Really, the largest green leaf in t

Really, the largest green leaf in this country is a dockleaf; if one holds it before one, it is like a whole apron, and if one holds it over one's head in rainy weather, it is almost as good as an umbrella, for it is so immensely large. The burdock never grows alone, but where there grows one there always grow several: it is a great delight, and all this delightfulness is snails' food. The great white snails which persons of quality in former times made fricassees of, ate, and said, "Hem, hem! how delicious!" for they thought it tasted so delicate--lived on dockleaves, and therefore burdock seeds were sown.

Now, there was an old manor-house, where they no longer ate snails, they were quite extinct; but the burdocks were not extinct, they grew and grew all over the walks and all the beds; they could not get the mastery over them--it was a whole forest of burdocks. Here and there stood an apple and a plum-tree, or else one never would have thought that it was a garden; all was burdocks, and there lived the two last venerable old snails.

They themselves knew not how old they were, but they could remember very well that there had been many more; that they were of a family from foreign lands, and that for them and theirs the whole forest was planted. They had never been outside it, but they knew that there was still something more in the world, which was called the manor-house, and that there they were boiled, and then they became black, and were then placed on a silver dish; but what happened further they knew not; or, in fact, what it was to be boiled, and to lie on a silver dish, they could not possibly imagine; but it was said to be delightful, and particularly genteel. Neither the chafers, the toads, nor the earth-worms, whom they asked about it could give them any information--none of them had been boiled or laid on a silver dish.

The old white snails were the first persons of distinction in the world, that they knew; the forest was planted for their sake, and the manor-house was there that they might be boiled and laid on a silver dish.

Now they lived a very lonely and happy life; and as they had no children themselves, they had adopted a little common snail, which they brought up as their own; but the little one would not grow, for he was of a common family; but the old ones, especially Dame Mother Snail, thought they could observe how he increased in size, and she begged father, if he could not see it, that he would at least feel the little snail's shell; and then he felt it, and found the good dame was right.

One day there was a heavy storm of rain.

"Hear how it beats like a drum on the dock-leaves!" said Father Snail.

"There are also rain-drops!" said Mother Snail. "And now the rain pours right down the stalk! You will see that it will be wet here! I am very happy to think that we have our good house, and the little one has his also! There is more done for us than for all other creatures, sure enough; but can you not see that we are folks of quality in the world? We are provided with a house from our birth, and the burdock forest is planted for our sakes! I should like to know how far it extends, and what there is outside!"

"There is nothing at all," said Father Snail. "No place can be better than ours, and I have nothing to wish for!"

"Yes," said the dame. "I would willingly go to the manorhouse, be boiled, and laid on a silver dish; all our forefathers have been treated so; there is something extraordinary in it, you may be sure!"

"The manor-house has most likely fallen to ruin!" said Father Snail. "Or the burdocks have grown up over it, so that they cannot come out. There need not, however, be any haste about that; but you are always in such a tremendous hurry, and the little one is beginning to be the same. Has he not been creeping up that stalk these three days? It gives me a headache when I look up to him!"

"You must not scold him," said Mother Snail. "He creeps so carefully; he will afford us much pleasure--and we have nothing but him to live for! But have you not thought of it? Where shall we get a wife for him? Do you not think that there are some of our species at a great distance in the interior of the burdock forest?"

"Black snails, I dare say, there are enough of," said the old one. "Black snails without a house--but they are so common, and so conceited. But we might give the ants a commission to look out for us; they run to and fro as if they had something to do, and they certainly know of a wife for our little snail!"

"I know one, sure enough--the most charming one!" said one of the ants. "But I am afraid we shall hardly succeed, for she is a queen!"

"That is nothing!" said the old folks. "Has she a house?"

"She has a palace!" said the ant. "The finest ant's palace, with seven hundred passages!"

