strumentality, expectancy) theory.

strumentality, expectancy) theory. It
helped me to organize the evidence on
such problems as occupational choice,
job satisfaction, and motivation for effective
work performance and pointed
to some aspects of each of these phenomena
that had not received sufficient
attention.
I decided to devote the summer of
1961 to writing a short monograph to
communicate the core concepts of “my
structure” to others. The enterprise
took substantially longer than expected
to complete, and the product evolved
from a 150-page monograph to a book
that exceeded 300 pages. I can still vividly
recall the advice of mentors and of
peers who strongly urged me to abandon
the project and to devote my energies
to empirical investigations that
could be reported in short articles. The
writing of books, particularly those of
an integrative and theoretical nature,
was an activity more suited to bearded
and tenured professors than to a young
assistant professor launching an academic
career. It gives me great satisfaction
to know that this book has been so
widely cited. I know that producing it
met my needs, and the frequency of citation
suggests to me that it also met
the needs of others in the profession.
I think the book has served two
somewhat different functions for its
readers. For some it has been something
like a reference book—a critical
appraisal of existing research on a large
number of topics. For others, its utility
has resided in the underlying theory
and, more generally, in the possibility
of organizing knowledge in terms of a
simple and a coherent set of concepts
and relationships. The latter is far
closer to my intended purpose and I am
gratified by the fact that the last decade
has brought about a marked increase
in the use of motivational theories
in industrial and organizational
psychology.1
-3

aware of the atheoretical state of the
fields of industrial and organizational
psychology that I was studying. Immediately
upon completing my PhD, I set
about the ambitious task of laying out a
theoretical structure for many of the
phenomena of interest to the industrial
psychologist. The particular structure
that I found helpful has come to be
called expectancy or VIE (valence, in

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

strumentality เดา) ทฤษฎีการ มันช่วยในการจัดหลักฐานบนปัญหาดังกล่าวเป็นทางเลือกอาชีพความพึงพอใจในงาน และแรงจูงใจที่มีประสิทธิภาพประสิทธิภาพการทำงาน และชี้ถึงบางแง่มุมของแต่ละปรากฏการณ์เหล่านี้ที่ได้รับไม่เพียงพอความสนใจฉันตัดสินใจที่จะอุทิศฤดูร้อนของ1961 monograph สั้น ๆ การเขียนแนวคิดหลักของ"การสื่อสารโครงสร้าง"เพื่อผู้อื่น องค์กรใช้เวลามากเกินกว่าที่คาดไว้สมบูรณ์ และพัฒนาผลิตภัณฑ์จาก monograph 150 หน้าสมุดที่เกินกว่า 300 หน้า ฉันสามารถยังน่าฟังคำแนะนำ ของ mentors และเรียกคืนเพื่อนที่ขอเรียกร้องให้ฉันจากไปโครงการและ จะอุทิศพลังงานของฉันการตรวจสอบผลที่สามารถรายงานในบทความสั้น ๆ ที่เขียนหนังสือ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบรรดาธรรมชาติเป็นแบบบูรณาการ และทฤษฎีมีกิจกรรมเหมาะสมมากกับเบียร์ดดราและอาจารย์ tenured กว่าจะเป็นหนุ่มผู้ช่วยศาสตราจารย์เปิดการศึกษาทำงาน มันทำให้ฉันพอดีรู้ว่า หนังสือเล่มนี้ได้นั้นเรียกกันอย่างแพร่หลาย ฉันรู้ว่าผลิตตรงตามความต้องการของฉัน และความถี่ของการอ้างอิงแนะนำให้ผมว่า มันยังพบความต้องการของคนในวิชาชีพผมคิดว่า หนังสือเล่มนี้ได้ทำหน้าที่สองฟังก์ชันที่ค่อนข้างแตกต่างกันสำหรับการผู้อ่าน สำหรับบางคน จะได้รับบางสิ่งบางอย่างเช่นหนังสืออ้างอิง-คำสำคัญเพื่อประเมินผลของการวิจัยที่มีอยู่บนขนาดใหญ่จำนวนของหัวข้อ คน โปรแกรมอรรถประโยชน์ของมีอยู่ในทฤษฎีพื้นฐานและ มีทั่วไป โอกาสจัดระเบียบความรู้ในแง่ของการง่ายและชุด coherent ของแนวคิดและความสัมพันธ์ หลังอยู่ไกลใกล้ชิดของฉันไว้เป็นวัตถุประสงค์และละเล่นพื้นบ้านตามความเป็นจริงที่ทศวรรษส่งผลให้เพิ่มเครื่องหมายในการใช้ทฤษฎีหัดในอุตสาหกรรม และองค์กรpsychology.1-3atheoretical รัฐตระหนักถึงการเขตอุตสาหกรรม และองค์กรจิตวิทยาที่เรียน ทันทีเมื่อจบปริญญาเอกของฉัน ฉันตั้งค่าเกี่ยวกับงานทะเยอทะยานของเค้ามีโครงสร้างทางทฤษฎีมากมายปรากฏการณ์ที่น่าสนใจสำหรับภาคอุตสาหกรรมจิตวิทยาการ โครงสร้างเฉพาะที่พบเป็นประโยชน์มาให้เรียกว่าเดาหรือวี (เวเลนซ์ ใน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

