One month, two weeks. Youngjae had

One month, two weeks.

Youngjae had been living with Jung Daehyun for a month and two weeks now since that day he was shot. It was strange; time felt like it was moving so slow and yet it felt like it was just flying by. He pulled his knees to his chest and hid his face between them. Honestly, time had flown by without him ever even realizing it. He'd been working on this case for going on six months now. When he really thought about it, he'd learned a lot about Jung Daehyun. Youngjae was certain by now he had enough to have the man arrested and put behind bars.

But, he didn't want that. He was supposed to see Himchan at his decoy parents' hotel tomorrow. For the first time, he wasn't looking foward to seeing his best friend. Youngjae didn't want to reveal anymore of Jung Daehyun's secrets. Youngjae looked over his shoulder when he heard the door opening, smiling when his lover walked through. “Hi.” He didn't want to betray Daehyun anymore.

Daehyun smiled back at him before nodding his head in greeting. The older man had been so quiet lately, rarely opening his mouth to say anything. He wasn't so cold anymore. . . just quiet. Emotionless. Youngjae wasn't sure if it was worse than him being cold or not. It was like Jung Daehyun had put up some kind of wall that he just couldn't break through. Youngjae breathed in shakily. He'd thought about it a lot – maybe Daehyun knew. Maybe, he'd known all along.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หนึ่งเดือน 2 สัปดาห์ที่

Youngjae อาศัยกับ Jung Daehyun เดือน และสองสัปดาห์ตั้งแต่วันที่เขาถูกยิง ก็แปลก เวลารู้สึกเหมือนจะถูกย้ายดังนั้นช้า และยัง ได้รู้สึกได้เพียงเดินทางโดย เขาดึงหัวเข่าของเขาหน้าอกของเขา และซ่อนใบหน้าของเขาระหว่างนั้น สุจริตอย่าง เวลาได้บินโดยไม่เคยได้รู้ตัว เขามีการทำงานในกรณีนี้ไปในหกเดือน เมื่อเขาจริง ๆ คิดว่า เกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาได้เรียนรู้มากเกี่ยวกับ Daehyun จุง Youngjae ถูกกำหนดโดยตอนนี้เขาพอที่จะมีคนจับ และใส่หลังบาร์

แต่ เขาไม่ได้ต้องการที่ เขาไม่ควรจะเห็น Himchan ที่โรงแรมของพ่อนกต่อพรุ่งนี้ ครั้งแรก เขาไม่ได้มองไปข้างหน้าเห็นเพื่อนของเขา Youngjae ไม่ต้องการเปิดเผยของ Jung Daehyun ความลับอีกต่อไป Youngjae มองผ่านไหล่ของเขาเมื่อเขาได้ยินประตูเปิด ยิ้มเมื่อคนรักของเขาเดินผ่าน "สูง ขึ้น" ไม่อยากหักหลัง Daehyun อีก

Daehyun ยิ้มที่เขาก่อน nodding ศีรษะทักทาย คนรุ่นเก่าเคยเงียบดังนั้นเมื่อเร็ว ๆ นี้ ไม่ค่อยเปิดปากพูดอะไร เขาไม่ได้เย็นมากอีกต่อไป . . เงียบเพียง Emotionless Youngjae ไม่แน่ใจว่ามันเลวร้ายยิ่งกว่าเขาถูกน้ำเย็น หรือไม่ เช่น Jung Daehyun ได้วางสิ่งของติดผนังที่เขาเพียงแค่ไม่สามารถตัดผ่านได้ Youngjae หายใจใน shakily เขามีความคิดเกี่ยวกับมันมาก – บางที Daehyun รู้ บางที ว่าเขารู้จักก็

