“Listen, Crowley-kun. Can we invest

“Listen, Crowley-kun. Can we investigate this in the evening? I just cannot be up and about in the morning, I’m afraid.”
“But if we drag our feet, the killer will escape.”
“They have already escaped.”
“How do you know?”

Looking down on Crowley with a tired face, Ferid answered his question, “Because the village is too quiet. As far as I know, the workshop here consists of more 40 craftsmen. But where are all the sounds then?”

Indeed, it was too quiet around. The only sounds Crowley could hear were whistling of the wind, rustling of leaves on trees and buzzing of insects.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"ฟังลี่ย์คุง เราสามารถตรวจสอบเรื่องนี้ในตอนเย็น? ฉันก็ไม่สามารถขึ้นและเกี่ยวกับในตอนเช้าฉันกลัว. "
" แต่ถ้าเราลากเท้าของเราฆาตกรจะหลบหนี. "
" พวกเขาได้หนีไปแล้ว. "
" คุณรู้ได้อย่างไร? " มองลงมาลี่ย์ด้วย ใบหน้าที่เหนื่อย Ferid ตอบคำถามของเขา "เพราะหมู่บ้านที่เงียบเกินไป เท่าที่ผมรู้ว่าการประชุมเชิงปฏิบัติการที่นี่ประกอบไปด้วย 40 ช่างฝีมือ แต่ที่เป็นเสียงทั้งหมดแล้ว? " อันที่จริงมันก็เงียบเกินไปรอบ เท่านั้นเสียงลี่ย์สามารถได้ยินเสียงผิวปากถูกของลมทำให้เกิดเสียงกรอบแกรบของใบไม้บนต้นไม้และหึ่งของแมลง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" ฟังนะ คราวลี่ย์คุง เราสามารถตรวจสอบในตอนเย็น ฉันแค่ไม่สามารถขึ้นในตอนเช้า ฉันเกรงว่า ." แต่ถ้าเราลากเท้าของเรา คนร้ายจะหลบหนี "" พวกเขาได้หนีออกมา "" คุณรู้ได้ยังไง ? "ดูถูก คราวลี่ย์ด้วยสีหน้าเหนื่อยๆ ferid ตอบคำถามของเขา " เพราะบ้านเงียบมาก เท่าที่ผมทราบ การประชุมเชิงปฏิบัติการที่นี่ประกอบด้วยกว่า 40 หลัง แต่ที่เสียงทั้งหมดแล้ว "แน่นอน มันเงียบเกินไป รอบ ๆ คราวลี่ย์จะได้ยินเป็นเสียงเดียวเสียงผิวปากของลม rustling ใบไม้บนต้นไม้และเสียงของแมลง