Grafting, in the context of polymer

Grafting, in the context of polymer chemistry, refers to the addition of polymer chains onto a surface. In the so-called 'grafting onto' mechanism, a polymer chain adsorbs onto a surface out of solution. In the more extensive 'grafting from' mechanism, a polymer chain is initiated and propagated at the surface. Because pre-polymerized chains used in the 'grafting onto' method have a thermodynamically favored conformation in solution (an equilibrium hydrodynamic volume), their adsorption density is self-limiting. The radius of gyration of the polymer therefore is the limiting factor in the number of polymer chains that can reach the surface and adhere. The 'grafting from' technique circumvents this phenomenon and allows for greater grafting densities.

The processes of grafting "onto", "from", and "through" are all different ways to alter the chemical reactivity of the surface they attach with. Grafting onto allows a preformed polymer, generally in a "mushroom regime", to adhere to the surface of either a droplet or bead in solution. Due to the larger volume of the coiled polymer and the steric hindrance this causes, the grafting density is lower for 'onto' in comparison to 'grafting from'. The surface of the bead is wetted by the polymer and the interaction in the solution caused the polymer to become more flexible. The 'extended conformation' of the polymer grafted, or polymerized, from the surface of the bead means that the monomer must be in the solution and there for lyophilic. This results with a polymer that has favorable interactions with the solution, allowing the polymer to form more linearly. Grafting from therefore has a higher grafting density since there are more access to chain ends.

Peptide synthesis can provide one example of a 'grafting from' synthetic process. In this process, an amio acid chain is grown by a series of condensation reaction from a polymer bead surface. This grafting technique allows for excellent control over the peptide composition as the bonded chain can be washed without desorption from the polymer.

