Fig. 2 shows the total phenolic con

Fig. 2 shows the total phenolic concentration (TP) of raw and
boiled tubers among the collection of three commercial potato
cultivars (used as testers), three heirloom Spanish cultivars and ten
breeding lines with introgressions of native potato species. TP values
ranged from 142 to 359 mg GAE 100 g1 dw in raw tubers. Overall,
the highest concentrations of phenolic compounds were found in
purple-fleshed cultivars, such as Vitelotte (359  2.57 mg
GAE 100 g1 dw), Morada (347  27.0 mg GAE 100 g1 dw), Kasta
(332  8.36 mg GAE 100 g1 dw) and Jesus (251  17.6 mg
GAE 100 g1 dw), and also in the breeding lines NK-08/362
(338  3.48 mg GAE 100 g1 dw) and NK-08/349 (257  5.50 mg
GAE 100 g1 dw). On the other hand, the yellow and light purple
pigmented cultivars and breeding lines showed lower values (142–
215 mg GAE 100 g1 dw). This was consistent with the results of Lachman et al. (2008), who also found lower TP concentration
in yellow-fleshed potatoes (average value around 296 mg
GAE 100 g1 dw), than in purple-fleshed ones (with an average value
of 468 mg GAE 100 g1 dw). On the other hand, the whole range of TP
values obtained in the present work were comparable to those
obtained by Andre et al. (2007a), who characterized a collection of
mostly yellow, cream or white-fleshed potato accessions. However, in
those cases, the analyses were carried out with the whole tuber, i.e.
including the skin, which were purple in a high number of potato
cultivars.
When the potatoes were boiled, the TP concentration diminished
for all cultivars with values in the range from 78.0 to
221 mg GAE 100 g1 dw. The highest values were again found in
the cultivars Vitelotte (221  1.39), Kasta (202  5.72), Morada
(164  1.50), as well as in the breeding line NK-08/362 (198  4.38).
After thermal processing, from 45 to 74% of the TP concentration was
retained for all cultivars, with the exception of the pale yellow-
fleshed commercial Monalisa, in which the retention was very much
higher (93.5%) (Table 2). Also, after boiling, this cultivar retained a
0

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Fig. 2 แสดงรวมฟีนอความเข้มข้น (TP) ของวัตถุดิบ และtubers ต้มในชุดของมันฝรั่งพาณิชย์ 3พันธุ์ (ใช้ทดสอบ), พันธุ์สเปน heirloom สาม และสิบพันธุ์ด้วย introgressions พันธุ์มันฝรั่งพื้นเมือง ค่า TPอยู่ในช่วงจาก 142 การ 359 มิลลิกรัม GAE 100 g1 dw ใน tubers ดิบ โดยรวมความเข้มข้นสูงสุดของสารฟีนอพบในสีม่วง fleshed พันธุ์ เช่น Vitelotte (359 2.57 มิลลิกรัมGAE 100 g1 dw), Morada (347 27.0 mg GAE 100 g1 dw), Kasta(332 8.36 mg GAE 100 g1 dw) พระเยซู (251 17.6 mgGAE 100 g1 dw), และนอกจากนี้ ในการปรับปรุงพันธุ์สาย NK-08/362(338 3.48 mg GAE 100 g1 dw) และ NK-08/349 (257 5.50 มิลลิกรัมGAE 100 g1 dw) ข้อในทางกลับกัน สีเหลืองและแสงสีม่วงพันธุ์ที่มีสีและพันธุ์พบบรรทัดล่างค่า (142-215 มิลลิกรัม GAE 100 g1 dw) ซึ่งไม่สอดคล้องกับผลลัพธ์ของ Lachman et al. (2008), ที่ยัง พบความเข้มข้นต่ำของ TPใน fleshed เหลืองมันฝรั่ง (ค่าเฉลี่ยประมาณ 296 มิลลิกรัมGAE 100 g1 dw), กว่าในคน fleshed สีม่วง (มีค่าเฉลี่ยของ 468 mg GAE 100 g1 dw) ในทางกลับกัน ช่วงทั้งหมดของ TPค่างานนำเสนอเปรียบเทียบได้กับโดย Andre et al. (2007a), ซึ่งลักษณะต่าง ๆ ที่ได้รับส่วนใหญ่สีเหลือง ครีม ขึ้น accessions fleshed ขาวมันฝรั่ง อย่างไรก็ตาม ในกรณีดังกล่าว การวิเคราะห์ได้ดำเนินการ ด้วยหัวทั้งหมด เช่นรวมถึงผิว ซึ่งมีสีม่วงในตัวเลขที่สูงของมันฝรั่งพันธุ์เมื่อมีต้มมันฝรั่งเละ TP ความเข้มข้นลดลงสำหรับพันธุ์ทั้งหมดมีค่าในช่วงจาก 78.0 เพื่อ221 mg GAE 100 g1 dw อีกครั้งพบค่าสูงสุดในพันธุ์ Vitelotte (221 1.39), Kasta (202 5.72), Morada(164 1.50), เป็นอย่างดีในการเพาะพันธุ์สาย NK-08/362 (198 4.38)หลังจากประมวลผลความร้อน จาก 45 74% ของ TP ความเข้มข้นได้การพันธุ์ทั้งหมด ยกเว้นจะซีดเหลือง-fleshed Monalisa พาณิชย์ ที่เก็บรักษาถูกมากสูง (ร้อยละ 93.5) (ตารางที่ 2) ยัง เดือด cultivar นี้หลังการ0

