STATUE OF ATHENAThe most important

STATUE OF ATHENA
The most important sculpture of the Parthenon though was not outside but inside. There is evidence that the temple was built to measure in order to accommodate the chryselephantine statue of Athena by Pheidias. This was a gigantic statue over 12 m high and made of carved ivory for flesh parts and gold (1140 kilos or 44 talents of it) for everything else, all wrapped around a wooden core. The gold parts could also be easily removed if necessary in times of financial necessity. The statue stood on a pedestal measuring 4.09 by 8.04 metres. The statue has been lost (it may have been removed in the 5th century CE and taken to Constantinople), but smaller Roman copies survive, and they show Athena standing majestic, fully armed, wearing an aegis with the head of Medusa prominent, holding Nike in her right hand and with a shield in her left hand depicting scenes from the Battles of the Amazons and the Giants. A large coiled snake resided behind the shield. On her helmet stood a sphinx and two griffins. In front of the statue was a large shallow basin of water, which not only added the humidity necessary for the preservation of the ivory, but also acted as a reflector of light coming through the doorway. The statue must have been nothing less than awe-inspiring and the richness of it - both artistically and literally - must have sent a very clear message of the wealth and power of the city that could produce such a tribute to their patron god.


Athena Parthenos

The Parthenon serenely fulfilled its function as the religious centre of Athens for over a thousand years. However, in the 5th century CE the pagan temple was converted into a church by the early Christians. An apse was added to the east end which required the removal of part of the east frieze. Many of the metopes on the other sides of the building were deliberately damaged and figures in the central part of the east pediment were removed. Windows were set into the walls, destroying more parts of the frieze, and a bell tower was added to the west end.

LATER HISTORY
In its new form the building survived for another thousand years. Then in 1458 CE the occupying Turks converted the building into a mosque and so added a minaret in the southwest corner. In 1674 CE a visiting Flemish artist (possibly one Jacques Carey) took drawings of much of the sculpture, an extremely fortuitous action considering the disaster that was about to strike. 

In 1687 CE the Venetian army under General Francesco Morosini besieged the acropolis which had been occupied by Turkish forces who used the Parthenon as a powder magazine. On the 26th of September a direct hit from a Venetian shell ignited the magazine and the massive explosion ripped apart the Parthenon. All the interior walls except the east side were blown out, columns collapsed on the north and south sides, carrying with them half of the metopes. If that wasn’t enough, Morosini further damaged the central figures of the west pediment in an unsuccessful attempt to loot them and smashed to pieces the horses from the west pediment when his lifting tackle collapsed. From the rubble, the Turks cleared a space and built a smaller mosque, but no attempt was made to gather together the fallen ruins or protect them from any casual artefact robber. Frequently, in the 18th century CE, foreign tourists helped themselves to a souvenir from the celebrated ruin.