Polymeric coatings are another area of applied grafting techniques. In the formulation of water-borne paint, latex particles are often surface modified to control particle dispersion and thus coating characteristics such as viscosity, film formation, and environmental stability (UV exposure and temperature variations).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Grafting ในบริบทของพอลิเมอร์เคมี ถึงการเพิ่มโซ่พอลิเมอร์ลงบนพื้นผิว ในที่เรียกว่า 'grafting บน' กลไก ห่วงโซ่พอลิเมอร์ adsorbs บนพื้นผิวจากโซลูชัน ในมือมาก 'grafting จาก' กลไก ห่วงโซ่พอลิเมอร์เป็นเริ่มต้น และเผยแพร่ที่พื้นผิว เนื่องจากก่อน polymerized โซ่ที่ใช้ในการ 'grafting ไปยัง' วิธีมี conformation thermodynamically ชื่นชอบในการแก้ปัญหา (การสมดุล hydrodynamic ปริมาตร), ความหนาแน่นการดูดซับจะจำกัดตนเอง รัศมีของ gyration ของพอลิเมอร์เป็นตัวจำกัดจำนวนของโซ่พอลิเมอร์ที่สามารถเข้าถึงพื้นผิว และยึดติดดังนั้น เทคนิค 'grafting จาก' circumvents ปรากฏการณ์นี้ และทำให้แน่นมากกว่า graftingวิธีทั้งหมดในการเปลี่ยนแปลงการเกิดปฏิกิริยาเคมีของพื้นผิวที่จะแนบกับกระบวนการของ grafting "ลง" "จาก" และ "ผ่าน" ได้ Grafting ลงช่วยให้พอลิเมอร์ซับ preformed โดยทั่วไปในการ "เห็ดระบอบการปกครอง" การยึดติดกับพื้นผิวของหยดหรือลูกปัดในโซลูชัน เนื่องจากปริมาณของพอลิเมอร์คอยล์และน๊อต steric ที่ทำให้ใหญ่ ความหนาแน่น grafting เป็นล่างสำหรับ 'สู่' โดย 'grafting จาก' พื้นผิวของลูกปัดเป็น wetted โดยพอลิเมอร์ และพอลิเมอร์จะกลายเป็นความยืดหยุ่นมากขึ้นเกิดจากการโต้ตอบในการแก้ปัญหา 'Conformation ขยาย' ของพอลิเมอร์ที่ grafted หรือ polymerized จากพื้นผิวหมายถึงลูกปัดที่น้ำยาต้องการแก้ปัญหา และมีการ lyophilic นี้ส่งผลกับพอลิเมอร์ที่มีการโต้ตอบ ด้วยโซลูชั่น ทำให้พอลิเมอร์แบบฟอร์มเพิ่มเติมเชิงเส้นดี ดังนั้นจึง grafting จากมีความหนาแน่น grafting สูงเนื่องจากมีเพิ่มมากขึ้นถึงปลายสายการสังเคราะห์เพปไทด์สามารถให้ตัวอย่างหนึ่งของการ 'grafting จาก' กระบวนการสังเคราะห์ กระบวนการนี้ โตโซ่เป็นกรด amio โดยชุดของปฏิกิริยาควบแน่นจากพื้นผิวของสายพอลิเมอร์ เทคนิคนี้ grafting ช่วยให้การควบคุมแห่งองค์ประกอบเพปไทด์เป็นสายผูกสามารถล้างทำความสะอาด โดย desorption จากพอลิเมอร์ไม้แปรรูปชนิดของเทคนิค grafting ใช้ได้ ในแบ่งแบกรับน้ำสี อนุภาคยางมักผิวที่ปรับเปลี่ยนการควบคุมอนุภาคกระจายตัว และลักษณะการเคลือบเช่นความหนืด กำเนิดฟิล์ม และความมั่นคงด้านสิ่งแวดล้อม (UV แสงและอุณหภูมิเปลี่ยนแปลง)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การปลูกถ่ายอวัยวะในบริบทของเคมีพอลิเมอหมายถึงการเพิ่มของโซ่ลิเมอร์ลงบนพื้นผิว ในสิ่งที่เรียกว่ากลไกการ 'ปลูกถ่ายอวัยวะบน' โซ่พอลิเมอ adsorbs ลงบนพื้นผิวออกของการแก้ปัญหา ใน 'การปลูกถ่ายอวัยวะจาก' อย่างกว้างขวางมากขึ้นกลไกโซ่พอลิเมอและจะเริ่มแพร่กระจายที่พื้นผิว เพราะโซ่ก่อน polymerized ใช้ในการปลูกถ่ายอวัยวะบน 'วิธีการมีโครงสร้างที่ชื่นชอบในการแก้ปัญหา thermodynamically (สมดุลปริมาณอุทกพลศาสตร์) ความหนาแน่นของการดูดซับของพวกเขาเป็นตัว จำกัด รัศมีของการหมุนของพอลิเมอจึงเป็นปัจจัยที่ จำกัด ในจำนวนของโซ่ลิเมอร์ที่สามารถเข้าถึงพื้นผิวและปฏิบัติตาม การปลูกถ่ายอวัยวะจากเทคนิคการหลีกปรากฏการณ์นี้และช่วยให้ความหนาแน่นของการปลูกถ่ายอวัยวะมากขึ้น. กระบวนการของการปลูกถ่ายอวัยวะ "ไปยัง", "จาก" และ "ผ่าน" ทุกคนที่แตกต่างกันในการเปลี่ยนแปลงการเกิดปฏิกิริยาทางเคมีของพื้นผิวที่พวกเขาแนบกับ การปลูกถ่ายอวัยวะบนช่วยให้พอลิเมอ preformed โดยทั่วไปใน "ระบอบการปกครองของเห็ด" ให้เป็นไปตามพื้นผิวของทั้งหยดหรือลูกปัดในการแก้ปัญหา เนื่องจากปริมาณขนาดใหญ่ของพอลิเมอขดและอุปสรรค steric นี้ทำให้ความหนาแน่นของการปลูกถ่ายอวัยวะที่ต่ำสำหรับ 'ลง' ในการเปรียบเทียบกับ 'การรับสินบนจาก พื้นผิวของลูกปัดจะเปียกโดยลิเมอร์และการมีปฏิสัมพันธ์ในการแก้ปัญหาที่เกิดจากพอลิเมอที่จะกลายเป็นความยืดหยุ่นมากขึ้น 'การขยายโครงสร้างของพอลิเมอทาบหรือ polymerized จากพื้นผิวของลูกปัดหมายความว่าโมโนเมอร์จะต้องอยู่ในการแก้ปัญหาและมีสำหรับ lyophilic ซึ่งจะส่งผลกับลิเมอร์ที่มีปฏิสัมพันธ์ที่ดีกับการแก้ปัญหาที่ช่วยให้ลิเมอร์ในรูปแบบอื่น ๆ อีกมากมายเป็นเส้นตรง การปลูกถ่ายอวัยวะจากดังนั้นจึงมีความหนาแน่นของการปลูกถ่ายอวัยวะที่สูงขึ้นเนื่องจากมีการเข้าถึงมากขึ้นในปลายโซ่. การสังเคราะห์เปปไทด์สามารถให้ตัวอย่างหนึ่งของ 'การปลูกถ่ายอวัยวะจากกระบวนการสังเคราะห์ ในขั้นตอนนี้ห่วงโซ่กรด amio ปลูกโดยชุดของปฏิกิริยาการรวมตัวจากพื้นผิวลูกปัดพอลิเมอ เทคนิคการปลูกถ่ายอวัยวะนี้จะช่วยให้การควบคุมที่ดีกว่าองค์ประกอบเปปไทด์ที่เป็นห่วงโซ่ถูกผูกมัดสามารถล้างทำความสะอาดได้โดยไม่ต้องคายออกจากพอลิเมอ. เคลือบพอลิเมอเป็นพื้นที่ของเทคนิคการปลูกถ่ายอวัยวะอื่นนำไปใช้ ในการกำหนดสีที่เกิดจากน้ำอนุภาคยางพื้นผิวมักจะมีการปรับเปลี่ยนในการควบคุมการกระจายตัวของอนุภาคและทำให้ลักษณะเคลือบเช่นความหนืด, ฟิล์มและความมั่นคงด้านสิ่งแวดล้อม (สัมผัสรังสียูวีและการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิ)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

