This large wiharn is built in typic

This large wiharn is built in typical Thai temple style and contains Phra Mongkhon Bophit, one of the most important Buddha images in Thailand and a highlight for Buddhists visiting Ayutthaya.

The massive bronze seated Buddha is 12.45 metres high, not including the base, and sits 9.55 metres across at the lap. It marks what was the official cremation ground for the Thai royal family from 1612 to 1767.

During the rule of King Phra Chao Sua in 1706, lightning struck the building that housed the image, knocking part of the Buddha's head off -- perhaps a bad omen that hinted at what the Burmese would later do to countless Buddha heads around Ayutthaya. A restoration took place during the reign of King Borommakot but the image was badly damaged again during the 1767 Burmese attack and the mondop that housed it was totally destroyed save a couple of partial pillars and brick platform.

The image and what was left of the old wiharn sat ruined and would have looked similar to many of Ayutthaya's other ruins until a fresh restoration began in the 1920s, beginning with a recrafting of the Buddha's head and shoulder. Over the coming decades a new wiharn was erected to house the image, effectively covering up all of the original ruins. In 1955, a collection of ancient Buddha images were found in the left shoulder and these can be viewed in Chao Sam Phraya National Museum. The restoration was completed in 1990 when Thailand's current queen funded a project to cover the image in gold.

Today, the wiharn is a great place to see Thai Buddhism in practice -- a steady stream of visitors offer incense, candles and flowers to the image while asking the Buddha for guidance and for wishes to be granted. Afterwards, the local custom is to shake out a numbered stick from a jar and read the accompanying fortune to see if those wishes will come true.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พุทธบาทนี้ขนาดใหญ่อยู่ในวัดไทยทั่วไป และประกอบด้วยพระมงคลบพิตร พระพุทธรูปสำคัญในประเทศไทยและเน้นในพุทธที่พักอยุธยาหนึ่ง สำริดขนาดใหญ่นั่งพระ 12.45 เมตรสูง ไม่รวมฐาน และอยู่ 9.55 เมตรระหว่างที่ตัก จะทำเครื่องหมายสิ่งที่เป็นดินเผาศพอย่างเป็นทางการในพระราชวงศ์จากค.ศ. 1612 ถึงปัจจุบันเป็นตำบลหนึ่ง ในระหว่างการปกครองของสมเด็จพระเจ้าเสือใน 1706 ฟ้าผ่าอาคารที่ห้องพักรูปภาพ เคาะส่วนใหญ่พระปิด - หลงอาจลางร้ายที่ประจำที่พม่าจะต่อไรเพื่อพระนับไม่ถ้วน หัวทั่วอยุธยา คืนได้เกิดขึ้นในรัชสมัยของกษัตริย์ Borommakot แต่ไม่ได้รับความเสียหายภาพอีกครั้งในระหว่างการโจมตีพม่าปัจจุบันเป็นตำบลหนึ่ง และ mondop ที่ห้องพักก็ถูกทำลายทั้งหมดบันทึกคู่ของเสาบางส่วนและแพลตฟอร์มอิฐรูปภาพและสิ่งที่เหลือของพุทธบาทเก่าเสาร์เจ๊ง และจะมองคล้ายกับอยุธยาอื่น ๆ ซากปรักหักพังมากมายจนกระทั่งคืนสดเริ่มขึ้นในปี 1920 เริ่มต้น ด้วยการ recrafting ของหัวและไหล่ของพระพุทธเจ้า ทศวรรษมาพุทธบาทใหม่ถูกเกร็งไปบ้านรูป ได้อย่างมีประสิทธิภาพครอบคลุมค่าโบราณต้นฉบับทั้งหมด ใน 1955 กลุ่มโบราณสถานที่พบพระพุทธรูปในไหล่ซ้ายและเหล่านี้สามารถดูได้ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเจ้าสามพระยา การคืนค่าเสร็จในปี 1990 เมื่อควีนปัจจุบันของประเทศไทยได้รับการสนับสนุนโครงการให้ครอบคลุมรูปทอง วันนี้ พุทธบาทได้ดูไทยพระพุทธศาสนาในทางปฏิบัติ - กระแสของผู้เข้าชมมีธูป เทียน และดอกไม้รูปภาพในขณะที่ขอให้พระพุทธเจ้า และปรารถนาที่จะให้คำแนะนำดี ภายหลัง ประเพณีท้องถิ่นจับออกติดลำดับเลขจากขวดที่อ่านฟอร์จูนมาดูถ้าปรารถนาที่จะมาเป็นจริง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นี้วิหารขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นในรูปแบบวัดไทยทั่วไปและมีพระมงคลบพิตรซึ่งเป็นหนึ่งในพระพุทธรูปที่สำคัญที่สุดในประเทศไทยและเป็นไฮไลท์สำหรับชาวพุทธไปเยือนอยุธยา. สีบรอนซ์ขนาดใหญ่เป็นพระพุทธรูปนั่ง 12.45 เมตรสูงไม่รวมฐานและตั้งอยู่ 9.55 เมตรหน้าตัก ซึ่งนับสิ่งที่เป็นพื้นดินเผาอย่างเป็นทางการสำหรับพระราชวงศ์ไทยตั้งแต่ 1612 ไป 1767 ในช่วงการปกครองของพระมหากษัตริย์พระเจ้าสัวใน 1706, ฟ้าผ่าอาคารซึ่งเป็นที่ตั้งของภาพที่เป็นส่วนหนึ่งของการเคาะหัวของพระพุทธเจ้าออก - บางทีที่ไม่ดี ลางบอกเหตุที่ส่อเค้าในสิ่งที่พม่าต่อมาจะทำอย่างไรเพื่อให้หัวพระพุทธรูปนับไม่ถ้วนทั่วอยุธยา การฟื้นฟูเกิดขึ้นในช่วงรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระ Borommakot แต่ภาพที่ได้รับความเสียหายอีกครั้งในช่วง 1767 การโจมตีพม่าและมณฑปซึ่งเป็นที่ตั้งมันถูกทำลายโดยสิ้นเชิงบันทึกคู่ของเสาบางส่วนและแพลตฟอร์มอิฐ. ภาพและสิ่งที่เหลือของเดิม วิหารนั่งซากและจะได้ดูคล้ายกับหลายสถานที่ปรักหักพังอื่นอยุธยาจนฟื้นฟูสดเริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1920 เริ่มต้นด้วย recrafting ของหัวของพระพุทธเจ้าและไหล่ ในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมาวิหารใหม่ที่ถูกสร้างขึ้นที่บ้านของภาพได้อย่างมีประสิทธิภาพครอบคลุมถึงทั้งหมดของซากปรักหักพังเดิม ในปี 1955 คอลเลกชันของพระพุทธรูปโบราณที่พบในไหล่ซ้ายและสิ่งเหล่านี้สามารถดูได้ในเจ้าสามพระยาพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ . การบูรณะเสร็จสมบูรณ์ในปี 1990 เมื่อพระราชินีของไทยในปัจจุบันได้รับการสนับสนุนโครงการเพื่อให้ครอบคลุมภาพในทองคำวันนี้วิหารเป็นสถานที่ที่ดีที่จะเห็นไทยพุทธในการปฏิบัติ - กระแสของผู้เข้าชมมีธูปเทียนและดอกไม้กับภาพ ในขณะที่ขอพระพุทธรูปสำหรับคำแนะนำและความปรารถนาที่จะได้รับ หลังจากนั้นประเพณีท้องถิ่นคือการสั่นออกติดจำนวนจากขวดและอ่านโชคลาภประกอบเพื่อดูว่าความปรารถนาเหล่านั้นจะเป็นจริงขึ้นมา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

