The oldest study investigating the

The oldest study investigating the effects of total
sleep deprivation (50 h) in students’ motor performance89
showed significant impairments in psychomotor
abilities: such a decrease appeared after
only 18 h of wakefulness on reaction times. Other
measures required a longer deprivation to show
detrimental effects: endurance (34 h of continuous
wake), agility, balance and power (42 h), speed
(after 50 h).
Nevertheless, the first study which examined the
effect of sleep loss on adolescents’ psychomotor
and cognitive performances was carried out by
Carskadon and co-workers.90 The authors assessed
the sleepiness (through the Multiple Sleep Latency
Test, MSLT, and subjective ratings) and performance
(problem-solving/computational ability,
memory, auditory attention, sustained motor activity)
of 12 adolescents during 38 h of total sleep
deprivation. Results showed an increase in both
objective and subjective sleepiness, whereas performance
was affected only on memory and
computational speed. No statistically significant
changes were observed on attention and sustained
motor activity. The authors concluded that the
response of adolescents to relatively mild sleep
deprivation is similar to that of older subjects: as a
possible explanation for these data, the authors
proposed the so-called ‘lapse hypothesis’,91

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การศึกษาเก่าแก่ที่สุดที่ตรวจสอบผลกระทบของการรวมนอนมา (50 h) ในนักเรียนมอเตอร์ performance89พบไหวสามารถสำคัญใน psychomotorความสามารถ: ลดลงดังกล่าวปรากฏหลังจากเฉพาะ 18 h ของ wakefulness ในปฏิกิริยาครั้ง อื่น ๆมาตรการที่จำเป็นมานานเพื่อแสดงอนุลักษณะ: ความอดทน (34 h ของอย่างต่อเนื่องปลุก), รวดเร็ว ดุล และพลังงาน (42 h), ความเร็ว(หลังจาก 50 h)อย่างไรก็ตาม ศึกษาครั้งแรกที่ตรวจสอบการผลของการนอนขาดทุนในเยาว psychomotorและรับรู้การแสดงออกCarskadon และ workers.90 บริษัทผู้เขียนประเมินsleepiness (ผ่านหลายนอนแฝงทดสอบ MSLT และจัดอันดับตามอัตวิสัย) และประสิทธิภาพ(ความสามารถปัญหาแก้ไข/คำนวณหน่วยความจำ ความสนใจหู ยั่งยืนกิจกรรมมอเตอร์)ของวัยรุ่นที่ 12 ระหว่าง h 38 ของทั้งหมดมา ผลลัพธ์แสดงให้เห็นว่าการเพิ่มขึ้นทั้งในวัตถุประสงค์และตามอัตวิสัย sleepiness ในขณะที่ประสิทธิภาพการทำงานได้รับผลในหน่วยความจำ และความเร็วของคอมพิวเตอร์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติไม่การเปลี่ยนแปลงที่สังเกตในความสนใจ และยั่งยืนกิจกรรมมอเตอร์ ผู้เขียนได้ที่นี้ตอบของวัยรุ่นนอนหลับค่อนข้างอ่อนมาได้หัวข้อเก่า: เป็นการข้อมูลเหล่านี้ ผู้เขียนได้อธิบายนำเสนอเรียกว่า 'ล่วงเลยสมมติฐาน' 91

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษาที่เก่าแก่ที่สุดตรวจสอบผลกระทบจากทั้งหมด
กีดกันการนอนหลับ (50 ชั่วโมง) ในนักเรียนมอเตอร์ performance89
แสดงให้เห็นความบกพร่องที่สำคัญในจิต
ความสามารถ: ลดลงดังกล่าวปรากฏขึ้นหลังจาก
เพียง 18 ชั่วโมงของความตื่นตัวในปฏิกิริยาครั้ง อื่น ๆ
มาตรการที่จำเป็นในการกีดกันอีกต่อไปที่จะแสดง
ผลอันตราย: ความอดทน (34 ชั่วโมงอย่างต่อเนื่องของ
การปลุก), ความคล่องตัวสมดุลและพลังงาน (42 ชั่วโมง) ความเร็ว
(หลังจาก 50 ชั่วโมง).
อย่างไรก็ตามการศึกษาครั้งแรกซึ่งการตรวจสอบ
ผลกระทบจากการสูญเสียการนอนหลับบน จิตวัยรุ่น
และการแสดงความรู้ความเข้าใจที่ได้ดำเนินการโดย
Carskadon และร่วม workers.90 ผู้เขียนประเมิน
ง่วงนอน (ผ่านการนอนหลับหลายแฝง
ทดสอบ MSLT, และการให้คะแนนอัตนัย) และประสิทธิภาพ
(การแก้ปัญหา / ความสามารถในการคำนวณ
หน่วยความจำ, ความสนใจหู อย่างต่อเนื่องกิจกรรมมอเตอร์)
12 วัยรุ่นในช่วง 38 ชั่วโมงของการนอนหลับรวม
กีดกัน ผลการศึกษาพบการเพิ่มขึ้นของทั้ง
ง่วงนอนวัตถุประสงค์และอัตนัยในขณะที่ผลการดำเนินงาน
ได้รับผลกระทบเฉพาะในหน่วยความจำและ
ความเร็วในการประมวลผล ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ
เปลี่ยนแปลงถูกตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับความสนใจและความยั่งยืน
ของกิจกรรมเคลื่อนไหว เขียนสรุปว่า
การตอบสนองของวัยรุ่นที่จะนอนหลับค่อนข้างอ่อน
กีดกันจะคล้ายกับที่ของอาสาสมัครเก่า: เป็น
คำอธิบายที่เป็นไปได้สำหรับข้อมูลเหล่านี้ผู้เขียน
นำเสนอที่เรียกว่า 'พ้นสมมติฐาน', 91

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เก่าแก่ที่สุด การศึกษาผลกระทบของการกีดกันการนอนหลับรวม
( 50 ชั่วโมง ) ใน performance89
มอเตอร์ของนักเรียนอย่างมีนัยสำคัญความบกพร่องในความสามารถด้านพุทธิพิสัย
: เช่นลดปรากฏหลังจาก
เพียง 18 ชั่วโมงของการตื่นตัวในเวลาที่เกิดปฏิกิริยา อื่น ๆต้องใช้มาตรการการกีดกันอีกต่อไป

เพื่อแสดงผลอันตราย : ความอดทน ( 34 ) ของปลุกอย่างต่อเนื่อง
) , ความคล่องตัว , ความสมดุลและพลังงาน ( 42 ชั่วโมง ) ความเร็ว
( หลังจาก 50 H )
แต่การศึกษาแรกที่ศึกษาผลของการสูญเสียด้านนอนวัยรุ่น
และการแสดงการกระทำโดยผู้เขียนประเมินและ carskadon co-workers.90

ง่วงนอน ( ผ่านหลายศักยภาพนอน
ทดสอบ mslt และคะแนนอัตนัย ) และประสิทธิภาพ
( แก้ปัญหา / คอมพิวเตอร์ ความสามารถในการได้ยิน
ความจำ ความสนใจยั่งยืนกิจกรรมมอเตอร์ )
12 วัยรุ่นในช่วง 38 H อดนอน
รวม พบเพิ่มขึ้นในทั้ง
วัตถุประสงค์และอัตนัยความง่วง ในขณะที่ประสิทธิภาพ
ได้รับผลกระทบเฉพาะในหน่วยความจำและ
ความเร็วในการคำนวณ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติพบว่าในความสนใจและยั่งยืน

กิจกรรมมอเตอร์ ผู้เขียนสรุปว่า
การตอบสนองของวัยรุ่นจะค่อนข้างอ่อน นอน
การกีดกันจะคล้ายกับที่ของคนรุ่นเก่า เป็นคำอธิบายที่เป็นไปได้สำหรับข้อมูล

เหล่านี้ ผู้เขียนเสนอสมมติฐานที่เรียกว่า ' หมดอายุ ' 91