5. The need to estimate social cost

5. The need to estimate social cost
The current literature seems to suggest that the discount rate in international tourism development has neither been appropriately accounted for because of the social cost factor, nor do they provide suitable concepts for calculating the nonmonetary aspects of tourism development. A number of studies in the environmental literature have addressed this issue (for example,Dixon and Hufschmidt,1986; Dixon and Sherman, 1990; Dixon et al., 1988; Hufschmidt et al., 1983). However, although similarstudieshavebeenconductedinthefieldoftourism,fewhavesuggestedwaysto quantifycosts.Forexample:Lindbergetal.,(1997)suggestedthecontingent-valuation (CV)methodas atechniquefor measuringtheeconomicvalueof selectedactualsocial impacts associated with tourism; Dwyer et al., (1997) have measured the yield from foreign tourism by going beyond visitor expenditure. They propose taking into accounta widerangeof economic,environmentalandsocialcostsoftourismdevelopment; Sinclair (1998) has suggested both a single and a system of equation models for estimating tourism’s costs. Since one of the basic facts about international tourism is thatitdealswithpopulationsofdevelopingcountrieswhofacelargegroupsoftourists (masstourism),theobjectiveof asocial costestimationis toguidethedecisionmakers in thechoice of capitalprojectsand expenditures whichwill maximize thegains to the citizens. Economic theory suggests that resources are limited. Therefore, undertaking of a public investment will divert resources from an alternative use — perhaps another public investment, or an investment in the private sector. In other words, there is an opportunity cost to carrying out the tourism project. Thus, tourism planners in developing countries should be interested in the benefits to be derived from the expenditure on a tourism project compared to the benefits that would be obtained if thecapitalhadbeenusedelsewhere.Itfollowsthereforethatthereshouldbearanking system which should reflect the difference between benefits that would have been obtained from a given project, say a resort development, and the benefits that would be obtained from the project which is foregone, say an irrigation project. Thus, tourism planners in developing countries must come to terms with finding ways to measure (a) the physical benefits and costs and (b) societal costs, once the physical costs are found. Furthermore, if societal costs are estimated and included infinancialcost/benefitdecisioncriteriamodels,thediscountfactormightbeadjusted in an upward manner which might reduce the net present values of the expected cash flows. Finally, new developments always take place in a geographical setting. They draw upon resources and people from other locations. These actions affect not only the development location itself, but also others. As May (1991) suggests, environmental impactassessmenthasnottakensufficientnoticeof thewiderimplicationsof development. Thus there is the need to provide appropriate information for specialists and
D.O. Brown, F.A. Kwansa/Hospitality Management 18 (1999) 31—43 33
non-specialists, so that decision makers are made aware of potential conditions that may stand in the way of the social welfare of the citizens.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

5. ต้องประเมินต้นทุนทางสังคมThe current literature seems to suggest that the discount rate in international tourism development has neither been appropriately accounted for because of the social cost factor, nor do they provide suitable concepts for calculating the nonmonetary aspects of tourism development. A number of studies in the environmental literature have addressed this issue (for example,Dixon and Hufschmidt,1986; Dixon and Sherman, 1990; Dixon et al., 1988; Hufschmidt et al., 1983). However, although similarstudieshavebeenconductedinthefieldoftourism,fewhavesuggestedwaysto quantifycosts.Forexample:Lindbergetal.,(1997)suggestedthecontingent-valuation (CV)methodas atechniquefor measuringtheeconomicvalueof selectedactualsocial impacts associated with tourism; Dwyer et al., (1997) have measured the yield from foreign tourism by going beyond visitor expenditure. They propose taking into accounta widerangeof economic,environmentalandsocialcostsoftourismdevelopment; Sinclair (1998) has suggested both a single and a system of equation models for estimating tourism’s costs. Since one of the basic facts about international tourism is thatitdealswithpopulationsofdevelopingcountrieswhofacelargegroupsoftourists (masstourism),theobjectiveof asocial costestimationis toguidethedecisionmakers in thechoice of capitalprojectsand expenditures whichwill maximize thegains to the citizens. Economic theory suggests that resources are limited. Therefore, undertaking of a public investment will divert resources from an alternative use — perhaps another public investment, or an investment in the private sector. In other words, there is an opportunity cost to carrying out the tourism project. Thus, tourism planners in developing countries should be interested in the benefits to be derived from the expenditure on a tourism project compared to the benefits that would be obtained if thecapitalhadbeenusedelsewhere.Itfollowsthereforethatthereshouldbearanking system which should reflect the difference between benefits that would have been obtained from a given project, say a resort development, and the benefits that would be obtained from the project which is foregone, say an irrigation project. Thus, tourism planners in developing countries must come to terms with finding ways to measure (a) the physical benefits and costs and (b) societal costs, once the physical costs are found. Furthermore, if societal costs are estimated and included infinancialcost/benefitdecisioncriteriamodels,thediscountfactormightbeadjusted in an upward manner which might reduce the net present values of the expected cash flows. Finally, new developments always take place in a geographical setting. They draw upon resources and people from other locations. These actions affect not only the development location itself, but also others. As May (1991) suggests, environmental impactassessmenthasnottakensufficientnoticeof thewiderimplicationsof development. Thus there is the need to provide appropriate information for specialists andD.O. Brown, F.A. Kwansa/Hospitality Management 18 (1999) 31—43 33non-specialists, so that decision makers are made aware of potential conditions that may stand in the way of the social welfare of the citizens.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

