if you want to do ‘it’ on your own

if you want to do ‘it’ on your own initiative…What should I do…” Yang Chen jokingly asks.

“You…” Lin Ruoxi’s face blushes red in anger: “One stain in my life is enough…”

A stain on one’s life? Half the world’s population do this ‘activity’ everyday, while from her point of view it is a stain on a human’s life. Yang Chen is unable to hold back his laughter as he finishes his cup of coffee with a single big gulp. He then stands up while flicking off dust from his rear.

“Very good, I gotta go to a friend’s house for dinner. Let’s leave the registration thing for tomorrow…”

“Wait a moment, how do I contact you? What’s your number?” Lin Ruoxi discontentedly says.

Yang Chen scratches his head and says awkwardly: “Did you not investigate me already? I don’t have a cell phone. You have to pay for the monthly fee after buying it, and I don’t have the money. When you go to my house looking for me tomorrow, just stay downstairs then shout my name. That should be enough.” Then he leaves after saying so.

“Hey…”

“What’s the matter?” Yang Chen turns back.

“You… I will not allow you to call me that.” Lin Ruoxi feels embarrassed hearing that name, it’s too disgusting!

Yang Chen is surprised, then he immediately says with a serious face: “Roger, your majesty!”

Lin Ruoxi feels the entire world spin around her… how will she live with this rascal from now on?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ถ้าคุณต้องการทำ 'มัน' เอง... ควรทำ... " Yang Chen ถามติดตลก"คุณ..." หลิน Ruoxi หน้า blushes สีแดงในความโกรธ: "สีย้อมหนึ่งในชีวิตของฉันก็พอ..."รอยตำหนิในชีวิต ประชากรครึ่งโลกทำเดย์ 'กิจกรรม' นี้ ในขณะที่เธอมอง รอยตำหนิในชีวิตของมนุษย์ Yang Chen เป็นสามารถเก็บเสียงหัวเราะของเขา ตามที่เขาเสร็จเขาถ้วยกาแฟกับอึกใหญ่เดียว เขาแล้วยืนขึ้นในขณะนั้นฝุ่นจากหลังของเขาดี ฉันต้องไปบ้านเพื่อนสำหรับมื้อเย็น ลองปล่อยให้สิ่งลงทะเบียนสำหรับวันพรุ่งนี้...""รอสักครู่ ติดต่อคุณ อะไรคือหมายเลขของคุณ หลิน Ruoxi discontentedly กล่าวว่าYang Chen รอยขีดข่วนที่ศีรษะของเขา และกล่าวว่า เก้ ๆ: "ไม่คุณไม่ตรวจสอบฉันแล้ว ไม่มีโทรศัพท์มือถือ คุณจะต้องจ่ายค่าธรรมเนียมรายเดือนหลังจากซื้อมัน และไม่มีเงิน เมื่อไปที่บ้านของฉันสำหรับ ฉันวันพรุ่งนี้ เพียงอ่างจาก นั้นตะโกนชื่อของฉัน ที่ควรจะเพียงพอ" แล้ว เขาทิ้งหลังจากการพูดนั้น"เฮ้..."คืออะไรเรื่อง" Yang Chen หันกลับไป"คุณ... ฉันจะอนุญาตให้คุณโทรหาฉันที่ " หลิน Ruoxi รู้สึกอายที่ได้ยินชื่อนั้น มันเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจเกินไป Yang Chen เป็นประหลาดใจ แล้วเขาว่า ทันที ด้วยใบหน้าที่จริงจัง: "โรเจอร์ มหาบพิตร"Ruoxi หลินรู้สึกโลกหมุนรอบ her. ... ว่าจะเธออยู่กับ rascal นี้จากนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ถ้าคุณต้องการที่จะทำมัน "ในความคิดริเริ่มของคุณเอง ... สิ่งที่ฉันควรจะทำอย่างไร ... " หยางเฉินติดตลกถาม. "คุณ ... " หลิน Ruoxi ของสีแดงหน้าแดงด้วยความโกรธ: "หนึ่งคราบในชีวิตของฉันก็พอ ... " คราบบนหนึ่งของ ชีวิต? ครึ่งหนึ่งของประชากรของโลกที่ทำเช่นนี้ 'กิจกรรม' ในชีวิตประจำวันในขณะที่จากมุมมองของเธอมันเป็นคราบเกี่ยวกับชีวิตของมนุษย์ หยางเฉินไม่สามารถกลั้นเสียงหัวเราะของเขาในขณะที่เขาประสบความสำเร็จในถ้วยกาแฟของเขากับอึกเดียวใหญ่ จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นยืนขณะที่ปัดฝุ่นออกจากด้านหลังของเขา. "ดีมากผมต้องไปที่บ้านเพื่อนสำหรับอาหารค่ำ ขอปล่อยให้สิ่งที่ลงทะเบียนสำหรับวันพรุ่งนี้ ... " " รอสักครู่ฉันจะติดต่อคุณได้อย่างไร อะไรหมายเลขของคุณ "หลิน Ruoxi discontentedly กล่าว. หยางเฉินรอยขีดข่วนหัวของเขาและพูดว่าเชื่องช้า:" คุณไม่ตรวจสอบให้ฉันอยู่แล้ว? ฉันไม่ได้มีโทรศัพท์มือถือ คุณจะต้องจ่ายสำหรับค่าบริการรายเดือนหลังจากที่ซื้อมันและฉันไม่ได้มีเงิน เมื่อคุณไปที่บ้านของฉันมองหาฉันในวันพรุ่งนี้เพียงแค่อยู่ชั้นล่างแล้วตะโกนชื่อของฉัน ซึ่งควรจะเพียงพอ. "จากนั้นเขาออกหลังจากที่บอกว่าเพื่อให้. " เฮ้ ... " " เรื่องอะไร? "หยางเฉินหันกลับมา. " คุณ ... ฉันจะไม่ยอมให้คุณเรียกฉันว่า. "หลิน Ruoxi รู้สึกอายที่ได้ยินชื่อ มันน่าขยะแขยงมากเกินไป!

