wiharn ขนาดใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นในแบบไทยสไตล์วัดและมีพระมงคลพิตร หนึ่งในพระพุทธรูปสำคัญในประเทศไทย และเน้นเป็นพุทธศาสนิกชนไปอยุธยา

รูปหล่อพระพุทธรูปขนาดใหญ่เป็น 12.45 เมตร สูงไม่รวมฐาน และนั่ง 9.55 เมตรข้ามที่ตักได้มันเป็นสิ่งที่ถูกพื้นการเผาศพอย่างเป็นทางการสำหรับครอบครัวไทยจาก 1658 เพื่อการผลิต .

ในช่วงการปกครองของกษัตริย์ พระเจ้าเสือใน 1706 , ฟ้าผ่าหลงตึกตั้งอยู่ภาพเคาะส่วนหัวของพระพุทธเจ้าออก บางทีลางร้ายที่บ่งบอกว่า สิ่งที่พม่าภายหลังจะทำหัวพระพุทธเจ้านับไม่ถ้วนทั่วจังหวัดพระนครศรีอยุธยาการฟื้นฟูเกิดขึ้นในระหว่างรัชสมัยของกษัตริย์ borommakot แต่ภาพความเสียหายอย่างรุนแรงอีกครั้งใน 1767 พม่าโจมตี และมณฑปที่ถูกมันทำลายบันทึกสองเสาบางส่วนและแพลตฟอร์มบริค .

ภาพและสิ่งที่เป็นด้านซ้ายของวิหารเก่านั่งทำลาย จะดูคล้ายกันมาก อยุธยาเป็นซากปรักหักพังจนบูรณะใหม่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1920 , เริ่มต้นด้วยการ recrafting ของพระพุทธเจ้า เป็นหัวและไหล่ กว่าทศวรรษที่ผ่านมาเป็น wiharn ใหม่ถูกสร้างขึ้นที่บ้านภาพได้อย่างมีประสิทธิภาพครอบคลุมทั้งหมดของซากเดิม ในปี 1955คอลเลกชันของพระพุทธรูปโบราณที่พบในไหล่ซ้ายและเหล่านี้สามารถดูได้ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเจ้าสามพระยา การบูรณะเสร็จสมบูรณ์ในปี 1990 เมื่อราชินีประเทศไทยปัจจุบันได้รับทุนโครงการครอบคลุมภาพทอง

วันนี้ วิหารเป็นสถานที่ที่ดีที่จะเห็นพระพุทธศาสนาไทยในการปฏิบัติ -- กระแสของผู้เข้าชมให้ธูปเทียนและดอกไม้ภาพในขณะที่ถามพระพุทธเจ้า สำหรับคำแนะนำ และปรารถนาที่จะได้รับ . หลังจากนั้น ประเพณีท้องถิ่นที่จะเขย่าออกเลขติดจากขวดและอ่านประกอบโชคเพื่อดูว่าความปรารถนาเหล่านั้นจะเป็นจริง