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รูป 2 แสดงให้เห็นถึงความเข้มข้นของฟีนอลรวม (TP)
ของดิบและหัวต้มในหมู่คอลเลกชันของสามมันฝรั่งค้าพันธุ์
(ใช้เป็นทดสอบ)
สามสายพันธุ์สเปนมรดกสืบทอดสิบสายพันธุ์ที่มีintrogressions ของสายพันธุ์มันฝรั่งพื้นเมือง ค่า TP
อยู่ระหว่าง 142-359 มิลลิกรัม GAE 100 g1 DW ในหัวดิบ โดยรวม,
ความเข้มข้นสูงสุดของสารฟีนอลที่พบในสายพันธุ์สีม่วงเนื้อเช่น Vitelotte (359? 2.57 มิลลิกรัม GAE 100 g1 DW), Morada (347? 27.0 มิลลิกรัม GAE 100 g1 DW), Kasta (332? 8.36 มิลลิกรัม GAE 100 g1 DW) และพระเยซู (251? 17.6 มิลลิกรัมGAE 100 g1 DW) และยังอยู่ในสายพันธุ์ NK-08/362 (338? 3.48 มิลลิกรัม GAE 100 g1 DW) และ NK-08/349 (257? 5.50 มิลลิกรัมGAE 100 g1 DW) บนมืออื่น ๆ ที่เป็นสีเหลืองและสีม่วงอ่อนพันธุ์สีและสายพันธุ์มีค่าต่ำกว่า(142- 215 มิลลิกรัม GAE 100 g1 DW) ซึ่งสอดคล้องกับผลการ Lachman et al, (2008) ซึ่งยังพบว่ามีความเข้มข้นต่ำกว่าเป้าหมายในมันฝรั่งเนื้อสีเหลือง(ค่าเฉลี่ยประมาณ 296 มิลลิกรัมGAE 100 g1 DW) กว่าในคนสีม่วงโป่งพอง (มีค่าเฉลี่ย468 มิลลิกรัม GAE 100 g1 DW) ในขณะที่คนอื่น ๆ ทั้งช่วงของ TP ค่าที่ได้รับในการทำงานในปัจจุบันถูกเปรียบเทียบกับผู้ที่ได้รับโดยอังเดร et al, (2007A) ที่โดดเด่นในคอลเลกชันของสีเหลืองส่วนใหญ่เป็นครีมหรือสีขาวเนื้อสายมันฝรั่ง อย่างไรก็ตามในกรณีที่วิเคราะห์ได้ดำเนินการกับหัวทั้งหมดเช่นรวมทั้งผิวซึ่งเป็นสีม่วงในจำนวนที่สูงของมันฝรั่งพันธุ์. เมื่อมันฝรั่งต้มความเข้มข้นของ TP ลดลงสำหรับพันธุ์ทั้งหมดที่มีค่าในช่วงที่จะ 78.0 จาก221 มก. GAE 100 g1 DW ค่าสูงสุดที่พบอีกครั้งในพันธุ์ Vitelotte (221? 1.39) Kasta (202? 5.72) Morada (164? 1.50) เช่นเดียวกับในสายพันธุ์ NK-08/362 (198? 4.38). หลังจากที่ความร้อน การประมวลผล 45-74% ของความเข้มข้นของ TP ได้รับการเก็บรักษาไว้สำหรับพันธุ์ทั้งหมดยกเว้นซีดเหลืองโป่งพองในเชิงพาณิชย์Monalisa ซึ่งในการเก็บรักษาเป็นอย่างมากที่สูงขึ้น(93.5%) (ตารางที่ 2) นอกจากนี้หลังจากที่เดือดพันธุ์นี้ไว้0

