A peasant girl named Karen is adopt

A peasant girl named Karen is adopted by a rich old lady after her mother's death and grows up vain and spoiled. Before her adoption, Karen had a rough pair of red shoes; now she has her adoptive mother buy her a pair of red shoes fit for a princess. After Karen repeatedly wears them to church, they begin to move by themselves, but she is able to get them off. One day, when her adoptive mother becomes ill, Karen goes to attend a party in her red shoes. A mysterious soldier appears and makes strange remarks about what beautiful dancing shoes Karen has. Soon after, Karen's shoes begin to move by themselves again, but this time they can't come off. The shoes continue to dance, night and day, rain or shine, through fields and meadows, and through brambles and briers that tear at Karen's limbs. She can't even attend her adoptive mother's funeral. An angel appears to her, bearing a sword, and condemns her to dance even after she dies, as a warning to vain children everywhere. Karen begs for mercy but the red shoes take her away before she hears the angel's reply. Karen finds an executioner and asks him to chop off her feet. He does so but the shoes continue to dance, even with Karen's amputated feet inside them. The executioner gives her a pair of wooden feet and crutches, and teaches her the criminals' psalm. Thinking that she has suffered enough for the red shoes, Karen decides to go to church so people can see her. Yet her amputated feet, still in the red shoes, dance before her, barring the way. The following Sunday she tries again, thinking she is at least as good as the others in church, but again the dancing red shoes bar the way. Karen gets a job as a maid in the parsonage, but when Sunday comes she dares not go to church. Instead she sits alone at home and prays to God for help. The angel reappears, now bearing a spray of roses, and gives Karen the mercy she asked for: her heart becomes so filled with sunshine, peace, and joy that it bursts. Her soul flies on sunshine to Heaven, where no one mentions the red shoes.