Prior studies of the phytoplankton

Prior studies of the phytoplankton dynamics in South San Francisco Bay, California, USA have hypothesized that bivalve filter-feeders are responsible for the limited phytoplankton blooms in the system. This study was designed to examine the effects of benthic grazing and light attenuation on this shallow, turbid, and nutrient replete system. We found that grazing by shallow water bivalves was important in determining phytoplankton bloom occurrence throughout the system and that above a shallow water bivalve grazing threshold, phytoplankton biomass did not exceed bloom levels. Wind speed, used as a proxy for light attenuation in the shallow water, was similarly important in determining bloom development in the shallow water. Environmental conditions and benthic grazing in the deep water channel had a less discernible effect on system-wide phytoplankton blooms although persistent water column stratification did increase bloom magnitude. The shallow water bivalves, believed to be preyed upon by birds and fish that migrate through the system in fall and winter, disappear each year prior to the spring phytoplankton bloom. Because growth of the phytoplankton depends so strongly on shallow water processes, any change in the shallow-water benthic filter-feeders or their predators has great potential to change the phytoplankton bloom dynamics in this system.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การศึกษาก่อนหน้านี้ของ dynamics phytoplankton ในอ่าวใต้ San Francisco แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกาได้ตั้งสมมติฐานว่าการกรอง feeders bivalve ชอบบลูมส์ phytoplankton จำกัดในระบบ การศึกษานี้ถูกออกแบบมาเพื่อตรวจสอบลักษณะ grazing ธรรมชาติและอ่อนแสงบนระบบเซฟนี้ตื้น turbid และธาตุอาหาร เราพบว่า grazing โดย bivalves น้ำตื้นสำคัญในการกำหนดเหตุการณ์บลูม phytoplankton ทั่วทั้งระบบ และที่ด้านบนน้ำตื้น bivalve grazing จำกัด ชีวมวล phytoplankton ไม่เกินระดับบลูม ความเร็วลม ใช้เป็นพร็อกซีสำหรับลดทอนแสงในน้ำตื้น ในทำนองเดียวกันที่สำคัญในการกำหนดพัฒนาบลูมในน้ำตื้นได้ สภาพแวดล้อมและธรรมชาติ grazing ในน้ำลึกได้ผลน้อย discernible บนระบบ phytoplankton บลูมส์แม้น้ำแบบคอลัมน์สาระไม่ได้เพิ่มขนาดที่บลูม Bivalves น้ำตื้น เชื่อว่า preyed ขึ้น โดยนกและปลาที่ย้ายผ่านระบบในฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาว หายบลูม phytoplankton สปริงแต่ละปี เนื่องจากเจริญเติบโตของ phytoplankton จะขึ้นอย่างยิ่งดังนั้นกระบวนการน้ำตื้น การเปลี่ยนแปลงใด ๆ ในที่น้ำตื้นธรรมชาติกรอง-feeders หรือล่าของพวกเขามีศักยภาพที่ดีการเปลี่ยนเปลี่ยนแปลงบลูม phytoplankton ในระบบนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษาก่อนการเปลี่ยนแปลงของแพลงก์ตอนพืชในเซาท์ซานฟรานซิสเบย์รัฐแคลิฟอร์เนียประเทศสหรัฐอเมริกาได้ตั้งสมมติฐานว่าหอยกรองดูด-มีความรับผิดชอบในบุปผาแพลงก์ตอนพืชที่ จำกัด ในระบบ การศึกษาครั้งนี้ได้รับการออกแบบเพื่อศึกษาผลของการเลี้ยงสัตว์หน้าดินและการลดทอนแสงในน้ำตื้นนี้ขุ่นและระบบสารอาหารที่เพียบพร้อม เราพบว่าการแทะเล็มจากหอยสองฝาน้ำตื้นเป็นสิ่งสำคัญในการพิจารณาการเกิดแพลงก์ตอนพืชบานตลอดทั้งระบบและที่อยู่เหนือน้ำตื้นหอยเกณฑ์ปศุสัตว์แพลงก์ตอนพืชชีวมวลไม่เกินระดับบาน ความเร็วลมที่ใช้เป็นพร็อกซี่สำหรับการลดทอนแสงในน้ำตื้นเป็นสิ่งสำคัญในทำนองเดียวกันในการพิจารณาการพัฒนาบานในน้ำตื้น สภาพสิ่งแวดล้อมและทุ่งเลี้ยงสัตว์หน้าดินในช่องน้ำลึกมีผลมองเห็นได้น้อยลงในบุปผาแพลงก์ตอนพืชทั้งระบบแม้ว่าการแบ่งชั้นน้ำถาวรไม่บานขนาดเพิ่มขึ้น หอยน้ำตื้นเชื่อว่าจะเหยื่อโดยนกและปลาที่อพยพผ่านระบบในฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาวที่หายไปในแต่ละปีก่อนที่จะบานแพลงก์ตอนพืชในฤดูใบไม้ผลิ เนื่องจากการเจริญเติบโตของแพลงก์ตอนพืชอย่างรุนแรงขึ้นอยู่กับกระบวนการน้ำตื้นการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ในน้ำตื้นหน้าดินกรองดูดหรือล่าของพวกเขามีศักยภาพที่ดีในการเปลี่ยนแปลงการเปลี่ยนแปลงบานแพลงก์ตอนพืชในระบบนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พลวัตของแพลงก์ตอนพืชศึกษาก่อนในเซาท์ซานฟรานซิสโกเบย์ แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ได้ตั้งสมมติฐานว่า ดูดกรองที่มีความรับผิดชอบจำกัด แพลงตอน บุปผาในระบบ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการลดทอนแสงนี้และทุ่งเลี้ยงสัตว์สัตว์หน้าดินตื้น ขุ่น และสารอาหารเต็มระบบเราพบว่าหญ้าโดยน้ำน้ำตื้นเป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดปริมาณแพลงก์ตอนพืชบลูมที่เกิดขึ้นทั่วระบบและเหนือน้ำตื้นที่มีขนาดเล็กไม่เกินเกณฑ์ ปริมาณแพลงก์ตอนบลูม ระดับ ความเร็วลม , ใช้เป็นพร็อกซี่สำหรับการลดทอนสัญญาณแสงในน้ำตื้นที่สำคัญเช่นกันในการกำหนดพัฒนาบานในน้ำตื้นสภาพสิ่งแวดล้อมและสัตว์หน้าดินขนาดเล็กในช่องน้ำลึก มีผลน้อยต่อระบบกว้างมองเห็นบุปผาแพลงก์ตอนถึงแม้ว่าถาวรคอลัมน์น้ำไม่เพิ่มการบานขนาด วันแห่งน้ำตื้น ซึ่งเชื่อว่าเป็นเหยื่อของหมู่นก และปลาที่อพยพผ่านระบบในฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาวหายไปทุกปี ก่อนที่จะถึงฤดูใบไม้ผลิแพลงก์ตอนบลูม เนื่องจากการเจริญเติบโตของแพลงก์ตอนพืชขึ้นอยู่อย่างมากในกระบวนการที่น้ำตื้น การเปลี่ยนแปลงใด ๆในน้ำตื้นหรือล่าสัตว์กรองกินของพวกเขามีศักยภาพที่จะเปลี่ยนแปลงแพลงตอนบลูมพลวัตในระบบนี้