HISTORYTrait and factor, the Minnes

HISTORY
Trait and factor, the Minnesota point of view, differentialist, directive, and
decisional all describe a counseling approach centered in four decades of
writings by Edmund Griffin Williamson and his colleagues at the University of
Minnesota. The classic trait-factor approach that Donald Paterson, John Darley,
and E. G. Williamson proposed in the late 1930s was a direct outcome of their
investigation of a variety of settings. Going back to the late nineteenth and
early twentieth centuries, they integrated Galton's empirical and systematic
attempts to measure differences in individual capacities and aptitudes;
investigations by Binet in France and Cattell in America of differential
prediction of intelligence; and Munstenberg's utilization of such individual
differences in industrial applications. They then bound these psychometric
approaches to Frank Parson’s theories of vocational guidance (Williamson, 1972,
pp. 137--140).
During the Great Depression, Paterson and Darley brought these concepts to the
Minnesota Employment Stabilization Research Institute and used psychological
tests and other assessment devices to analyze the vocational abilities of the
unemployed. Case histories, staffing for diagnosis and prognosis, provision of
3
educational and vocational training, and placement services were all used in a
comprehensive attempt to place people in jobs (Williamson & Biggs, 1979, p. 92).
At approximately the same time, Williamson was appointed director of the
University of Minnesota Testing Bureau. The task of the bureau was to apply
those guidance procedures developed by Paterson to the educational and
vocational problems of students (Williamson & Biggs, 1979, p. 92).
Thus, out of a “dust bowl empiricism” of the 1930s, trait-factor counseling was
born. Its practical purpose was to define human behavior by specific traits,
such as aptitudes, achievements, personalities, and interests. These traits
could then be integrated in a variety of ways to form constellations of
individual characteristics called factors. Based on such traits and factors, a
scientific problem-solving method could be employed that had statistically
predictable outcomes that could be applied differently to individuals
(Williamson & Biggs, 1979).
Trait-factor's heyday was in the 1940s, when it was put to maximum use in the
military's selection and classification efforts during World War II and in
developing student personnel services on college campuses. With the advent of
Rogers's client-centered approach in the early 1950s, the trait-factor approach
was heavily attacked as unreliable, dogmatic, and reductionist and began to fade
from the scene as a therapeutic approach. Its impact has degenerated to the
point that it is now relegated to career counseling texts, where it is often
viewed as having historical significance only. The question may be immediately
posed, “So why does it appear in this website to this book?”
While it has not received a great deal of press in the academic literature in
the last thirty years, and whether it is known by them as such, the fact is that
most school, vocational, and rehabilitation counselors practice a trait-factor
approach in some form or the other. Further, many of the aptitude, personality,
and interest tests and occupational information materials formulated by the
trait-factorists have steadily evolved and remain in use today. Finally, the
trait-factor approach is admirably suited to computer-therapist-client
interaction with computer-assisted instruction (CAI), particularly computerassisted
career guidance (CACG) programs such as DISCOVER (American College
Testing Program, 1988) and SIGI PLUS (Educational Testing Service, 1988), which,
whether therapists like it or not, is here and whose role will only expand
(Sampson & Krumboltz, 1991).
Offshoots of the trait-factor approach may be seen in Holland's vocational
theory (1985), the theory of work adjustment (Dawis & Lofquist, 1984), and the
cognitive information processing approach (Peterson, Sampson, & Reardon, 1991).
Finally, Chartrand (1991) makes a compelling case for its evolution to a person
times environment (P x E) fit approach (Rounds & Tracey, 1990). The P x E fit
approach draws heavily from differential psychology and acknowledges the utility
of traits for predicting occupational behavior, but it is more interested in the
dynamic interaction between persons and environments and in this way differs
significantly from the classic trait-factor approach (Chartrand, 1991).