"I thank you!" said Mother Snail. "Our son shall not go into an ant-hill; if you know nothing better than that, we shall give the commission to th

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีใบสีเขียวใหญ่ที่สุดในประเทศนี้จริง ๆ dockleaf ถ้าหนึ่งถือก่อนหนึ่ง มันเป็นเหมือนผ้ากันเปื้อนมีทั้ง และหนึ่งถือเหนือหัวในสภาพอากาศฝนตก ว่าเกือบเป็นดีร่ม มันเป็นขนาดใหญ่มาก เบอร์ไม่เคยเติบโตเพียงอย่างเดียว แต่มีการเติบโตหนึ่งมีเสมอเติบโตหลาย: มันเป็นความสุขดี และ delightfulness ทั้งหมดนี้เป็นอาหารของหอยทาก ใหญ่ขาวหอยทากซึ่งคุณภาพในอดีตทำ fricassees กิน และกล่าว ว่า "เฮ็ม ปิดล้อม แสนอร่อย "พวกเขาคิดว่า มันลิ้มรสจึงละเอียดอ่อน - อาศัยอยู่ dockleaves และดังนั้นจึง ได้หว่านเมล็ดหญ้าเจ้าชู้ตอนนี้ มีคฤหาสน์บ้านหลังเก่า ที่พวกเขาไม่ได้กินหอยทาก พวกเขาก็ค่อนข้างสูญพันธุ์ แต่ไม่ได้ burdocks การสูญพันธุ์ พวกเขาเติบโต และเติบโตทั่วไปเดินเล่นและเตียงทั้งหมด พวกเขาไม่สามารถรับการเรียนรู้เหล่านั้น - มันเป็นป่าทั้งหมด burdocks ยืนอยู่ที่นี่และมีแอปเปิ้ลและต้นพลัม หรือ อื่น ๆ ที่หนึ่งไม่เคยจะมีความคิดว่า มันเป็นสวน ทั้งหมดคือ burdocks และอาศัยอยู่สองสุดท้ายหูเก่าหอยทากพวกเขาตัวเองรู้ไม่เก่าก็ แต่พวกเขาจะจำดีว่า มีอีกมากมาย ว่า พวกเขาเป็นครอบครัวจากต่างดินแดน และสำหรับพวกเขาและพวกเขาทั้งฟอเรสต์ถูกปลูก พวกเขาไม่เคยนอกมัน แต่พวกเขารู้ว่า มันยังมีสิ่งที่เพิ่มเติมในโลก ซึ่งถูกเรียกว่ามานอร์เฮ้าส์ และพวกเขาถูกต้ม แล้วพวกเขาก็กลายเป็นสีดำ และจากนั้นวางอยู่บนจานเงิน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นเพิ่มเติมพวกเขารู้ว่าไม่ได้ หรือ ในความเป็นจริง สิ่งที่มันเป็นเป็นต้ม และอยู่บนจานเงิน พวกเขาสามารถไม่อาจจินตนาการ แต่ก็กล่าวจะสวยงาม และโดยเฉพาะอย่างยิ่งตึกระฟ้าสูงตระหง่าน ไม่ chafers การ คางคก หรือโลก หนอน ที่พวกเขาถามเกี่ยวกับเรื่องที่สามารถให้พวกเขาข้อมูล - ไม่ได้ต้ม หรือวางบนจานเงินหอยทากสีขาวตัวเก่าถูกคนแรกความแตกต่างในโลก ที่พวกเขารู้ ป่าถูกปลูกเพื่อประโยชน์ของพวกเขา และมานอร์เฮ้าส์ก็มีว่า พวกเขาอาจต้ม และวางบนจานเงินตอนนี้ พวกเขาใช้ชีวิตโดดเดี่ยวมาก และมีความสุข และ ตามที่พวกเขาไม่มีเด็กตัวเอง ได้รับมาน้อยทั่วไปหอยทาก ซึ่งพวกเขาขึ้นมาเป็นของตัวเอง แต่น้อยหนึ่งจะไม่เจริญเติบ โต