Vincent van Gogh BiographyVincent v

Vincent van Gogh Biography


Vincent van Gogh, one of the most well-known post-impressionist artists, for whom color was the chief symbol of expression, was born in Groot-Zundert, Holland on March 30, 1853.

The son of a pastor, brought up in a religious and cultured atmosphere, Vincent was highly emotional, lacked self-confidence and struggled with his identity and with direction. He believed that his true calling was to preach the gospel; however, it took years for him to discover his calling as an artist. Between 1860 and 1880, when he finally decided to become an artist, van Gogh had already experienced two unsuitable and unhappy romances and had worked unsuccessfully as a clerk in a bookstore, an art salesman, and a preacher in the Borinage (a dreary mining district in Belgium) where he was dismissed for overzealousness.
He remained in Belgium to study art, determined to give happiness by creating beauty. The works of his early Dutch period are somber-toned, sharply lit, genre paintings of which the most famous is "The Potato Eaters" (1885). In that year van Gogh went to Antwerp where he discovered the works of Rubens and purchased many Japanese prints.
In 1886, he went to Paris to join his brother Théo, the manager of Goupil's gallery. In Paris, van Gogh studied with Cormon, inevitably met Pissarro, Monet, and Gauguin. Having met the new Impressionist painters, he tried to imitate their techniques; he began to lighten his very dark palette and to paint in the short brushstrokes of the Impressionists’ style. Unable to successfully copy the style, he developed his own more bold and unconventional style.
In 1888, Van Gogh decided to go south to Arles where he hoped his friends would join him and help found a school of art. At The Yellow House, van Gogh hoped like-minded artists could create together. Gauguin did join him but with disastrous results. Van Gogh’s nervous temperament made him a difficult companion and night-long discussions combined with painting all day undermined his health. Near the end of 1888, an incident led Gauguin to ultimately leave Arles. Van Gogh pursued him with an open razor, was stopped by Gauguin, but ended up cutting a portion of his own ear lobe off. Van Gogh then began to alternate between fits of madness and lucidity and was sent to the asylum in Saint-Remy for treatment.
In May of 1890, after a couple of years at the asylum, he seemed much better and went to live in Auvers-sur-Oise under the watchful eye of Dr. Gachet. Two months later, he died from what is believed to have been a self-inflicted gunshot wound "for the good of all." During his brief career, he did not experience much success, he sold only one painting, lived in poverty, malnourished and overworked. The money he had was supplied by his brother, Theo, and was used primarily for art supplies, coffee and cigarettes.
