The destruction of the environment

The destruction of the environment was not a significant issue in Thailand until the rapid industrialization of the country became a national priority after W or ld War II (Sponsel and Natadecha 1988:305).

Even then, it was not until the 1980s that nature conservation became a widespread concern, despite the earlier efforts of such environmental NGOs as Wildlife Fund Thailand and the Project for Ecological Recovery.

The adoption of the issue by the ecology monks beginning in the late 1980s has raised the movement to a new level.

It can no longer be seen simply as an economic or political debate between environmentalists and developers, but has now been placed on a moral plane.

The monks are concerned with the suffering of both humans and wildlife which results from the destruction of the forests and watersheds.

As it is a moral issue, the monks are interpreting the scriptures to support their actions and are adapting traditional rituals and symbols to involve lay villagers in the movement.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การทำลายสภาพแวดล้อมไม่เป็นปัญหาสำคัญในประเทศไทยจนทวีความรุนแรงมากอย่างรวดเร็วของประเทศเป็น ความสำคัญระดับชาติหลัง W หรือ ld สงคราม (1988:305 Sponsel และ Natadecha)ได้แล้ว ไม่ถึงไฟต์ที่อนุรักษ์ธรรมชาติกลายเป็น กังวลอย่างแพร่หลาย แม้ มีความพยายามก่อนหน้านี้ขององค์กรพัฒนาเอกชนด้านสิ่งแวดล้อมดังกล่าวเป็นกองทุนสัตว์ป่าไทยและโครงการสำหรับการกู้คืนระบบนิเวศยอมรับปัญหาพระนิเวศที่เริ่มต้นในปลายทศวรรษ 1980 ได้ยกเคลื่อนย้ายไปยังระดับใหม่มันไม่สามารถดูได้เพียงแค่เป็นการอภิปรายทางเศรษฐกิจ หรือการเมืองระหว่าง environmentalists และนักพัฒนา แต่ตอนนี้อยู่บนเครื่องบินทางศีลธรรมพระสงฆ์เกี่ยวข้องกับทุกข์ของมนุษย์และสัตว์ป่าซึ่งผลจากการทำลายป่าไม้และรูปธรรมมันเป็นปัญหาทางศีลธรรม พระสงฆ์จะตีความพระคัมภีร์เพื่อสนับสนุนการดำเนินการของพวกเขา และได้ดัดแปลงพิธีกรรมดั้งเดิมและสัญลักษณ์ให้ชาวบ้านวางในการเคลื่อนไหว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทำลายสิ่งแวดล้อมไม่ได้เป็นปัญหาสำคัญในประเทศไทยจนอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็วของประเทศกลายเป็นความสำคัญระดับชาติหลังจาก W หรือ LD สงครามโลกครั้งที่สอง (Sponsel และ Natadecha 1988: 305). แล้วถึงแม้มันไม่ได้จนกว่า 1980 ที่อนุรักษ์ธรรมชาติ กลายเป็นความกังวลอย่างกว้างขวางแม้จะมีความพยายามก่อนหน้านี้ขององค์กรพัฒนาเอกชนด้านสิ่งแวดล้อมเช่นกองทุนสัตว์ป่าในประเทศไทยและโครงการสำหรับการกู้คืนระบบนิเวศ. การยอมรับของปัญหาโดยพระสงฆ์นิเวศวิทยาเริ่มต้นในช่วงปลายปี 1980 ได้ยกการเคลื่อนไหวไปยังระดับใหม่. มันสามารถไม่มี อีกต่อไปจะเห็นเป็นเพียงการอภิปรายทางเศรษฐกิจหรือการเมืองระหว่างสิ่งแวดล้อมและนักพัฒนา แต่ขณะนี้ได้รับวางอยู่บนเครื่องบินศีลธรรม. พระสงฆ์มีความกังวลกับความทุกข์ของทั้งมนุษย์และสัตว์ป่าซึ่งเป็นผลมาจากการทำลายของป่าไม้และแหล่งต้นน้ำ. ในฐานะที่เป็นมัน เป็นปัญหาทางศีลธรรมพระสงฆ์ที่มีการแปลความหมายของพระคัมภีร์ที่จะสนับสนุนการกระทำของพวกเขาและมีการปรับตัวพิธีกรรมแบบดั้งเดิมและสัญลักษณ์ที่เกี่ยวข้องกับชาวบ้านวางในการเคลื่อนไหว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การทำลายสิ่งแวดล้อมเป็นปัญหาสำคัญในประเทศไทยจนถึงอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็วของประเทศกลายเป็นความสำคัญแห่งชาติหลังจาก W หรือสงคราม II ( sponsel natadecha LD และ 1988:305 ) .

แม้นั้น มันไม่ได้จนกว่าปี 1980 ที่อนุรักษ์ธรรมชาติกลายเป็นเรื่องฉาวแม้ก่อนหน้านี้ความพยายามขององค์กรพัฒนาเอกชนด้านสิ่งแวดล้อม เช่น กองทุนสัตว์ป่าไทยและโครงการฟื้นฟูชีวิตและธรรมชาติ

การยอมรับปัญหา โดยพระสงฆ์นิเวศวิทยาเริ่มต้นในปลายทศวรรษ 1980 ได้เกิดการเคลื่อนไหวไปในระดับใหม่

มันจะไม่สามารถเห็นเป็นเพียงการอภิปรายทางเศรษฐกิจหรือการเมืองระหว่างนักสิ่งแวดล้อมและนักพัฒนา แต่ตอนนี้ถูกวางไว้บนเครื่องบิน

ทางจริยธรรมพระสงฆ์ที่เกี่ยวข้องกับความทุกข์ทรมานของทั้งมนุษย์และสัตว์ป่า ซึ่งผลจากการทำลายป่าและลุ่มน้ำ

มันเป็นประเด็นทางศีลธรรม พระภิกษุจะตีความพระคัมภีร์เพื่อสนับสนุนการกระทำของตนเอง และจะปรับพิธีกรรมแบบดั้งเดิมและสัญลักษณ์ที่เกี่ยวข้องกับวางชาวบ้านในการเคลื่อนไหว