สำหรับเขาเป็นของครอบครัวทั่วไป แต่คนเก่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งหอยทากแม่ดาม คิดว่า พวกเขาอาจสังเกตเห็นว่า เขาเพิ่มขนาด และเธอขอร้องพ่อ ถ้าเขาไม่สามารถเห็นมัน เขาจะน้อยรู้สึกว่า เปลือกของหอยทากน้อย แล้วเขารู้สึกมัน และพบดามดีถูกต้องวันหนึ่งมีพายุฝนตกหนัก"ได้ยินว่าจะเต้นเช่นกลองท่าเรือใบ" กล่าวว่า พ่อหอยทาก"ยังมีฝนหยด" กล่าวว่า แม่หอยทาก "และตอนนี้ ฝนลงก้าน คุณจะเห็นว่า มันจะเปียกที่นี่ ผมดีใจมากที่จะคิดว่า เรามีบ้านของเรา และน้อยหนึ่งมีเขายัง มีเพิ่มเติมเสร็จแล้วเรากว่าสำหรับสัตว์อื่น ๆ นั่นเอง แต่คุณไม่สามารถดูว่า เราเป็นคนคุณภาพในโลก เรามีบ้านตั้งแต่แรกเกิดของเรา และมีปลูกป่าหญ้าเจ้าชู้สำหรับ sakes ของเรา ผมต้องการทราบวิธีไกลมันขยาย และมีอะไรอยู่นอก""ไม่มีอะไรเลย กล่าวว่า พ่อหอยทาก "ไม่สามารถจะดีกว่า และไม่มีอะไรไป""Yes กล่าวว่า การดาม "ฉันจะไป manorhouse ด้วยความเต็มใจ ต้ม และวางบนจานเงิน ทั้งหมดที่บรรพบุรุษของเราได้รับการรักษานั้น มีสิ่งพิเศษในนั้น คุณอาจจะแน่""มานอร์เฮ้าส์มีมากที่สุดมีแนวโน้มลดลงการทำลาย! " กล่าวว่า หอยทากพ่อ "หรือ burdocks เติบโตมามากกว่านั้น เพื่อให้พวกเขาไม่สามารถออกมา มี อย่างไรก็ตาม ก็ไม่รีบเร่งใด ๆ เกี่ยวกับที่ แต่คุณมักรีบอย่างมาก และตัวน้อยเป็นจุดเริ่มต้นต้องเหมือนกัน มีเขาไม่ได้เลื้อยขึ้นที่ก้านเหล่านี้สามวัน มันทำให้ผมปวดหัวเมื่อฉันค้นหาเขา""คุณต้องไม่ประชุมเพลิงเขา กล่าวว่า แม่หอยทาก "เขาเลื้อยอย่างรอบคอบ เขาจะจ่ายเราความสุข - และเรามีอะไรแต่เขาจะมีชีวิตอยู่ แต่คุณไม่คิดของมัน ที่เราจะรับเป็นภรรยาเขา คุณไม่คิดว่า มีบางสายพันธุ์ของเราที่ระยะทางที่ดีภายในของป่าหญ้าเจ้าชู้""หอยทากสีดำ ที่ผมกล้าบอกว่า มีเพียงพอของ กล่าวว่า เก่า "หอยทากไม่ มีบ้าน - ดำแต่เพื่อร่วมกัน และ conceited ดังนั้น แต่เราอาจทำให้มดในการหาเรา พวกเขาเรียกใช้ดิก ๆ เป็นถ้าพวกเขามีสิ่งที่จะทำ และพวกเขารู้ว่าภรรยาสำหรับหอยทากน้อยของเราอย่างแน่นอน""ฉันรู้ว่าหนึ่ง พอแน่ใจว่า - สุดแห่งหนึ่ง" กล่าวว่า มดอย่างใดอย่างหนึ่ง "แต่ฉันกลัวเราจะไม่ประสบความสำเร็จ เธอคือพระราชินี""ที่เป็นอะไร" กล่าวว่า คนเก่า "มีเธอบ้าน""เธอมีวัง" มดที่กล่าว "ของมดพาเลซ กับข้อเจ็ดร้อย""ขอบคุณ" กล่าวว่า แม่หอยทาก "ลูกชายของเราจะไม่เข้าสู่เนินเขามดมี ถ้าคุณรู้อะไรที่ดีกว่า เราจะให้ค่าคอมมิชชั่น th

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จริงๆใบสีเขียวที่ใหญ่ที่สุดในประเทศนี้เป็น dockleaf; ถ้าใครถือมันก่อนที่หนึ่งมันก็เหมือนผ้ากันเปื้อนทั้งหมดและถ้าใครถือมันเหนือหัวของคนในสภาพอากาศที่ฝนตกก็เกือบจะดีเท่าที่ร่มสำหรับมันจึงเป็นเรื่องที่มีขนาดใหญ่อย่างกว้างขวาง หญ้าเจ้าชู้ไม่เคยเติบโตขึ้นเพียงอย่างเดียว แต่ที่มีการเติบโตอย่างใดอย่างหนึ่งก็คือการเจริญเติบโตหลายประการ: มันเป็นความสุขที่ดีและความไพเราะทั้งหมดนี้เป็นอาหารหอยทาก ' หอยทากใหญ่สีขาวซึ่งบุคคลที่มีคุณภาพในสมัยก่อนทำ fricassees ของกินและกล่าวว่า "เหมเหมวิธีอร่อย!" . เพราะพวกเขาคิดว่ามันลิ้มรสที่ละเอียดอ่อนดังนั้น - ที่อาศัยอยู่บน dockleaves และดังนั้นจึงหญ้าเจ้าชู้เมล็ดถูกหว่านตอนนี้มีความเก่าคฤหาสน์บ้านที่พวกเขาไม่ได้กินหอย, พวกเขาก็สูญพันธุ์ค่อนข้าง; แต่ burdocks ไม่ได้สูญพันธุ์ไปแล้วพวกเขาเติบโตและขยายตัวทั่วเดินและเตียงทั้งหมด; พวกเขาไม่สามารถได้รับการเรียนรู้มากกว่าพวกเขา - มันเป็นป่าทั้งหมดของ burdocks ที่นี่และมีที่ยืนอยู่แอปเปิ้ลและพลัมต้นไม้หรืออื่น ๆ หนึ่งไม่เคยจะคิดว่ามันเป็นสวน; ทุกอย่างเป็นไป burdocks และมีชีวิตอยู่ทั้งสองหอยเก่าที่ผ่านมาที่เคารพ. พวกเขาเองไม่รู้จักวิธีการเดิมที่พวกเขา แต่พวกเขาจะจำได้ดีมากที่ได้มีการอื่น ๆ อีกมากมาย; ว่าพวกเขาอยู่ในครอบครัวจากดินแดนต่างประเทศและที่สำหรับพวกเขาและพวกเขาทั้งป่าปลูก พวกเขาไม่เคยออกไปข้างนอกมัน แต่พวกเขารู้ว่ายังมีบางสิ่งบางอย่างมากขึ้นในโลกซึ่งถูกเรียกว่าคฤหาสน์บ้านและนั่นหมายความว่าพวกเขาจะถูกต้มและแล้วพวกเขาก็กลายเป็นสีดำและมีอยู่แล้วในจานสีเงิน; แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปเขาไม่รู้จัก; หรือในความเป็นจริงสิ่งที่มันจะถูกนำมาต้มและไปนอนบนจานสีเงินที่พวกเขาไม่อาจจินตนาการ; แต่มันก็ถูกกล่าวว่าเป็นที่น่ายินดีและสุภาพโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทั้ง Chafers ที่คางคกหรือแผ่นดินเวิร์มที่พวกเขาถามเกี่ยวกับเรื่องนี้สามารถให้ข้อมูลใด ๆ - ไม่มีของพวกเขาได้รับการต้มหรือวางบนจานสีเงิน. หอยทากสีขาวเก่าเป็นคนแรกของความแตกต่างใน โลกที่พวกเขารู้ว่า; ป่าปลูกเพื่อประโยชน์ของพวกเขาและคฤหาสน์บ้านอยู่ที่นั่นพวกเขาอาจจะต้มและวางอยู่บนจานสีเงิน. ตอนนี้พวกเขามีชีวิตที่โดดเดี่ยวมากและมีความสุข; และเมื่อพวกเขาไม่มีลูกตัวเองพวกเขาได้นำหอยทากทั่วไปเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พวกเขาเติบโตขึ้นมาเป็นของตัวเอง; แต่หนึ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ จะไม่เติบโตเพราะเขาเป็นคนของครอบครัวที่พบบ่อย