Decision on admissibility1. The aut

Decision on admissibility


1. The author of the communication (initial letter dated 12 January 1987 and a further letter dated 30 June 1987) is T. K., a French citizen of Breton ethnic origin, writing on his own behalf and in his capacity as president of the Unvaniezh Ar Galennerien Brezhoneg (UAGB, Union des Enseignants de Breton). He was born in 1937 in Brittany and is employed as a professor of philosophy and of the Breton language. He alleges violations by France of articles 2, 16, 19, 26 and 27 of the Covenant.

2.1 The author states that the Tribunal Administratif de Rennes has refused to consider a case which he submitted on behalf of the UAGB in the Breton language on 7 November 1984. In this case, the author sought the recognition of the license for the association that he is heading. In reply to an inquiry written in French and Breton, the Tribunal answered that the case had not been registered because it was not written in French. A subsequent letter of complaint to the French Minister of Justice has allegedly remained unanswered. In support of his case, the author encloses copies of two decisions, one from the Tribunal Administratif de Rennes dated 21 November 1984, the other from the Conseil d'Etat dated 22 November 1985, both stating that a complaint drafted in the Breton language should not be registered. Such decisions, according to the author, constitute discrimination on the ground of language, in contravention of article 2, paragraph 1, of the Covenant. The author further claims that the State party has violated article 2, paragraph 2, with regard to legislative or other measures necessary to give effect to the rights recognized in the Covenant, article 2, paragraph 3, with regard to effective remedies, article 16 with regard to the right to recognition everywhere as a person before the law, article 19, paragraph 2, with regard to freedom of expression, article 26 with regard to equality before the law without discrimination on any ground, and article 27 with regard to the right to use one's own language.

2.2 Concerning the question of the exhaustion of domestic remedies, the author states that the complaint before the Tribunal Administratif de Rennes was not even registered and that the Minister of Justice has not responded to his written complaint. The author further states that he has not submitted the same matter to another procedure of international investigation or settlement.

3. Without transmitting the communication to the State party, the Human Rights Committee requested the author, by decision of 9 April 1987 under rule 91 of the rules of procedure, to clarify (a)whether he claimed, as an individual, to be personally affected by the alleged violations of the Covenant by the State party, or whether he claimed, in his capacity as President of an organization, that the organization was the victim of the alleged violations; and (b)whether he understood, read and wrote French. By letter dated 30 June 1987, the author replied that he had initially intended to submit the communication on behalf of the organization, although he maintained that he was also directly affected by the events described in his initial communication. He further stated that he understands, reads and writes French.

4. By further decision of 20 October 1988, the Working Group of the Human Rights Committee transmitted the communication to the State party, requesting it, under rule 91 of the rules of procedure, to provide information and observations relevant to the question of admissibility. The author was requested, under rule 91, (a) to specify in which way he claimed to have been denied the right to recognition as a person before the law, (b) to which extent and in which context he claimed that his freedom of expression had been curtailed and (c) to substantiate his allegation that French citizens of French mother tongue and those of Breton mother tongue are not equal before the law.

5. In his reply, dated 13 January 1989, to the Working Group's questions, the author claims that French citizens of French mother tongue and those of Breton mother tongue are not equal before the law because the former can express themselves in their mother tongue before the tribunals while the latter cannot. While there exists a "Secrétariat à la francophonie", a similar institution has not been created in defence of regional languages other than French. Because the government refuses to recognize the Breton language, those who use it daily are forced to abandon its use or to forgo their right to freely express themselves. The author adds that the violation Of his freedom of expression is manifest in that the Administrative Tribunal refused to register a complaint submitted in Breton on the ground that its Content was unintelligible, thereby refusing to recognize the validity of a complaint submitted in a local language and denying the citizens the use of their own language in court. Finally, the author affirms that he is barred,as a French citizen of Breton mother tongue, from access to courts, as the judicial authorities do not authorize him to submit complaints in his mother tongue.

6.1 In its submission under rule 91, dated 15 January 1989, the State party argues that the communication is inadmissible on the ground of non-exhaustion of domestic remedies and that some of the author's claims are incompatible with the provisions of the Covenant. The State party recalls that the author did not contest, within the delays prescribed by law, the decision of the Administrative Tribunal not to register his complaint. His written complaint to the Minister of Justice that he had suffered a denial of justice cannot, in the State party's opinion, be considered to be a judicial remedy. Nor has he appealed to any other judicial instance. His communication thus fails to meet the requirements of article 5, paragraph 2 (b), of the Optional Protocol.

6.2 As to the alleged violation of article 2 of the Covenant, the State party argues that this article can never be violated directly and in isolation. A violation of article 2 can only be admitted to the extent that other rights recognized by the Covenant have been violated (paragraph 1)or if necessary steps to give effect to Covenant rights have not been taken (paragraph 2). A violation of article 2 can only be the corollary of another violation of a Covenant right. The State party contends that the author did not base his argumentation on any precise facts, and that he cannot demonstrate that he has been a victim of discrimination in his relations with the judicial authorities. It was up to him to use the remedies which were available to him.

6.3 With respect to the alleged violation of article 16, the State party notes that the author has not put forth any specific complaint and dismisses his interpretation of this provision as abusive. Thus, the standing of the author in the administrative procedure has never been at issue; what was refused was the possibility to submit his case in Breton, as "in the absence of legislative provision to the contrary, the language of procedure in French courts is the French language" (judgment of the Rennes Administrative Tribunal, 21 November 1984, Quillévéré case).

6.4 Concerning the alleged violation of article 19, paragraph 2, the State party submits that the author has not substantiated how his freedom of expression has been violated. On the contrary, his letter to the Minister of Justice demonstrates that he had ample opportunity to present his position. Furthermore, "freedom of expression" within the meaning of article 19 cannot be construed to encompass the right of French citizens to use Breton before French administrative tribunals.

6.5 As to article 26, the State party rejects the author's contention that the refusal by the Administrative Tribunal of Rennes of a complaint submitted in Breton constitutes discrimination on grounds of language. On the contrary, the authorities based themselves on generally applicable rules, which are intended to facilitate the administration of justice by enabling the tribunals to rule on the original submission (without having to resort to translation).

6.6 Finally, the State party recalls that upon ratification of the Covenant, the French Government entered a reservation with respect to article 27: "In the light of article 2 of the Constitution of the French Republic, the French Government declares that article 27 is not applicable so far as the Republic is concerned".

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตัดสินใจบน admissibility1. ผู้เขียนการสื่อสาร (เริ่มต้นจดหมายลงวันที่ 12 1987 มกราคม และจดหมายเพิ่มเติมวันที่ 30 เดือน 1987 มิถุนายน) คือคุณต. ชาวฝรั่งเศสของเชื้อเบรอตง เขียน ในนามของตนเอง และกำลังการผลิตของเขาเป็นประธานของ Unvaniezh Ar Galennerien Brezhoneg (UAGB ยูเนียนเด Enseignants เดอเบรตัน) เขาเกิดในปี 1937 ในตตานี และลูกจ้างเป็นศาสตราจารย์ ด้านปรัชญา และภาษา เขา alleges ละเมิด โดยฝรั่งเศสของบทความที่ 2, 16, 19, 26 และ 27 ของพันธสัญญา2.1 ผู้เขียนระบุว่า ศาล Administratif เดแรนส์ปฏิเสธการพิจารณากรณีที่เขาเขียนในนามของ UAGB ในภาษา 7 1984 พฤศจิกายน ในกรณีนี้ ผู้เขียนขอจำแนกของสิทธิ์การใช้งานของสมาคมที่เขาเป็นหัวข้อ ในการตอบคำถามที่เขียนในภาษาฝรั่งเศสและเบรตอน ศาลที่ตอบว่า ใช่ได้ไม่ได้ลงทะเบียนเนื่องจากไม่ได้เขียนในฝรั่งเศส จดหมายร้องเรียนไปฝรั่งเศสรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมต่อมาได้ลักลอบยังคงยังไม่ได้ตอบ สนับสนุนกรณีของเขา ผู้เขียนใส่สำเนาสองตัดสิน จากแรนส์เด Administratif ศาลลงวันที่ 21 1984 พฤศจิกายน อื่น ๆ จาก d'Etat Conseil ลง 1985 22 พฤศจิกายน ทั้งระบุที่ร้องเรียนร่างในภาษาไม่ลงทะเบียน เช่นตัดสิน ผู้เขียน เป็นการเลือกปฏิบัติบนพื้นดินของภาษา ในเพราะบทความ 2 วรรค พันธสัญญา ผู้เขียนเพิ่มเติมอ้างว่า รัฐภาคีได้ละเมิดบทความ 2 ย่อหน้า 2 เกี่ยวกับนิติบัญญัติ หรือมาตรการอื่นที่จำเป็นเพื่อให้ผลไปในพันธสัญญา บทความที่ 2, 3 ตามผลเยียวยา 16 ตามสิทธิที่จะรู้ทุกเป็นคนก่อนกฎหมาย บทความย่อหน้าบทความ 19 ย่อหน้า 2 เกี่ยวกับเสรีภาพ ข้อ 26 ตามความเสมอภาคภายใต้กฎหมายเท่าเทียมกันเราใด ๆ และข้อ 27 ตามสิทธิในการใช้ภาษาของตนเอง2.2 เกี่ยวกับคำถามที่มาของการเยียวยาภายใน รัฐผู้เขียนที่ร้องขอก่อนศาล Administratif เดแรนส์ไม่ได้ ลงทะเบียน และที่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมยังไม่ตอบรับการร้องเรียนเป็นลายลักษณ์อักษรของเขา ผู้เขียนเพิ่มเติมระบุว่า เขาไม่ส่งเรื่องเดียวกับกระบวนงานอื่นตรวจสอบนานาชาติหรือการชำระเงิน3. ไม่ มีการส่งการสื่อสารกับภาคี คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนร้องขอผู้เขียน โดยการตัดสินใจของ 9 1987 เมษายนภายใต้กฎ 91 ของกฎของขั้นตอน ชี้แจง (ก) ว่า เขา อ้าง เป็นบุคคล การได้รับผลกระทบ โดยละเมิดสัญญาโดยรัฐภาคี ที่ถูกกล่าวหาเป็นการส่วนตัว หรือว่าเขาอ้าง ว่า กำลังการผลิตของเขาเป็นประธานขององค์กร ว่า องค์กรที่เป็นเหยื่อของการละเมิดถูกกล่าวหา และ (b) ว่าเขาเข้าใจ อ่าน และเขียนภาษาฝรั่งเศส โดยหนังสือลงวันที่ 30 1987 มิถุนายน ผู้เขียนตอบว่า เขาได้เริ่มตั้งใจส่งการสื่อสารในนามขององค์กร แม้ว่าเขารักษาว่า เขาได้โดยตรงยังรับผลจากเหตุการณ์ที่อธิบายไว้ในการสื่อสารเริ่มต้นของเขา เขาเพิ่มเติมระบุว่า เขาเข้าใจ อ่าน และเขียนภาษาฝรั่งเศส4. โดยตัดสินใจเพิ่มเติมของ 20 1988 ตุลาคม คณะทำงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนได้รับการส่งการสื่อสารกับภาคี ร้องขอ ภายใต้กฎ 91 ของกฎของกระบวนการ การให้ข้อมูลและข้อสังเกตอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับคำถามที่ admissibility ผู้ร้องขอ ภายใต้กฎ 91, (ก) เพื่อระบุวิธีที่อ้างว่า ได้ถูกปฏิเสธสิทธิที่จะรู้เป็นบุคคลภายใต้กฎหมาย, (ข) ในกรณีใด และ ในบริบทที่เขาอ้างว่า เสรีภาพของเขาได้ถูก curtailed และ (c) substantiate ข้อกล่าวหาเขาว่า ชาวฝรั่งเศสของฝรั่งเศสนมและของเบรอตงนมไม่เท่ากันภายใต้กฎหมาย5. ในการตอบกลับของเขา ลงวันที่ 13 1989 มกราคม คณะทำงานถาม เรียกร้องผู้เขียนว่าชาวฝรั่งเศสของฝรั่งเศสแม่ลิ้นและบรรดาเบรอตงนม ไม่เท่าก่อนกฎหมายเนื่องจากเดิมสามารถแสดงในลิ้นของแม่ก่อน tribunals ขณะหลังไม่ ในขณะที่มีการ "Secrétariat la francophonie เซ็ต" สถาบันที่คล้ายกันไม่แล้วในป้องกันภาษาภูมิภาคต่างภาษาฝรั่งเศส เนื่องจากรัฐบาลปฏิเสธที่จะจดจำภาษา ผู้ที่ใช้ทุกวันถูกบังคับสละการใช้ หรือยอมสละการ express ด้วยตนเองได้อย่างอิสระ ผู้เขียนเพิ่มว่า การละเมิดเสรีภาพของเขาเป็นรายการที่ศาลปกครองปฏิเสธที่จะลงทะเบียนส่งในเบรตอนบนพื้นที่เนื้อหา unintelligible จึงปฏิเสธที่จะรับรู้ตั้งแต่เรื่องร้องเรียนส่งในภาษาท้องถิ่น และการปฏิเสธการใช้ภาษาของตนเองในศาลประชาชน ร้องเรียน สุดท้าย ผู้เขียน affirms ว่า เขาถูกกีดขวาง เป็นชาวฝรั่งเศสของเบรอตงนม จากการเข้าถึงศาล ตามหน่วยงานยุติธรรมไม่อนุญาตให้ส่งคำร้องเรียนของเขาลิ้นแม่6.1 ในการภายใต้กฎ 91 ลง 15 1989 มกราคม ภาคีจนการสื่อสารว่าไม่เราไม่เกษียณของเยียวยาภายในประเทศ และผู้เรียกร้องบางอย่างเข้ากันกับบทบัญญัติของกติกานี้ รัฐภาคีเรียกคืนที่ ผู้เขียนได้ไม่ประกวด ในความล่าช้าที่กำหนด โดยกฎหมาย การตัดสินของศาลปกครองไม่ลงทะเบียนเรื่องร้องเรียนของเขา เขาเขียนร้องต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมที่เขาได้ประสบกับการปฏิเสธความยุติธรรมไม่ ในความคิดของภาคี ถือว่าเป็น การแก้ที่ยุติธรรม ไม่มีเขาอุทธรณ์ใด ๆ อย่างยุติธรรม การสื่อสารของเขาล้มเหลวดังนั้นเพื่อตอบสนองความต้องการของบทความ 5 ย่อหน้า 2 (b), ของโพรโทคอลไม่จำเป็น6.2 เป็นการละเมิดถูกกล่าวหาบทความที่ 2 ของพันธสัญญา ภาคีจนว่า บทความนี้สามารถไม่เคยถูกละเมิดโดยตรง และแยก เท่านั้นสามารถยอมรับการละเมิดบทความ 2 ที่ได้รับสิทธิอื่น ๆ ตามพันธสัญญา violated (วรรค 1) หรือถ้าขั้นตอนที่จำเป็นเพื่อให้ผลสิทธิกติกาไม่ได้ดำเนินการ (ย่อหน้า 2) การละเมิดบทความ 2 เท่าได้ corollary ของการละเมิดกติกาที่เหมาะสมอื่น รัฐภาคี contends ที่ ผู้เขียนได้ไม่ยึด argumentation เขาข้อเท็จจริงใด ๆ แม่นยำ และว่า เขาไม่สามารถแสดงให้เห็นว่า เคยเป็นเหยื่อของการเลือกปฏิบัติในความสัมพันธ์ของเขากับหน่วยงานยุติธรรม ก็ถึงเขาจะใช้เยียวยาที่มีเขา6.3 With respect to the alleged violation of article 16, the State party notes that the author has not put forth any specific complaint and dismisses his interpretation of this provision as abusive. Thus, the standing of the author in the administrative procedure has never been at issue; what was refused was the possibility to submit his case in Breton, as "in the absence of legislative provision to the contrary, the language of procedure in French courts is the French language" (judgment of the Rennes Administrative Tribunal, 21 November 1984, Quillévéré case).6.4 Concerning the alleged violation of article 19, paragraph 2, the State party submits that the author has not substantiated how his freedom of expression has been violated. On the contrary, his letter to the Minister of Justice demonstrates that he had ample opportunity to present his position. Furthermore, "freedom of expression" within the meaning of article 19 cannot be construed to encompass the right of French citizens to use Breton before French administrative tribunals.6.5 As to article 26, the State party rejects the author's contention that the refusal by the Administrative Tribunal of Rennes of a complaint submitted in Breton constitutes discrimination on grounds of language. On the contrary, the authorities based themselves on generally applicable rules, which are intended to facilitate the administration of justice by enabling the tribunals to rule on the original submission (without having to resort to translation).6.6 Finally, the State party recalls that upon ratification of the Covenant, the French Government entered a reservation with respect to article 27: "In the light of article 2 of the Constitution of the French Republic, the French Government declares that article 27 is not applicable so far as the Republic is concerned".

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การตัดสินใจเกี่ยวกับการรับ1 ผู้เขียนของการสื่อสาร (อักษรตัวแรกลงวันที่ 12 มกราคม 1987 และจดหมายต่อไปวันที่ 30 มิถุนายน 1987) เป็น TK, ชาวฝรั่งเศสของเบรชาติพันธุ์เขียนในนามของตัวเองและในฐานะที่เป็นประธานของ Unvaniezh Ar Galennerien Brezhoneg ( UAGB, ยูเนี่ยนเด Enseignants เดเบร) เขาเกิดในปี 1937 ในบริตตานีและมีการจ้างงานเป็นอาจารย์ของปรัชญาและภาษาเบรอตง เขาอ้างละเมิดโดยฝรั่งเศสของบทความที่ 2, 16, 19, 26 และ 27 ของกติกา. 2.1 ผู้เขียนระบุว่าศาล administratif เดอแรนส์ได้ปฏิเสธที่จะพิจารณากรณีที่เขาส่งในนามของ UAGB ในภาษาเบรอตงเมื่อวันที่ 7 เดือนพฤศจิกายนปี 1984 ในกรณีนี้ผู้เขียนขอการรับรู้ของใบอนุญาตสำหรับการเชื่อมโยงว่าเขากำลังมุ่งหน้าไป ในการตอบคำถามที่เขียนในภาษาฝรั่งเศสและเบรอตง, ศาลตอบว่ากรณีที่ไม่ได้รับการจดทะเบียนเพราะมันไม่ได้เขียนในภาษาฝรั่งเศส ตัวอักษรที่ตามมาของการร้องเรียนไปยังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมของฝรั่งเศสยังคงถูกกล่าวหาว่ายังไม่ได้ตอบ ในการสนับสนุนของกรณีของเขาเขียนล้อมรอบสำเนาของทั้งสองตัดสินใจอย่างใดอย่างหนึ่งจากศาล administratif เดอแรนส์เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 1984, อื่น ๆ จาก Conseil d'Etat ลงวันที่ 22 พฤศจิกายน 1985 ทั้งที่ระบุว่าการร้องเรียนเกณฑ์ทหารในภาษาเบรอตงควร ไม่สามารถลงทะเบียน การตัดสินใจดังกล่าวตามที่ผู้เขียนเป็นการเลือกปฏิบัติบนพื้นดินของภาษาในการฝ่าฝืนข้อ 2 วรรค 1 ของข้อตกลง ผู้เขียนต่อไปอ้างว่ารัฐภาคีได้ละเมิดข้อ 2 วรรค 2 เรื่องเกี่ยวกับมาตรการทางกฎหมายหรืออื่น ๆ ที่จำเป็นเพื่อให้ผลกระทบต่อสิทธิในการได้รับการยอมรับในข้อตกลงกับข้อ 2 วรรค 3 ในเรื่องเกี่ยวกับการเยียวยาที่มีประสิทธิภาพบทความ 16 ในเรื่องเกี่ยวกับสิทธิในการได้รับการยอมรับว่าเป็นบุคคลในกฎหมายบทความ 19 วรรค 2 ในเรื่องเกี่ยวกับเสรีภาพในการแสดงออกบทความ 26 เรื่องเกี่ยวกับความเท่าเทียมกันก่อนที่กฎหมายโดยไม่เลือกปฏิบัติบนพื้นดินใด ๆ และบทความ 27 เรื่องเกี่ยวกับการที่เหมาะสม การใช้ภาษาของตัวเองหนึ่ง. 2.2 เกี่ยวกับคำถามของความอ่อนล้าของการเยียวยาในประเทศที่ผู้เขียนกล่าวว่าก่อนที่จะร้องเรียนศาล administratif เดอแรนส์ไม่ได้ลงทะเบียนและแม้กระทั่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมยังไม่ได้ตอบสนองต่อการร้องเรียนเป็นลายลักษณ์อักษรของเขา ผู้เขียนต่อไปกล่าวว่าเขายังไม่ได้ส่งเรื่องเดียวกันกับขั้นตอนของการตรวจสอบระหว่างประเทศหรือการตั้งถิ่นฐานอีก. 3 โดยไม่ต้องส่งการสื่อสารเพื่อให้รัฐภาคีคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนขอเขียนโดยการตัดสินใจของ 9 เมษายน 1987 ภายใต้การปกครอง 91 ของกฎของขั้นตอนการชี้แจง (ก) ไม่ว่าเขาจะอ้างว่าเป็นบุคคลที่จะได้รับผลกระทบโดยส่วนตัว ละเมิดข้อกล่าวหาที่ทำสัญญาโดยรัฐภาคีหรือไม่ว่าเขาอ้างว่าในฐานะที่เป็นประธานขององค์กรที่องค์กรเป็นเหยื่อของการละเมิดที่ถูกกล่าวหานั้น และ (ข) ว่าเขาเข้าใจการอ่านและการเขียนภาษาฝรั่งเศส ตามหนังสือลงวันที่ 30 มิถุนายน 1987 ผู้เขียนตอบว่าเขาตั้งใจที่จะส่งการสื่อสารในนามขององค์กรแม้ว่าเขาจะยืนยันว่าเขายังได้รับผลกระทบโดยตรงจากเหตุการณ์ที่อธิบายไว้ในการสื่อสารของเขาเริ่มต้น เขากล่าวต่อไปว่าเขาเข้าใจ, อ่านและเขียนภาษาฝรั่งเศส. 4 โดยการตัดสินใจต่อไปของ 20 ตุลาคม 1988 คณะทำงานของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนส่งการสื่อสารไปยังบุคคลที่รัฐขอมันภายใต้การปกครอง 91 ของกฎของขั้นตอนเพื่อให้ข้อมูลและข้อสังเกตที่เกี่ยวข้องกับคำถามของภัณฑ์ ผู้เขียนได้รับการร้องขอภายใต้การปกครอง 91 (ก) เพื่อระบุในทางที่เขาอ้างว่าเขาได้รับการปฏิเสธสิทธิในการได้รับการยอมรับว่าเป็นบุคคลที่กฎหมายกำหนด (ข) ที่มีขอบเขตและในบริบทเขาอ้างว่าเสรีภาพในการของเขา ได้รับการลดการแสดงออกและ (ค) ที่จะพิสูจน์ข้อกล่าวหาของเขาว่าชาวฝรั่งเศสของภาษาแม่ของฝรั่งเศสและของภาษาแม่ของเบรอตงจะไม่เท่ากันก่อนที่กฎหมาย. 5 ในคำตอบของเขาลงวันที่ 13 มกราคม 1989 เพื่อคำถามของคณะทำงานที่ผู้เขียนอ้างว่าชาวฝรั่งเศสของภาษาแม่ของฝรั่งเศสและของภาษาแม่ของเบรอตงไม่ได้เสมอกันในกฎหมายเพราะในอดีตสามารถแสดงออกในภาษาแม่ของพวกเขาก่อนที่ศาล ขณะที่หลังไม่สามารถ ในขณะที่มีอยู่ "เลขาธิการà la Francophonie" สถาบันการศึกษาที่คล้ายกันยังไม่ได้รับการสร้างขึ้นในการป้องกันของภาษาในภูมิภาคอื่น ๆ กว่าฝรั่งเศส เพราะรัฐบาลปฏิเสธที่จะรับรู้ภาษาเบรอตงผู้ที่ใช้มันทุกวันถูกบังคับให้ยกเลิกการใช้หรือจะสละสิทธิในการแสดงออกได้อย่างอิสระ ผู้เขียนกล่าวเสริมว่าการละเมิดเสรีภาพในการแสดงออกของเขาเป็นที่ประจักษ์ในการดูแลระบบศาลปฏิเสธที่จะลงทะเบียนการร้องเรียนส่งในเบรอตงบนพื้นดินที่เนื้อหาของมันคือไม่ฉลาดจึงปฏิเสธที่จะยอมรับความถูกต้องของการร้องเรียนส่งในภาษาท้องถิ่นและ ปฏิเสธประชาชนการใช้ภาษาของตัวเองในศาล สุดท้ายผู้เขียนยืนยันว่าเขาจะถูกกันออกไปเป็นพลเมืองฝรั่งเศสภาษาแม่ของเบรอตงจากการเข้าถึงสนามเป็นเจ้าหน้าที่ตุลาการไม่อนุญาตให้เขาส่งข้อร้องเรียนในภาษาแม่ของเขา. 6.1 ในการส่งของภายใต้การปกครอง 91 ลงวันที่ 15 มกราคม 1989 พรรครัฐระบุว่าการสื่อสารเป็นไม่ยอมรับบนพื้นดินของความอ่อนล้าที่ไม่ใช่ของการเยียวยาในประเทศและว่าบางส่วนของการเรียกร้องของผู้เขียนจะไม่เข้ากันกับบทบัญญัติของกติกา รัฐภาคีจำได้ว่าผู้เขียนไม่ได้แข่งขันภายในความล่าช้าตามที่กฎหมายกำหนด, การตัดสินใจของศาลปกครองไม่ลงทะเบียนร้องเรียนของเขา เรื่องร้องเรียนของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมที่เขาได้รับการปฏิเสธความยุติธรรมไม่สามารถในความคิดของบุคคลที่รัฐได้รับการพิจารณาให้เป็นวิธีการรักษาที่การพิจารณาคดี หรือมีเขาหันไปเช่นการพิจารณาคดีอื่น ๆ การสื่อสารของเขาจึงล้มเหลวในการตอบสนองความต้องการของบทความ 5 วรรค 2 (ข) ของพิธีสารเลือก. 6.2 ตามที่ถูกกล่าวหาละเมิดของบทความที่ 2 ของกติกาของบุคคลที่รัฐระบุว่าบทความนี้จะไม่ถูกละเมิดทางตรงและใน ความเหงา ละเมิดข้อ 2 เท่านั้นที่สามารถเข้ารับการรักษาในขอบเขตที่สิทธิอื่น ๆ ได้รับการยอมรับโดยการทำสัญญาที่ได้รับการละเมิด (วรรค 1) หรือถ้าขั้นตอนที่จำเป็นเพื่อให้ผลกระทบต่อสิทธิในการทำสัญญายังไม่ได้รับการดำเนินการ (วรรค 2) ละเมิดข้อ 2 เท่านั้นที่สามารถเป็นข้อพิสูจน์ของการละเมิดสิทธิทำสัญญาอีก รัฐภาคีเชื่อว่าผู้เขียนไม่ได้มีฐานการอภิปรายของเขากับข้อเท็จจริงที่ถูกต้องใด ๆ และว่าเขาไม่สามารถแสดงให้เห็นว่าเขาได้รับการตกเป็นเหยื่อของการเลือกปฏิบัติในความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเจ้าหน้าที่ของฝ่ายตุลาการ มันก็ขึ้นอยู่กับเขาที่จะใช้การเยียวยาที่มีอยู่กับเขา. 6.3 ส่วนที่เกี่ยวกับการละเมิดข้อกล่าวหาของบทความ 16 บันทึกรัฐภาคีที่ผู้เขียนยังไม่ได้นำออกมาร้องเรียนใด ๆ ที่เฉพาะเจาะจงและห้ามความหมายของบทบัญญัตินี้เป็นที่ไม่เหมาะสม ดังนั้นยืนของผู้เขียนในกระบวนการบริหารจัดการที่ไม่เคยมีปัญหา; สิ่งที่ถูกปฏิเสธความเป็นไปได้ที่จะส่งกรณีของเขาในเบรอตงว่า "ในกรณีที่ไม่มีบทบัญญัติกฎหมายไปในทางตรงกันข้ามภาษาของขั้นตอนในศาลฝรั่งเศสเป็นภาษาฝรั่งเศส" (คำพิพากษาของแรนส์ในการดูแลศาล 21 พฤศจิกายน 1984, Quillévéré กรณี). 6.4 เกี่ยวกับการละเมิดข้อกล่าวหาของบทความ 19 วรรค 2 รัฐภาคีส่งที่ผู้เขียนยังไม่ได้ยืนยันว่าเสรีภาพในการแสดงออกของเขาได้รับการละเมิด ในทางตรงกันข้ามจดหมายถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมแสดงให้เห็นว่าเขามีโอกาสที่จะนำเสนอตำแหน่งของเขา นอกจากนี้ "เสรีภาพในการแสดงออก" ในความหมายของข้อ 19 ไม่สามารถตีความรวมไปถึงทางด้านขวาของชาวฝรั่งเศสที่จะใช้เบรอตงก่อนที่ศาลบริหารฝรั่งเศส. 6.5 ตามที่มาตรา 26 ให้รัฐภาคีปฏิเสธการต่อสู้ของผู้เขียนที่ปฏิเสธโดยการบริหาร ศาลของแรนส์ที่มีการร้องเรียนส่งในเบรถือเป็นการเลือกปฏิบัติบนพื้นฐานของภาษา ในทางตรงกันข้ามเจ้าหน้าที่ตามตัวเองในกฎระเบียบทั่วไปซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่ออำนวยความสะดวกในการบริหารงานยุติธรรมด้วยการทำให้ศาลที่จะปกครองในการส่งต้นฉบับ (โดยไม่ต้องรีสอร์ทเพื่อแปล). 6.6 สุดท้ายจำได้ว่ารัฐภาคีว่าเมื่อ การให้สัตยาบันข้อตกลงที่รัฐบาลฝรั่งเศสเข้ามาจองห้องพักที่เกี่ยวกับบทความ 27: "ในแง่ของข้อ 2 ของรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส, รัฐบาลฝรั่งเศสประกาศบทความ 27 ที่ไม่ได้บังคับเท่าที่สาธารณรัฐเป็นห่วง" .

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การตัดสินใจในการรับฟัง


1 ผู้เขียนของการสื่อสารเบื้องต้น ( จดหมายลงวันที่ 12 มกราคม 1987 และเพิ่มเติมจดหมายลงวันที่ 30 มิถุนายน 2530 ) T . K . พลเมืองฝรั่งเศสของเบรตันชาติกำเนิด เขียนในนามของเขาเอง และในฐานะประธานของ unvaniezh AR galennerien ภาษาเบรตัน ( uagb สหภาพเดส์ enseignants de Breton )เขาเกิดในปี 1937 ใน Brittany และใช้เป็นศาสตราจารย์ของปรัชญาและของเบรตันภาษา เขากล่าวหาการละเมิดโดยฝรั่งเศสบทความ 2 , 16 , 19 , 26 และ 27 ของกติกา สำหรับผู้เขียน

ที่ระบุว่า ศาล administratif de Rennes ได้ปฏิเสธที่จะพิจารณาคดีที่เขาส่งในนามของ uagb ในภาษาเบรอตงวันที่ 7 พฤศจิกายน 1984 ในกรณีนี้ผู้เขียนใคร่รู้ของใบอนุญาตสำหรับสมาคมที่เขามุ่งหน้าไป ในการตอบกลับการสอบถามที่เขียนในภาษาฝรั่งเศส และเบรตัน ศาลตอบว่า กรณีไม่ได้จดทะเบียนเพราะมันไม่ได้เขียนในภาษาฝรั่งเศส จดหมายร้องเรียนไปยังรัฐมนตรีฝรั่งเศสตามมาของความยุติธรรมที่ถูกยังคงยังไม่ได้ตอบ . ในการสนับสนุนของกรณีของเขาผู้เขียนแนบสำเนาสองการตัดสินใจจากศาล administratif de Rennes ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 , อื่น ๆ จาก 15 ลงวันที่ 22 พฤศจิกายน 1985 การปกครอง ทั้งระบุว่า การร้องเรียนร่างในภาษาเบรอตงไม่ควรลงทะเบียน การตัดสินใจดังกล่าวตามที่ผู้เขียน ถือเป็นการเลือกปฏิบัติบนพื้นดินของภาษาในการขัดต่อมาตราที่ 2 วรรค 1ของกติกา ผู้เขียนยังอ้างว่ารัฐภาคีมีการฝ่าฝืนมาตราที่ 2 วรรค 2 เกี่ยวกับการออกกฎหมายหรือมาตรการอื่น ๆที่จำเป็นเพื่อให้ส่งผลกระทบต่อสิทธิได้รับการยอมรับในกติกา ข้อ 2 วรรค 3 เรื่องการเยียวยาที่มีประสิทธิภาพบทความ 16 เกี่ยวกับสิทธิที่จะได้รับการยอมรับนับถือว่าเป็นบุคคลตามกฎหมายในทุกแห่งหน , มาตรา 19 วรรค 2เกี่ยวกับเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น มาตรา 26 เกี่ยวกับความเสมอภาคต่อหน้ากฎหมายโดยไม่เลือกปฏิบัติบนพื้นดินและมาตรา 27 เกี่ยวกับสิทธิในการใช้ภาษาของตนเอง

2.2 เกี่ยวกับคำถามของความอ่อนล้าของการเยียวยาภายในประเทศผู้เขียนระบุว่า เรื่องร้องเรียนก่อนที่ศาล administratif de Rennes ก็ไม่ได้จดทะเบียน และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ยังไม่ได้ตอบข้อร้องเรียนของเขาเขียนไว้ ผู้เขียนยังระบุว่า เขายังไม่ได้ยื่นเรื่องเหมือนกันอีกขั้นตอนของการตรวจสอบระหว่างประเทศหรือการตั้งถิ่นฐาน .