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หนึ่งเดือนสองสัปดาห์ยองแจได้รับการมีชีวิตอยู่กับจุงแดฮยอนฮสำหรับเดือนและสองสัปดาห์นี้ตั้งแต่วันที่เขาถูกยิง มันก็แปลก เวลารู้สึกเหมือนมันกำลังจะย้ายไปช้าและยังรู้สึกเหมือนมันก็แค่บินโดย เขาดึงหัวเข่าของเขาไปที่หน้าอกของเขาและซ่อนใบหน้าของเขาระหว่างพวกเขา สุจริตเวลาบินโดยไม่มีเขาเคยได้ทราบว่ามัน เขาได้รับการทำงานในกรณีนี้สำหรับการไปในหกเดือนนี้ เมื่อเขาจริงๆคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้เขาจะได้เรียนรู้มากเกี่ยวกับจุงแดฮยอนฮ ยองแจเป็นบางอย่างตอนนี้เขามีพอที่จะมีคนที่ถูกจับกุมและใส่หลังบาร์แต่เขาไม่ต้องการที่ เขาควรที่จะเห็นฮิมชานที่โรงแรมพ่อแม่เหยื่อของเขาในวันพรุ่งนี้ เป็นครั้งแรกที่เขาไม่ได้มอง foward จะได้เห็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเขา ยองแจไม่อยากที่จะเปิดเผยความลับอีกต่อไปของจุงแดฮยอน ยองแจมองข้ามไหล่ของเขาเมื่อเขาได้ยินเสียงเปิดประตูยิ้มเมื่อคนรักของเขาเดินผ่าน "สวัสดี." เขาไม่ได้ต้องการที่จะทรยศของแดฮยอนอีกต่อไปครับแดฮยอนยิ้มกลับมาที่เขาก่อนที่จะพยักหน้าหัวของเขาในการอวยพร พี่ชายเคยเงียบสงบดังนั้นเมื่อเร็ว ๆ นี้ไม่ค่อยเปิดปากของเขาที่จะพูดอะไร เขาไม่ได้อีกต่อไปเพื่อให้เย็น . . ที่เงียบสงบเพียง ไม่มีอารมณ์ ยองแจไม่แน่ใจว่าถ้ามันเลวร้ายยิ่งกว่าเขาเป็นเย็นหรือไม่ มันเป็นเหมือนของแดฮยอนจุงได้วางชนิดของผนังที่เขาก็ไม่สามารถตัดผ่านบาง ยองแจสูดโทงเทง เขาต้องการคิดเกี่ยวกับมันมาก - อาจ Daehyun รู้ บางทีเขารู้มาตลอด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 เดือน , 2 สัปดาห์

ยองแจได้อยู่กับจองแดฮยอนเป็นเดือน และ 2 สัปดาห์แล้ว ตั้งแต่วันที่เขาถูกยิง มันแปลกๆ เวลารู้สึกว่ามันเคลื่อนไหวช้า และยังรู้สึกเหมือนมันเพิ่งจะบินผ่าน เขาดึงหัวเข่า หน้าอกของเขาและซ่อนใบหน้าของเขาระหว่างพวกเขา จริงๆแล้ว เวลาบินโดยปราศจากเขาเคยรู้ตัวเขาเคยทำงานในคดีนี้กันมาหกเดือนแล้ว เมื่อเขาคิด เขาจะเรียนรู้มากเกี่ยวกับจองแดฮยอน . ยองแจแน่นอน โดยตอนนี้เขามีเงินพอที่จะมีคนถูกจับและขังคุก

แต่เขาไม่ต้องการ เขาควรเห็นฮิมชานที่พ่อแม่ของเขาล่อโรงแรมพรุ่งนี้ เป็นครั้งแรกที่เขาไม่ได้มองข้างหน้าเห็นเพื่อนรักของเขายองแจไม่อยากจะเปิดเผยความลับอีกต่อไปของจองแดฮยอน . ยองแจมองข้ามไหล่ของเขาเมื่อเขาได้ยินเสียงประตูเปิด ยิ้มเมื่อคนรักของเขาเดินเข้ามา " หวัดดี " เขาไม่อยากทรยศแดฮยอนอีกแล้ว

แดฮยอนยิ้มกลับมาที่เขา ก่อนจะพยักหน้าและหัวของเขาในการทักทาย ชายแก่คนนั้นได้เงียบจังช่วงนี้ไม่ค่อยเปิดปากของเขาที่จะพูด เขาไม่หนาวอีกต่อไป .. เงียบซะ ไร้อารมณ์ ยองเจ ไม่แน่ใจว่ามันแย่กว่าเขาจะหนาวหรือไม่ มันเหมือนจองแดฮยอนวางขึ้นบางชนิดของผนังที่เขาไม่สามารถทะลุ ยองแจหายใจในการรับรู้ . เขาจะคิดเกี่ยวกับมันมากและบางทีแดฮยอนรู้ บางที เขาอาจจะรู้จักกันมาตลอด