phenylazo anilines are mutagenic as

phenylazo anilines are mutagenic as well as carcinogenic.
In mammals, azo dyes are reduced to aryl amines
by cytochrome p450 and a flavin-dependent cytosolic
reductase (Fujita and Peisach, 1977). Microbial decolourization
has been proposed as a less expensive and
less environmentaly intrusive alternative. Various bacteria
and fungi have decolourizing abilities and an extensive
review of microbiological decolourization is
available (Glenn and Gold, 1983). At present decolourization
of various kinds of azo dyes by various fungi
has been reported (Bumpus et al., 1988; Cripps et al.,
1990; Rafii et al., 1990; Paszezynski et al., 1991). Colleen
et al. (1990) demonstrated the degradation of azo and
heterocyclic dyes of orange II, tropeolin O, congo red
and azure B by Phanerochaete chrysosporium. The
degradation of azo, anthraquinone, heterocyclic, triphenylmethane
and polymeric dyes by P. chrysosporium
has been intensively studied (Bumpus et al., 1988;
Cripps et al., 1990; Kling and Neto, 1991; Ollikka et al.,
1993).
Adsorption of dyes to the microbial cell surface is the
primary mechanism of decolourization (Knapp et al.,

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

anilines phenylazo มีการกลายพันธุ์เช่นเดียวกับสารก่อมะเร็ง.
ในการเลี้ยงลูกด้วยนม, สีเอโซจะลดลงไปเอมีน aryl
โดย cytochrome P450 และ cytosolic flavin ขึ้นอยู่กับ
reductase (ฟูจิและ Peisach, 1977) จุลินทรีย์ decolourization
ได้รับการเสนอเป็นราคาไม่แพงและ
environmentaly ล่วงล้ำทางเลือกน้อย แบคทีเรียต่างๆและเชื้อรามีความสามารถฟอกสีและครอบคลุมการตรวจสอบของทางจุลชีววิทยาdecolourization เป็นใช้ได้(เกล็นและทอง, 1983) ที่ decolourization ปัจจุบันหลายชนิดของสีย้อมazo จากเชื้อราต่างๆได้รับการรายงาน (Bumpus et al, 1988;. Cripps, et al. 1990;. Rafii, et al, 1990;. Paszezynski, et al, 1991) คอลลีนและอัล (1990) แสดงให้เห็นถึงการเสื่อมสภาพของเอโซและสีส้มเฮครั้งที่สองโอtropeolin คองโกแดงบีและสีฟ้าโดยPhanerochaete chrysosporium การย่อยสลายของเอโซ, แอนทราค, เฮ, triphenylmethane และสีพอลิเมอพี chrysosporium ได้รับการศึกษาอย่างเข้มงวด (Bumpus et al, 1988;. Cripps, et al, 1990;. แพรวและเน 1991. Ollikka, et al, 1993) การดูดซับสีย้อมกับพื้นผิวของเซลล์จุลินทรีย์เป็นกลไกหลักของ decolourization (แนป et al.,

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

phenylazo anilines เป็นสารก่อกลายพันธุ์ รวมทั้งสารก่อมะเร็ง .ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม สีอะโซจะลดลงให้กลืนกันเอมีนโดยไซโตโครมพี 450 และขึ้นอยู่กับ cytosolic ฟลาวินรีดักเทส ( ฟูจิตะ และ peisach , 1977 ) การขจัดสีออกไปได้รับการเสนอเป็นน้อยราคาแพงและenvironmentaly รบกวนน้อยกว่าทางเลือก แบคทีเรียต่าง ๆและเชื้อราได้ decolourizing ความสามารถและกว้างขวางทบทวนการขจัดสีออกไปทางจุลชีววิทยาคือใช้ได้ ( Glenn และทอง , 1983 ) ปัจจุบัน การขจัดสีออกไปทุกชนิดสีอะโซโดยเชื้อราต่าง ๆได้รับรายงาน บัมปัส et al . , 1988 ; คริป et al . ,1990 ; rafii et al . , 1990 ; paszezynski et al . , 1991 ) คอลลีนet al . ( 1990 ) แสดงการย่อยสลายของอาร์ทีมิสและเฮเทอโรไซคลิก ของ 2 สี ส้ม tropeolin O , คองโกเรดและสีฟ้า B โดย phanerochaete chrysosporium . ที่การสลายตัวของไตรฟีนิลมีเทน : แอนทราเฮ , , ,ประเภท chrysosporium สีโดยได้เรียน ( หนัก บัมปัส et al . , 1988 ;คริป et al . , 1990 ; กลิ้งและ เนโต้ , 1991 ; ollikka et al . ,1993 )การดูดซับสีย้อมบนผิวเซลล์จุลินทรีย์ คือกลไกหลักของการขจัดสีออกไป ( Knapp et al . ,