3 ไม่มีการส่งการสื่อสารเพื่อให้รัฐภาคีคณะกรรมการสิทธิมนุษยชน ขอให้ผู้เขียน โดยการตัดสินใจของ 9 เมษายน 2530 ภายใต้กฎข้อ 91 แห่งกฎของกระบวนการ เพื่อชี้แจง ( ) ว่า เขาอ้างว่าเป็นบุคคล เป็นบุคคลได้รับผลกระทบโดยกล่าวหาการละเมิดพันธสัญญาโดยรัฐภาคี หรือ ว่า เขาอ้างว่า ในฐานะประธานของ องค์กร , องค์กรที่เป็นเหยื่อของการละเมิดข้อกล่าวหา ;และ ( ข ) ไม่ว่าเขาจะเข้าใจ อ่านและเขียนภาษาฝรั่งเศส โดยจดหมายลงวันที่ 30 มิถุนายน 1987 เป็นผู้เขียนตอบไปว่าเขาตอนแรกตั้งใจที่จะส่งการสื่อสารในนามขององค์กร แม้ว่าเขาจะยืนยันว่าเขายังได้รับผลกระทบโดยตรงจากเหตุการณ์ที่อธิบายไว้ในการสื่อสารครั้งแรกของเขา เขากล่าวเพิ่มเติมว่า เขาเข้าใจ อ่านและเขียนภาษาฝรั่งเศส

4 .โดยการตัดสินใจเพิ่มเติม 20 ตุลาคม 1988 คณะทำงานของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนส่งการสื่อสารเพื่อให้รัฐภาคี ต้องการมัน ภายใต้กฎข้อ 91 แห่งกฎของกระบวนการ เพื่อให้ข้อมูลและข้อสังเกตที่เกี่ยวข้องกับคำถามของการรับฟัง . ผู้เขียนได้ถูกร้องขอภายใต้การปกครองของ 91 ,( ) กำหนดในทางที่เขาอ้างว่าได้รับการปฏิเสธสิทธิที่จะได้รับการยอมรับนับถือว่าเป็นบุคคลตามกฎหมาย ( ข ) ซึ่งขอบเขตและในบริบทที่เขาอ้างว่าเสรีภาพของการแสดงออกที่ได้รับการตัดทอนและ ( c ) เพื่อพิสูจน์ข้อกล่าวหาที่ฝรั่งเศสเขาพลเมืองของภาษาแม่ฝรั่งเศสและของเบรตันภาษาแม่ไม่เท่าเทียมกันตามกฎหมาย

5 ในการตอบกลับของเขาลงวันที่ 13 มกราคม 1989 , คําถามของกลุ่มที่ทำงาน ผู้เขียนอ้างว่าฝรั่งเศสพลเมืองของภาษาแม่ฝรั่งเศสและของเบรตันภาษาแม่ไม่เท่าเทียมกันตามกฎหมาย เพราะในอดีตสามารถแสดงออกในภาษาแม่ของตน ก่อนที่ศาลในขณะที่ไม่สามารถกำหนด ในขณะที่มี " secr é la Francophonie tariat ล่าสุด "สถาบันการศึกษาที่คล้ายกัน ไม่ได้ถูกสร้างในการป้องกันในภาษาอื่นนอกจากภาษาฝรั่งเศส เพราะรัฐบาลปฏิเสธที่จะรับรู้ภาษาไซซิยัต ผู้ที่ใช้มันทุกวัน ถูกบังคับให้ละทิ้งการใช้หรือที่จะยอมสละสิทธิที่จะได้อย่างอิสระในการแสดงออกผู้เขียนกล่าวว่า การละเมิดเสรีภาพของการแสดงออกอย่างชัดแจ้งในศาลปกครองปฏิเสธที่จะลงทะเบียนร้องเรียนยื่นภาษาเบรอตงบนพื้นดินที่เนื้อหาโสกันต์ จึงปฏิเสธที่จะยอมรับความถูกต้องของข้อร้องเรียนที่ยื่นในภาษาท้องถิ่นและประชาชน การใช้ภาษาของตนเองในศาล ในที่สุดผู้เขียนยืนยันว่าเขาห้าม เป็นพลเมืองฝรั่งเศสของเบรตันภาษาแม่ จากการเป็นเจ้าหน้าที่ศาล ศาลไม่อนุญาตให้เขาไปยื่นร้องเรียนในแม่ลิ้น

6.1 ในส่งภายใต้การปกครอง 91 ลงวันที่ 15 มกราคม 1989รัฐภาคีแย้งว่า การสื่อสารเป็นสิ่งที่ทำได้บนพื้นดินที่ไม่อ่อนล้าของการเยียวยาภายในประเทศ และบางส่วนของผู้เขียนอ้างว่าไม่สอดคล้องกับบทบัญญัติของกติกา รัฐภาคีเล่าว่าผู้เขียนไม่ได้ประกวดภายในล่าช้าตามกฎหมายกำหนด การตัดสินใจของศาลปกครองไม่ได้ลงทะเบียนร้องเรียนของเขา