Fig. 1. Effect of EBR on chlorophyl

Fig. 1. Effect of EBR on chlorophyll (CHL). (A) Photographs of 10-d-old
WT rice seedlings exposed to Fe-sufficient or Fe-deficient medium with
or without different concentrations of EBR (0, 1, 10, 100, and 500 nM)
for 2 weeks. (B) The chlorophyll concentrations in WT rice leaves were
determined following treatment of WT seedlings of –Fe and +Fe plants with
different concentrations of EBR (0, 1, 10, 100, and 500 nM) for 2 weeks.
Data are means ± SE (n = 4). Means with different letters are significantly
different (P ≤ 0.05) with regard to treatments.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Fig. 1 ผลของ EBR กับคลอโรฟิลล์ (CHL) (A) รูปถ่ายของเก่า 10 dกล้าไม้ข้าว WT สัมผัสกับ Fe พอหรือ Fe ไม่กลางด้วยหรือไม่ มีความเข้มข้นแตกต่างกันของ EBR (0, 1, 10, 100 และ 500 nM)เวลา 2 สัปดาห์ (ขมีความเข้มข้น)คลอโรฟิลล์ในใบข้าว WTกำหนดต่อไปนี้รักษากล้าไม้ WT ของ – Fe และ + Fe พืชด้วยความเข้มข้นแตกต่างกันของ EBR (0, 1, 10, 100 และ 500 nM) 2 สัปดาห์ข้อมูลจะหมายถึง± SE (n = 4) หมายถึง มีตัวอักษรแตกต่างกันคือ significantlyแตกต่างกัน (P ≤ 0.05) เกี่ยวกับการรักษา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มะเดื่อ 1. ผลของ EBR ในคลอโรฟิล (CHL) (A) ภาพ 10 d เก่า
WT ต้นกล้าข้าวสัมผัสกับสื่อเฟพอเพียงหรือเฟขาดมี
หรือไม่มีความเข้มข้นแตกต่างกันของ EBR (0, 1, 10, 100, และ 500 นาโนเมตร)
เป็นเวลา 2 สัปดาห์ (ข) ความเข้มข้นของคลอโรฟิลใน WT ใบข้าวถูก
กำหนดดังต่อไปนี้การรักษาของต้นกล้า WT ของ -Fe และ + เฟพืชที่มี
ความเข้มข้นแตกต่างกันของ EBR (0, 1, 10, 100, และ 500 นาโนเมตร) เป็นเวลา 2 สัปดาห์.
ข้อมูลจะหมายถึง± SE (n = 4) หมายถึงการที่มีตัวอักษรที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญไฟ
ที่แตกต่างกัน (P ≤ 0.05) ในเรื่องเกี่ยวกับการรักษา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รูปที่ 1 ผลของ ebr ที่คลอโรฟิลล์ ( CHL ) ( 1 ) รูปถ่ายของ 10-d-old
WT ต้นกล้าข้าวตากเหล็กเพียงพอ หรือเหล็กขาดกลางกับ
หรือไม่มีความเข้มข้นแตกต่างกัน ebr ( 0 , 1 , 10 , 100 และ 500 nm )
2 อาทิตย์ ( ข ) คลอโรฟิลล์ เข้มข้นใน WT ข้าวใบ
กำหนดต่อไปนี้การรักษาของ WT ต้นกล้าของพืช–เหล็กและเหล็กที่มีความเข้มข้นแตกต่างกัน ebr
0 , 110 , 100 และ 500 nm ) เป็นเวลา 2 สัปดาห์ ข้อมูล หมายถึง ±เซ
( n = 4 ) หมายถึง จดหมายที่แตกต่างกัน signi จึงลดลงอย่างมีนัยสําคัญเมื่อ
แตกต่างกัน ( P ≤ 0.05 ) เกี่ยวกับการรักษา