Van Gogh's finest works were produced in less than three years in a technique that grew more and more impassioned in brushstroke, in symbolic and intense color, in surface tension, and in the movement and vibration of form and line. Van Gogh's inimitable fusion of form and content is powerful; dramatic, lyrically rhythmic, imaginative, and emotional, for the artist was completely absorbed in the effort to explain either his struggle against madness or his comprehension of the spiritual essence of man and nature.
In spite of his lack of success during his lifetime, van Gogh’s legacy lives on having left a lasting impact on the world of art. Van Gogh is now viewed as one of the most influential artists having helped lay the foundations of modern art.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประวัติ Vincent ตู้เซฟVincent ตู้เซฟ หนึ่งในศิลปินดูหลังรู้จักมากที่สุด ที่สีเป็นสัญลักษณ์สำคัญของนิพจน์ เกิดใน Groot Zundert บน 30 มีนาคม 1853 ฮอลแลนด์บุตรของศิษยาภิบาล ขึ้นมาในบรรยากาศทางศาสนา และอ่าง Vincent ถูกทางอารมณ์สูง ขาดความมั่นใจ และต่อสู้ กับตัวตนของเขา และทิศทางการ เขาเชื่อว่า โทรศัพท์ของเขาเป็นจริงที่ประเสริฐ อย่างไรก็ตาม มันเอาปีเขาได้โทรศัพท์ของเขาเป็นศิลปิน ระหว่าง 1860 และ 1880 เมื่อเขาในที่สุดตัดสินใจเป็น ศิลปิน ตู้เซฟแล้วมีประสบการณ์สอง romances ไม่เหมาะสม และไม่มีความสุข และได้ทำงานประสบความสำเร็จเป็นเสมียนในมอร์ การขายงานศิลปะ และนักเทศน์ใน Borinage (เขตเหมืองเศร้าซึมในเบลเยียม) ซึ่งเขาถูกไล่สำหรับ overzealousnessเขายังคงอยู่ในเบลเยียมเพื่อศึกษาศิลปะ กำหนดให้ความสุข โดยการสร้างความสวยงาม งานของระยะดัตช์ของเขาก่อนจะ เหลืองกระชับ somber อย่างรวดเร็ว แสง ภาพวาดประเภทที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือ "เดอะมันฝรั่ง Eaters" (1885) ในปีที่ ตู้เซฟไปแอนต์เวิร์ปซึ่งเขาค้นพบงานของรูเบนส์ และซื้อพิมพ์หลายภาษาญี่ปุ่นอิศวร เขาไปสู่ปารีสเข้าน้อง Théo ผู้จัดการเก็บของ Goupil ในปารีส ตู้เซฟเรียนกับ Cormon ย่อมพบ Pissarro, Monet และลโกแก็ง ไม่พบชื่อจิตรกรยุคอิมเพรสชันนิสม์ที่ใหม่ เขาพยายามเลียนแบบเทคนิคของพวกเขา เขาเริ่มเบาสีของเขาเข้มมาก และสีใน brushstrokes สั้นสไตล์ 'Impressionists ไม่สามารถคัดลอกลักษณะเรียบร้อย เขาพัฒนาลักษณะตัวหนา และกระเป๋าของตัวเองเพิ่มเติมใน 1888 ตู้เซฟตัดสินใจจะไปใต้ซึ่งเขาหวังว่า เพื่อนของเขาจะเข้าร่วม และช่วยพบโรงเรียนศิลปะแห่ง เดอะเฮาส์สีเหลือง ตู้เซฟหวังศิลปินเดียวกันสามารถสร้างกัน ลโกแก็งได้เข้าร่วมกับเขา แต่ผลร้าย ตู้เซฟ temperament ประสาททำให้เขาเป็นเพื่อนยาก และสนทนาคืนยาวนานกับการวาดภาพทุกวันทำลายสุขภาพของเขา ใกล้ปลาย 1888 เหตุการณ์นำลโกแก็งไปในที่สุด แห่ง ตู้เซฟติดตามเขา ด้วยมีดโกนมีเปิด ถูกหยุด โดยลโกแก็ง ได้สิ้นสุดการตัดส่วนของสมองกลีบหูของตัวเองออก