It was in this context of neglect that Thomas Bruce, the 7th Earl of Elgin, paid the indifferent Turkish authorities for the right to take away a large collection of sculpture, inscriptions, and architectural pieces from the Acropolis. In 1816 CE the British Government bought the collection, now known as the Elgin Marbles, which now resides in the British Museum of London. Elgin took away 14 metopes (mostly from the south side), a large number of the best preserved slabs from the frieze (and casts of the rest), and some figures from the pediments (notably the torso sections of Athena, Poseidon, and Hermes, a reasonably well preserved Dionysos, and a horse head). The other pieces of sculpture left at the site suffered the fate of exposure to weather, and particularly in the late 20th century CE, the ruinous effects of chronic air pollution. Indeed, it was not until 1993 CE that the remaining frieze slabs were removed from the exposed ruin for safer keeping. However, the most important pieces now reside in the Acropolis Museum, a purpose built state-of-the-art exhibition space which opened in 2011 CE and stands in full view of the ruined temple just 300m away, still majestically dominating the skyline of Athens. Pericles had made no idle boast then when he emphatically stated that ‘...we shall be the marvel of the present day and of ages yet to come’.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เทพีอธีนาประติมากรรมสำคัญที่สุดของปรินท์แม้ถูกไม่ภายนอก แต่ภายใน มีหลักฐานที่วัดสร้างวัดเพื่อรองรับเทพีอธีนา chryselephantine โดย Pheidias นี้เป็นรูปปั้นขนาดใหญ่กว่า 12 เมตรสูง และทำแกะสลักงาช้างและเนื้อทองคำ (พัก 1140 กิโลกรัมหรือพรสวรรค์ 44 ของ) ทุกอย่างอื่น ตัดทั้งหมดรอบแกนไม้ ส่วนทองอาจยังได้ถูกถ้าจำเป็นในเวลาจำเป็นเงิน รูปปั้นยืนอยู่บนเชิงวัด 4.09 โดย 8.04 เมตร รูปหายไปแล้ว (มันอาจถูกเอาออกในศตวรรษ 5 CE และนำเปิล), เล็กแต่สำเนาโรมันอยู่รอด และพวกเขาแสดงอธีนายืนตระหง่าน เต็มอาวุธ สวมใส่การสนับสนุน กับหัวของเมดูซ่าโดดเด่น ถือ Nike ในมือขวาของเธอ และโล่ในมือซ้ายของเธอแสดงฉากจากการต่อสู้ของ Amazons และยักษ์ได้ งูม้วนขนาดใหญ่อยู่เบื้องหลังโล่ บนหมวกของเธอยืนตัวสฟิงค์และสองพอเมอเรเนีย หน้ารูปปั้นได้ตื้น ๆ ขนาดใหญ่น้ำ ซึ่งไม่เพียงเพิ่มความชื้นเพื่อการอนุรักษ์ของงาช้างจำเป็น แต่ยัง ได้ปฏิบัติตามหรือไฟมาผ่านประตู รูปปั้นต้องได้รับอะไรมากน้อยกว่า และความร่ำรวยของมัน - ศิลปะ และ อักษร - ต้องส่งข้อความอย่างชัดเจนของความมั่งคั่งและอำนาจของเมืองที่สามารถผลิตเช่นส่วยหรือพระเจ้าของพวกเขาสมาชิกParthenos อธีนาสรวงปรินท์ปฏิบัติตามทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางศาสนาแห่งเอเธนส์พันปี อย่างไรก็ตาม ในศตวรรษ 5 CE วัดป่าเถื่อนถูกแปลงเป็นโบสถ์คริสเตียนตอนต้น มุขโค้งด้านสกัดถูกเพิ่มไปยังท้ายตะวันออกที่ต้องการเอาออกของ frieze ตะวันออก มาย metopes ด้านอื่น ๆ ของอาคารที่เสียหายโดยเจตนา และตัวเลขในส่วนกลางของ pediment ตะวันออกถูกเอาออก Windows ถูกตั้งค่าเป็นผนัง ทำลายชิ้นส่วนเพิ่มเติมของ frieze และหอระฆังมีเพิ่มเวสท์เอ็นด์ประวัติภายหลังในรูปแบบใหม่ อาคารรอดชีวิตในอีกพันปี แล้วใน 1458 CE เติร์กช่องแปลงอาคารมัสยิดเป็น และเพิ่มมินาเร็ทที่มุมด้านตะวันตกเฉียงใต้ดังนั้น ใน 1674 CE เวสต์เฟลมิชมาเยี่ยม ศิลปิน (อาจจะหนึ่ง Jacques โชว์พลัง) เอาภาพวาดประติมากรรม การดำเนินการมาก fortuitous พิจารณาภัยพิบัติที่กำลังจะตีมาก ใน 1687 CE ทัพ Venetian ภายใต้ทั่วไปฟราน Morosini ล้อมรโพซึ่งได้ครอบครอง โดยกองกำลังตุรกีที่ใช้ปรินท์เป็นนิตยสารผง ใน ที่ 26 กันยายนตีโดยตรงจากเชลล์เวเนเชี่ยนลุกราคาวารสาร และการกระจายขนาดใหญ่คัดลอกรับปรินท์ ทั้งหมดภายในผนังยกเว้นด้านตะวันออกถูกพัดออก คอลัมน์ยุบบนด้านเหนือและด้านใต้ แบกกับครึ่งหนึ่งของ metopes ที่ไม่เพียงพอ Morosini เพิ่มเติมเสียตัวเลขกลางของ pediment ตะวันตกในความพยายามที่ไม่สำเร็จจะ loot พวกเขา แล้วซึ่งได้ถูกทุบเป็นชิ้นม้าจาก pediment เวสต์เมื่อเขาต่อสู้ยกยุบ จากอิฐ เติร์กที่ลบช่องว่าง และสร้างมัสยิดที่มีขนาดเล็ก แต่ไม่พยายามรวบรวมซากลดลง หรือป้องกันใด ๆ โม่ง artefact สบาย ๆ บ่อย ๆ ในศตวรรษที่ 18 CE นักท่องเที่ยวต่างประเทศได้ช่วยตัวเองของระลึกจากอาหารเฉลิมฉลองมันเป็นในบริบทนี้ของละเลยที่ Thomas บรูซ 7 เอิร์ลของเอลกิน จ่ายเจ้าหน้าที่ตุรกีสนใจสำหรับสิทธิที่จะไปเก็บคอลเลกชันขนาดใหญ่แกะสลัก จารึก และชิ้นส่วนสถาปัตยกรรมจากกดส่ง ใน 1816 CE รัฐบาลอังกฤษซื้อคอลเลกชัน ตอนนี้ เรียกว่าหินอ่อนเอลกิน ซึ่งขณะนี้ อยู่ในพิพิธภัณฑ์บริติชลอนดอน เอลกินเอา metopes 14 (ส่วนใหญ่จากใต้ด้าน), ดีสุดรักษาแผ่นจาก frieze (casts เหลือ), จำนวน และตัวเลขบางจาก pediments (ยวดส่วนลำอธีนา โพไซ ดอน Hermes, Dionysos รักษาง่าย และหัวม้า) ชิ้นส่วนอื่น ๆ ของประติมากรรมไซต์ประสบชะตากรรมของแสงอากาศ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในช่วงปลายศตวรรษ CE ผลกระทบของมลพิษอากาศเรื้อรังล่ม แน่นอน ไม่ถึง 1993 CE ว่า แผ่น frieze ที่เหลือออกจากปรักสัมผัสเพื่อให้ปลอดภัย อย่างไรก็ตาม ชิ้นส่วนสำคัญที่สุดตอนนี้อยู่ในพิพิธภัณฑ์รโพ มีวัตถุประสงค์ที่สร้างขึ้นสมัยของนิทรรศการพื้นที่ซึ่งเปิด 2011 CE และยืนมองเห็นวัดที่เจ๊งไปเพียง 300 เมตร มีอำนาจเหนือเส้นขอบฟ้าของเอเธนส์ยัง majestically Pericles มีอวดอ้างไม่ว่างแล้วเมื่อเขากึกก้องระบุที่ ' ... เราจะเวลปัจจุบัน และอายุยังมา '

