Problem solving, as used in mathema

Problem solving, as used in mathematics education literature, refers to the process wherein students encounter a problem a question for which they have no immediately apparent resolution, nor an algorithm that they can directly apply to get an answer (Schoenfeld, 1992). They must then read the problem carefully, analyze it for whatever information it has, and examine their own mathematical knowledge to see if they can come up with a strategy that will help them find a solution. The process forces the reorganization of existing ideas and the emergence of new ones as students work on problems with the help of a teacher who acts as a facilitator by asking questions that help students to review their knowledge and construct new connections. As the new knowledge is embedded into existing cognitive frameworks, the result is an enrichment of the network of ideas through understanding. The simplified process described above was first summarized in Polya’s path-breaking book (1957), and has since then inspired much research.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การแก้ปัญหา ใช้ในคณิตศาสตร์ศึกษาวรรณคดี อ้างถึงกระบวนการนั้นนักเรียนพบปัญหาคำถามที่มีความละเอียดไม่ชัดเจนทันที หรือขั้นตอนวิธีที่พวกเขาสามารถนำไปใช้โดยตรงจะได้รับคำตอบ (Schoenfeld, 1992) พวกเขาต้องอ่านปัญหาอย่างรอบคอบ วิเคราะห์ข้อมูลสิ่งมี แล้วตรวจสอบความรู้ของตนเองทางคณิตศาสตร์เพื่อดูถ้าพวกเขาสามารถเกิดขึ้นกับกลยุทธ์ที่จะช่วยให้พวกเขาหาทางออก การบังคับลูกจ้างของความคิดที่มีอยู่และเกิดใหม่เป็นนักศึกษาทำงานเกี่ยวกับการช่วยเหลือของครูที่ทำหน้าที่เป็นการสัมภาษณ์ โดยถามคำถามที่ช่วยให้นักเรียนทบทวนความรู้ และสร้างการเชื่อมต่อใหม่ เป็นความรู้ใหม่ฝังตัวอยู่ในกรอบการรับรู้ที่มีอยู่ ผลคือ ความโดดเด่นของเครือข่ายของความคิดผ่านการทำความเข้าใจ การประยุกต์ที่อธิบายไว้ข้างต้นก่อนถูกสรุปในสมุดเส้นแบ่งของ Polya (1957), และตั้งแต่นั้นแรงบันดาลใจในการวิจัยมาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การแก้ปัญหาที่ใช้ในการศึกษาวรรณคดีคณิตศาสตร์หมายถึงกระบวนการนั้นนักเรียนพบปัญหาเป็นคำถามที่พวกเขาไม่ได้มีความละเอียดปรากฏทันทีหรือขั้นตอนวิธีการที่พวกเขาสามารถนำไปใช้โดยตรงจะได้คำตอบเป็นนักการ (Schoenfeld, 1992) จากนั้นพวกเขาจะต้องอ่านปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างรอบคอบวิเคราะห์มันสำหรับสิ่งที่มันมีข้อมูลและตรวจสอบความรู้ทางคณิตศาสตร์ของตัวเองเพื่อดูว่าพวกเขาสามารถมากับกลยุทธ์ที่จะช่วยให้พวกเขาหาทางแก้ปัญหาได้ ขั้นตอนการบังคับให้ปรับโครงสร้างของความคิดที่มีอยู่และการเกิดขึ้นของคนใหม่เป็นนักเรียนทำงานในปัญหาด้วยความช่วยเหลือของครูที่ทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยความสะดวกโดยการถามคำถามที่ช่วยให้นักเรียนเพื่อทบทวนความรู้และสร้างการเชื่อมต่อใหม่ของพวกเขา ในฐานะที่เป็นความรู้ใหม่ที่มีการฝังตัวในกรอบองค์ความรู้ที่มีอยู่ผลที่ได้คือการเพิ่มคุณค่าของเครือข่ายของความคิดผ่านความเข้าใจที่ กระบวนการที่เรียบง่ายที่อธิบายข้างต้นสรุปได้เป็นครั้งแรกในหนังสือเส้นทางทำลายของ Polya (1957) และได้รับแรงบันดาลใจตั้งแต่นั้นมาการวิจัยมาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การแก้โจทย์ปัญหาที่ใช้ในวรรณกรรม การศึกษา คณิตศาสตร์ หมายถึงกระบวนการเพื่อที่นักเรียนพบปัญหาคำถามที่พวกเขาได้ไม่แจ่มแจ้งทันทีความละเอียด หรือขั้นตอนวิธีที่พวกเขาโดยตรงสามารถใช้หาคำตอบ ( ชอนเฟลด์ , 1992 ) พวกเขาจะต้องอ่านโจทย์ให้ดี วิเคราะห์ข้อมูลที่ได้และตรวจสอบความรู้ทางคณิตศาสตร์ของตนเองเพื่อดูว่าพวกเขาจะมากับกลยุทธ์ที่จะช่วยให้พวกเขาพบโซลูชัน กระบวนการกำลังปรับโครงสร้างของความคิดที่มีอยู่ และงอกใหม่ เช่น งานนักศึกษา ปัญหา ด้วยความช่วยเหลือของอาจารย์ ที่ทำหน้าที่เป็นผู้ประสานงาน โดยถามคำถามที่ช่วยให้ผู้เรียนได้ทบทวนความรู้และสร้างการเชื่อมต่อใหม่เป็นความรู้ใหม่ที่ฝังอยู่ในกรอบทางปัญญาที่มีอยู่ ผลที่ได้คือการเพิ่มคุณค่าของเครือข่ายความคิดผ่านความเข้าใจ การประยุกต์กระบวนการที่อธิบายไว้ข้างต้นเป็นครั้งแรกในขั้นตอนของโพลยา สรุปเส้นทางทำลายหนังสือ ( 1957 ) , และจากนั้นจึงวิจัยมากแรงบันดาลใจ