strumentality คาด) ทฤษฎี มันช่วยให้ผมจัดระเบียบหลักฐานเกี่ยวกับปัญหาดังกล่าวเป็นทางเลือกในการประกอบอาชีพ, ความพึงพอใจและแรงจูงใจในการที่มีประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานและชี้ไปยังบางแง่มุมของแต่ละปรากฏการณ์เหล่านี้ที่ไม่เคยได้รับเพียงพอที่ให้ความสนใจ. ฉันตัดสินใจที่จะอุทิศฤดูร้อนของปี1961 กับการเขียน เอกสารสั้น ๆเพื่อสื่อสารแนวคิดหลักของ"ของฉันโครงสร้าง" กับคนอื่น ๆ องค์กรที่เข้ามาอย่างมากนานกว่าที่คาดจะเสร็จสมบูรณ์และผลิตภัณฑ์ที่พัฒนาจากเอกสาร150 หน้าหนังสือที่เกิน300 หน้า ฉันยังคงสามารถเต็มตาจำคำแนะนำของพี่เลี้ยงและของเพื่อนที่ขอเรียกร้องให้ผมที่จะละทิ้งโครงการและจะอุทิศพลังงานของฉันในการสืบสวนเชิงประจักษ์ว่าอาจจะมีการรายงานในบทความสั้นๆ เขียนหนังสือโดยเฉพาะลักษณะบูรณาการและทฤษฎีเป็นกิจกรรมที่เหมาะสมกับเคราอาจารย์และกว่าที่จะดำรงตำแหน่งหนุ่มผู้ช่วยศาสตราจารย์เปิดตัวนักวิชาการอาชีพ มันทำให้ฉันมีความพึงพอใจที่ดีที่จะรู้ว่าหนังสือเล่มนี้เพื่อให้ได้รับการอ้างถึงอย่างกว้างขวาง ฉันรู้ว่าการผลิตมันตรงกับความต้องการของฉันและความถี่ของการอ้างอิงให้เห็นกับผมว่าก็ยังได้พบกับความต้องการของคนอื่นๆ ในอาชีพ. ผมคิดว่าหนังสือเล่มนี้ได้ทำหน้าที่สองฟังก์ชั่นที่แตกต่างกันบ้างสำหรับผู้อ่าน สำหรับบางคนที่จะได้รับบางสิ่งบางอย่างเช่นหนังสืออ้างอิงที่สำคัญการประเมินผลของการวิจัยที่มีอยู่ในขนาดใหญ่จำนวนของหัวข้อ สำหรับคนอื่น ๆ ยูทิลิตี้ได้อาศัยอยู่ในทฤษฎีพื้นฐานและอื่นๆ โดยทั่วไปในความเป็นไปได้ในการจัดระเบียบความรู้ในแง่ของที่เรียบง่ายและเป็นชุดที่สอดคล้องกันของแนวคิดและความสัมพันธ์ หลังอยู่ไกลใกล้ชิดกับวัตถุประสงค์ของฉันและฉันพอใจจากข้อเท็จจริงที่ว่าทศวรรษที่ผ่านมาได้นำเกี่ยวกับการเพิ่มขึ้นเครื่องหมายในการใช้งานของทฤษฎีที่สร้างแรงบันดาลใจในอุตสาหกรรมและองค์กรpsychology.1 -3 ตระหนักของรัฐ atheoretical ของสาขาอุตสาหกรรมและองค์กรด้านจิตวิทยาที่ผมได้เรียน ทันทีเมื่อเสร็จปริญญาเอกของฉันฉันจะตั้งค่าเกี่ยวกับงานที่ท้าทายความสามารถของการวางออกโครงสร้างทางทฤษฎีสำหรับหลายปรากฏการณ์ที่สนใจของอุตสาหกรรมนักจิตวิทยา โครงสร้างโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ผมพบว่าเป็นประโยชน์ได้มาเป็นที่เรียกว่าความคาดหวังหรือวี(ความจุใน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