หยางเฉินแปลกใจแล้วเขากล่าวว่าทันทีที่มีใบหน้าที่ร้ายแรง: "โรเจอร์มหาบพิตร" หลิน Ruoxi รู้สึกปั่นทั้งโลกรอบ ๆ ตัวเธอ ... ว่าเธอจะอยู่กับคนพาลนี้จากนี้?

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ถ้าคุณต้องการที่จะทำมันด้วยตัวเองก่อน . . . . . . . ทำไงดี . . . . . . . " หยางเฉินติดตลกถาม" คุณ . . . . . . . " ใบหน้าของหลิน ruoxi หน้าแดงแดงด้วยความโกรธ " หนึ่งคราบในชีวิตก็พอ . . . . . . . "รอยเปื้อนบนหนึ่งของชีวิต ครึ่งหนึ่งของประชากรโลกทำ " กิจกรรม " ทุกวัน ในขณะที่จากมุมมองของเค้ามันเป็นรอยด่างในชีวิตของมนุษย์ หยางเฉินไม่สามารถกลั้นเสียงหัวเราะของเขาที่เขาเสร็จสิ้นถ้วยของกาแฟกับข่าวใหญ่สักกรึ๊บ จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นยืนในขณะที่สะบัดออกฝุ่นจากด้านหลังของเขา" ดีมาก ฉันต้องไปอยู่บ้านเพื่อนสำหรับอาหารค่ำ ก็ให้ลงทะเบียนสำหรับพรุ่งนี้ . . . . . . . "" รอสักครู่นะ ฉันจะติดต่อเธอ หมายเลขของคุณคืออะไร ? " หลิน ruoxi ด้วยความไม่พอใจว่าหยางเฉินรอยขีดข่วนหัวของเขาและกล่าวว่า : " คุณไม่ตรวจสอบกลับแล้วฉันเหรอ ผมไม่มีโทรศัพท์ คุณต้องจ่ายค่าบริการรายเดือนหลังจากซื้อมัน และฉันก็ไม่มีเงินด้วย เมื่อคุณไปที่บ้านของฉันมาหาฉันพรุ่งนี้ อยู่ชั้นล่างแล้วตะโกนชื่อของฉัน นั่นน่าจะพอแล้ว " แล้วเขาก็ออกไป หลังจากพูดอย่างนั้น" เฮ้ . . . . . . . "" เกิดอะไรขึ้นเหรอ ? " หยางเฉินหันกลับ" คุณ . . . . . . . ผมจะไม่อนุญาตให้คุณเรียกฉันว่า " หลิน ruoxi รู้สึกอายที่ได้ยินชื่อนั้น มันดูน่ารังเกียจ < TN : เธอหมายถึง Yang Chen เรียกเธอว่า " เล็ก ๆน้อย ๆก่อน > ruoxi " จากหยางเฉินเป็นประหลาดใจ แล้วทันทีที่เขากล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง " โรเจอร์ ฝ่าบาท ! "หลิน ruoxi รู้สึกทั้งโลกหมุนรอบเธอ . . . . . . . แล้วเธอจะอยู่กับผู้ชายคนนี้ต่อไป