวดล้อม วิธีการทางกายภาพ / เคมีต่าง ๆ ได้ถูกนำมาใช้สำหรับการกำจัดของสีย้อมจากน้ำเสีย (ดอสซานโตส, et al, 2007;. Saratale et al, 2011.).
วิธีการเหล่านี้มีข้อบกพร่องบางอย่างเช่นสีย้อมไม่ได้ทั้งหมดที่ใช้ในปัจจุบันจะถูกสลายหรือ ลบออกด้วยกระบวนการทางกายภาพและทางเคมีและบางครั้งผลิตภัณฑ์ที่ย่อยสลายเป็นพิษมากขึ้น (Abadulla et al, 2000;. Nerud et al, 2001;.. Sharma, et al, 2002).
ดังนั้นวิธีการรักษาที่จะต้องปรับให้เหมาะสมกับคุณสมบัติทางเคมีของสีย้อม (ICABRU 2009)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

15 เปอร์เซ็นต์ของทั้งหมดของโลกการผลิตสีย้อมจะสูญหายไปในระหว่างกระบวนการย้อมสีและถูกปล่อยตัวในสิ่งทอน้ำทิ้ง .
ออกสีโทนในระบบนิเวศเป็นแหล่งที่น่าทึ่งของมลพิษ บานชื่นความสวยงาม และได้รวมกิจกรรมการสังเคราะห์แสงลดลง และปริมาณออกซิเจนละลายน้ำ ( DO ) รวมทั้งการเปลี่ยนแปลงของค่าพีเอชเพิ่มความต้องการออกซิเจนทางชีวเคมี ( BOD ) และความต้องการออกซิเจนทางเคมี
( COD ) ในชีวิตสัตว์น้ำ ( อามิน et al . , 2008 )
ดังนั้นการรักษาน้ำทิ้งอุตสาหกรรมเหล่านี้เป็นสิ่งจำเป็นก่อนที่จะปล่อยสุดท้ายของพวกเขาเพื่อสิ่งแวดล้อม วิธีทางกายภาพ / เคมีต่างๆได้ถูกใช้สำหรับการกำจัดสีจากน้ำเสียโรงงาน ( ดอส ซานโตส et al . , 2007 ; saratale et al . , 2011 ) .
วิธีการเหล่านี้มีบางประการ เช่น ไม่มีสีใช้ในปัจจุบันสามารถย่อยสลายหรือถูกลบออกด้วยกระบวนการทางกายภาพและเคมีและบางครั้งผลิตภัณฑ์สลายเป็นพิษมากขึ้น ( abadulla et al . , 2000 ; nerud et al . , 2001 ; Sharma et al . , 2002 ) .
ดังนั้นวิธีการรักษาจะต้องเหมาะกับเคมีของสีย้อม ( icabru , 2009 )