แต่คนเก่าโดยเฉพาะอย่างยิ่งแม่บ้านแม่หอยทากคิดว่าพวกเขาจะสังเกตเห็นว่าเขาเพิ่มขึ้นในขนาดและเธอขอร้องให้พ่อถ้าเขาไม่สามารถมองเห็นมันว่าอย่างน้อยที่สุดเขาจะรู้สึกเปลือกหอยทากน้อย; และแล้วเขาก็รู้สึกว่ามันและพบ Dame ที่ดีที่ถูกต้อง. วันหนึ่งมีพายุฝนตก. "ได้ยินว่ามันเต้นเหมือนกลองบนแท่นชาร์จ-ใบ!" พระบิดาของหอยทากกล่าวว่า. "นอกจากนี้ยังมีฝนหยด!" แม่หอยทากกล่าวว่า "และตอนนี้ฝนเทลงก้าน! คุณจะเห็นว่ามันจะเปียกนี่! ผมมีความสุขมากที่จะคิดว่าเรามีบ้านที่ดีของเราและเป็นคนเล็ก ๆ น้อย ๆ ยังมีของเขามีการทำมากขึ้นสำหรับเรามากกว่า สิ่งมีชีวิตอื่น ๆ นั่นเอง แต่คุณไม่สามารถมองเห็นว่าเราเป็นคนที่มีคุณภาพในโลกที่เรามีให้กับการจากบ้านเกิดของเราและป่าหญ้าเจ้าชู้จะปลูกเพื่อประโยชน์ของเราผมอยากจะรู้ว่าไกลมันได้หรือไม่! ขยายและสิ่งที่มีอยู่นอก! " " ไม่มีอะไรเลย "พ่อกล่าวว่าหอยทาก "สถานที่ไม่สามารถจะดีกว่าเราและฉันไม่มีอะไรจะต้องการหา!" "ใช่" Dame กล่าวว่า "ผมเต็มใจที่จะไป manorhouse ที่จะต้มและวางอยู่บนจานสีเงิน; บรรพบุรุษของเราทุกคนได้รับการรักษาอย่างนั้นมีสิ่งที่พิเศษในนั้นคุณอาจจะแน่นอน!" "คฤหาสน์บ้านได้ลดลงส่วนใหญ่มีแนวโน้มที่จะ ทำลาย!" พ่อบอกว่าหอยทาก "หรือ burdocks มีการเติบโตขึ้นในช่วงนั้นเพื่อให้พวกเขาไม่สามารถออกมาไม่จำเป็นต้องมีไม่ได้ แต่จะรีบเร่งใด ๆ เกี่ยวกับที่มิ. แต่คุณอยู่เสมอในการดังกล่าวรีบร้อนที่ยิ่งใหญ่และเป็นคนเล็ก ๆ น้อย ๆ เป็นจุดเริ่มต้นจะเหมือนกัน ได้เขาไม่ได้รับการคืบคลานขึ้นที่ก้านทั้งสามวัน? มันทำให้ฉันปวดหัวเมื่อฉันมองขึ้นไปยังเขา! " " คุณไม่ต้องด่าเขาว่า "แม่กล่าวว่าหอยทาก "เขาครีพอย่างระมัดระวังเขาจะจ่ายให้เรามีความสุขมาก - และเรามีอะไร แต่เขาจะอยู่เพื่อคุณมี แต่ไม่ได้คิดว่ามันอยู่ที่ไหนเราจะได้รับภรรยาสำหรับเขาคุณไม่คิดว่ามีบาง!? สายพันธุ์ของเราในระยะทางที่ดีในการตกแต่งภายในของป่าหญ้าเจ้าชู้ได้หรือไม่ " " หอยทากสีดำผมกล้าพูดว่ามีเพียงพอของ "คนเก่ากล่าวว่า "หอยทากสีดำโดยไม่ต้องบ้าน - แต่พวกเขาจึงร่วมกันและเพื่อให้หยิ่ง แต่เราอาจจะให้มดคณะกรรมการจะมองออกไปสำหรับเราที่พวกเขาวิ่งไปวิ่งมาราวกับว่าพวกเขามีอะไรบางอย่างที่จะทำและแน่นอนพวกเขารู้. ภรรยาสำหรับหอยทากน้อยของเรา! " " ฉันรู้ว่าหนึ่งนั่นเอง! - ที่มีเสน่ห์มากที่สุดคนหนึ่ง " กล่าวว่าหนึ่งในมด " แต่ผมเกรงว่าเราแทบจะไม่ต้องประสบความสำเร็จเพราะเธอเป็นราชินี!" "นั่นคืออะไร!" กล่าวว่าคนชรา "เธอมีบ้านหรือไม่?" "เธอมีพระราชวัง!" กล่าวว่ามด "วังมดที่ดีที่สุดกับเจ็ดร้อยทาง!" "ผมขอขอบคุณคุณ!" แม่หอยทากกล่าวว่า "ลูกชายของเราจะไม่เข้าไปมด-Hill; ถ้าคุณรู้ว่าอะไรดีกว่าที่เราจะต้องให้คณะกรรมการเพื่อ th