“Miss...miss you, like hell!” Lu Ca

“Miss...miss you, like hell!” Lu Cang gathered up all the strength in his body to muster a response. He was panting so hard he could barely hang on.
“You’re already spent?” Jing continued to taunt him.
For some reason, Lu Cang was suddenly ticked off. “I’m done...” He struggled to flip around, but because Jing was on top of him, only succeeded in turning awkwardly onto his side. He could only prop himself up with his arms and crawl away, attempting to pull himself out from under Jing.
How could Jing allow him to escape? A strong arm caught him by the waist. One hand twisted his erection, and Lu Cang grew limp and powerless at once. Jing took advantage of this and thrust himself back inside aggressively.
The side position put Lu Cang in so much pain his sense of sight fell to blackness. Jing still continued to thrust in and out without any hint of developing compassion or mercy. The ceaseless arousal accompanied by acute aching tossed and tumbled upwards. Lu Cang’s eyes rolled back, his physical energy at last drained dry, and fainted on the spot...
Who knew how long later, Lu Cang finally regained consciousness.
The single light in the room was the size of a bean. The only thing left was a body covered in bruises, frightful to his eye. The sheets were kneaded into a messy muddle. The entire room was wreathed in the smell of too much love-making—yet Jing had long since gone off somewhere unknown to him...
Jing came without explanation and left without explanation. Although his disappearance was what he had been praying for day and night, Lu Cang had the empty sensation of something having been whirled away. Melancholy flooded his heart and spirit...

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"นางสาว. ...คิดถึง เช่นนรก" คางลูรวบรวมค่าแรงทั้งหมดในร่างกายของเขาชุมนุมการตอบสนอง เขาถูก panting อย่างหนักเขาแทบไม่สามารถวางบน
"คุณพร้อมแล้วใช้ไหม" จิงต่อแซวเขา
เหตุผลบางประการ ลูคางถูกก็สามารถ ticked ปิด "ฉันทำ..." เขาต่อสู้พลิกสถาน แต่ เพราะจิงบนเขา เฉพาะความสำเร็จในการเปิดเก้ ๆ บนด้านข้างของเขา เขาสามารถเพียงประคับตัวขึ้น ด้วยแขนของเขาและตระเวน พยายามดึงตัวเองออกมาอย่างจิง
วิธีจิงให้เขาหลบหนี แขนแข็งแรงจับเขา โดยเอว มือหนึ่งบิดลุกของเขา และคางลูเติบโต limp และอำนาจครั้ง จิงเอาประโยชน์จากสิ่งนี้ และกระตุกตัวเองกลับไปภายในแสดงความก้าวร้าว
ตำแหน่งด้านใส่คาง Lu ในความเห็นของเขาตก blackness ปวดมาก จิงยังคงดำเนินต่อไปพุ่งออก โดยไม่มีการแนะนำของการพัฒนาคุณค่าหรือความเมตตา เร้าอารมณ์ไม่ขาดระยะพร้อม โดย aching เฉียบพลันเพราะ และ tumbled ขึ้น ตาคางลูย้อนกลับ พลังงานทางกายภาพของเขาระบายออกในที่สุด แห้ง และดิฉันในจุด...
ใครรู้ระยะในภายหลัง คางลูจากสติในที่สุด
แสงเดียวในห้องมีขนาดของถั่ว ซ้ายสิ่งเดียวที่มีเนื้อหาครอบคลุมในขอด frightful กับตาของเขา แผ่นงานถูกนวดอย่างเป็นตั้งตัวไม่ติดยุ่ง ห้องพักทั้งหมดมีกรามช้างในกลิ่นของความรักมากเกินไปทำ — แต่จิงนานแล้วปิดไหนไม่รู้จักกับเขา...
มาจิงไม่ มีซ้ายไม่ มีคำอธิบายและคำอธิบาย แม้ว่าการหายตัวไปของเขามีอะไรเขาก็ถูกอธิษฐานสำหรับกลางวันและกลางคืน คางลูมีความรู้สึกว่างเปล่าของสิ่งที่มี whirled ไป น้ำท่วมความเศร้าโศกของเขาหัวใจและจิตวิญญาณ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"มิส ... คิดถึงคุณเหมือนตกนรก!" Lu Cang รวบรวมทุกความแข็งแรงในร่างกายของเขาที่จะรวบรวมการตอบสนอง เขาเป็นคนที่หอบอย่างหนักที่เขาแทบจะไม่สามารถแขวนบน
"คุณกำลังใช้จ่ายไปแล้ว" จิงยังคงยั่วยุเขา
ด้วยเหตุผลบางอย่าง Lu Cang ถูก ticked ก็ออก "ฉันทำ ... " เขาพยายามที่จะพลิกไปรอบ ๆ แต่เพราะจิงอยู่ชั้นบนสุดของเขาประสบความสำเร็จในการเปลี่ยนอย่างเชื่องช้าลงบนด้านข้างของเขา เขาจะสามารถประคับประคองตัวเองขึ้นด้วยแขนของเขาและคลานออกไปพยายามที่จะดึงตัวเองออกมาจากใต้ Jing
Jing วิธีอาจทำให้เขาหนี? แขนที่แข็งแกร่งจับเขาโดยเอว มือข้างหนึ่งบิดแข็งตัวของอวัยวะเพศของเขาและลู Cang เติบโตปวกเปียกและไม่มีอำนาจในครั้งเดียว Jing ใช้ประโยชน์จากนี้และผลักดันตัวเองกลับภายในอุกอาจ
ตำแหน่งด้านข้างใส่ Lu Cang ในความเจ็บปวดมากความรู้สึกของเขาสายตาลงไปความมืด จิงยังคงต่อเนื่องเพื่อผลักดันเข้าและออกโดยไม่ต้องคำแนะนำในการพัฒนาความเห็นอกเห็นใจหรือความเมตตาใด ๆ ตื่นตัวไม่หยุดหย่อนมาพร้อมกับอาการปวดเฉียบพลันโยนและร่วงลงมากกว่า ดวงตา Lu Cang ของรีดกลับพลังงานทางกายภาพของเขาที่ผ่านมาการระบายน้ำแห้งและลมในจุดที่ ...