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สาวชาวนาชื่อกะเหรี่ยงนำ โดยหญิงอุดมไปด้วยหลังจากแม่ของเธอตาย และเติบโตขึ้น vain และบูด ก่อนที่จะยอมรับเธอ กะเหรี่ยงมีคู่ของรองเท้าสีแดง หยาบ ตอนนี้ เธอมีแม่ adoptive ของเธอซื้อเธอคู่ของรองเท้าสีแดงเหมาะสำหรับเจ้าหญิง หลังจากคาเรนซ้ำ ๆ สวมให้คริสตจักร ผู้เริ่มต้นการย้าย ด้วยตัวเอง แต่เธอสามารถเข้าออก วันหนึ่ง เมื่อมารดาของเธอ adoptive กลายเป็นป่วย คาเรนไปเข้าร่วมพรรคในรองเท้าสีแดง ทหารลึกลับปรากฏ และทำหมายเหตุแปลกเกี่ยวกับอะไรรองเท้าเต้นรำสวยงามที่มีกะเหรี่ยง หลังจาก รองเท้าของชาวกะเหรี่ยงเริ่มย้าย ด้วยตัวเองอีกครั้ง แต่เวลานี้พวกเขาไม่สามารถมาปิด รองเท้ายังเต้น กลางวันและกลางคืน rain shine หรือ ฟิลด์และโดวส์ และ brambles และใหญ่ที่ฉีกขาดที่แขนขาของชาวกะเหรี่ยง เธอได้ร่วมงานศพของแม่เธอ adoptive ทูตสวรรค์เสียเธอ ดาบ แบริ่ง และพิพากษาเธอไปเต้นรำแม้หลังจากที่เธอเสียชีวิต เพื่อ vain เด็กทุก กะเหรี่ยงที่ begs สำหรับความเมตตา แต่รองเท้าสีแดงพาเธอไปก่อนที่เธอได้ยินแองเจิลตอบกลับ คาเรนพบเพชฌฆาต และถามเขาสับออกจากเท้าของเธอ เขาไม่ได้ แต่รองเท้ายังเต้นรำ แม้จะ มีฟุต amputated ของชาวกะเหรี่ยงภายในพวกเขา เพชฌฆาตที่ให้เธอคู่ไม้เท้าและไม้ค้ำ และสอนเธอของอาชญากรสดุดี คิดว่า เธอได้รับความเดือดร้อนเพียงพอสำหรับรองเท้าสีแดง คาเรนตัดสินใจที่จะไปโบสถ์เพื่อให้คนสามารถเห็นเธอ ยัง เท้าของเธอ amputated ยังอยู่ในรองเท้าสีแดง เต้นก่อนเธอ เข้าทาง ต่อไปนี้วันอาทิตย์เธอพยายามอีก คิดเธอเป็นน้อยดีเท่าคนอื่น ๆ ในคริสตจักร แต่อีก สีแดงรองเท้าเต้นรำบาร์แบบ คาเรนได้งานเป็นแม่บ้านกุฏิพระบรองเต้ แต่เมื่อวันอาทิตย์ เธอกล้าไม่ไปโบสถ์ แต่เธอคนเดียวอยู่ที่บ้าน และอธิษฐานต่อพระเจ้าเพื่อช่วยในการ ทูตสวรรค์ reappears ตอนนี้แบกกิ่งกุหลาบ และให้คาเรนเธอขอความเมตตา: หัวใจของเธอกลายเป็นเพื่อเติม และซันไชน์ สันติภาพ ความสุขที่มันระเบิด วิญญาณของเธอยังบนซันไชน์สวรรค์ ที่ไม่มีใครกล่าวถึงรองเท้าสีแดง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คนหนึ่งชื่อสาวชาวนากะเหรี่ยงถูกนำมาใช้โดยหญิงชราที่อุดมไปด้วยหลังจากที่แม่ของเธอเสียชีวิตและเติบโตขึ้นไร้สาระและเสีย ก่อนที่การยอมรับของเธอกะเหรี่ยงมีคู่หยาบของรองเท้าสีแดง ตอนนี้เธอมีแม่บุญธรรมของเธอเธอซื้อรองเท้าสีแดงพอดีสำหรับเจ้าหญิง หลังจากที่ชาวกะเหรี่ยงซ้ำสวมพวกเขาไปโบสถ์ที่พวกเขาเริ่มที่จะย้ายด้วยตัวเอง แต่เธอก็สามารถที่จะรับพวกเขาออก วันหนึ่งเมื่อแม่บุญธรรมของเธอจะกลายเป็นป่วยกะเหรี่ยงไปร่วมงานเลี้ยงในรองเท้าสีแดงของเธอ ทหารลึกลับปรากฏขึ้นและทำให้คำพูดแปลก ๆ เกี่ยวกับสิ่งที่รองเท้าเต้นรำที่สวยงามกะเหรี่ยงมี ไม่นานหลังจากนั้นรองเท้าของชาวกะเหรี่ยงเริ่มต้นที่จะย้ายด้วยตัวเองอีกครั้ง แต่คราวนี้พวกเขาไม่สามารถหลุดออกมา รองเท้ายังคงเต้นรำคืนและวันฝนหรือเงาผ่านทุ่งนาและทุ่งหญ้าและผ่านพุ่มหนามย่อยและการฉีกขาดที่แขนขาที่ชาวกะเหรี่ยง เธอไม่สามารถแม้แต่จะร่วมงานศพแม่บุญธรรมของเธอ ทูตสวรรค์ของเธอดูเหมือนจะแบกดาบและประณามการเต้นของเธอแม้กระทั่งหลังจากที่เธอตายเป็นคำเตือนให้กับเด็กไร้สาระทุกที่ กะเหรี่ยงขอความเมตตา แต่รองเท้าสีแดงพาเธอออกไปก่อนที่เธอจะได้ยินเสียงตอบกลับทูตสวรรค์ กะเหรี่ยงพบเพชฌฆาตและถามว่าเขาจะตัดเท้าของเธอ เขาไม่ให้ แต่รองเท้าที่จะเต้นอย่างต่อเนื่องแม้จะมีชาวกะเหรี่ยงเท้าด้วนของภายในพวกเขา เพชฌฆาตทำให้เธอเป็นคู่ของเท้าที่ทำจากไม้และไม้ค้ำและสอนเธอสวดอาชญากร ' คิดว่าเธอได้รับความเดือดร้อนมากพอสำหรับรองเท้าสีแดงกะเ​​หรี่ยงตัดสินใจที่จะไปโบสถ์เพื่อให้ประชาชนสามารถเห็นเธอ แต่เท้าด้วนของเธอยังคงอยู่ในรองเท้าสีแดงเต้นก่อนที่เธอจะยกเว้นทาง เธออาทิตย์ต่อไปนี้จะพยายามอีกครั้งคิดว่าเธอเป็นอย่างน้อยดีเท่าคนอื่น ๆ ในโบสถ์อีกครั้ง แต่รองเท้าสีแดงเต้นบาร์ทาง กะเหรี่ยงได้รับงานเป็นแม่บ้านในกุฏิ แต่เมื่ออาทิตย์มาเธอไม่กล้าไปที่คริสตจักร แต่เธอนั่งอยู่คนเดียวที่บ้านและสวดภาวนาต่อพระเจ้าเพื่อขอความช่วยเหลือ ทูตสวรรค์โผล่เข้ามาตอนนี้แบริ่งสเปรย์ของดอกกุหลาบและให้ความเมตตากะเหรี่ยงเธอถามสำหรับ: หัวใจของเธอจะเต็มไปด้วยแสงแดดเพื่อความสงบและความสุขที่จะระเบิด จิตวิญญาณของเธอบินบนแสงแดดสวรรค์ที่ไม่มีใครกล่าวถึงรองเท้าสีแดง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สาวชาวนา ชื่อ คาเรน เป็นลูกบุญธรรม โดยมีหญิงชราที่ร่ำรวย หลังจากการตายของแม่ของเธอ และเติบโตขึ้น ทิฐิ และเอาแต่ใจ ก่อนที่จะยอมรับเธอ คาเรนมีคู่หยาบของรองเท้าสีแดง ตอนนี้เธอมีแม่บุญธรรมของเธอซื้อคู่ของรองเท้าสีแดงเหมาะจะเป็นเจ้าหญิงของเธอ หลังจากที่คาเรนซ้ำใส่ไปโบสถ์ พวกเขาเริ่มที่จะย้ายด้วยตัวเอง แต่เธอจะสามารถเอามันออกได้ วันหนึ่งเมื่อแม่บุญธรรมของเธอกลายเป็นป่วย คาเรนไปเข้าร่วมงานเลี้ยงในรองเท้าสีแดงของเธอ ทหารลึกลับที่ปรากฏและทำให้ข้อคิดเห็นแปลกๆในสิ่งที่สวยงาม รองเท้าเต้นรำ คาเรนมี หลังจากนั้น รองเท้าของคาเรนเริ่มเคลื่อนไหวเองอีกครั้ง แต่คราวนี้มันไม่หลุดออกมา รองเท้าเต้นต่อไป ทั้งกลางวันกลางคืน ฝนตกแดดออก ผ่านทุ่งนาและทุ่งหญ้า ,และผ่าน BRAMBLES ย่อยที่ฉีกแขนขาและของคาเรน เธอไม่ได้เข้าร่วมงานศพแม่บุญธรรมของเธอ ทูตสวรรค์ปรากฏของเธอ ถือดาบ และประณามเธอเต้นหลังจากที่เธอตาย เป็นคำเตือนถึงการเรียนเด็กเต็มไปหมด กะเหรี่ยงร้องขอความเมตตา แต่รองเท้าสีแดงพาเธอออกไป ก่อนที่เธอจะได้ยินเสียงตอบกลับของนางฟ้า คาเรนพบเพชรฆาตร และขอให้ตัดเท้าของเธอเขาไม่ได้ แต่รองเท้าเต้นต่อไป แม้แต่กับคาเรนด้วนเท้าภายในพวกเขา เพชฌฆาตให้คู่ของเท้า และไม้ที่ใช้ไม้ค้ำ และสอนเธออาชญากร ' สดุดี . คิดว่าเธอได้รับความเดือดร้อนมากพอสำหรับรองเท้าแดง คาเรนตัดสินใจที่จะไปโบสถ์เพื่อให้ผู้คนสามารถเห็นเธอ แต่เธอด้วนเท้า อยู่ในรองเท้าสีแดง เต้นก่อนเธอ ยกเว้นทาง