DPPH radical scavenging activityTh

DPPH radical scavenging activity
The free-radical scavenging activity of the extracts of rice fractions
were evaluated using the DPPH method (Table 2). The ability
to scavenge DPPH radical by rice fractions was in the order of
bran > husk > brown rice > milled rice for all samples. The DPPH
radical scavenging varied from 42.0% to 89.5% of husk, 37.5% to
68.0% of brown rice and 25.2% to 39% of milled fractions. The corresponding
values for the bran fraction were 85.9% to 86.7%. However,
the samples, especially those of husk fractions, from site 2
demonstrated the highest scavenging capacity (89.5%). The varied
radical scavenging activity of the extracts depended on the amount
of total phenolic in each fraction. This finding supports the data
previously reported in a study where the antioxidant activity was
dependent on the actual composition of milling fractions (Liyana-
Pathirana & Shahidi, 2007). In addition, all rice fractions (except
for milled rice) showed the ability to scavenge the DPPH radical
at a rate higher than BHT (0.2 mg/ml) but lower than ascorbic acid
with the concentration at 0.2 mg/ml and Trolox with the concentration
0.1 mM (Fig. 1).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กิจกรรม scavenging รุนแรง DPPH
กิจกรรม scavenging อนุมูลอิสระของสารสกัดของเศษข้าว
ถูกประเมินโดยใช้วิธี DPPH (ตารางที่ 2) ความสามารถใน
การ scavenge DPPH รุนแรง โดยเศษข้าวที่ในใบสั่งของ
รำ > แกลบ > ข้าวกล้อง > ปลายข้าวสำหรับตัวอย่างทั้งหมด DPPH
scavenging รุนแรงแตกต่างกันจาก 42.0% 89.5% แกลบ to
68.0% 37.5% ของข้าวกล้อง และ 252% 39% ของสารเศษส่วน ให้สอดคล้องกับ
85.9% ถึง 86.7% ได้ค่าเศษรำ อย่างไรก็ตาม,
ตัวอย่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งบรรดาเศษแกลบ จากไซต์ 2
แสดงกำลัง scavenging สูงสุด (89.5%) ที่แตกต่างกัน
กิจกรรม scavenging รุนแรงของสารสกัดขึ้นอยู่กับยอด
ของรวมฟีนอในแต่ละส่วน ค้นหานี้สนับสนุนข้อมูล
รายงานก่อนหน้านี้ ในการศึกษาที่มีกิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระ
ขึ้นอยู่กับองค์ประกอบแท้จริงของกัดเศษ (Liyana-
Pathirana & Shahidi, 2007) นอกจากนี้ ทั้งข้าวเศษ (ยกเว้น
สำหรับข้าวสาร) พบสามารถ scavenge DPPH รุนแรง
ในอัตราสูงกว่าบาท (0.2 mg/ml) แต่ต่ำกว่ากรดแอสคอร์บิค
กับความเข้มข้นที่ 02 mg/ml และ Trolox กับความเข้มข้น
0.1 มม. (Fig. 1)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

DPPH? กิจกรรมต้านอนุมูล
กิจกรรมต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดจากเศษข้าว
ได้รับการประเมินโดยใช้ DPPH? วิธีการ (ตารางที่ 2) ความสามารถในการ
ที่จะไล่ DPPH? รุนแรงโดยส่วนข้าวที่อยู่ในคำสั่งของ
รำข้าว> แกลบ> ข้าวกล้อง> ข้าวสารสำหรับตัวอย่างทั้งหมด DPPH
ไล่รุนแรงแตกต่างกันจาก 42.0% เป็น 89.5% จากแกลบ 37.5% ถึง
68.0% จากข้าวกล้องและ 25.2% ถึง 39% ของเศษแป้ง สอดคล้อง
ค่าสำหรับส่วนรำข้าวเป็น 85.9% ถึง 86.7% อย่างไรก็ตาม
กลุ่มตัวอย่างโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่เศษส่วนแกลบจากเว็บไซต์ที่ 2
แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการขับมากที่สุด (89.5%) หลากหลาย
กิจกรรมต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดขึ้นอยู่กับปริมาณ
ของฟีนอลทั้งหมดในแต่ละส่วน การค้นพบนี้สนับสนุนข้อมูลที่
รายงานก่อนหน้านี้ในการศึกษาฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระที่เป็น
ขึ้นอยู่กับองค์ประกอบที่แท้จริงของเศษส่วนโม่ (Liyana-
Pathirana & Shahidi 2007) นอกจากนี้เศษข้าวทั้งหมด (ยกเว้น
ข้าวสาร) แสดงให้เห็นความสามารถในการไล่ DPPH? รุนแรง
ในอัตราที่สูงกว่าบาท (0.2 mg / ml) แต่ต่ำกว่าวิตามินซี
ที่มีความเข้มข้นที่ 0.2 mg / ml และ Trolox ที่มีความเข้มข้น
0.1 มิลลิ (รูปที่ 1).

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

dpph กิจกรรม
 เป็นตัวเร่งปฏิกิริยากำจัดอนุมูลอิสระของสารสกัดจากข้าวเศษส่วน
ถูกประเมินโดยใช้วิธี dpph  ( ตารางที่ 2 ) ความสามารถ
เพื่อหา dpph  หัวรุนแรง โดยข้าวเศษส่วนในเพื่อแกลบรำข้าวข้าวกล้อง
> > > ข้าวสารสำหรับทุกตัวอย่าง การ dpph
เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาที่หลากหลายจาก 42.0 % ลดลงจากแกลบ , 37.5 %

100 % ของข้าวกล้องและ 252% ถึง 39% ของข้าวสาร เศษส่วน ที่สอดคล้องกัน
ค่ารำข้าวเศษส่วนเป็น 85.9 ร้อยละ 86.7 % อย่างไรก็ตาม
ตัวอย่าง โดยเฉพาะพวกแกลบเศษส่วนจากเว็บไซต์ 2
) สูงสุด ( ร้อยละการความจุ % ) หลากหลายกิจกรรม
เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาสารสกัดขึ้นอยู่กับปริมาณของฟีนอล
รวมในแต่ละเสี้ยว การค้นพบนี้สนับสนุนข้อมูล
รายงานว่า ก่อนหน้านี้ในการศึกษาที่สารต้านอนุมูลอิสระคือ
ขึ้นอยู่กับองค์ประกอบที่แท้จริงของการสีเศษส่วน ( liyana -
pathirana & shahidi , 2007 ) นอกจากนี้ ส่วนข้าวทั้งหมด ( ยกเว้น
สำหรับข้าวสาร ) มีความสามารถในการ dpph
7  หัวรุนแรงในอัตราที่สูงกว่าบาท ( 0.2 mg / ml ) แต่ต่ำกว่า
กรดที่มีความเข้มข้นที่ 02 mg / ml และสารที่มีความเข้มข้น 0.1 mM
( รูปที่ 1 )