Saksith Saiyasombut & Siam Voices28

Saksith Saiyasombut & Siam Voices
28 weeks later: Education reform in Thailand under the junta
By Saksith Saiyasombut & Siam Voices Nov 21, 2014 4:09PM UTC

141
SOCIAL BUZZ
FacebookTwitter
Education in Thailand.

Education in Thailand.

By Daniel Maxwell

When the military junta came to power in May 2014, it vowed to bring an end to corruption and reform Thailand’s underperforming civil institutions, amongst which the education system was a clear priority.

The failings of the Thai education system have been well documented, with the country coming last out of eight ASEAN nations included in the latest WEF education report, 50th out of 65 nations in the most recent PISA rankings and 54th from 56 nations in English language proficiency according to the IMD World Competitiveness report.

These results have come as no great surprise. Thailand’s education has had problems for a long time and governments keep throwing money at the problem without any success. Thailand now spends 20 percent of the national budget on education – 4.6 trillion baht (US$140.3 billion) in 2012. Money is being spent, but it’s simply being used ineffectively. The education system also overloads students with study in a hope that by spending more hours in class their education will improve. Thai students often spend over 3,000 hours per year in class, which is as much as five times more hours than their European and American counterparts.

Additional hours in the classroom aren’t helping and neither is increased funding. Clearly something is wrong and reform is needed but it is easier to diagnose that something is broken than fix it. Education reform is an extremely complex issue. Governments in Thailand and around the world find it far easier to tweak educational systems than actually reform them because education is a particularly complex institution with multiple stakeholders, including students, parents, teachers, academics, politicians and employers.

So what has the National Council for Peace and Order (NCPO) done to tackle this most urgent of issues? Well not very much – a few tweaks and a lot of talk, but nothing substantial, and certainly no grand vision for the future. We’ve had calls to reduce homework, the Social Studies curriculum has been restructured and schools have been asked to place a greater emphasis on teaching the “12 core values” for Thai citizens. None of this warrants the term ‘reform’.

Educational reform requires vision. What are the aims, the purpose and the vision for this new education system? Where is it headed? How will students who graduate from the new system differ from the previous generation? How well will this system prepare today’s learners for the demands of an uncertain tomorrow?

These are all big-picture ideas which need to be considered and discussed in a public forum. The education of the nation’s children is a concern for everyone. America provides a good example of how the input from multiple stakeholders can effectively influence the development of education systems. In 2002 a group of educators, academics, business leaders and politicians collaborated to debate the direction for student learning in the 21st century. This resulted in the formation of the ‘Framework for 21st Century Learning’, which has proven to be successful both in the States and around the world. In order to create a consensus on reforming Thailand’s education system its new vision and purpose needs to be discussed in a public forum with input from educators, academics, business leaders, parents, students and politicians – not a secretive meeting held behind closed doors with civil servants and ex-military officers.

Another reason that the NCPO should incorporate a cross section of society when drawing up this new vision for Thai education is because education reform is a monumental task which takes years to successfully implement. If Prayut and his cabinet intend to hand over control to a civilian government within two years, they will need to make a substantial start on this task now and be confident that the incoming leaders are equally invested in this vision. If not, we will find the incoming government issuing another ‘reform’ and students across the nation caught up in an educational merry-go-round.

Countries where education reform has been successful have begun by setting a clear visions focusing on a limited number of key goals. The key has been internally generated change which has to start with continual professional development rather than just churning out yet another curriculum.

The Thai Ministry of Eduation curriculum is not as poor as the country’s academic results suggest. If you compare the standards for core subjects such as mathematics and science with Western nations, you will see that all the core topics are covered. Furthermore, the development of problem solving and critical thinking skills are covered in the current curriculum. For all the talk of schools not teaching critical thinking skills, this is not a fault that can blamed directly on the curriculum.

Nevertheless, governments like to rubber stamp new curricula. It’s easy to produce a large wordy document containing a broad outline of the leader’s plans – signed, sealed and then sent out to schools around the nation. But this large document on its own changes very little for students unless the teachers in Thailand’s classrooms are given the necessary training to implement it effectively.