ตู้เซฟแล้วเริ่มสลับระหว่าง lucidity และพอดีกับของความบ้า และถูกส่งไปลี้ภัยในเซนต์เรมี่สำหรับการรักษาในพฤษภาคมของ 1890 หลังจากสองสามปีที่ลี้ภัย เขาดูเหมือนดี และไปอยู่ภายใต้การจับตาของนายแพทย์กาเชต์ Auvers sur Oise สองเดือนต่อมา เขาตายจากอะไรเชื่อว่ามีการแท๊กตัวเองแผล "เพื่อความดีทั้งหมด" ในระหว่างการทำงานของเขาโดยย่อ เขาไม่ได้ประสบความสำเร็จมาก เขาขายภาพวาดเดียว อาศัยอยู่ในความยากจน malnourished และ overworked เงินที่เขาให้มาตามพี่ชายของเขา ที และถูกใช้สำหรับอุปกรณ์ศิลปะ กาแฟ และบุหรี่ผลงานดีที่สุดของตู้เซฟถูกผลิตน้อยกว่าสามปีในเทคนิคที่เติบโตมากขึ้น impassioned brushstroke สัญลักษณ์ และรุนแรงสี ผิว และ ในการเคลื่อนไหวและการสั่นสะเทือนของฟอร์มและรายการ ตู้เซฟ inimitable ฟิวชั่นของฟอร์มและเนื้อหาจะมีประสิทธิภาพ ละคร lyrically จังหวะ จินตนาการ และ อารมณ์ สำหรับศิลปินที่ถูกดูดซึมอย่างสมบูรณ์ในความพยายามในการอธิบายของเขาต่อสู้กับความบ้าหรือเขาทำความเข้าใจของหัวใจจิตวิญญาณของมนุษย์และธรรมชาติแม้ขาดความสำเร็จในชีวิต เลกาซี่ตู้เซฟอยู่มีเหลือผลยั่งยืนในโลกของศิลปะ ตอนนี้ดูตู้เซฟเป็นหนึ่งในศิลปินที่มีอิทธิพลมากที่สุดที่ได้ช่วยวางรากฐานของศิลปะสมัยใหม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Vincent van Gogh ชีวประวัติฟินเซนต์ฟานก็อกฮ์มากที่สุดแห่งหนึ่งที่รู้จักกันดีศิลปินโพสต์อิมเพรสสำหรับผู้ที่สีเป็นสัญลักษณ์ของการแสดงออกหัวหน้าเกิดในGroot-Zundert, ฮอลแลนด์ในวันที่ 30 มีนาคม 1853 ลูกชายของบาทหลวง เติบโตขึ้นมาในบรรยากาศทางศาสนาและวัฒนธรรมวินเซนต์เป็นอารมณ์อย่างมากขาดความมั่นใจในตนเองและต่อสู้กับตัวตนของเขาและมีทิศทาง เขาเชื่อว่าการโทรที่แท้จริงของเขาคือการประกาศข่าวประเสริฐ; แต่ก็ใช้เวลาหลายปีสำหรับเขาที่จะค้นพบเรียกของเขาในฐานะศิลปิน ระหว่าง 1860 และ 1880 เมื่อในที่สุดเขาก็ตัดสินใจที่จะกลายเป็นศิลปินฟานก็อกฮ์เคยมีประสบการณ์แล้วสองรักที่ไม่เหมาะสมและไม่มีความสุขและได้ทำงานไม่ประสบความสำเร็จเป็นเสมียนในร้านหนังสือ, พนักงานขายศิลปะและนักเทศน์ใน Borinage (ย่านการทำเหมืองแร่ที่น่าเบื่อ ในเบลเยียม) ที่เขาได้รับการยอมรับสำหรับ overzealousness. เขายังคงอยู่ในเบลเยียมเพื่อศึกษาศิลปะมุ่งมั่นที่จะให้ความสุขโดยการสร้างความงาม ผลงานของรอบระยะเวลาดัตช์แรกของเขาที่มีความอึมครึมกระชับไฟอย่างรวดเร็ว, ภาพวาดแนวเพลงที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือ "กินมันฝรั่ง" (1885) ในปีนั้นฟานก็อกฮ์ไป Antwerp ที่เขาค้นพบผลงานของรูเบนส์และซื้อภาพพิมพ์ญี่ปุ่นจำนวนมาก. ในปี 1886 เขาก็ไปปารีสเพื่อเข้าร่วมน้องชายของเขาธีโอผู้จัดการของแกลเลอรี่ Goupil ของ ในปารีสฟานก็อกฮ์ศึกษากับ Cormon พบอย่างหลีกเลี่ยงไม่ Pissarro, Monet และโกแกง ได้พบกับอิมเพรสชั่จิตรกรใหม่เขาพยายามที่จะเลียนแบบเทคนิคของพวกเขา; เขาเริ่มที่จะแบ่งเบาจานมืดมากของเขาและการวาดพู่กันในระยะสั้นของรูปแบบการประพันธ์ ' ไม่สามารถประสบความสำเร็จในการคัดลอกรูปแบบที่เขาพัฒนาของตัวเองที่เป็นตัวหนารูปแบบมากขึ้นและไม่เป็นทางการ. ในปี 1888 Van Gogh ตัดสินใจที่จะไปลงใต้ไปยังอาร์ลส์ที่เขาหวังว่าเพื่อน ๆ ของเขาจะเข้าร่วมกับเขาและช่วยให้พบโรงเรียนศิลปะ ที่บ้านสีเหลือง, ฟานก็อกฮ์หวังว่าศิลปินที่มีใจเดียวกันสามารถสร้างร่วมกัน โกแกงไม่เข้าร่วมกับเขา แต่มีผลร้าย อารมณ์ประสาทฟานก็อกฮ์ทำให้เขากลายเป็นคู่หูที่ยากและการอภิปรายคืนยาวรวมกับภาพวาดทุกวันทำลายสุขภาพของเขา ใกล้ถึงจุดสิ้นสุดของ 1888 ที่นำไปสู่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในที่สุดโกแกงออกจากอาร์ลส์ แวนโก๊ะไล่เขาด้วยมีดโกนเปิดหยุดโกแกง แต่จบลงด้วยการตัดบางส่วนของกลีบหูของตัวเองออก ฟานก็อกฮ์นั้นก็เริ่มที่จะสลับกันระหว่างพอดีของความบ้าและความสว่างและถูกส่งไปโรงพยาบาลใน Saint-Remy สำหรับการรักษา. ในเดือนพฤษภาคม 1890 หลังจากที่สองของปีที่ผ่านมาที่โรงพยาบาลดูเหมือนว่าเขาดีขึ้นมากและไปอาศัยอยู่ใน Auvers- sur-Oise ภายใต้การจับตามองของดร. Gachet สองเดือนต่อมาเขาเสียชีวิตจากสิ่งที่เชื่อว่าจะได้รับกระสุนปืนตนเองบาดแผลแผล "สำหรับการที่ดีของทุกคน." ในระหว่างการทำงานสั้น ๆ ของเขาเขาไม่ได้สัมผัสกับความสำเร็จมากเขาขายเพียงหนึ่งภาพวาด, อาศัยอยู่ในความยากจนโรคขาดสารอาหารและการทำงานหนักเกินไป เงินที่เขาได้ถูกจัดทำโดยพี่ชายของเขาธีโอและถูกใช้เป็นหลักสำหรับอุปกรณ์ศิลปะกาแฟและบุหรี่. งานที่ดีที่สุดของแวนโก๊ะมีการผลิตในน้อยกว่าสามปีในเทคนิคที่ขยายตัวมากขึ้นและรุนแรงมากขึ้นในการ brushstroke ในสัญลักษณ์และ สีเข้มในแรงตึงผิวและในการเคลื่อนไหวและการสั่นสะเทือนของรูปแบบและสาย ฟิวชั่นเลียนแบบไม่ได้ฟานก็อกฮ์ของรูปแบบและเนื้อหาที่มีประสิทธิภาพ; ละครจังหวะเพลงจินตนาการและอารมณ์ศิลปินที่ถูกดูดซึมอย่างสมบูรณ์ในความพยายามที่จะอธิบายทั้งต่อสู้กับความบ้าหรือความเข้าใจของเขาในสาระสำคัญทางจิตวิญญาณของมนุษย์และธรรมชาติ. ทั้งๆที่มีการขาดของเขาประสบความสำเร็จในช่วงชีวิตของรถตู้ มรดกโก๊ะอาศัยอยู่หลังจากที่ออกจากผลกระทบยาวนานในโลกของศิลปะ แวนโก๊ะถูกมองในขณะนี้เป็นหนึ่งในศิลปินที่มีอิทธิพลมากที่สุดได้ช่วยวางรากฐานของศิลปะสมัยใหม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วินเซนต์ แวน โก๊ะ ชีวประวัติ


Vincent Van Gogh , หนึ่งในที่มีชื่อเสียงที่สุดของโพสต์ที่ประทับใจศิลปิน ที่สีเป็นสัญลักษณ์หัวหน้าของการแสดงออก เกิดใน Groot zundert ฮอลแลนด์ เมื่อ 30 มีนาคม 1853 .

ลูกชายของบาทหลวงนำขึ้นในศาสนา และเพาะเลี้ยงบรรยากาศ วินเซนต์ได้อารมณ์อย่างมาก , ขาดความเชื่อมั่นในตนเองและต่อสู้กับตัวตนของเขา และด้วยทิศทางเขาเชื่อว่า โทรที่แท้จริงของเขาคือการประกาศข่าวประเสริฐ แต่มันเอาปีสำหรับเขาที่จะค้นพบอาชีพของเขาในฐานะศิลปิน และระหว่าง 1860 1880 เมื่อในที่สุดเขาก็ตัดสินใจที่จะกลายเป็นศิลปิน แวนโก๊ะ มีประสบการณ์อยู่แล้วสองที่ไม่เหมาะสมและไม่มีความสุข ความรัก และได้ทำงานเป็นเสมียนใน 4 ร้านหนังสือ นักขายศิลปะและนักบวชใน borinage ( เขตเหมืองแร่ หรือในเบลเยียม ) ที่เขาถูกไล่ออกสำหรับ overzealousness .
เขายังคงอยู่ในประเทศเบลเยียม เพื่อศึกษาศิลปะ มุ่งมั่นที่จะมอบความสุขด้วยการสร้างความงาม ผลงานของระยะเวลาชาวดัตช์ของเขาก่อนจะอึมครึมกระชับอย่างรวดเร็วจ้า ประเภทภาพวาด ซึ่งมีชื่อเสียงมากที่สุดคือ " เสพมันฝรั่ง " ( 1885 )ในที่ปี แวนโก๊ะไป Antwerp ที่เขาค้นพบผลงานของรูเบนส์และซื้อภาพพิมพ์ญี่ปุ่นมาก .