strumentality , ความคาดหวัง ) ทฤษฎี มันช่วยให้ฉันเพื่อจัดระเบียบ
หลักฐาน

ปัญหาเช่นเลือกอาชีพ ความพึงพอใจในงาน และแรงจูงใจในการปฏิบัติงานที่มีประสิทธิภาพและชี้ให้

บางแง่มุมของแต่ละปรากฏการณ์เหล่านี้ที่ไม่ได้รับความสนใจเพียงพอ

.
ฉันตัดสินใจที่จะอุทิศฤดูร้อน 1961 เพื่อเขียนหนังสือสั้น


สื่อสารแนวคิดหลักของ " ของฉัน
โครงสร้าง " กับคนอื่น องค์กรอย่างมากกว่าที่คิดไว้อีก

เอาให้เสร็จสมบูรณ์ และผลิตภัณฑ์ที่พัฒนาจาก 150 หน้าเอกสารให้

หนังสือที่เกิน 300 หน้า ผมยังนึกถึงคำแนะนำของพี่เลี้ยงเต็มตา

และเพื่อนซึ่งขอเสนอให้ยกเลิกโครงการ และอุทิศ

พลังของฉันเพื่อการสืบสวนเชิงประจักษ์ที่
อาจจะมีการรายงานในบทความสั้น ๆ
การเขียนหนังสือ โดยเฉพาะผู้ที่มีลักษณะผสมผสานทฤษฎีและ

, เป็นกิจกรรมที่เหมาะสมกับเครา
กว่าจะเป็นหนุ่มและอาจารย์สอนวิชาการผู้ช่วยศาสตราจารย์เปิด

มันช่วยให้ฉันความพึงพอใจที่ดี
รู้ว่าหนังสือเล่มนี้ได้รับดังนั้น
อย่างกว้างขวางอ้าง . ฉันรู้ว่าผลิต
พบความต้องการของฉัน และความถี่ของการอ้างอิง
แนะนำฉันว่า มันยังเจอ
ความต้องการของผู้อื่นในวิชาชีพ .
ฉันคิดว่าหนังสือมีหน้าที่การทำงานที่แตกต่างกันค่อนข้างสอง

ของผู้อ่าน สำหรับบางคนมันมีบางอย่างเหมือน book-a วิกฤต

อ้างอิงการประเมินงานวิจัยที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก
ของหัวข้อ เพื่อให้ผู้อื่นได้ประโยชน์

อยู่ในทฤษฎีพื้นฐาน และเพิ่มเติม โดยทั่วไป ในความเป็นไปได้ของการจัดระเบียบความรู้

ในแง่ของ