What needs to be addressed is the method of instruction, and the systems of assessment. Until these areas are improved the quality of education is going to remain mired in mediocracy. If the NCPO is serious about improving the Thai education system, these are the areas it should focus on. By investing in the quality of the individuals that lead learning in the classroom the NCPO has a far greater chance of improving Thai students’ education, rather than simply churning out another curriculum with a restructured Social Studies framework and a greater focus on Thai values.

The junta’s tenure will be closely scrutinized at home and abroad for years to come. It has already drawn fierce criticism for the removal of a democratically elected government but it could still create something positive by once and for all reforming the Thai education system. To do this it needs to collaborate with all stakeholders and develop a clear vision for an education system that will equip Thai students with the skills to live successfully in the 21st century. This should be followed by investing heavily in a national professional development campaign to ensure Thailand’s teachers adopt modern teaching techniques. Finally, an overhaul of the current assessment system, moving away from multiple choice questions towards a literary-based test system like Pisa, would put Thailand’s schools on the road to improvement.

If the junta can begin a genuine reform of the Thai education system, it will have, at least, increased students’ opportunities for the future. If not, its promises of improving the lives of Thai people will be weakened further still.
About the author:
Daniel Maxwell is a writer and educator who has been living and working in Southeast Asia since the late 1990s. An English literature graduate from the University of London, Daniel previously worked with the publishing company EMAP before relocating to Asia. Found elsewhere: Maxwell’s Notes

