Concerns about potential bailouts f

Concerns about potential bailouts following adverse financial performances are
particularly germane to developing countries, since Easterly, Islam, and Stiglitz (1999)
show that such economies typically experience higher volatility than developed ones.
The higher financial volatility in developing economies could be attenuated by allowing
individuals to invest in foreign assets. If such investments were appropriately chosen, the
returns should then be independent of outcomes in their own country -- insulating the
individuals from the effects of higher domestic volatility. But this approach raises a
number of sensitive issues. For example, in the presence of endogenous growth elements
or any differential between social and private returns to capital, investing abroad is not
necessarily equivalent to investing at home. If pension savings are invested abroad, the
country benefits from the private return to capital in foreign markets, but does not
necessarily capture the full potential social return. This effect could thus provide a policy
rationale for limiting foreign investments.
Finally, the likelihood of a bailout of individual accounts may be heightened in
post-socialist economies that had engaged in voucher privatizations. In such voucher
privatizations, shares in large and medium-sized companies were sold in exchange for
vouchers. Since the normal fiduciary rules to be listed on a public stock exchange were
bypassed by many firms undergoing privatization, shares in these firms are illiquid.
Voucher investment funds, which were organized as intermediaries for the voucher
privatizations, hold most of the illiquid shares. Pension reform schemes in these
countries may have the effect of transferring illiquid shares from the voucher funds to
pension funds. Such a transfer may benefit the voucher funds, but could also necessitate
a government bailout of the pension funds should the illiquid shares prove to be worth
less than their current "market price." To be sure, the pension reforms are often touted
as "deepening the stock market." Yet they may ultimately merely reallocate losses from
one set of funds to another -- and in a potentially regressive fashion.
Myth #10: Investment of public trust funds is always squandered and mismanaged
Another myth is that public trust funds are always squandered or mismanaged.
As Estelle James has written, "…data gathered for the 1980s indicate that publicly
managed pension reserves fared poorly and in many cases lost money -- largely because
public managers were required to invest in government securities or loans to failing state
enterprises, at low nominal interest rates that became negative real rates during
inflationary periods."
Several points are worth noting here. The first concerns the nature of the capital
market. If capital markets were perfect, then it would simply not be possible (apart from
corruption or a failure to diversify the portfolio across a sufficient number of assets) for
funds to be badly invested. Efficient markets ensure that returns are commensurate with
risk, as long as the investment portfolio is sufficiently diversified. Given efficient
markets, those that accuse the government of investing poorly therefore must be accusing
the government either of corruption, or of choosing a portfolio that does not correspond
to the risk preferences of pensioners. With respect to the latter, little evidence is typically
presented.
Furthermore, as Stiglitz shows in a series of papers, if individuals can "undo" the
public fund portfolio by adjusting their own portfolio risk, public financial policy --
including how the government invests its trust funds -- is irrelevant. The assumption
of perfect capital markets is not entirely convincing, especially in many developing
countries. But then the opportunities for uninformed investors to make mistakes or to be
exploited are increased. Furthermore, even in the presence of imperfect capital markets,
the government may choose to invest in a more restricted class of assets than are
generally available because the social returns from such restrictions justify any costs. For
example, public authorities may legitimately decide that an embargo on investments in
South Africa during the apartheid regime was a reflection of broader social goals.
Similarly, as discussed above, restrictions on foreign investments may be socially
beneficial if social and private returns to capital diverge sufficiently or if other
differences between domestic and foreign investment obtain (e.g., if endogenous growth
is spurred more from domestic investment than foreign investment).
