Unfortunately, history has repeated

Unfortunately, history has repeatedly shown that unscrupulous top managers, if unchecked, can exploit their power to defraud stockholders. This unpleasant reality became all too clear in 2001 when the fall of Enron kicked off a wave of corporate scandals. These scandals were characterized by financial reporting fraud and misuse of corporate funds at the very highest levels – including CEOs and CFOs. While this was disturbing in itself, it also indicated that the institutions intended to prevent such abuses were not working, thus raising fundamental questions about the adequacy of the existing corporate governance system. In an attempt to respond to these concerns, the U.S. Congress passed the most important reform of corporate governance in many decades – the Sarbanes-Oxley act of 2002.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อับ ประวัติมีซ้ำ ๆ แสดงว่า ผู้จัดการด้านไร้ยางอาย ถ้ายก สามารถทำลายอำนาจฉ้อฉล stockholders ความจริงใจนี้เป็น 2001 เมื่อการล่มสลายของ Enron เตะปิดคลื่นของบริษัท scandals หลอกลวงทั้งหมดชัดเจนเกินไป Scandals เหล่านี้มีลักษณะฉ้อโกงรายงานทางการเงินและนำเงินของบริษัทที่ระดับมากสูงสุด – CEOs และ CFOs ขณะนี้รบกวนในตัวเอง มันยังชี้ให้เห็นว่า สถาบันมีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันการละเมิดสิทธิมนุษยชนดังกล่าวก็ไม่ทำงาน จึง เพิ่มคำถามพื้นฐานเกี่ยวกับความเพียงพอของระบบการกำกับดูแลที่มีอยู่ ในความพยายามที่จะตอบสนองต่อความกังวลเหล่านี้ รัฐสภาสหรัฐอเมริกาผ่านการปฏิรูปที่สำคัญของบรรษัทภิบาลในทศวรรษ – Sarbanes-อ็อกซ์เลย์ทำของ 2002

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แต่น่าเสียดายที่ประวัติศาสตร์ได้แสดงให้เห็นซ้ำ ๆ ว่าผู้จัดการด้านบนไร้ยางอายถ้าไม่ จำกัด สามารถใช้ประโยชน์จากอำนาจของพวกเขาที่จะหลอกลวงผู้ถือหุ้น ความเป็นจริงที่ไม่พึงประสงค์นี้กลายเป็นทั้งหมดก็ชัดเจนในปี 2001 เมื่อการล่มสลายของ Enron เตะปิดคลื่นของเรื่องอื้อฉาวขององค์กร เรื่องอื้อฉาวเหล่านี้โดดเด่นด้วยการทุจริตการรายงานทางการเงินและผิดของเงินทุนของ บริษัท ที่ระดับสูงสุดมาก - รวมทั้งซีอีโอและ CFOs ในขณะนี้คือการรบกวนในตัวเองก็ยังชี้ให้เห็นว่าสถาบันการศึกษาที่มีไว้เพื่อป้องกันการละเมิดสิทธิมนุษยชนดังกล่าวไม่ได้ทำงานจึงยกคำถามพื้นฐานเกี่ยวกับความเพียงพอของระบบการกำกับดูแลกิจการที่มีอยู่ ในความพยายามที่จะตอบสนองต่อความกังวลเหล่านี้ที่สภาคองเกรสของสหรัฐผ่านการปฏิรูปที่สำคัญที่สุดของการกำกับดูแลกิจการในหลายทศวรรษที่ผ่านมา - การกระทำ Sarbanes-Oxley 2002

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แต่น่าเสียดายที่ประวัติศาสตร์ได้ซ้ำๆ แสดงว่าหลอกผู้จัดการด้านบน ถ้าไม่ สามารถใช้ประโยชน์จากพลังของพวกเขาที่จะฉ้อโกงผู้ถือหุ้น ความจริงอันไม่พึงประสงค์นี้กลายเป็นทั้งหมดชัดเจนเกินไปในปี 2001 เมื่อฤดูใบไม้ร่วงของ Enron เตะปิดคลื่นของเรื่องอื้อฉาวของบริษัทเรื่องอื้อฉาวเหล่านี้มีลักษณะการรายงานทางการเงินและการฉ้อโกงและใช้ผิดประเภทของเงินทุนของ บริษัท ในระดับมากที่สุด ซึ่งรวมถึงซีอีโอและ cFos . ขณะนี้ถูกรบกวนในตัวเอง นอกจากนี้ยังพบว่า สถาบันมีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันการละเมิดดังกล่าวไม่ทำงาน จึงเพิ่มคำถามพื้นฐานเกี่ยวกับความเพียงพอของธรรมาภิบาล ที่มีอยู่ในระบบในความพยายามที่จะตอบสนองต่อความกังวลเหล่านี้ , รัฐสภาคองเกรสแห่งสหรัฐอเมริกาผ่านการปฏิรูปที่สำคัญที่สุดของบรรษัทภิบาลในหลายทศวรรษและซาร์เบนส์ Oxley Act of 2002