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รูปที่ 2 แสดงปริมาณฟีนอลิกทั้งหมด ( TP ) ของดิบและต้มมันฝรั่งในคอลเลกชันของ

พาณิชย์สามพันธุ์มันฝรั่ง ( ใช้เป็นทดสอบ ) , สามมรดกสเปนพันธุ์และพันธุ์สายสิบ
introgressions ชนิดฝรั่งเจ้าของภาษา TP ค่า
มีค่าที่จะมก. / 100 G1 เก DW ในดิบมันฝรั่ง โดย
ความเข้มข้นสูงสุดของสารประกอบฟีนอลที่พบใน
สีม่วงเนื้อพันธุ์ เช่น vitelotte ( 359  2.57 มก.
เก 100 G1 DW ) , โมราดา ( 347  27.0 mg เก 100 G1 DW ) kasta
( 332  8.36 mg เก 100 G1 DW ) และพระเยซู ( 251  17.6 มิลลิกรัมต่อ 100 G1
เก DW ) และยังอยู่ในสาย nk-08 พันธุ์ / 362
( 338  3.48 mg เก 100 G1 DW ) และ nk-08 / 349 ( 257  5.50 มก
เก 100 G1 DW ) บนมืออื่น ๆ , เหลือง
สีม่วงอ่อนพันธุ์และการปรับปรุงพันธุ์สีเส้น พบค่าล่าง ( 142 ) 215 mg เก
100 G1 DW ) นี้สอดคล้องกับผลของลาชแมน et al . ( 2008 ) , ที่พบในความเข้มข้นต่ำ TP
สีเหลืองเนื้อมันฝรั่ง ( ค่าเฉลี่ยประมาณ 296 มก
เก 100 G1 DW ) กว่าสีม่วงเนื้อคน ( ที่มีมูลค่าประมาณ 468 mg เก
100 G1 DW ) บนมืออื่น ๆ , ทั้งช่วงของ TP
ได้ในงานปัจจุบันก็เปรียบได้กับผู้ที่ได้รับโดยอังเดร
et al . ( 2007a ) ที่มีลักษณะเป็นคอลเลกชันของ
สีเหลืองครีมหรือขาว ส่วนใหญ่เนื้อมันฝรั่งสายพันธุ์ . อย่างไรก็ตาม ในกรณีที่
, การวิเคราะห์พบว่ามีหัวทั้งหมด เช่น
รวมทั้งผิวหนังซึ่งเป็นสีม่วงในตัวเลขที่สูงของพันธุ์มันฝรั่ง
.
เมื่อมันฝรั่งต้มTP ความเข้มข้นลดลง
สำหรับพันธุ์ทั้งหมดที่มีค่าในช่วงจาก 78.0

221 mg เก 100 G1 DW . ค่าสูงพบในพันธุ์อีกครั้ง
vitelotte ( 221  1.39 ) kasta ( 202  5.72 ) , Morada
( 164  1.50 ) เช่นเดียวกับในการเลี้ยงสาย nk-08 / 362 ( 198  4.38 ) .
หลังจากการประมวลผลความร้อนจาก 45 ถึง 74% ของ TP มีค่า
ประกาศทั้งหมดพันธุ์ด้วยข้อยกเว้นของสีเหลืองอ่อน
เนื้อโมนาลิซ่าพาณิชย์ซึ่งในการเก็บรักษามาก
สูงกว่า ( 93.5% ) ( ตารางที่ 2 ) นอกจากนี้ หลังจากเดือดพันธุ์นี้จะมี
0