5 . ต้องประเมินต้นทุนทางสังคมวรรณกรรมปัจจุบันดูเหมือนจะชี้ให้เห็นว่าอัตราคิดลดในการพัฒนาการท่องเที่ยวระหว่างประเทศ มีทั้งถูกอย่างเหมาะสมเป็นเพราะปัจจัยต้นทุนทางสังคม หรือ ไม่ก็ให้แนวคิดที่เหมาะสำหรับการคำนวณด้าน nonmonetary ของการพัฒนาการท่องเที่ยว จำนวนของการศึกษาในวรรณคดีสิ่งแวดล้อมมี addressed ปัญหานี้ ( ตัวอย่างเช่น ดิกสัน และ hufschmidt , 1986 ; ดิกสัน และ เชอร์แมน , 1990 ; Dixon et al . , 1988 ; hufschmidt et al . , 1983 ) อย่างไรก็ตาม แม้ว่า similarstudieshavebeenconductedinthe จึง eldoftourism fewhavesuggestedwaysto , quantifycosts . เช่น : lindbergetal . ( 1997 ) มูลค่า suggestedthecontingent ( CV ) พบว่าความแตกต่าง atechniquefor measuringtheeconomicvalueof selectedactualsocial ผลกระทบที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยว Dwyer et al . ( 1997 ) มีจำนวนผลผลิตที่ได้จากการท่องเที่ยวต่างประเทศโดยจะเกินค่าใช้จ่ายของผู้เข้าชม พวกเขาเสนอจะ accounta widerangeof ทางเศรษฐกิจ environmentalandsocialcostsoftourismdevelopment ; ซินแคลร์ ( 1998 ) ได้เสนอให้ทั้งเดี่ยวและระบบของแบบจำลองสมการประมาณค่าใช้จ่ายในการท่องเที่ยว . ตั้งแต่หนึ่งของข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับการท่องเที่ยวนานาชาติ thatitdealswithpopulationsofdevelopingcountrieswhofacelargegroupsoftourists ( masstourism ) theobjectiveof ทางสังคม costestimationis toguidethedecisionmakers ใน thechoice ของ capitalprojectsand มีรายจ่ายเพิ่ม thegains เพื่อประชาชน ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์แสดงให้เห็นว่า ทรัพยากรมีจำกัด ดังนั้น กิจการของการลงทุนภาครัฐจะเบี่ยงเบนจากการใช้ทรัพยากรทางเลือกอีกคนอาจสาธารณะการลงทุน หรือการลงทุนในภาคเอกชน ในคำอื่น ๆมันเป็นโอกาสที่ต้นทุนการดำเนินงานโครงการการท่องเที่ยว ดังนั้นการท่องเที่ยววางแผนในการพัฒนาประเทศควรจะสนใจใน TS ครับจึงน่าจะมาจากรายจ่ายในการท่องเที่ยวโครงการเทียบกับ TS ที่ดีจึงจะได้ ถ้า thecapitalhadbeenusedelsewhere . itfollowsthereforethatthereshouldbearanking ระบบที่ควรเป็นfl ect ที่ ดิ ff erence ระหว่างดีจึง TS ที่จะได้รับจากโครงการให้ พูด รีสอร์ทในการพัฒนา และดีจึง TS จะได้รับจากโครงการที่รู้ล่วงหน้าว่าโครงการชลประทาน ดังนั้นการท่องเที่ยววางแผนในการพัฒนาประเทศจะต้องรอมชอมกับจึงหาวิธีในการวัด ( ) ดีทางกายภาพจึง TS และค่าใช้จ่าย ( B ) และต้นทุนทางสังคม เมื่อทุนทางกายภาพ พบว่า นอกจากนี้ หากค่าใช้จ่ายประมาณและรวมอยู่ในสังคม จึง nancialcost / ดีจึง tdecisioncriteriamodels thediscountfactormightbeadjusted ขึ้น , ในลักษณะที่อาจจะลดมูลค่าสุทธิของเงินสด ปัจจุบันคาดว่าfl OWS . ในที่สุด , การพัฒนาใหม่มักจะใช้สถานที่ในการตั้งค่าทางภูมิศาสตร์ พวกเขาวาดตามทรัพยากรและผู้คนจากสถานที่อื่น ๆ การกระทำเหล่านี้เป็นff ect ไม่เพียง แต่สถานที่ที่พัฒนาตัวเอง แต่ยังคนอื่น ๆ พฤษภาคม ( 1991 ) แนะนำสิ่งแวดล้อม impactassessmenthasnottakensu ffi cientnoticeof thewiderimplicationsof การพัฒนา ดังนั้นจึงมีความต้องการที่จะให้ข้อมูลที่เหมาะสมสำหรับผู้เชี่ยวชาญd.o. สีน้ำตาล บ. kwansa / การจัดการโรงแรม 18 ( 1999 ) 31-43 33ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญเพื่อให้ผู้ตัดสินใจจะทำให้ทราบสภาพที่อาจเกิดขึ้นที่อาจยืนอยู่ในทางของสวัสดิการสังคมของประชาชน