Two distinct attributes uniquely mark the trait-factor approach. First, the
theory evolved from a vocational perspective. Second, it developed as a student
personnel program in a university setting and later found its way into secondary
schools. As such, many of its techniques and practices are based on the
vocational and educational counseling of students. It continues to operate in
those venues today and is clearly one of the few theoretical approaches at
present that focuses on nonpathological clients who are experiencing typical
developmental problems of living during the early years of the twenty-first
century. From that standpoint it still operates on its historical principles of
preventive counseling, information services, testing, and teaching.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประวัติติดและปัจจัย มินเนโซต้ามอง differentialist คำสั่ง และทั้งหมด decisional อธิบายวิธีการให้คำปรึกษาแบบศูนย์กลางในทศวรรษที่สี่ของงานเขียน โดย Edmund กริฟฟอน Williamson และเพื่อนร่วมงานของเขาที่มหาวิทยาลัยมินเนโซต้า คลาสสิกติดตัวเข้าที่โดนัลด์ทเทอร์ จอห์น Darleyและ E. G. Williamson เสนอในช่วงทศวรรษ 1930 ที่ปลายมีผลโดยตรงของตนการตรวจสอบการตั้งค่าต่าง ๆ กลับไปที่ปั้นจั่นสาย และศตวรรษที่ยี่สิบต้น พวกเขารวมของ Galton ประจักษ์ และระบบความพยายามที่จะวัดความแตกต่างในแต่ละความจุและ aptitudesสอบสวน โดย Binet ในฝรั่งเศสและ Cattell ในอเมริกาแตกต่างกันการคาดเดาของปัญญา และการใช้ประโยชน์ของ Munstenberg ของแต่ละบุคคลเช่นความแตกต่างในงานอุตสาหกรรม พวกเขาแล้วผูก psychometric เหล่านี้แนวทฤษฎี Frank Parson แนะนำอาชีพ (Williamson, 1972นำ 137-140)ในระหว่างภาวะซึมเศร้าที่ดี ทเทอร์และ Darley นำแนวคิดเหล่านี้ไปสถาบันวิจัยเสถียรภาพงานมินเนโซต้า และใช้จิตวิทยาทดสอบและอุปกรณ์อื่น ๆ การประเมินเพื่อวิเคราะห์ความสามารถของอาชีพนี้ตกงาน หาก พนักงานสำหรับการวินิจฉัย และการคาดคะเน การจัด3ฝึกอบรมการศึกษา และอาชีพ และบริการจัดวางได้ทั้งหมดใช้ในการความพยายามที่ครอบคลุมการวางคนในงาน (Williamson และ Biggs, 1979, p. 92)เวลาประมาณเดียวกัน Williamson ถูกแต่งตั้งกรรมการมหาวิทยาลัยมินนิโซตาทดสอบสำนักงาน สำนักงานถูกต้องขั้นตอนคำแนะนำเหล่านั้นพัฒนา โดยทเทอร์เพื่อการศึกษา และปัญหาอาชีพของนักเรียน (Williamson และ Biggs, 1979, p. 92)ดังนั้น จากการ "ชามฝุ่น empiricism" ของ 1930 ให้คำปรึกษาติดตัวถูกเกิด วัตถุประสงค์ของการปฏิบัติคือการ กำหนดพฤติกรรมมนุษย์ โดยลักษณะเฉพาะaptitudes ความสำเร็จ บุคลิก และสถานที่ ลักษณะเหล่านี้สามารถรวมหลายวิธีในการแบบฟอร์มนของแล้วแต่ละลักษณะที่เรียกว่าปัจจัย ตามลักษณะดังกล่าวและปัจจัย การวิธีการแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์ที่สามารถทำงานที่มีทางสถิติได้ผลที่สามารถนำไปใช้แตกต่างกับบุคคล(Williamson และ Biggs, 1979)มั่งคั่งติดปัจจัยมีในทศวรรษ 1940 โดย เมื่อมันถูกนำไปใช้สูงสุดในการของทหารพยายามเลือกและการจัดประเภทใน ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง และในพัฒนางานบริการบุคลากรนักศึกษาในวิทยาเขตวิทยาลัย กับการถือกำเนิดของโรเจอร์สแปลกไคลเอนต์วิธีในช่วงต้นทศวรรษ 1950 วิธีติดตัวมากถูกโจมตีไม่เป็น นา ๆ และ reductionist และเริ่มที่จะเลือนหายจากฉากเป็นวิธีการรักษา