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Saksith Saiyasombut & Siam Voices28 weeks later: Education reform in Thailand under the juntaBy Saksith Saiyasombut & Siam Voices Nov 21, 2014 4:09PM UTC 141 SOCIAL BUZZ FacebookTwitter Education in Thailand. Education in Thailand. By Daniel Maxwell When the military junta came to power in May 2014, it vowed to bring an end to corruption and reform Thailand’s underperforming civil institutions, amongst which the education system was a clear priority. The failings of the Thai education system have been well documented, with the country coming last out of eight ASEAN nations included in the latest WEF education report, 50th out of 65 nations in the most recent PISA rankings and 54th from 56 nations in English language proficiency according to the IMD World Competitiveness report. These results have come as no great surprise. Thailand’s education has had problems for a long time and governments keep throwing money at the problem without any success. Thailand now spends 20 percent of the national budget on education – 4.6 trillion baht (US$140.3 billion) in 2012. Money is being spent, but it’s simply being used ineffectively. The education system also overloads students with study in a hope that by spending more hours in class their education will improve. Thai students often spend over 3,000 hours per year in class, which is as much as five times more hours than their European and American counterparts. เวลาเพิ่มเติมในห้องเรียนไม่ช่วย และไม่ได้เพิ่มทุน ชัดเจนอย่างไม่ถูกต้อง และต้องปฏิรูป แต่ง่ายต่อการวินิจฉัยสิ่งที่เสียมากกว่าแก้ไข ปฏิรูปการศึกษาเป็นประเด็นที่ซับซ้อนมาก รัฐบาล ในประเทศไทย และ ทั่วโลกค้นหามากง่ายต่อการปรับระบบการศึกษากว่าจริง ปฏิรูปนั้นเนื่องจากการศึกษาเป็นสถาบันที่ซับซ้อนโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเสียหลาย รวมทั้งนักเรียน ผู้ปกครอง ครู นักวิชาการ นักการเมือง และนายจ้าง ดังนั้น สิ่งที่มีสภาแห่งชาติเพื่อสันติภาพและสั่ง (NCPO) ทำเล่นงานนี้ด่วนมากของปัญหา ไม่ดีมาก – ปรับแต่งกี่ และพูด แต่ไม่พบจำนวนมาก และแน่นอนไม่มีวิสัยทัศน์แกรนด์ในอนาคต เราเคยโทรไปลดการบ้าน หลักสูตรสังคมศึกษาได้ถูก restructured และโรงเรียนได้ขอที่จะทำการมากกว่าเน้นสอน "ค่านิยมหลัก 12" สำหรับประชาชนไทย เรื่องนี้วอร์แรนต์คำ 'ปฏิรูป' ปฏิรูปการศึกษาต้องมีวิสัยทัศน์ วัตถุประสงค์ วัตถุประสงค์ และวิสัยทัศน์ในระบบการศึกษาใหม่นี้มีอะไรบ้าง ที่มันเป็นหัวหน้า ว่านักเรียนที่ศึกษาจากระบบใหม่จะต่างจากรุ่นก่อนหน้านี้ วิธีที่ดีจะระบบนี้เตรียมเรียนวันนี้สำหรับความต้องการของอนาคตไม่แน่นอน นี่คือความคิดภาพใหญ่ทั้งหมดซึ่งจำเป็นต้องพิจารณา และหารือในเวทีสาธารณะ การศึกษาเด็กของประเทศจะต้องคำนึงถึงสำหรับทุกคน อเมริกาให้เป็นตัวอย่างที่ดีของวิธีอินพุตจากเสียหลายสามารถได้อย่างมีประสิทธิภาพมีผลต่อการพัฒนาระบบการศึกษา ในปี 2545 กลุ่มนักการศึกษา นักวิชาการ ผู้นำธุรกิจ และนักการเมืองร่วมมือการอภิปรายทิศทางสำหรับนักเรียนที่เรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ส่งผลให้การก่อตัวของ 'กรอบงานสำหรับการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21" ซึ่งได้พิสูจน์ให้ประสบความสำเร็จทั้ง ในอเมริกา และ ทั่วโลก เพื่อสร้างฉันทามติในการปฏิรูประบบการศึกษาไทยวิสัยทัศน์ใหม่และวัตถุประสงค์ที่ต้องการจะอภิปรายในเวทีสาธารณะกับอินพุตจากนักการศึกษา นักวิชาการ ผู้นำธุรกิจ ผู้ปกครอง นักเรียน และนักการ เมือง – ไม่เป็นความลับการประชุมจัดขึ้นหลังปิดประตูกับข้าราชการและเจ้าหน้าที่ทหารอดีต อีกเหตุผลหนึ่งที่ NCPO ที่ควรรวมส่วนขนของสังคมเมื่อวาดขึ้นนี้วิสัยทัศน์ใหม่การศึกษาไทยได้เนื่องจากการปฏิรูปการศึกษาเป็นภารกิจที่ใหญ่หลวงที่ปีสามารถสำเร็จ ถ้าประยุทธกันและคณะรัฐมนตรีของเขาตั้งใจจะมอบการควบคุมรัฐบาลพลเรือนภายในสองปี พวกเขาจะต้องทำสำคัญเริ่มงานนี้ และมั่นใจว่า ผู้นำเข้าจะลงทุนเท่า ๆ กันในวิสัยทัศน์นี้ได้ ถ้าไม่ได้ เราจะพบรัฐบาลเข้าออกอีก 'ปฏิรูป' และนักเรียนทั่วประเทศหาง merry-go-round การศึกษา ประเทศที่ปฏิรูปการศึกษาได้สำเร็จได้เริ่ม โดยการกำหนดวิสัยทัศน์ชัดเจนที่เน้นความสำคัญเป้าหมาย คีย์ที่ถูกสร้างภายในเปลี่ยนแปลงซึ่งมีการเริ่มต้น กับการพัฒนาวิชาชีพอย่างต่อเนื่องไม่ ใช่เพียงแค่ปั่นออก แต่หลักสูตรอื่น กระทรวงหลักสูตร Eduation ไทยไม่ดีเป็นการแนะนำผลการศึกษาของประเทศ ถ้าคุณเปรียบเทียบมาตรฐานในวิชาหลักเช่นคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์กับชาติตะวันตก คุณจะเห็นว่า หัวข้อหลักทั้งหมดครอบคลุม นอกจากนี้ การพัฒนาของการแก้ปัญหาและทักษะการคิดที่สำคัญจะอยู่ในหลักสูตรปัจจุบัน สำหรับพูดคุยของโรงเรียนไม่สอนทักษะการคิดที่สำคัญ นี้ไม่ได้บกพร่องที่สามารถตำหนิโดยตรงในหลักสูตร อย่างไรก็ตาม รัฐบาลต้องการตรายางหลักสูตรใหม่ ซึ่งง่ายต่อการผลิตเอกสารอนุขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยเค้าร่างคร่าว ๆ ของแผนการของผู้นำ – เซ็น ปิดผนึก และส่งออกไปสู่โรงเรียนทั่วประเทศ แต่เอกสารขนาดใหญ่นี้เองมีการเปลี่ยนแปลงน้อยมากสำหรับนักเรียนถ้าครูในห้องเรียนของไทยจะได้รับการนำไปใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพที่จำเป็น อะไรต้องให้ความสนใจเป็นวิธีสอน และระบบการประเมิน จนกว่าพื้นที่เหล่านี้มีการปรับปรุง คุณภาพของการศึกษาจะไปยังคง mired ใน mediocracy ถ้า NCPO เป็นร้ายแรงเกี่ยวกับการปรับปรุงระบบการศึกษาไทย เหล่านี้เป็นพื้นที่ที่ควรเน้น ด้วยการลงทุนคุณภาพของบุคคลที่เรียนรู้ในห้องเรียน NCPO มีโอกาสปรับปรุงการศึกษาของนักเรียนไทย มากกว่าเพียงแค่ปั่นออกกรอบสังคมศึกษา restructured และเน้นค่านิยมแบบไทยมากกว่าสูตรอื่นไกลมากขึ้น อายุงานของยึดจะได้ใกล้ชิด scrutinized ที่ปีมา มันมีแล้วลากวิจารณ์รุนแรงสำหรับการกำจัดรัฐบาล democratically ป่าว แต่มันสามารถยังสร้างบวก โดยการปฏิรูประบบการศึกษาไทยที การทำเช่นนี้ต้องทำงานร่วมกับทุกกลุ่ม และพัฒนาวิสัยทัศน์ที่ชัดเจนในระบบการศึกษาที่จะจัดให้นักเรียนไทย มีทักษะในชีวิตประสบความสำเร็จในศตวรรษที่ 21 นี้ควรตาม ด้วยการลงทุนส่งเสริมการขายมืออาชีพพัฒนาชาติให้ครูไทยนำมาใช้เทคนิคการสอนที่ทันสมัยมาก สุดท้าย การยกเครื่องระบบประเมินปัจจุบัน ย้ายจากเลือกคำถามที่หลายทางระบบทดสอบตามวรรณกรรมเช่น Pisa จะใส่โรงเรียนของประเทศไทยบนถนนเพื่อปรับปรุงการ If the junta can begin a genuine reform of the Thai education system, it will have, at least, increased students’ opportunities for the future. If not, its promises of improving the lives of Thai people will be weakened further still. About the author: Daniel Maxwell is a writer and educator who has been living and working in Southeast Asia since the late 1990s. An English literature graduate from the University of London, Daniel previously worked with the publishing company EMAP before relocating to Asia. Found elsewhere: Maxwell’s Notes