Averting the Old Age Crisis noted that real rates of return on many public trust
funds were negative during the 1980s. But that information alone does not tell us much:
we would like to know how the real rate of return on the trust fund compared to other
investments, after controlling for risk. Figure 3.7 in Averting the Old Age Crisis only
offers one such comparison:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีความกังวลเกี่ยวกับศักยภาพ bailouts แสดงงบการเงินที่ไม่พึงประสงค์ต่อไปนี้germane โดยเฉพาะอย่างยิ่งไปยังประเทศกำลังพัฒนา ตั้งแต่ตะวันตก ศาสนาอิสลาม และสติกลิตส์ (1999)แสดงว่า เศรษฐกิจดังกล่าวมักจะพบความผันผวนที่สูงกว่าพัฒนาคนความผันผวนทางการเงินสูงกว่าในประเทศกำลังพัฒนาสามารถ attenuated โดยอนุญาตให้บุคคลที่จะลงทุนในสินทรัพย์ต่างประเทศ ถ้าเงินลงทุนดังกล่าวได้รับเลือก เหมาะสมกลับควรจะเป็นอิสระจากผลในประเทศของตนเอง - ฉนวนบุคคลจากผลกระทบของความผันผวนภายในประเทศสูงขึ้น แต่วิธีการนี้เป็นจำนวนปัญหาที่สำคัญ ตัวอย่างเช่น ในที่ที่มีองค์ประกอบภายนอกเจริญเติบโตหรือต่างระหว่างสังคมและส่วนตัวกลับไปเมืองหลวง ลงทุนในต่างประเทศไม่ได้จำเป็นต้องเทียบเท่ากับการลงทุนที่บ้าน ถ้าออมทรัพย์บำนาญเป็นการลงทุนต่างประเทศ การประเทศได้รับประโยชน์จากผลตอบแทนส่วนเพิ่มทุนในตลาดต่างประเทศ แต่ไม่จำเป็นต้องจับคืนสังคมเต็มศักยภาพ ผลกระทบนี้สามารถทำให้นโยบายเหตุผลสำหรับการจำกัดการลงทุนต่างประเทศในที่สุด โอกาสในการกู้ของแต่ละบัญชีอาจทำในเศรษฐกิจสังคมนิยมภายหลังที่ได้มีส่วนร่วมในใบสำคัญ privatizations ในใบสำคัญดังกล่าวprivatizations ขายหุ้นในบริษัทขนาดใหญ่ และ ขนาดกลางแลกเปลี่ยนเป็นใบสำคัญ ตั้งแต่กฎเลินเล่อปกติจะถูกแสดงทรัพย์สาธารณะได้ข้าม โดยดำเนินการควบรวมหลายบริษัท หุ้นในบริษัทเหล่านี้เป็น illiquidเงินลงทุนใบสำคัญ ซึ่งจัดเป็นตัวกลางสำหรับใบสำคัญprivatizations ค้างส่วนใหญ่หุ้น illiquid แผนปฏิรูปบำนาญในเหล่านี้ประเทศอาจมีผลของการโอนหุ้น illiquid จากเงินสำคัญกองทุนบำเหน็จบำนาญ การโอนย้ายอาจได้รับประโยชน์เงินใบสำคัญ แต่ยังสามารถผนวกรัฐบาลกู้เงินบำนาญควรที่ illiquid หุ้นพิสูจน์ให้คุ้มค่าน้อยกว่าใช้ "ราคาตลาด" เพื่อให้แน่ใจ การปฏิรูปเงินบำนาญจะมักจะโน้มน้าวเป็น "ลึกตลาดหุ้น" แต่ พวกเขาอาจสุดเพียงปันส่วนขาดทุนจากหนึ่งชุด อีก - และ ในแฟชั่นอาจถอยหลังเรื่องที่ #10: ลงทุนการลงทุนสาธารณะเสมอ squandered และ mismanagedตำนานอีกเป็นที่น่าเชื่อถือเงินอยู่เสมอ squandered หรือ mismanagedเอสเทลเจมส์ได้เขียน, "... .data รวบรวมสำหรับปี 1980 ระบุว่า สาธารณะเพนชั่นจัดการสำรอง fared ดี และในหลายกรณีสูญเสียเงิน - ส่วนใหญ่เนื่องจากผู้จัดการสาธารณะที่ถูกต้องในการลงทุนในหลักทรัพย์รัฐบาลหรือยืมล้มรัฐวิสาหกิจ อัตราดอกเบี้ยในอัตราที่ต่ำที่กลายเป็นลบจริงราคาในช่วงเงินเฟ้องวด"หลายจุดเป็นมูลค่า noting ที่นี่ ครั้งแรกเกี่ยวข้องกับธรรมชาติของเมืองหลวงตลาด ถ้าตลาดสมบูรณ์แบบ แล้วมันจะเพียงแค่ไม่ได้ (นอกจากความเสียหายหรือความล้มเหลวของการกระจายทุนในจำนวนที่เพียงพอของสินทรัพย์) สำหรับการเงินการลงทุนไม่ดี ตลาดที่มีประสิทธิภาพให้แน่ใจว่า ผลตอบแทนสอดคล้องกับความเสี่ยง ตราบใดที่พอร์ตการลงทุนมีความหลากหลายเพียงพอ ให้มีประสิทธิภาพตลาด ผู้ที่กล่าวหารัฐบาลลงทุนไม่ดีจึงต้องเป็นร้ายรัฐบาล ของความเสียหาย หรือ การเลือกสร้างผลงานที่ไม่สอดคล้องการตั้งค่าความเสี่ยงของเงินบำนาญ เกี่ยวกับหลักฐานหลัง น้อยเป็นปกตินำเสนอนอกจากนี้ เป็นสติกลิตส์แสดงในชุดของเอกสาร ถ้าบุคคลสามารถ "ยกเลิก" การพอร์ตโฟลิโอของกองทุนสาธารณะ โดยการปรับ portfolio ของตัวเองความเสี่ยง นโยบายสาธารณะทางการเงิน-รวมถึงวิธีการที่รัฐบาลลงทุนการลงทุน - ไม่เกี่ยวข้อง อัสสัมชัญของตลาดทุนที่สมบูรณ์แบบคือไม่ทั้งหมดเชื่อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการพัฒนามากมายประเทศ แต่แล้วโอกาสสำหรับนักลงทุนไม่รู้ จะทำผิดพลาด หรือ เพื่อให้ใช้ประโยชน์จะเพิ่มขึ้น นอกจากนี้ แม้แต่ในตลาดไม่สมบูรณ์รัฐบาลอาจเลือกลงทุนในระดับความหมายที่จำกัดของสินทรัพย์กว่าโดยทั่วไปพร้อมใช้งานเนื่องจากผลตอบแทนทางสังคมจากข้อจำกัดดังกล่าวแสดงให้เห็นถึงค่าใช้จ่ายใด ๆ สำหรับตัวอย่าง หน่วยงานของรัฐอาจถูกต้องตัดสินใจที่พำนักลงทุนในแอฟริกาใต้ระหว่างระบอบ apartheid เป็นการสะท้อนเป้าหมายสังคมที่กว้างขึ้นในทำนองเดียวกัน ตามที่กล่าวไว้ข้างต้น ข้อจำกัดในการลงทุนต่างประเทศอาจมีต่อสังคมประโยชน์ ถ้าสังคม และส่วนตัวกลับไปยังเมืองหลวงปมากพอ หรืออื่น ๆความแตกต่างระหว่างการลงทุนในประเทศ และต่างประเทศขอรับ (เช่น ถ้าภายนอกเจริญเติบโตคือกระตุ้นมากขึ้นจากการลงทุนภายในประเทศมากกว่าลงทุนต่างประเทศ)เรื่องวิกฤตอายุระบุไว้จริงว่าอัตราผลตอบแทนจากความไว้วางใจสาธารณะจำนวนมากมีเงินติดลบในช่วงทศวรรษ แต่ข้อมูลเพียงอย่างเดียวไม่บอกมาก:เราอยากทราบวิธีอัตราผลตอบแทนจากกองทุนจริงเทียบกับที่อื่นเงินลงทุน หลังจากการควบคุมความเสี่ยง รูป 3.7 ในเรื่องวิกฤตอายุเท่านั้นมีการเปรียบเทียบดังกล่าวหนึ่ง:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความกังวลเกี่ยวกับการอนุมัติงบประมาณที่อาจเกิดขึ้นต่อไปนี้การแสดงทางการเงินที่ไม่พึงประสงค์เป็น
อย่างยิ่งชิดแก่ประเทศกำลังพัฒนาตั้งแต่ตะวันออกอิสลามและสติกลิตซ์ (1999)
แสดงให้เห็นว่าเศรษฐกิจของประเทศดังกล่าวมักจะได้สัมผัสกับความผันผวนที่สูงกว่าคนที่ได้รับการพัฒนา.
