The amount of stock owned is quanti

The amount of stock owned is quantified as shares. The amount of shares one holds also determines their stake in a company (in other words, how much of the company they own). For example, if a company has issued 1000 shares and an individual purchases 200 shares, he or she has a 20% stake in the company (owns 20%). A company can be either privately or publicly held (with great ramifications on how its management is regulated). The essential difference is that s publicly held company’s stocks are available for trade on the open market, whereas those of a privately held one are not. A private company can “go public” by conducting an Initial Public Offering, where shares are created and sold to the public. IPOs became a particularly prominent phenomenon during the Dot-Com bubble of 1995-2001, as covered later. The final fundamental stock behavior is a “split,” where a company decides to let each stock entitle the bearer to more shares, with a corresponding decline of the value of each.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จำนวนหุ้นที่เป็นเจ้าของจะ quantified เป็นหุ้น จำนวนหุ้นหนึ่งเก็บยังกำหนดผู้ถือหุ้นในบริษัท (ในคำอื่น ๆ จำนวนของบริษัทเขาเอง) ตัวอย่าง ถ้าบริษัทได้ออกหุ้น 1000 และบุคคลซื้อ 200 หุ้น เขาหรือเธอได้ 20% ถือหุ้นในบริษัท (20% เป็นเจ้าของ) บริษัทสามารถเอกชน หรือสาธารณะจัดเก็บได้ (มี ramifications ดีในวิธีควบคุมการจัดการ) ข้อแตกต่างสำคัญคือสาธารณะถือครองหุ้นของบริษัทมีการค้าในตลาดเปิด ในขณะที่หนึ่งจัดขึ้นไม่ สามารถเป็นบริษัทเอกชน "สาธารณะไป" โดยการดำเนินการเสนอขาย ที่มีสร้าง และขายให้ประชาชนใช้ร่วมกัน IPOs กลายเป็น ปรากฏการณ์ที่โดดเด่นโดยเฉพาะในช่วงฟองสบู่ดอตคอม 1995-2001 ครอบคลุมในภายหลัง พฤติกรรมหุ้นพื้นฐานสุดท้ายคือ การ "แยก ที่บริษัทตัดสินใจที่จะให้หุ้นแต่ละชื่อที่ผู้ถือหุ้นเพิ่มเติม ด้วยปฏิเสธเกี่ยวข้องมูลค่าของแต่ละ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปริมาณของหุ้นที่เป็นเจ้าของจะวัดเป็นหุ้น จำนวนหุ้นหนึ่งถือยังกำหนดสัดส่วนการถือหุ้นใน บริษัท ของพวกเขา (ในคำอื่น ๆ วิธีการมากของ บริษัท ที่พวกเขาเป็นเจ้าของ) ตัวอย่างเช่นถ้า บริษัท ได้ออก 1,000 หุ้นและซื้อสินค้าแต่ละ 200 หุ้นที่เขาหรือเธอมีสัดส่วนการถือหุ้น 20% ใน บริษัท (เป็นเจ้าของ 20%) บริษัท สามารถเป็นได้ทั้งส่วนตัวหรือจัดขึ้นต่อสาธารณะ (กับเครือข่ายที่ดีในการบริหารของ บริษัท ได้รับการควบคุม) แตกต่างที่สำคัญคือการที่จัดขึ้นต่อสาธารณะ s หุ้นของ บริษัท ที่มีอยู่สำหรับการค้าในตลาดเปิดในขณะที่ผู้ถือหุ้นโดยเอกชนหนึ่งไม่ได้ บริษัท เอกชนที่สามารถ "ไปสาธารณะ" โดยการดำเนินการเสนอขายครั้งแรกที่หุ้นมีการสร้างและขายให้กับประชาชน หุ้นไอพีโอกลายเป็นปรากฏการณ์ที่โดดเด่นโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงฟองสบู่ดอทคอมของ 1995-2001 ขณะที่ปกคลุมในภายหลัง พฤติกรรมหุ้นพื้นฐานสุดท้ายคือ "แยก" ที่ บริษัท ตัดสินใจที่จะปล่อยให้หุ้นแต่ละสิทธิผู้ถือหุ้นมากขึ้นด้วยการลดลงที่สอดคล้องกันของค่าของแต่ละ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จํานวนหุ้นเป็นเจ้าของ มีวัดเป็นหุ้น จํานวนหนึ่งถือหุ้นยังกำหนดเดิมพันของพวกเขาในบริษัท ( ในคำอื่น ๆวิธีการมากของ บริษัท พวกเขาเอง ) ตัวอย่างเช่นถ้า บริษัท ได้ออก 1000 หุ้น และบุคคลซื้อ 200 หุ้น เขาหรือเธอมีหุ้น 20% ( เจ้าของ 20% )บริษัท สามารถเป็นได้ทั้งส่วนตัวหรือสาธารณะที่จัดขึ้น ( มีปัญหามากเกี่ยวกับวิธีการจัดการระเบียบ ) ความแตกต่างที่สำคัญคือว่า หุ้นของบริษัทต่อสาธารณชนซึ่งมีการค้าในตลาดเปิด ส่วนของเอกชนหนึ่งไม่ได้ บริษัทเอกชนสามารถ " ไปสาธารณะ " ด้วยการเสนอขายหุ้นครั้งแรกที่สร้าง และขายให้ประชาชนเยอรมนี เป็นปรากฏการณ์ที่โดดเด่นโดยเฉพาะอย่างยิ่งในระหว่างดอทคอมฟองของ 1995-2001 เป็นครอบคลุมในภายหลัง สุดท้ายพฤติกรรมหุ้นพื้นฐานเป็น " แบ่ง " ที่ บริษัท ตัดสินใจที่จะให้ผู้ถือหุ้นแต่ละหุ้น ) ให้มากขึ้น ด้วยการปฏิเสธที่สอดคล้องกันของค่าของแต่ละ .