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Saksith Saiyasombut สยามและเสียง
28 สัปดาห์ต่อมา:
การปฏิรูปการศึกษาในประเทศไทยภายใต้รัฐบาลทหารโดยSaksith Saiyasombut สยามและเสียง 21 พฤศจิกายน 2014 04:09 UTC 141 สังคม BUZZ FacebookTwitter การศึกษาในประเทศไทย. การศึกษาในประเทศไทย. โดยแดเนียลแมกซ์เวลเมื่อทหารมามีอำนาจพฤษภาคม 2014 ก็สาบานว่าจะนำสิ้นไปการทุจริตและการปฏิรูปสถาบันทางแพ่งผลการดำเนินงานของประเทศไทยในระหว่างที่ระบบการศึกษาก็มีความสำคัญที่ชัดเจน. ความล้มเหลวของระบบการศึกษาของไทยได้รับการรับรองอย่างดีกับประเทศมาล่าสุดจาก แปดประเทศอาเซียนรวมอยู่ในรายงานการศึกษา WEF ล่าสุดที่ 50 จาก 65 ประเทศในการจัดอันดับล่าสุดของ PISA และ 54 จาก 56 ประเทศในความสามารถทางภาษาอังกฤษตามรายงานการแข่งขันโลก IMD. ผลลัพธ์เหล่านี้ได้มาเป็นแปลกใจที่ดี การศึกษาของไทยมีปัญหามาเป็นเวลานานและรัฐบาลให้การขว้างปาเงินที่ปัญหาไม่ประสบความสำเร็จใด ๆ ประเทศไทยตอนนี้ใช้เวลาร้อยละ 20 ของงบประมาณของชาติเกี่ยวกับการศึกษา - 4.6 ล้านล้านบาท (US $ 140,300,000,000) ในปี 2012 เงินจะถูกใช้ แต่มันก็ถูกนำมาใช้ไม่ได้ผล ระบบการศึกษายัง overloads นักเรียนที่มีการศึกษาในความหวังว่าโดยการใช้จ่ายชั่วโมงในชั้นเรียนการศึกษาของพวกเขาจะดีขึ้น นักเรียนไทยมักจะใช้จ่ายกว่า 3,000 ชั่วโมงต่อปีในชั้นเรียนซึ่งเป็นมากที่สุดเท่าที่ห้าครั้งชั่วโมงกว่าในยุโรปและอเมริกาของพวกเขา. เวลาเพิ่มเติมในห้องเรียนจะไม่ได้ช่วยและไม่เป็นเงินทุนที่เพิ่มขึ้น เห็นได้ชัดว่าสิ่งที่เป็นธรรมและการปฏิรูปเป็นสิ่งจำเป็น แต่มันเป็นเรื่องง่ายที่จะวินิจฉัยว่าสิ่งที่เสียกว่าจะแก้ไขได้ การปฏิรูปการศึกษาเป็นเรื่องที่ซับซ้อนมาก รัฐบาลในประเทศไทยและทั่วโลกพบว่ามันไกลง่ายต่อการปรับแต่งระบบการศึกษากว่าจริงปฏิรูปพวกเขาเพราะการศึกษาเป็นสถาบันที่มีความซับซ้อนโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียหลาย ๆ รวมทั้งนักเรียนผู้ปกครองครูอาจารย์นักวิชาการนักการเมืองและนายจ้าง. ดังนั้นสิ่งที่มีสภาแห่งชาติเพื่อ สันติภาพและการสั่งซื้อ (NCPO) ทำที่จะแก้ไขปัญหานี้อย่างเร่งด่วนส่วนใหญ่ของปัญหา? ดีไม่มาก - ปรับแต่งน้อยและจำนวนมากพูดคุย แต่ไม่มีอะไรมากและแน่นอนไม่มีวิสัยทัศน์ที่ยิ่งใหญ่ในอนาคต เราได้มีการเรียกร้องให้ลดการบ้านหลักสูตรสังคมศึกษาได้รับการปรับโครงสร้างหนี้และโรงเรียนได้รับการถามที่จะวางความสำคัญมากขึ้นในการเรียนการสอน "12 ค่านิยมหลัก" สำหรับประชาชนไทย ไม่มีของใบสำคัญแสดงสิทธิที่นี้คำว่า 'ปฏิรูป'. การปฏิรูปการศึกษาต้องมีวิสัยทัศน์ อะไรคือจุดมุ่งหมายวัตถุประสงค์และวิสัยทัศน์สำหรับระบบการศึกษาใหม่นี้หรือไม่? มันเป็นที่ที่หัวหน้า? นักเรียนที่จบการศึกษาจากระบบใหม่นี้จะแตกต่างจากรุ่นก่อนหน้านี้หรือไม่ วิธีที่ดีที่ระบบนี้จะเตรียมความพร้อมของผู้เรียนในวันนี้สำหรับความต้องการของความไม่แน่นอนในวันพรุ่งนี้หรือไม่เหล่านี้ล้วนเป็นความคิดภาพใหญ่ที่จะต้องพิจารณาและพูดคุยกันในเวทีสาธารณะ การศึกษาของเด็กของประเทศที่เป็นกังวลสำหรับทุกคน อเมริกาให้เป็นตัวอย่างที่ดีของวิธีการป้อนข้อมูลจากผู้มีส่วนได้เสียหลายอย่างมีประสิทธิภาพสามารถมีอิทธิพลต่อการพัฒนาระบบการศึกษา ในปี 2002 กลุ่มของนักการศึกษานักวิชาการผู้นำทางธุรกิจและนักการเมืองร่วมมือในการอภิปรายทิศทางสำหรับการเรียนรู้ของนักเรียนในศตวรรษที่ 21 นี้ส่งผลในการก่อตัวของ 'กรอบสำหรับการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ซึ่งได้พิสูจน์แล้วว่าประสบความสำเร็จทั้งในสหรัฐอเมริกาและทั่วโลก เพื่อที่จะสร้างฉันทามติเกี่ยวกับการปฏิรูประบบการศึกษาของไทยวิสัยทัศน์ใหม่และวัตถุประสงค์ของความต้องการที่จะมีการหารือในเวทีสาธารณะกับข้อมูลจากการศึกษานักวิชาการผู้นำทางธุรกิจที่ผู้ปกครองนักเรียนและนักการเมือง - ไม่ได้มีการประชุมลับที่จัดขึ้นอยู่เบื้องหลังปิดประตูกับพลเรือน คนรับใช้และเจ้าหน้าที่อดีตทหาร. เหตุผลว่าควรรวม NCPO ข้ามส่วนของสังคมเมื่อวาดขึ้นวิสัยทัศน์ใหม่นี้เพื่อการศึกษาไทยหนึ่งเป็นเพราะการปฏิรูปการศึกษาเป็นงานที่ยิ่งใหญ่ซึ่งใช้เวลาหลายปีในการดำเนินการประสบความสำเร็จ ถ้าประยุทธและคณะรัฐมนตรีของเขาตั้งใจที่จะมอบการควบคุมไปยังรัฐบาลพลเรือนภายในสองปีที่พวกเขาจะต้องทำให้เป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญในงานนี้ในขณะนี้และจะมีความมั่นใจว่าผู้นำเข้ามีการลงทุนอย่างเท่าเทียมกันในวิสัยทัศน์นี้ ถ้าไม่ได้เราจะพบว่ารัฐบาลที่เข้ามาออกอีก 'ปฏิรูป' และนักเรียนทั่วประเทศจับขึ้นมาในการศึกษาม้ารอบ. ประเทศที่การปฏิรูปการศึกษาประสบความสำเร็จได้เริ่มโดยการตั้งค่าวิสัยทัศน์ที่ชัดเจนมุ่งเน้นไปที่จำนวน จำกัด เป้าหมายที่สำคัญ ที่สำคัญได้รับการสร้างขึ้นภายในการเปลี่ยนแปลงที่มีการเริ่มต้นด้วยการพัฒนาวิชาชีพอย่างต่อเนื่องมากกว่าแค่การปั่นออกยังหลักสูตรอื่น. ไทยกระทรวงศึกษาธิการหลักสูตรไม่ได้ไม่ดีเท่าที่ประเทศผลการเรียนแนะนำ ถ้าคุณเปรียบเทียบมาตรฐานสำหรับวิชาหลักเช่นคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์กับประเทศตะวันตกคุณจะเห็นว่าทุกหัวข้อหลักได้รับความคุ้มครอง นอกจากนี้การพัฒนาของการแก้ปัญหาและทักษะการคิดที่สำคัญมีการกล่าวถึงในหลักสูตรปัจจุบัน