ใน 1886 , เขาไปปารีสกับพี่ชายของเขา th é o , ผู้จัดการ goupil ของแกลเลอรี่ ในปารีส , Van Gogh เรียนกับ cormon ย่อมเจอปิซาร์โร , Monet และโกแกง มีเจอใหม่ Impressionist จิตรกร เขาพยายามที่จะเลียนแบบเทคนิคของพวกเขาเขาเริ่มที่จะเบาจานของเขามืดมาก และสีในรอยพู่กันสั้นของ Impressionists ' สไตล์ ไม่สามารถประสบความสำเร็จคัดลอกรูปแบบที่เขาพัฒนาของเขาเองมากกว่าที่เป็นตัวหนาและรูปแบบแปลกใหม่ .
ใน 1888 แวนโก๊ะตัดสินใจที่จะไปทางใต้ของอาร์ลส์ที่เขาหวังว่า เพื่อนของเขาจะเข้าร่วมกับเขาและช่วยเจอโรงเรียนของศิลปะ ที่บ้านสีเหลืองแวนโก๊ะหวังศิลปินที่มีใจเดียวกันสามารถสร้างร่วมกัน โกแกงได้เข้าร่วมกับเขา แต่กับผลร้าย . ของแวนโก๊ะตื่นเต้นอารมณ์ ทำให้เขากลายเป็นคู่หูที่ยากและคืนที่ยาวนานการอภิปรายร่วมกับภาพวาดทั้งวันบั่นทอนสุขภาพของเขา ใกล้ถึงจุดสิ้นสุดของเหตุการณ์ 1888 LED โกแกงไปในที่สุดจาก Arles . แวนโก๊ะไล่ตามเขาด้วยมีดโกนเปิดถูกหยุดโดย Gauguin ,แต่จบลงด้วยการตัดส่วนของเขาเองหูกลีบออก แวนโก๊ะก็เริ่มสลับระหว่างเหมาะกับความบ้าคลั่งและความสว่างและถูกส่งไปลี้ภัยใน Saint Remy รักษา .
ในเดือนพฤษภาคมของปี 1890 หลังจากสองปีในโรงพยาบาล เขาดูเหมือนจะดีขึ้นมาก และไปอยู่ใน auvers ซูร์ซุลหิจญะฮฺภายใต้ตาตื่นตัวของนายแพทย์กาเชต์ . สองเดือนต่อมาเขาเสียชีวิตจากสิ่งที่เชื่อว่าจะได้รับด้วยตนเองลือบาดแผล " เพื่อประโยชน์ของทุกคน " ในอาชีพสั้น ๆของเขา เขาไม่ได้ประสบความสำเร็จมากนัก เขาขายเพียงหนึ่งภาพวาดอยู่ในความยากจน ขาดอาหาร และทำงานหนักเกินไป เงินที่เขาให้มา โดยพี่ชายของเขา Theo และถูกใช้เป็นหลักสำหรับวัสดุศิลปะ บุหรี่ กาแฟ และ .
ผลงานที่ดีที่สุดของแวนโก๊ะถูกผลิตในน้อยกว่าสามปีในเทคนิคที่เติบโตมากขึ้น และกระตุ้นอารมณ์ในรอยในสัญลักษณ์และเข้มสี , แรงตึงผิวและในการเคลื่อนไหวและการสั่นของรูปแบบและเส้น ของแวนโก๊ะที่เลียนแบบการหลอมรวมของรูปแบบและเนื้อหาที่มีประสิทธิภาพ ; อย่างมาก , เนื้อเพลงจังหวะ จินตนาการและอารมณ์สำหรับศิลปินที่ถูกดูดซึมอย่างสมบูรณ์ในความพยายามที่จะอธิบายให้เขาต่อสู้กับความโง่เขลา หรือความเข้าใจของแก่นแท้ของจิตวิญญาณของมนุษย์และธรรมชาติ
ทั้งๆที่เขาไม่มีความสำเร็จในช่วงชีวิตของเขา ของแวน โก๊ะ มรดกชีวิตในการจากผลกระทบที่ยั่งยืน โลกของศิลปะแวน โก๊ะ ตอนนี้ดูเป็นหนึ่งในศิลปินที่มีอิทธิพลมากที่สุดช่วยวางรากฐานศิลปะสมัยใหม่ .