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รูปปั้นของ Athena
ประติมากรรมที่สำคัญที่สุดของ Parthenon แต่ไม่นอก แต่ข้างใน มีหลักฐานว่า วัดแห่งนี้สร้างขึ้นเพื่อวัด เพื่อรองรับ chryselephantine รูปปั้นของ Athena โดยฟีเดียส . นี่เป็นรูปปั้นขนาดใหญ่กว่า 12 เมตรสูงและทำจากงาแกะชิ้นส่วนเนื้อทอง ( 140 กิโลกรัม หรือมัน 44 ความสามารถ ) สำหรับทุกอย่างอื่นที่พันรอบแกนไม้ อะไหล่ทองยังสามารถลบออกได้อย่างง่ายดายหากจำเป็นในบางครั้งความจำเป็นทางการเงิน รูปปั้นยืนอยู่บนแท่นวัด 4.09 โดย 38 เมตร รูปปั้นหายไป ( มันอาจจะถูกลบออกในศตวรรษที่ CE ไป Constantinople ) แต่ฉบับโรมันเล็กอยู่รอดและพวกเขาแสดง Athena ยืนตระหง่าน พร้อมอาวุธใส่ Aegis กับหัวของเมดูซ่าที่โดดเด่นในมือขวา และถือไนกี้กับโล่ในมือซ้ายของเธอภาพวาดฉากจากการต่อสู้ของอะเมซอน และยักษ์ ม้วนงูขนาดใหญ่อยู่หลังโล่ ที่หมวกของเธอยืนอยู่ สฟิงซ์ และสอง กริฟฟิน ครับ ในหน้าของรูปปั้นเป็นตื้นๆ ขนาดใหญ่ของน้ำซึ่งไม่เพียง แต่เพิ่มความชื้นที่จำเป็นเพื่อการรักษาของงา แต่ยังทำหน้าที่เป็นตัวสะท้อนของแสงมาผ่านช่องประตู รูปปั้นคงไม่มีอะไรน้อยกว่าความกลัวเป็นแรงบันดาลใจ และความมีชีวิตชีวา มันทั้งสวย และอักษร - ต้องส่งข้อความที่ชัดเจนมากของความมั่งคั่งและอำนาจของเมืองที่สามารถผลิตเช่นส่วยของพระเจ้าผู้มีพระคุณ

.อาเธน่า พาร์ธีนอส

Parthenon สงบนิ่งเติมเต็มหน้าที่ในฐานะศูนย์กลางของเอเธนส์ศาสนามากกว่าพันปี อย่างไรก็ตาม ในศตวรรษที่ CE วัดพุกามถูกเปลี่ยนเป็นโบสถ์คริสเตียนก่อน เป็นบวกเพิ่มไปด้านทิศตะวันออก ซึ่งต้องการกำจัดส่วนของผนังตะวันออกหลายของ metopes ในด้านอื่น ๆของอาคารได้รับความเสียหายโดยเจตนา และตัวเลขในภาคกลางของจั่วตะวันออกถูกถอดออก หน้าต่างการตั้งค่าในผนัง ทำลายชิ้นส่วนของผ้าสักหลาด และหอระฆังที่ถูกเพิ่มเข้าไปใน West End