the อาคม chemistry Slwithin กับมิตร refers to the addition ของ polymer chains เธอโรม ในการลงเรียกว่า ' ' กลไก โซ่พอลิเมอร์ adsorbs บนพื้นผิวของโซลูชั่น ในเพิ่มเติมอย่างละเอียดจาก ' ' ปฏิกิริยากลไกลูกโซ่โพลีเมอร์เป็นผู้ริเริ่มและขยายพันธุ์ที่พื้นผิวเพราะก่อนโซ่โพลิเมอร์ใช้ใน ' ' วิธีต่อกิ่งบนมี thermodynamically โปรด โครงสร้างในสารละลาย ( ดัชนีความหนาแน่นของปริมาณสมดุลการดูดซับเป็นตนเอง ) จำกัด รัศมีไจเรชันของพอลิเมอร์จึงเป็นปัจจัยจำกัดในหมายเลขของโซ่พอลิเมอร์ที่สามารถไปถึงพื้นผิวและปฏิบัติตามthe ' นั้น technique circumvents เป้าหมาย Slwithin ( ของคุณทิ้งไว้ greater เก็บกวาดเก็บกวาด the processes Slwithin cu ในของ " onto " , " from Slwithin " , ( " จะ are มีโอกาสห้อง all to โดยธรรมชาติ the --- reactivity ของ the surface ทำลำบากเวลา . การลงให้เหลือพอลิเมอร์ โดยทั่วไปใน " เห็ดระบอบการปกครอง " ยึดติดกับพื้นผิวของทั้งหยด ลูกปัด หรือในสารละลายเนื่องจากมีขนาดใหญ่ปริมาณของพอลิเมอร์ขดและขัดขวางเอนี้สาเหตุ การกราฟต์ความหนาแน่นต่ำสำหรับ ' ลง ' ในการเปรียบเทียบกับ ' จาก ' พื้นผิวของลูกปัดก็เปียกด้วยโพลีเมอร์ และปฏิสัมพันธ์ในการแก้ปัญหาการเกิดพอลิเมอร์ที่จะกลายเป็นความยืดหยุ่นมากขึ้น ' ' ขยายโครงสร้างของพอลิเมอร์สังเคราะห์พอลิกราฟ , หรือ ,จากผิวของลูกปัด หมายความว่า ต้องอยู่ในสารละลายโมโนเมอร์และมี lyophilic . this results ฉัน polymer that has สาสน์ favorable with the solution มุด polymer to form more มื้อเย็นใน การกราฟต์จึงมีความหนาแน่นสูงเนื่องจากมีการเข้าถึงมากกว่า

โซ่ปลายการสังเคราะห์เปปไทด์ สามารถให้ตัวอย่างหนึ่งของการ ' ' จากกระบวนการสังเคราะห์ ในกระบวนการนี้ amio กรดโซ่เติบโตขึ้นโดยชุดของการทำปฏิกิริยาจากพอลิเมอร์ลูกปัดพื้นผิว การใช้เทคนิคนี้ช่วยให้สามารถควบคุมที่ดีกว่าส่วนประกอบเปปไทด์เป็นผูกโซ่สามารถล้างโดยไม่ต้องคืน

จากโพลิเมอร์เคลือบพลาสติกเป็นอีกพื้นที่ของการประยุกต์เทคนิค ในการระบายสีน้ำ - borne , อนุภาคยางมักจะมีพื้นผิวการแก้ไขการควบคุมการแพร่กระจายอนุภาคและดังนั้นลักษณะเคลือบ เช่น ความหนืด ฟิล์ม และความมั่นคงด้านสิ่งแวดล้อม ( แสง UV และการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิ )