A stuck fermentation is one in which fermentation has ceased
prematurely or the rate of fermentation is considered too low for
practical purposes, thus leaving a higher residual sugar content
than desired in the wines at the end of fermentation (Bisson, 1999).
The principal mechanisms involved in stuck and sluggish fermentations
have been elucidated: nitrogen deficiency (Bely,
Sablayrolles, & Barre, 1990); thiamine depletion (Bataillon, Rico,
Sablayrolles, Salmon, & Barre, 1996); lack of oxygen (Sablayrolles,
Dubois, Manginot, Roustan, & Barre, 1996); presence of toxic fatty
acids, especially octanoic and decanoic acids (Lafon-Lafourcade,
Geneix, & Ribereau-Gayon, 1984); killer toxins, pesticides, and
high residual fructose (Berthels, Cordero Otero, Bauer, Thevelein, &
Pretorius, 2004).
Many studies have been conducted to identify solutions for
problematic fermentations such as the addition of yeast extract
(Taillandier, Ramon Portugal, Fuster, & Strehaiano, 2007), oxygen
and diammonium phosphate (Blateyron & Sablayrolles, 2001;
Sablayrolles et al., 1996), or active carbon and commercial yeast cell walls (Carrau, Neirotti, & Gioia, 1993). However, once fermentation
gets stuck at any stage of its progress, it is difficult to complete
fermentation even if the efforts explained above were added
to the problematic fermentation. Stuck fermentations directly
decrease productivity and may reduce wine quality. Indeed, the
resulting wines, which contain high amounts of residual sugar, are
particularly susceptible to microbial spoilage (Maisonnave,
Sanchez, Moine, Dequin, & Galeote, 2013). Despite many improvements
in the winemaking processes, both stuck and sluggish
fermentations have been major problems in winemaking, resulting
in large losses in the wine industry
หมักติดเป็นหนึ่งในการหมักได้หยุดลงก่อนเวลา หรืออัตราการหมักถือว่าต่ำเกินไปสำหรับวัตถุประสงค์การปฏิบัติ จึง ออกจากเนื้อหาเหลือน้ำตาลสูงกว่าที่ระบุในไวน์ที่หมัก (Bisson, 1999)กลไกหลักที่เกี่ยวข้องในการหมักแหนมติด และซบเซามีการ elucidated: การขาดไนโตรเจน (BelySablayrolles และ Barre, 1990); ลดลงของไทอามีน (Bataillon ริโก้Sablayrolles ปลาแซลมอน & Barre, 1996); ขาดออกซิเจน (SablayrollesDubois, Manginot, Roustan และ Barre, 1996); ของไขมันที่เป็นพิษกรด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง octanoic และ decanoic กรด (Lafon-LafourcadeGeneix และ Ribereau-Gayon, 1984); นักฆ่าพิษ ยาฆ่าแมลง และฟรักโทสสูงเหลือ (Berthels บิดออกคอร์ดีโรโอเตโร Bauer, Thevelein, &Pretorius, 2004)ได้ดำเนินการศึกษาหลายโซลูชั่นสำหรับการระบุแยกหมักแหนมที่มีปัญหาเช่นนี้ของยีสต์(Taillandier โปรตุเกส Ramon ฟุสเตอร์ & Strehaiano, 2007), ออกซิเจนและฟอสเฟต diammonium (Blateyron & Sablayrolles, 2001Sablayrolles et al., 1996), หรือไส้และผนังเซลล์ยีสต์พาณิชย์ (Carrau, Neirotti, & Gioia, 1993) อย่างไรก็ตาม หมักครั้งได้รับการติดอยู่ในขั้นของความคืบหน้าใด ๆ มันเป็นเรื่องยากให้เสร็จสมบูรณ์หมักแม้ว่าการอธิบายข้างต้นได้เพิ่มการหมักมีปัญหา หมักแหนมติดโดยตรงผลผลิตลดลง และอาจลดคุณภาพไวน์ แน่นอน การไวน์ผล ซึ่งประกอบด้วยจำนวนเหลือน้ำตาลสูง มีโดยเฉพาะอย่างยิ่งไวต่อการเน่าเสียจุลินทรีย์ (Maisonnaveซาน Moine, Dequin, & Galeote, 2013) แม้ มีการปรับปรุงหลายในกระบวนการ winemaking ติด และซบเซาหมักแหนมมีปัญหาหลักใน winemaking ผลลัพธ์สูญเสียขนาดใหญ่ในอุตสาหกรรมไวน์
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)
หมักติดซึ่งเป็นหนึ่งในการหมักได้หยุดก่อนเวลาอันควรหรืออัตราของการหมักนั้นถือว่าต่ำเกินไปสำหรับวัตถุประสงค์ในทางปฏิบัติจึงออกจากปริมาณน้ำตาลที่เหลือสูงกว่าที่ต้องการในไวน์ในตอนท้ายของการหมัก(Bisson, 1999). กลไกหลัก มีส่วนร่วมในกระบวนการหมักติดและซบเซาได้รับการอธิบาย: การขาดไนโตรเจน (เบลี, Sablayrolles และ Barre, 1990); การสูญเสียวิตามินบี (Bataillon, เปอร์โตริโก, Sablayrolles ปลาแซลมอนและ Barre, 1996); การขาดออกซิเจน (Sablayrolles, บัว Manginot, Roustan และ Barre, 1996); การปรากฏตัวของไขมันที่เป็นพิษกรดโดยเฉพาะอย่างยิ่งกรด octanoic และ decanoic (Lafon-Lafourcade, Geneix และ Ribereau-Gayon, 1984); สารพิษฆ่าแมลงและฟรุกโตสสูงที่เหลือ (Berthels, คอร์เดโรโอเตโรบาวเออร์, Thevelein และ Pretorius, 2004). การศึกษาจำนวนมากได้รับการดำเนินการเพื่อระบุโซลูชั่นสำหรับการหมักที่มีปัญหาเช่นการเพิ่มของสารสกัดจากยีสต์(Taillandier รามอนโปรตุเกส Fuster และ Strehaiano 2007), ออกซิเจนและฟอสเฟตdiammonium (Blateyron Sablayrolles & 2001;. Sablayrolles et al, 1996) หรือคาร์บอนที่ใช้งานและผนังเซลล์ยีสต์ในเชิงพาณิชย์ (Carrau, Neirotti และจอยญ่า, 1993) แต่เมื่อหมักได้รับการติดในขั้นตอนของความคืบหน้าใด ๆ ก็เป็นเรื่องยากที่จะเสร็จสิ้นการหมักแม้ว่าความพยายามอธิบายข้างต้นมีการเพิ่มการหมักที่มีปัญหา หมักแหนมติดโดยตรงลดการผลิตและอาจลดคุณภาพไวน์ ที่จริงที่ไวน์ผลซึ่งมีปริมาณสูงของน้ำตาลที่เหลืออยู่โดยเฉพาะอย่างยิ่งไวต่อการเน่าเสียของจุลินทรีย์(Maisonnave, ซานเชซ Moine, Dequin และ Galeote 2013) แม้จะมีการปรับปรุงหลายอย่างในกระบวนการผลิตไวน์ทั้งสองติดอยู่และซบเซาหมักแหนมได้รับปัญหาที่สำคัญในการผลิตไวน์ผลในการสูญเสียขนาดใหญ่ในอุตสาหกรรมไวน์
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)
มีติดเป็นหนึ่งในการหมักการหมักซึ่งได้หยุด
ก่อนกำหนดหรืออัตราการหมักถือว่าต่ำเกินไปสำหรับ
ในทางปฏิบัติ จึงทิ้งอยู่จะมีปริมาณน้ำตาล
มากกว่าที่ต้องการในไวน์เมื่อสิ้นสุดการหมัก ( Bisson , 1999 ) .
หลักกลไกที่เกี่ยวข้องในติดและซบเซา fermentations
ได้รับนี้ : การขาดไนโตรเจน ( bely
sablayrolles , ,& Barre , 1990 ) ; Thiamine พร่อง ( bataillon ริโก้
sablayrolles ปลาแซลมอน & Barre , 1996 ) ; การขาดออกซิเจน ( sablayrolles
ดู manginot roustan , , , , & Barre , 1996 ) ; สถานะของสารพิษ ไขมันกรดออกทาโนอิก
โดยเฉพาะ และไตรราสา ( ลาฟง lafourcade geneix & ribereau
, , กาย่น , 1984 ) ; นักฆ่าไร้สารพิษ ยาฆ่าแมลง และฟรุกโตสสูง ( berthels
ตกค้าง , โอเตโร คอดีโร่ บาวเออร์ thevelein &
,พรีโตเรียส , 2004 ) .
ศึกษาจำนวนมากได้รับการดำเนินการเพื่อระบุโซลูชั่นสำหรับ
fermentations ปัญหาเช่นเติมยีสต์สกัด (
taillandier ราโมนโปรตุเกส ฟัสเตอร์& strehaiano , 2007 ) และออกซิเจน
diammonium ฟอสเฟต ( blateyron & sablayrolles , 2001 ;
sablayrolles et al . , 1996 ) หรือคาร์บอนที่ใช้งานและพาณิชย์ผนังเซลล์ยีสต์ ( carrau neirotti & Gioia , , , 1993 ) อย่างไรก็ตามเมื่อหมัก
ติดอยู่ในขั้นตอนใดของความคืบหน้าของมันก็ยากที่จะเสร็จสมบูรณ์
การหมักแม้ว่าความพยายามอธิบายข้างบนเพิ่ม
เพื่อการหมักที่มีปัญหา ติด fermentations ตรง
ลดผลผลิตและอาจลดคุณภาพไวน์ แน่นอน ,
) ไวน์ ซึ่งมีปริมาณสูงของน้ำตาลที่เหลืออยู่
อ่อนไหวโดยเฉพาะอย่างยิ่งจุลินทรีย์ ( maisonnave เน่าเสีย ,
ซานเชส moine dequin & , , galeote 2013 ) แม้จะมีการปรับปรุงหลายอย่าง
ใน winemaking ขั้นตอนทั้งติดและซบเซา
fermentations มีปัญหาหลักในการผลิตไวน์ผล
ในการสูญเสียขนาดใหญ่ในอุตสาหกรรมไวน์
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)