ครูคนแรกของฉันคือแม่ในตอนที่เราอยูใ

ครูคนแรกของฉันคือแม่
ในตอนที่เราอยูในครรภ์ของแม่ แม่จะพยายามคุยกับเรา ถึงแม้ภาพที่ออกมาจะเป็นภาพที่แม่นั่งคุยคนเดียวแต่ที่แม่ทำเพราะแม่รู้ว่า การที่แม่คุยกับเรานั้นเหมือนเป็นการสอนเรา เป็นการสร้างทักษะทางด้านภาษาและทางด้านการสื่อสาร การที่แม่พยายามอารมณ์ดี ทั้งๆที่บางครั้งแม่ต้องฝืนตัวเอง ก็เพื่อเป็นการสอนให้เราให้เราเป็นคนอารมณ์ดี การกระทำเหล่านี้ เห็นได้ชัดเจนว่าครูคนแรกของชีวิตเราคือ แม่
แม่เป็นครูที่สอนให้เรารู้จักการใช้ชีวิตคอยแนะนำแนวทางในชิวิตของเรา สอนในรู้จักการเอาตัวรอด สอนในสิ่งที่เราจำเป็นต้องรู้ ตั้งแต่วันแรกที่ลืมตามาบนโลกใบนี้ แม่สอนทั้งในเรื่องของการควบคุมอารมณ์ เช่น ความโกรธ ความหรือความเกลียด แม่สอนให้เราเอาชนะความกลัว สอนให้เรารู้จักกับรับและการให้ สอนถึงการเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ การเข้าสังคม กิริยามารยาท สอนให้เรารูว่าชีวิตของเรามีค่ามากแค่ไหน สอนทุกอย่างแม้จะเป็นเพียงเรื่องเล็กเรื่องน้อย แม่ไม่เคยมองข้าม การสอนของแม่นั้นมีหลากหลายวิธี ทั้งในด้านคำพูดคือคำตักเตือนเมื่อเราทำผิดพลาด หรือการสอนที่มาจากการกระทำของท่านที่แสดงออกมาให้เราเห็น การสอนของแม่ทุกอย่างนั้นล้วนมาจากประสบการณ์ทั้งสิ้น ไม่จำเป็นต้องพึ่งตำราใดๆ
แม่คือครูที่อดทน และเป็นครูที่เสียสละ แม่อดทนกับเรามากที่สุดท่านต้องพยายามสอนเราหลายครั้งกว่าที่เราจะทำสิ่งต่างๆได้ เช่น กว่าที่เราจะพูดได้แค่ละคำ ในตอนที่เรายังเด็ก แค่เพียงคำสั้นๆคำเดียว คือคำว่า แม่ เพียงคำๆนี้แม่ต้องสอนเราเป็นร้อยครั้งพันครั้งกว่าที่เราจะพูดออกมาได้ หรือแม้แต่การเดิน กว่าเราจะเดินได้ในตอนเด็กๆ ไม่ใช่เรื่องง่าย แม่จะคอยเอามือของท่านพยุงเราเพื่อพาเราเดิน แม่ต้องอดทนดูเราล้มหลายๆครั้งกว่าที่เราจะเดินเป็น แม่พยามสอนเราหลายๆอย่างถึงแม้ต้องใช้เวลานานมากกว่าเราจะทำสิ่งนั้นได้ และแม้เราจะทำไม่ได้แม่ก็พร้อมที่จะให้กำลังใจและสอนเราต่อไปจนกว่าเราจะทำได้ และเมื่อเราทำได้แม่ก็จะมีความสุขไปพร้อมๆกับเรา แม่ต้องเสียสละอะไรหลายๆอย่างในชีวิตเพื่อเรา ทั้งเวลา เงินทอง และความสุขส่วนตัว เมื่อโตมาทุกคนจะได้เห็นว่าแม่เสียสละให้เรามากแค่ไหน นี่ก็เป็นสิ่งที่ท่านสอนเช่นกัน การเสียสละของแม่เป็นการสอนที่ไม่ได้ออกมาเป็นคำพูด แต่เป็นสิ่งที่แม่นั้นทำมาโดยตลอด
และสุดท้ายแม่ยังเป็นบุคคลที่สอนให้เรารู้จักความรัก โดยที่ท่านแสดงความรักต่อเรา การเป็นครูของแม่นั้น ไม่มีเงินเดิน ไม่มีการเกษียณ แต่แม่สอนเราทุกอย่างด้วยหัวใจของท่าน ถึงแม่ในชีวิตของเราจะมีครูเพิ่มมาอีกหลายๆคน แต่แม่ก็ยังคงเป็นครูที่คอยสอนเราในทุกๆเรื่อง และแม่จะเป็นครูคนแรกและคนสุดท้ายในชีวิตเราตลอดไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม่จะพยายามคุยกับเรา การที่แม่พยายามอารมณ์ดีทั้งๆที่ บางครั้งแม่ต้องฝืนตัวเอง การกระทำเหล่านี้
