We investigated differences in mult

We investigated differences in multiple-object tracking among individuals with Down syndrome (DS) as compared to typically developing children matched on a visual–spatial mental age of approximately 5.5 years. In order to ensure that these effects did not originate in differences in encoding or reporting the positions of targets in distracters after a delay, immediate and delayed report were measured for static items. Although their immediate and delayed report for multiple static items was comparable to that of the typically developing children, the participants with DS performed as if they were only capable of tracking a single item at a time regardless of the number of targets that needed to be tracked. This finding is surprising because the operations used in multiple-object tracking are thought to be necessary for visuospatial tasks, which are an area of relative strength among persons with DS. These results call into question the idea that abilities or deficits in multiple-object tracking predict visuospatial performance, and highlight ways that atypical development can
inform our understanding of typical development.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เราตรวจสอบความแตกต่างในการติดตามหลายวัตถุในกลุ่มบุคคลที่มีกลุ่มอาการดาวน์ (DS) เมื่อเทียบกับเด็กที่มักจะจับคู่ในการพัฒนาอายุจิตมองเห็นที่ว่างประมาณ 5.5 ปี เพื่อให้มั่นใจว่าผลกระทบเหล่านี้ไม่ได้เกิดในความแตกต่างในการเข้ารหัสหรือรายงานตำแหน่งของเป้าหมายใน distracters หลังจากที่ล่าช้า, ทันทีและรายงานความล่าช้าวัดสำหรับรายการแบบคงที่ แม้ว่ารายงานทันทีและล่าช้าของพวกเขาสำหรับรายการหลายคงเป็นเทียบเท่ากับที่ของการพัฒนาเด็กมักจะเข้าร่วมกับดีเอสดำเนินการราวกับว่าพวกเขาเท่านั้นที่สามารถติดตามรายการเดียวในเวลาที่ไม่คำนึงถึงจำนวนของเป้าหมายที่จะต้องติดตาม . การค้นพบนี้เป็นที่น่าแปลกใจเพราะการดำเนินงานที่ใช้ในการติดตามหลายวัตถุจะคิดว่าเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับงาน visuospatial ซึ่งเป็นพื้นที่ของความแข็งแรงญาติในหมู่ผู้ที่มี DS ผลลัพธ์เหล่านี้โทรเข้ามาถามความคิดที่ว่าความสามารถหรือการขาดดุลในการติดตามหลายวัตถุคาดการณ์ผลการดำเนินงาน visuospatial และเน้นการพัฒนาวิธีการที่ผิดปกติสามารถ
แจ้งความเข้าใจของเราในการพัฒนาโดยทั่วไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เราตรวจสอบพบความแตกต่างในหลายวัตถุระหว่างบุคคลกลุ่มอาการดาวน์ ( DS ) เมื่อเทียบกับโดยทั่วไปการพัฒนาเด็กจับคู่บนภาพ–อวกาศอายุจิตประมาณ 5.5 ปี ในการสั่งซื้อเพื่อให้แน่ใจว่าผลกระทบเหล่านี้ไม่ได้มาจากความแตกต่างในการเข้ารหัสหรือการรายงานตำแหน่งของเป้าหมายใน distracters หลังจากที่ล่าช้ารายงานทันที และเลื่อนได้สำหรับรายการแบบคงที่ แม้ว่ารายงานทันทีและล่าช้าของพวกเขาสำหรับหลายรายการเป็นสถิตที่เทียบเท่ากับที่ของโดยทั่วไปการพัฒนาเด็ก เข้าร่วมกับ DS ปฏิบัติราวกับว่าพวกเขาเป็นเพียงความสามารถในการติดตามรายการเดียวที่เวลาโดยไม่คำนึงถึงจำนวนของเป้าหมายที่ต้องติดตามการค้นพบนี้เป็นที่น่าแปลกใจเพราะการใช้ในการติดตามวัตถุหลายจะคิดว่าเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับงาน visuospatial ซึ่งมีพื้นที่ความแข็งแรงสัมพัทธ์ระหว่างบุคคลกับ DS ผลลัพธ์เหล่านี้โทรเข้ามาถามว่าความสามารถหรือการติดตามวัตถุหลาย visuospatial ทำนายประสิทธิภาพและเน้นวิธีการที่พัฒนาได้
อาการที่ผิดปกติแจ้งให้เราเข้าใจการพัฒนาทั่วไป