ผลกระทบมี degenerated เพื่อชี้ว่า มันตอนนี้เป็น relegated ที่ข้อความให้คำปรึกษาอาชีพ ซึ่งก็มักจะเป็นดูว่ามีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เท่านั้น อาจมีคำถามทันทีอึ้ง "ดังนั้นเหตุใดมันจึงปรากฏในเว็บไซต์นี้เพื่อหนังสือเล่มนี้"ในขณะที่ไม่ได้รับข่าวมากในวรรณคดีศึกษาในสามสิบปีสุดท้าย และว่าเป็นที่รู้จักกัน โดยพวกเขาเช่น ความจริงที่ว่าโรงเรียน วิชาชีพ และปรึกษาฟื้นฟูส่วนใหญ่ปฏิบัติตัวติดวิธีการในรูปแบบหรืออื่น ๆ ความสามารถ บุคลิกภาพ เพิ่มเติม มากมายและสนใจทดสอบและวัสดุข้อมูลอาชีพโดยการติด factorists มีพัฒนาอย่างต่อเนื่อง และยังคงใช้วันนี้ ในที่สุด การวิธีการติดสัดส่วนคือห้องที่เหมาะสมไปยังไคลเอนต์คอมพิวเตอร์บำบัดโรคโต้ตอบกับคอมพิวเตอร์ช่วยสอน (ไก), โดยเฉพาะอย่างยิ่ง computerassistedโปรแกรมคำแนะนำ (CACG) ทำงานเช่นการค้นพบ (วิทยาลัยอเมริกันการทดสอบโปรแกรม 1988) และ SIGI บวก (ศึกษาทดสอบบริการ 1988), ที่ว่า บำบัดชอบ หรือ ไม่ อยู่ที่นี่ และมีบทบาทที่จะขยายเท่านั้น(Sampson และ Krumboltz, 1991)อาจเห็น offshoots วิธีติดปัจจัยในฮอลแลนด์ของอาชีวศึกษาทฤษฎี (1985) ทฤษฎีของการปรับปรุงงาน (Dawis & Lofquist, 1984), และรับรู้ข้อมูลที่ประมวลผลวิธี (Peterson, Sampson, & Reardon, 1991)สุดท้าย Chartrand (1991) ทำกรณีที่น่าสนใจสำหรับวิวัฒนาการของคนสภาพแวดล้อมเวลา (P x E) พอดีวิธี (รอบและแทรคเซย์ 1990) P x E พอดีวิธีวาดอย่างมากจากจิตวิทยาที่แตกต่าง และยอมรับว่า โปรแกรมอรรถประโยชน์ลักษณะสำหรับการคาดการณ์ลักษณะอาชีพ แต่มันเป็นความสนใจในการแบบโต้ตอบ ระหว่างบุคคลและสภาพแวดล้อม และวิธีนี้แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญจากคลาสสิกติดปัจจัยเข้า (Chartrand, 1991)โดยเฉพาะแอตทริบิวต์ทั้งสองทำเครื่องหมายวิธีติดตัว ครั้งแรก การทฤษฎีพัฒนาจากมุมมองอาชีพ ที่สอง มันพัฒนาเป็นนักเรียนโปรแกรมบุคลากรในมหาวิทยาลัย และภายหลังพบทางเข้ารองโรงเรียน เช่น หลายเทคนิคและปฏิบัติอยู่กับอาชีพ และให้คำปรึกษาของนักศึกษา มันยังคงทำงานในสถานที่ปัจจุบันและชัดเจนแนวทฤษฎีบางที่อย่างใดอย่างหนึ่งปัจจุบันที่มุ่งเน้นลูกค้า nonpathological ที่พบโดยทั่วไปปัญหาการพัฒนาของชีวิตในช่วงปีแรก ๆ ของการยี่สิบเซ็นจูรี่ จากที่มอง มันยังคงดำเนินหลักการประวัติศาสตร์บริการให้คำปรึกษา ข้อมูล ทดสอบ และสอนป้องกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประวัติ
ลักษณะและปัจจัยที่เป็นจุดมินนิโซตาในมุมมองของ differentialist สั่งและ
การตัดสินใจทั้งหมดอธิบายวิธีการให้คำปรึกษาศูนย์กลางในสี่ทศวรรษของการ
เขียนโดยเอ็ดมันด์กริฟฟิวิลเลียมสันและเพื่อนร่วมงานของเขาที่มหาวิทยาลัย
มินนิโซตา วิธีการลักษณะปัจจัยโดนัลด์คลาสสิกที่แพ็ตเตอร์สัน, จอห์น Darley,
EG และวิลเลียมสันนำเสนอในปลายทศวรรษที่ 1930 เป็นผลโดยตรงของ
การตรวจสอบข้อเท็จจริงของความหลากหลายของการตั้งค่า จะกลับไปในช่วงปลายศตวรรษที่สิบเก้าและ
ต้นศตวรรษที่ยี่สิบพวกเขาแบบบูรณาการเชิงประจักษ์และเป็นระบบ Galton ของ
ความพยายามที่จะวัดความแตกต่างในความสามารถของแต่ละบุคคลและความถนัด;
สืบสวนโดย Binet ในประเทศฝรั่งเศสและ Cattell ในอเมริกาที่แตกต่างกันของ
การคาดการณ์ของหน่วยข่าวกรอง และการใช้ประโยชน์ Munstenberg ของแต่ละบุคคลเช่น
ความแตกต่างในงานอุตสาหกรรม จากนั้นพวกเขาผูกพันทางจิตวิทยาเหล่านี้
วิธีการทฤษฎีแฟรงก์บาทหลวงของคำแนะนำอาชีวศึกษา (วิลเลียมสัน, 1972,
pp. 137--140).
ในช่วงตกต่ำแพ็ตเตอร์สันและ Darley นำแนวคิดเหล่านี้เพื่อ
ลดการสั่นไหวจ้างมินนิโซตาสถาบันวิจัยและใช้จิตวิทยา
การทดสอบและอื่น ๆ อุปกรณ์การประเมินในการวิเคราะห์ความสามารถในสายอาชีพของ
ผู้ว่างงาน คดีประวัติศาสตร์, พนักงานสำหรับการวินิจฉัยและการพยากรณ์โรคจัดหา
3
การฝึกอบรมการศึกษาและอาชีพและบริการจัดหาถูกนำมาใช้ใน
ความพยายามที่ครอบคลุมที่จะวางคนที่อยู่ในงาน (วิลเลียมสันและบิ๊กส์ 1979 พี. 92).
เมื่อเวลาประมาณเวลาเดียวกัน วิลเลียมสันแต่งตั้งผู้อำนวยการ
มหาวิทยาลัยมินนิโซตาสำนักทดสอบ งานของสำนักคือการใช้
วิธีการให้คำแนะนำผู้ที่พัฒนาโดยแพ็ตเตอร์สันเพื่อการศึกษาและ
ปัญหานักเรียนอาชีวศึกษา (วิลเลียมสันและบิ๊กส์ 1979 พี. 92).
ดังนั้นจาก "ชามฝุ่นประสบการณ์นิยม" ของปี 1930, trait- การให้คำปรึกษาปัจจัยที่ได้รับการ
เกิด วัตถุประสงค์ในทางปฏิบัติของมันคือการกำหนดพฤติกรรมของมนุษย์โดยลักษณะที่เฉพาะเจาะจง
เช่นความถนัดความสำเร็จบุคลิกและความสนใจ คุณสมบัติเหล่านี้
ได้แล้วจะรวมอยู่ในความหลากหลายของวิธีการในรูปแบบของกลุ่มดาว
ลักษณะส่วนบุคคลที่เรียกว่าปัจจัย ขึ้นอยู่กับลักษณะดังกล่าวและปัจจัย
วิธีการแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์อาจจะมีงานที่มีสถิติที่
สามารถคาดการณ์ผลที่สามารถนำมาประยุกต์ใช้ที่แตกต่างกันให้กับประชาชน
(วิลเลียมสันและบิ๊กส์, 1979).
ความมั่งคั่งลักษณะปัจจัยคือในปี 1940 เมื่อมันถูกนำไป การใช้งานสูงสุดใน
ตัวเลือกของทหารและความพยายามในการจัดหมวดหมู่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและใน
การพัฒนาบริการบุคลากรนักศึกษาในมหาวิทยาลัย กับการถือกำเนิดของ
แนวทางของลูกค้าเป็นศูนย์กลางของโรเจอร์สในช่วงต้นทศวรรษ 1950 วิธีการลักษณะปัจจัย
ถูกโจมตีอย่างหนักในขณะที่ไม่น่าเชื่อถือดันทุรังและ reductionist และเริ่มที่จะจางหายไป
จากที่เกิดเหตุเป็นวิธีการรักษา ผลกระทบของมันได้ถดถอย
จุดที่มันจะถูกผลักไสตอนนี้ตำราการให้คำปรึกษาอาชีพที่มันมักจะถูก
มองว่าเป็นที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เท่านั้น คำถามที่อาจจะได้รับทันที
ที่เกิด "ดังนั้นทำไมมันปรากฏในเว็บไซต์นี้หนังสือเล่มนี้?"
ในขณะที่มันยังไม่ได้รับการจัดการที่ดีของสื่อมวลชนในวรรณคดีศึกษาใน
สามสิบปีที่ผ่านมาและไม่ว่าจะเป็นที่รู้จักกันโดยพวกเขาเป็นเช่นนี้ ที่จริงก็คือว่า
โรงเรียนส่วนใหญ่อาชีพและที่ปรึกษาการฟื้นฟูสมรรถภาพฝึกลักษณะปัจจัย
วิธีการในรูปแบบหรืออื่น ๆ บาง นอกจากนี้หลายความถนัดบุคลิกภาพ
และการทดสอบความสนใจและวัสดุข้อมูลการประกอบอาชีพสูตรโดย
ลักษณะ-factorists มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องและยังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน สุดท้าย
วิธีการลักษณะปัจจัยเหมาะชื่นชมกับคอมพิวเตอร์-บำบัดโรคลูกค้า
มีปฏิสัมพันธ์กับคอมพิวเตอร์ช่วยสอน (CAI) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง computerassisted
แนะแนวอาชีพ (CACG) โปรแกรมเช่น DISCOVER (American College
โปรแกรมการทดสอบ, 1988) และ SIGI PLUS (การศึกษา บริการทดสอบ, 1988) ซึ่ง
ไม่ว่าจะเป็นนักบำบัดจะชอบหรือไม่อยู่ที่นี่และมีบทบาทที่จะขยาย
(จอห์น & Krumboltz, 1991).
หน่อของวิธีการลักษณะปัจจัยอาจจะเห็นในสายอาชีพของฮอลแลนด์
ทฤษฎี (1985), ทฤษฎีของการปรับการทำงาน (Dawis & Lofquist, 1984) และ
วิธีการประมวลผลข้อมูลองค์ความรู้ (ปีเตอร์สัน, จอห์น & เรียด 1991).
สุดท้าย Chartrand (1991) ทำให้เป็นกรณีที่น่าสนใจสำหรับการวิวัฒนาการของมันกับคนที่
สภาพแวดล้อมครั้ง (P x E) วิธีพอดี (รอบ & Tracey, 1990) P x E พอดี
วิธีการดึงอย่างหนักจากจิตวิทยาความแตกต่างและยอมรับยูทิลิตี้
ของลักษณะการทำนายพฤติกรรมการประกอบอาชีพ แต่ก็เป็นที่สนใจมากขึ้นใน
การทำงานร่วมกันแบบไดนามิกระหว่างบุคคลและสภาพแวดล้อมและด้วยวิธีนี้มีความแตกต่าง
อย่างมีนัยสำคัญจากวิธีการลักษณะปัจจัยที่คลาสสิก (Chartrand , 1991).
สองคุณลักษณะที่แตกต่างไม่ซ้ำกันทำเครื่องหมายวิธีการลักษณะปัจจัย ครั้งแรกที่
ทฤษฎีวิวัฒนาการมาจากมุมมองของอาชีวศึกษา ประการที่สองจะพัฒนาเป็นนักศึกษา
โปรแกรมบุคลากรในการตั้งค่าของมหาวิทยาลัยและต่อมาพบทางลงมัธยม
โรงเรียน เช่นหลายเทคนิคและการปฏิบัติตนอยู่บนพื้นฐานของ
การให้คำปรึกษาอาชีพและการศึกษาของนักเรียน มันยังคงทำงานใน
สถานที่เหล่านั้นในวันนี้และเป็นอย่างหนึ่งของวิธีการทางทฤษฎีไม่กี่ที่
ในปัจจุบันที่มุ่งเน้นลูกค้า nonpathological ที่กำลังประสบทั่วไป
ปัญหาพัฒนาการของการใช้ชีวิตในช่วงปีแรก ๆ ของที่ยี่สิบเอ็ด
ศตวรรษ จากมุมมองว่ามันยังคงทำงานบนหลักการทางประวัติศาสตร์ของ
การให้คำปรึกษาเชิงป้องกันบริการข้อมูลการทดสอบและการเรียนการสอน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ลักษณะประวัติศาสตร์
และปัจจัย , มินนิโซตา จุดชมวิว differentialist , สั่ง , และการตัดสินใจทั้งหมดที่อธิบายวิธีการ
ปรึกษาเป็นศูนย์กลางในสี่ทศวรรษของ
เขียนโดย เอ็ดมันด์ กริฟฟิน วิลเลียมสันและเพื่อนร่วมงานของเขาที่มหาวิทยาลัย
มินเนโซต้า คลาสสิกปัจจัยลักษณะวิธีการที่โดนัลด์ ปีเตอร์สัน จอห์น วิลเลียมสันและดาร์ลี่
, เช่น เสนอในปลายยุค 30 เป็นผลโดยตรงของพวกเขา
การตรวจสอบความหลากหลายของการตั้งค่า กลับไปที่ปลายศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20
พวกเขารวมแกลตันเป็นเชิงประจักษ์ และระบบ
พยายามวัดความแตกต่างในความสามารถของแต่ละบุคคลและความถนัด ;
การสืบสวนของบิเนต์ ในฝรั่งเศส และแคทเทลอเมริกาของอนุพันธ์
คำทำนายของสติปัญญา และ munstenberg คือการใช้
บุคคลดังกล่าวความแตกต่างในงานอุตสาหกรรม พวกเขาจึงผูกพันวิธีทางจิตวิทยา
เหล่านี้ แฟรงค์ พาร์สันเป็นทฤษฎีของการแนะแนวอาชีพ ( Williamson , 1972 ,
. 137 -- 140 ) .
ในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ และนำแนวคิดเหล่านี้ไป Paterson ดาร์ลี่
Minnesota การจ้างงานและการใช้จิตวิทยา
สถาบันวิจัยการทดสอบและการประเมินอื่น ๆอุปกรณ์วิเคราะห์ความสามารถในวิชาชีพของ
ว่างงาน คดีประวัติศาสตร์ จัดเจ้าหน้าที่เพื่อการวินิจฉัยโรคและการพยากรณ์โรค การให้ของ
3
ประเภทอาชีวศึกษาและฝึกอบรมและบริการตำแหน่งถูกใช้ใน
พยายามครอบคลุมสถานที่ผู้คนในงาน ( วิลเลียมสัน&บิ๊กส์ , 2522 , หน้า 92 )
ประมาณในเวลาเดียวกัน ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการ
วิลเลียมสันสำนักทดสอบของมหาวิทยาลัยมินเนโซต้า งานของสำนักงานถูกใช้
ผู้แนะแนวขั้นตอนการพัฒนาโดยปีเตอร์สันเพื่อการศึกษาและปัญหาของนักเรียนอาชีวศึกษา
( วิลเลียมสัน&บิ๊กส์ , 2522 , หน้า 92 )
จึงออกจาก " ชามฝุ่นประสบการณ์นิยม " ของช่วงทศวรรษที่ 1930 , การให้คำปรึกษาด้านคุณลักษณะคือ
เกิด วัตถุประสงค์ของการปฏิบัติ คือ การกำหนดพฤติกรรมของมนุษย์ โดยคุณลักษณะเฉพาะ
เช่นความถนัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน บุคลิกภาพและความสนใจ เหล่านี้คุณลักษณะ
จากนั้นอาจจะบูรณาการในหลากหลายวิธีเพื่อสร้างกลุ่มดาวใน
คุณลักษณะส่วนบุคคลที่เรียกว่าปัจจัย ตามลักษณะดังกล่าว และปัจจัย ที่อาจจะใช้วิธีการแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์

ทายผลที่ได้พบว่าสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้ต่างจากบุคคล
( วิลเลียมสัน&
บิ๊กส์ , 1979 )ลักษณะองค์ประกอบของความมั่งคั่งใน 1940 เมื่อใส่มันสูงสุดใช้ในการคัดเลือกพยาบาลทหารและการจำแนกช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และใน
การพัฒนาบุคลากรบริการนักศึกษาในวิทยาเขตวิทยาลัย กับการถือกำเนิดของ
โรเจอร์ลูกค้าเป็นศูนย์กลางแนวทางในช่วงต้นทศวรรษ 1950 , ปัจจัยลักษณะวิธีการ
ถูกโจมตีอย่างหนักและไม่น่าเชื่อถือ ดันทุรัง และ reductionist
เริ่มจางหายจากฉากที่เป็นแนวทางในการรักษา ผลกระทบมีการทะเลาะเบาะแว้งกับ
จุด ที่ตอนนี้ให้เป็นอาชีพข้อความคำแนะนำที่มัก
มองว่ามีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เท่านั้น คำถามอาจจะทันที
ถาม " ทำไมมันปรากฏในเว็บไซต์นี้เพื่อหนังสือเล่มนี้ "
ในขณะที่มันยังไม่ได้รับการจัดการที่ดีของสื่อมวลชนในวรรณกรรมวิชาการใน
ช่วง 30 ปีและไม่ว่าจะเป็นที่รู้จักกันโดยพวกเขาเช่น , ความจริงก็คือว่า
ที่สุดโรงเรียน อาชีวศึกษา และปรึกษาฟื้นฟูฝึกปัจจัย
นิสัยวิธีในรูปแบบบางส่วนหรืออื่น ๆ อีก หลายเรื่อง ความถนัด บุคลิกภาพ และแบบทดสอบความสนใจและวัสดุข้อมูล

นิสัย factorists อาชีพยุทธศาสตร์ โดยมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง และยังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน ในที่สุด ,
นิสัยปัจจัยแนวทางได้อย่างเหมาะสมกับคอมพิวเตอร์บำบัดลูกค้า
ปฏิสัมพันธ์กับคอมพิวเตอร์ช่วยสอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเรียน
แนะแนวอาชีพ ( cacg ) โปรแกรมเช่นค้นพบ ( โปรแกรม การทดสอบวิทยาลัยอเมริกัน 1988
) และ sigi PLUS ( บริการทดสอบทางการศึกษา , 1988 ) ซึ่ง therapists
ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ คือที่นี่ และ ที่มีบทบาทจะขยาย
( แซมซั่น&ครัมโบลตซ์ , 1991 )
offshoots ของปัจจัยลักษณะ วิธีการอาจจะเห็นในทฤษฎีของฮอลแลนด์ -
( 1985 ) , ทฤษฎีของการปรับตัวในการทำงาน ( dawis & lofquist , 1984 ) และแนวคิดการประมวลผลข้อมูล
ปัญญา ( ปีเตอร์สัน แซมซัน &เรียด , 1991 ) .
ในที่สุด ชาร์เทริ่นด์ ( 1991 ) จะทำให้เป็นกรณีที่น่าสนใจสำหรับการวิวัฒนาการเพื่อคน
สิ่งแวดล้อมครั้ง ( P x E ) พอดี โดยรอบ& Tracey , 1990 ) P x e พอดี
วิธีการวาดอย่างหนักจากจิตวิทยาความแตกต่างและยอมรับอรรถประโยชน์
ลักษณะสำหรับทำนายพฤติกรรมการ แต่มันเป็นที่สนใจมากขึ้นในการปฏิสัมพันธ์ระหว่างคนและสภาพแวดล้อมแบบไดนามิก

และในวิธีนี้แตกต่างอย่างมากจากลักษณะแบบคลาสสิก ปัจจัย ( ชาร์เทริ่นด์ , 1991 ) .
สองแตกต่างคุณลักษณะเฉพาะ มาร์ค ปัจจัยลักษณะวิธีการ แรก ,
ทฤษฎีวิวัฒนาการจากมุมมองของอาชีพ ที่สอง มันพัฒนา เป็นนักศึกษา บุคลากรในมหาวิทยาลัย
โปรแกรมการตั้งค่า และต่อมาพบว่าวิธีการเข้าไปในโรงเรียนมัธยม

เช่น หลายเทคนิคและการปฏิบัติตนตาม
- การศึกษาให้คำปรึกษาของนักเรียน มันยังคงใช้งานใน
ผู้ที่เรียนวันนี้ และแน่นอนว่าหนึ่งในไม่กี่ทฤษฎีแนวทางที่มุ่งเน้นลูกค้า nonpathological
ปัจจุบันที่พบโดยทั่วไป
พัฒนาการปัญหาชีวิตในช่วงปีแรกของศตวรรษที่ยี่สิบก่อน

จากมุมมองที่ยังทำงานบนหลักการของประวัติศาสตร์
ป้องกันการให้คำปรึกษา บริการ ทดสอบ ข้อมูลและการสอน