สอนในรู้จักการเอาตัวรอดสอน ในสิ่งที่เราจำเป็นต้องรู้ตั้งแต่วันแรกที่ลืมตามาบนโลกใบนี้ เช่นความโกรธความหรือความเกลียดแม่ สอนให้เราเอาชนะความกลัวสอนให้เรารู้จักกับรับและการให้สอนถึงการเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่การเข้าสังคมกิริยามารยาท แม่ไม่เคยมองข้ามการสอนของ แม่นั้นมีหลากหลายวิธี
และเป็นครูที่เสียสละ เช่นกว่าที่เราจะพูดได้แค่ ละคำในตอนที่เรายังเด็กแค่เพียงคำสั้น ๆ คำเดียวคือคำว่าแม่ หรือแม้แต่การเดินกว่าเราจะเดิน ได้ในตอนเด็ก ๆ ไม่ใช่เรื่องง่าย ทั้งเวลาเงินทองและความสุขส่วนตัว นี่ก็เป็นสิ่งที่ท่านสอนเช่น กัน
โดยที่ท่านแสดงความรักต่อเรา การเป็นครูของแม่นั้นไม่มีเงินเดินไม่มีการเกษียณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ครูคนแรกของฉันคือแม่ในตอนที่เราอยูในครรภ์ของแม่แม่จะพยายามคุยกับเราถึงแม้ภาพที่ออกมาจะเป็นภาพที่แม่นั่งคุยคนเดียวแต่ที่แม่ทำเพราะแม่รู้ว่าการที่แม่คุยกับเรานั้นเหมือนเป็นการสอนเราเป็นการสร้างทักษะทางด้านภาษาและทางด้านการสื่อสารการที่แม่พยายามอารมณ์ดีทั้งๆที่บางครั้งแ ม่ต้องฝืนตัวเองก็เพื่อเป็นการสอนให้เราให้เราเป็นคนอารมณ์ดีการกระทำเหล่านี้เห็นได้ชัดเจนว่าครูคนแรกของชีวิตเราคือแม่แม่เป็นครูที่สอนให้เรารู้จักการใช้ชีวิตคอยแนะนำแนวทางในชิวิตของเราสอนในรู้จักการเอาตัวรอดสอนในสิ่งที่เราจำเป็นต้องรู้ตั้งแต่วันแรกที่ลืมตามาบนโลกใบนี้แม่สอนทั้งในเรื่องของการควบคุมอารมณ์เช่นความโกรธความหรือความเกลียดแม่สอนให้เราเอาชนะความกลัวสอนใ ห้เรารู้จักกับรับและการให้สอนถึงการเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่การเข้าสังคมกิริยามารยาทสอนให้เรารูว่าชีวิตของเรามีค่ามากแค่ไหนสอนทุกอย่างแม้จะเป็นเพียงเรื่องเล็กเรื่องน้อยแม่ไม่เคยมองข้ามการสอนของแม่นั้นมีหลากหลายวิธีทั้งในด้านคำพูดคือคำตักเตือนเมื่อเราทำผิ ดพลาดหรือการสอนที่มาจากการกระทำของท่านที่แสดงออกมาให้เราเห็นการสอนของแม่ทุกอย่างนั้นล้วนมาจากประสบการณ์ทั้งสิ้นไม่จำเป็นต้องพึ่งตำราใดๆแม่คือครูที่อดทนและเป็นครูที่เสียสละแม่อดทนกับเรามากที่สุดท่านต้องพยายามสอนเราหลายครั้งกว่าที่เราจะทำสิ่งต่างๆได้เช่นกว่าที่เราจะพูดได้แค่ละคำในตอนที่เรายังเด็กแค่เพียงคำสั้นๆคำเดียวคือคำว่าแม่เพียงคำๆนี้แม่ต้องสอนเราเป็นร้อยครั้งพันครั้งกว่าที่เ ราจะพูดออกมาได้หรือแม้แต่การเดินกว่าเราจะเดินได้ในตอนเด็กๆไม่ใช่เรื่องง่ายแม่จะคอยเอามือของท่านพยุงเราเพื่อพาเราเดินแม่ต้องอดทนดูเราล้มหลายๆครั้งกว่าที่เราจะเดินเป็นแม่พยามสอนเราหลายๆอย่างถึงแม้ต้องใช้เวลานานมากกว่าเราจะทำสิ่งนั้นได้และแม้เราจะทำไ ม่ได้แม่ก็พร้อมที่จะให้กำลังใจและสอนเราต่อไปจนกว่าเราจะทำได้และเมื่อเราทำได้แม่ก็จะมีความสุขไปพร้อมๆกับเราแม่ต้องเสียสละอะไรหลายๆอย่างในชีวิตเพื่อ