ต่อมาประวัติศาสตร์ในรูปแบบใหม่อาคารรอดอีก 1000 ปีจากนั้นในปี 1369 CE มีเติร์กแปลงอาคารเข้าไปในมัสยิด และเพื่อเพิ่มคุณในมุมตะวันตกเฉียงใต้ ใน 1 CE เยี่ยมชมศิลปินเฟลมิช ( อาจจะเป็นหนึ่งฌา Carey ) เอารูปวาดของมากของประติมากรรมอันแสนโชคดีการพิจารณาภัยพิบัติที่จะตี รึเปล่า

ใน 2230 CE Venetian กองทัพภายใต้ทั่วไป Francesco morosini ล้อม Acropolis ซึ่งถูกยึดครองโดยกองกำลังตุรกีที่ใช้วิหารพาร์เธนอนเป็นแป้งนิตยสาร วันที่ 26 เดือนกันยายนตีโดยตรงจากเวนิส เชลล์ ติดไฟ นิตยสาร และแรงระเบิดฉีกเป็นชิ้นๆ Parthenon . ผนังภายในทั้งหมด ยกเว้นด้านตะวันออกถูกพัดออกไปคอลัมน์ยุบ ด้านทิศเหนือ และทิศใต้ แบกไว้ครึ่งหนึ่งของ metopes . หากที่ไม่เพียงพอ , morosini เพิ่มเติมความเสียหายตัวเลขกลางของหน้าบันทิศตะวันตกในความพยายามที่ไม่ประสบความสำเร็จในการปล้นพวกเขาและแตกเป็นเสี่ยง ม้าจากหน้าบันทิศตะวันตกเมื่อยของเขาเล่นงานล้มลง จากเศษหินหรืออิฐ , เติกส์เคลียร์พื้นที่ และสร้างมัสยิดขนาดเล็กแต่ไม่มีความพยายามที่จะรวบรวมลดลงทำลายหรือปกป้องพวกเขาจากขโมยสิ่งประดิษฐ์ใด ๆสบาย ๆ บ่อยในศตวรรษ CE , นักท่องเที่ยวต่างชาติช่วยตัวเองกับของที่ระลึกจากกระเดื่องพัง

มันอยู่ในบริบทของการละเลยที่โทมัสบรูซเอิร์ลแห่งเอลกิน 7 จ่ายไม่แยแส , ตุรกี เจ้าหน้าที่ เพื่อจะได้เอาคอลเลกชันขนาดใหญ่ของประติมากรรมจารึกและสถาปัตยกรรมชิ้นจากเมืองบริวาร ในปี 1816 CE รัฐบาลอังกฤษซื้อคอลเลกชัน , ที่รู้จักกันในขณะนี้เป็นเอลกินลูกแก้ว ซึ่งตอนนี้อยู่ในพิพิธภัณฑ์ของกรุงลอนดอน เอลกินเอา 14 metopes ( ส่วนใหญ่จากทิศใต้ ) จํานวนดีที่สุดรักษาแผ่นจากผ้าสักหลาด ( และปลดเปลื้องที่เหลือ )และตัวเลขจากหน้าบัน ( โดยเฉพาะลำตัวส่วนของอาเธน่า โพไซดอน และเฮอร์เมส สมควรเก็บรักษาไว้อย่างดี ดิโอนีซอส และม้าหัว ) ชิ้นอื่น ๆของประติมากรรมทิ้งไว้ที่ไซต์ประสบชะตากรรมของการสัมผัสกับสภาพอากาศ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งใน CE ศตวรรษที่ 20 สาย ผลย่อยยับของมลพิษทางอากาศ เรื้อรัง แน่นอนมันไม่ได้จนกว่าปี 1993 CE ที่เหลือผ้าสักหลาดแผ่นถูกเอาออกจากสัมผัสทำลายความปลอดภัยการเก็บรักษา แต่ชิ้นที่สำคัญที่สุด ตอนนี้อยู่ในพิพิธภัณฑ์ Acropolis , วัตถุประสงค์สร้างรัฐ - of - the - art พื้นที่จัดแสดงนิทรรศการ ซึ่งเปิดตัวใน 2011 CE และยืนอยู่ในมุมมองแบบเต็มของการทำลายวัด เพียง 300 เมตร ห่าง ยังคงตั้งตระหง่านอยู่เหนือเส้นขอบฟ้าของเอเธนส์เพริคลิส ทำให้ไม่ขี้เกียจโม้แล้ว เมื่อเขาออกมาระบุว่า . . . . . . เราต้องประหลาดใจของวันปัจจุบัน และวัยที่ยังมาไม่ถึง "