ใครจะรู้ว่านานแค่ไหนต่อมาลู Cang คืนในที่สุดสติ
แสงเดียวในห้องพักเป็นขนาดของถั่ว สิ่งเดียวที่เหลือคือร่างกายปกคลุมไปด้วยรอยฟกช้ำที่น่าตกใจที่ดวงตาของเขา แผ่นถูกนวดเป็นยุ่งเหยิงยุ่ง ห้องพักทั้งหมดถูก wreathed ในกลิ่นของความรักมากเกินไปทำยัง Jing ได้หายไปนานตั้งแต่ออกจากที่ใดที่หนึ่งไม่รู้จักกับเขา ...
จิงมาโดยไม่มีคำอธิบายและซ้ายโดยไม่มีคำอธิบาย แม้ว่าหายตัวไปของเขาเป็นสิ่งที่เขาได้รับการอธิษฐานสำหรับกลางวันและกลางคืนลู Cang มีความรู้สึกว่างเปล่าของบางสิ่งบางอย่างที่ได้รับการหมุนไป เศร้าน้ำท่วมหัวใจและจิตวิญญาณของเขา ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" คิดถึง . . . คิดถึง อะไรอย่างนี้ " ลู่ชางรวบรวมพลังทั้งหมดในร่างกายของเขาเพื่อรวบรวมการตอบสนอง เขาหอบหายใจอย่างหนัก เขาสามารถจะแขวนบน
" คุณกำลังใช้ ? " จิ้งยังคงเยาะเย้ยเขา
สำหรับเหตุผลบางอย่าง ลู่ ชางก็โกรธ . " เสร็จแล้ว . . . . . . . " เขาพยายามที่จะพลิกรอบ แต่เพราะจิงอยู่บนตัวเขาเท่านั้นที่ประสบความสำเร็จในการจัดวางลงบนด้านข้างของเขาเขาสามารถยันกับแขนของเขา แล้วคลานออกไป พยายามที่จะดึงตัวเองออกมาจากใต้จิง
ทำไมจิงให้เขาหนี แขนที่แข็งแรงจับเขาจากเอว การสร้างของเขา มือบิด และลู่ ชางก็ปวกเปียกและอ่อนแอทันที จิ้งฉวยโอกาสนี้แทงตัวเองข้างใน เลยเถิด
ด้านตำแหน่งใส่ลู่ชางในความเจ็บปวด ความรู้สึกของสายตาตกมืด จิงก็ยังแทงเข้าออกโดยไม่มีคำใบ้ของการพัฒนาความเห็นอกเห็นใจและความเมตตา การตื่นตัวไม่ขาดระยะพร้อมด้วยเฉียบพลันปวดโยนและเอียงขึ้น ของลู่ชางรีดตาของเขากลับไป พลังงานทางกายภาพในที่สุด เนื้อแห้ง และเป็นลมหมดสติไปในจุดที่ . . . . . . .
ที่รู้วิธียาวทีหลังลู่ ชางก็ฟื้นขึ้นมา
แสงสว่างเดียวในห้องคือขนาดของถั่ว สิ่งเดียวที่เหลือคือ ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลน่ากลัวกับสายตาของเขา แผ่นเป็น kneaded เป็นความสับสนยุ่งเหยิง ทั้งห้องถูกคลุมในกลิ่นของความรักมากเกินไปทำให้เลย จิง มีความยาวตั้งแต่ไปที่ไหนสักแห่งที่ไม่รู้จักเขา . . . . . . .
จิงมาโดยไม่มีคำอธิบายและซ้ายโดยไม่มีคำอธิบาย แม้ว่าการหายตัวไปของเขาแล้ว เขาได้แต่ภาวนาทั้งกลางวันและกลางคืน ลู่ชางมีความรู้สึกว่างเปล่าของบางอย่างมี Whirled ออกไป เศร้าน้ำท่วมหัวใจและวิญญาณ . . . . . . .