สำหรับทุกการพูดคุยของโรงเรียนไม่ได้สอนทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณนี้ไม่ใช่ความผิดที่สามารถตำหนิโดยตรงในหลักสูตรที่. แต่รัฐบาลต้องการที่จะตรายางหลักสูตรใหม่ มันเป็นเรื่องง่ายในการผลิตเอกสารคำขนาดใหญ่ที่มีโครงร่างในวงกว้างของแผนการของผู้นำ - ลงนามแล้วปิดผนึกและส่งออกไปยังโรงเรียนทั่วประเทศ แต่ตอนนี้เอกสารที่มีขนาดใหญ่เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของตัวเองน้อยมากสำหรับนักเรียนเว้นแต่ครูในห้องเรียนของไทยจะได้รับการฝึกอบรมที่จำเป็นในการดำเนินการได้อย่างมีประสิทธิภาพ. สิ่งที่ต้องการที่จะได้รับการแก้ไขเป็นวิธีการของการเรียนการสอนและระบบการประเมิน จนกระทั่งพื้นที่เหล่านี้มีการปรับปรุงคุณภาพของการศึกษาเป็นไปเพื่อยังคงติดหล่มอยู่ใน mediocracy หาก NCPO ร้ายแรงเกี่ยวกับการปรับปรุงระบบการศึกษาของไทยเหล่านี้เป็นพื้นที่ที่ควรมุ่งเน้นไปที่ โดยการลงทุนในคุณภาพของบุคคลที่นำไปสู่การเรียนรู้ในห้องเรียน NCPO มีโอกาสมากขึ้นในการปรับปรุงการศึกษาของนักเรียนไทยมากกว่าเพียงแค่การปั่นออกหลักสูตรอื่นที่มีกรอบการศึกษาสังคมการปรับโครงสร้างหนี้และการให้ความสำคัญมากขึ้นในการค่าไทย. การดำรงตำแหน่งของรัฐบาลทหารพม่าจะได้รับการพิจารณาอย่างใกล้ชิดที่บ้านและต่างประเทศสำหรับปีมา มันได้รับการวิจารณ์ที่รุนแรงอยู่แล้วสำหรับการกำจัดของรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตย แต่ก็ยังสามารถสร้างสิ่งที่เป็นบวกโดยทันทีและสำหรับทั้งหมดปฏิรูประบบการศึกษาของไทย การทำเช่นนี้จะต้องมีการทำงานร่วมกันกับผู้มีส่วนได้เสียและพัฒนาวิสัยทัศน์ที่ชัดเจนสำหรับระบบการศึกษาที่จะจัดให้นักเรียนไทยที่มีทักษะที่ประสบความสำเร็จในการมีชีวิตอยู่ในศตวรรษที่ 21 นี้ควรจะตามด้วยการลงทุนอย่างมากในการรณรงค์ระดับชาติในการพัฒนาอาชีพเพื่อให้แน่ใจว่าครูของไทยนำมาใช้เทคนิคการสอนที่ทันสมัย สุดท้ายยกเครื่องของระบบการประเมินปัจจุบันย้ายออกจากคำถามหลายทางเลือกที่มีต่อระบบการทดสอบวรรณกรรมตามชอบปิซาจะทำให้โรงเรียนของประเทศไทยบนถนนเพื่อปรับปรุง. หากรัฐบาลสามารถเริ่มต้นการปฏิรูปของแท้ของระบบการศึกษาไทย ก็จะมีอย่างน้อยโอกาสที่เพิ่มขึ้นของนักเรียนในอนาคต ถ้าไม่ได้สัญญาของการปรับปรุงคุณภาพชีวิตของคนไทยจะลดลงต่อไปยัง. เกี่ยวกับผู้แต่ง: แดเนียลแมกซ์เวลเป็นนักเขียนและนักการศึกษาที่ได้รับการอาศัยและทำงานอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตั้งแต่ปลายปี 1990 จบการศึกษาวรรณคดีอังกฤษจากมหาวิทยาลัยลอนดอน, แดเนียลก่อนหน้านี้ทำงานร่วมกับ บริษัท สำนักพิมพ์ EMAP ก่อนที่จะย้ายไปยังเอเชีย พบที่อื่น: แมกซ์เวลหมายเหตุ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

saksith saiyasombut &เสียงสยาม
28 สัปดาห์ต่อมา : ปฏิรูปการศึกษาไทย ภายใต้รัฐบาลทหาร
โดย saksith saiyasombut &เสียงสยาม 21 พ.ย. 2557 4:09pm UTC




facebooktwitter ฉวัดเฉวียน 141 สังคมการศึกษา .

การศึกษา .

โดยแดเนียลแม็กซ์เวล

เมื่อกลุ่มทหารเข้ามามีอำนาจใน พฤษภาคม 2014 ,มันประกาศจะยุติการทุจริตและปฏิรูปประเทศไทยสถาบัน underperforming แพ่ง หมู่ ซึ่งระบบการศึกษามีความชัดเจน

ข้อด้อยของระบบการศึกษาไทย มีเอกสารดี กับประเทศมาล่าสุดจากแปดประเทศในกลุ่มอาเซียน รวมอยู่ในรายงานการศึกษา WEF ล่าสุด50 จาก 65 ประเทศในการจัดอันดับปิซาล่าสุดและ 54 จาก 56 ประเทศในความสามารถทางภาษาอังกฤษตามการรายงานของ IMD World Competitiveness

ผลลัพธ์เหล่านี้มาเป็นไม่แปลกใจที่ดี . การศึกษาของไทยมีปัญหามานานแล้ว และรัฐบาลจะโยนเงินที่ปัญหาที่เกิดขึ้นโดยปราศจากความสำเร็จประเทศไทยตอนนี้ใช้เวลา 20 ร้อยละของงบประมาณการศึกษาแห่งชาติ– 4.6 ล้านล้านบาท ( สหรัฐ $ 140.3 พันล้าน ) ในปี 2012 เงินจะถูกใช้ แต่มันก็คือการใช้ไม่ได้ผล . ระบบการศึกษายัง overloads นักเรียนที่มีการศึกษาในหวังว่า โดยการใช้จ่ายชั่วโมงในชั้นเรียนการศึกษาของพวกเขาจะดีขึ้น นักเรียนไทยมักจะใช้เวลามากกว่าสามชั่วโมงต่อปีในชั้นเรียนซึ่งเป็นชั่วโมงเท่าที่ 5 ครั้ง มากกว่ายุโรปและ counterparts อเมริกันของพวกเขา .

ชั่วโมงในห้องเรียนไม่ได้ช่วยและไม่เพิ่มทุน มีบางอย่างผิดปกติ และการปฏิรูปที่จำเป็น แต่มันเป็นเรื่องง่ายที่จะวินิจฉัยว่าสิ่งที่เสียเกินแก้ไข การปฏิรูปการศึกษา เป็นปัญหาที่ซับซ้อนมากรัฐบาลในประเทศไทยและทั่วโลกพบว่ามันง่ายมากที่จะปรับแต่งระบบการศึกษากว่าจริง เพราะเป็นสถาบันปฏิรูปการศึกษาโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ซับซ้อนกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียหลายรวมทั้งนักเรียน ผู้ปกครอง ครู อาจารย์ นักวิชาการ นักการเมือง และนายจ้าง

แล้วสภาเพื่อสันติภาพและความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ ( ncpo ) ทำเพื่อแก้ไขปัญหานี้โดยด่วนที่สุด ของปัญหาดีมากมาก–ไม่กี่ tweaks และมากของการพูดคุย แต่ไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน และแน่นอน ไม่มีวิสัยทัศน์สำหรับอนาคต เราเคยโทรไปลดการบ้าน หลักสูตรสังคมศึกษาที่ได้รับการปรับโครงสร้างหนี้ และโรงเรียนได้ขอสถานที่มากกว่าเน้นการสอน " 12 ค่านิยมหลัก " สำหรับคนไทย ไม่มีนี้แสดงระยะ

' ปฏิรูป '