I get there early and I find a chai

I get there early and I find a chair.
I squeeze my plastic cup of wine. I nod.
I maladroitly eat a pretzel rod
and second an opinion I don’t share.
I think: whatever else I am, I’m there.
Afterwards, I escape across the quad
into fresh air, alone again, thank god.
Nobody cares. They’re quite right not to care.

I can’t go home. Even my family
is thoroughly contemptuous of me.
I look bad. I’m exactly how I look.
These days I never read, but no one does,
and, anyhow, I proved how smart I was.
Everything I know is from a book.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฉันเดินก่อน และพบกับผมบีบของฉันถ้วยพลาสติกของไวน์ ผมพยักหน้าMaladroitly กินร็อด pretzelและประการที่สอง ความเห็นผมไม่ใช้ร่วมกันคิด: สิ่งอื่นฉัน ฉันมีหลังจากนั้น ฉันหนีข้ามรูปสี่เหลี่ยมเป็นอากาศ คนเดียวอีก ขอบคุณพระเจ้าไม่มีใครใส่ พวกเขาจะค่อนข้างขวาไม่ไปดูแลฉันไม่สามารถกลับบ้าน แม้แต่ครอบครัวถูกดูถูกอย่างฉันฉันดูไม่ดี ฉันเหมือนว่าฉันดูวันนี้ฉันไม่เคยอ่าน แต่ ไม่มีใครก เลย ฉันพิสูจน์วิธีสมาร์ทได้ทุกอย่างที่ผมทราบมาจากหนังสือ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผมได้รับมีต้นและฉันพบเก้าอี้.
ผมบีบถ้วยพลาสติกของฉันของไวน์ . ผมพยักหน้า
ผม maladroitly กินแท่งขนมปัง
. และครั้งที่สองความคิดของฉันไม่ได้ใช้
ผมคิดว่า. สิ่งอื่นที่ฉันฉันมี
หลังจากนั้นผมหนีข้ามสี่เหลี่ยม
. ขึ้นไปในอากาศสดเพียงอย่างเดียวอีกครั้งขอบคุณพระเจ้า
ไม่มีใคร ใส่ใจ พวกเขากำลังค่อนข้างสิทธิที่จะไม่สนใจ. ฉันไม่สามารถกลับบ้านได้ แม้ครอบครัวของฉันเป็นอย่างทั่วถึงดูถูกฉัน. ฉันดูไม่ดี ผมว่าวิธีการที่ฉันมอง. วันนี้ฉันไม่เคยอ่าน แต่ไม่มีใครทำและ แต่อย่างใดผมได้รับการพิสูจน์ว่าผมเป็นสมาร์ท. ทุกอย่างที่ฉันรู้คือจากหนังสือ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฉันได้รับมีต้นและผมหาเก้าอี้ .
ผมบีบไวน์ถ้วยพลาสติกของฉัน ผมพยักหน้า
ฉันอย่างงุ่มง่ามกินเพรทเซลร็อด
2 ความเห็นผมไม่แบ่งปัน .
ฉันคิดว่า : อะไรก็ตามที่ฉันมี
หลังจากนั้น ฉันหนีข้ามลาน
ในอากาศสดคนเดียวอีกแล้ว ขอบคุณพระเจ้า .
ไม่มีใครสน พวกเขาพูดถูก ไม่สนใจ

ผมกลับบ้านไม่ได้ แม้
ครอบครัวอย่างละเอียด ดูถูกฉัน .
ฉันดูแย่ฉันว่าฉันดู .
ทุกวันนี้ผมไม่เคยอ่าน แต่ไม่มีใครทำ
และฉันพิสูจน์ว่าชั้นฉลาด .
ทุกอย่างที่ผมรู้มาจากหนังสือ