ความผันผวนทางการเงินที่สูงขึ้นในประเทศกำลังพัฒนาอาจจะจางโดยการอนุญาตให้
บุคคล การลงทุนในสินทรัพย์ต่างประเทศ ถ้าเงินลงทุนดังกล่าวได้รับการแต่งตั้งอย่างเหมาะสมที่
ผลตอบแทนที่ควรจะเป็นอิสระจากผลในประเทศของตัวเอง - ฉนวน
บุคคลจากผลกระทบจากความผันผวนของประเทศที่สูงขึ้น แต่วิธีนี้จะเพิ่ม
จำนวนของปัญหาที่มีความละเอียดอ่อน ยกตัวอย่างเช่นในการปรากฏตัวขององค์ประกอบการเจริญเติบโตภายนอก
หรือค่าใด ๆ ระหว่างผลตอบแทนทางสังคมและทุนส่วนตัวไปลงทุนในต่างประเทศไม่
จำเป็นต้องเทียบเท่ากับการลงทุนที่บ้าน หากการออมเงินบำนาญมีการลงทุนในต่างประเทศ
ได้รับประโยชน์จากประเทศผลตอบแทนส่วนตัวถึงเงินทุนในตลาดต่างประเทศ แต่ไม่
จำเป็นต้องจับเต็มรูปแบบผลตอบแทนทางสังคมที่อาจเกิดขึ้น ผลกระทบนี้จึงสามารถให้นโยบาย
เหตุผลสำหรับการ จำกัด การลงทุนจากต่างประเทศ.
สุดท้ายน่าจะเป็นของ bailout ของบัญชีของแต่ละบุคคลอาจจะมีความคิดริเริ่มใน
เศรษฐกิจโพสต์สังคมนิยมที่ได้มีส่วนร่วมในการแปรรูปบัตรกำนัล ในบัตรกำนัลเช่น
แปรรูปหุ้นใน บริษัท ขนาดใหญ่และขนาดกลางที่มียอดขายในการแลกเปลี่ยนสำหรับ
บัตรกำนัล เนื่องจากกฎระเบียบไว้วางใจปกติจะเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์สาธารณะ
ข้ามโดยหลาย บริษัท อยู่ระหว่างการแปรรูปการถือหุ้นใน บริษัท เหล่านี้ขาดสภาพคล่อง.
กองทุนรวมที่ลงทุนคูปองซึ่งถูกจัดเป็นตัวกลางสำหรับบัตรกำนัล
แปรรูปถือมากที่สุดของจำนวนหุ้นที่มีสภาพคล่องต่ำ แผนการปฏิรูปเงินบำนาญในเหล่านี้
ประเทศอาจมีผลต่อการถ่ายโอนหุ้นที่มีสภาพคล่องต่ำจากกองทุนบัตรกำนัลให้กับ
กองทุนบำเหน็จบำนาญ เช่นการโอนเงินอาจได้รับประโยชน์บัตรกำนัล แต่ยังสามารถเลี่ยง
bailout ที่รัฐบาลของกองทุนบำเหน็จบำนาญควรหุ้นมีสภาพคล่องต่ำพิสูจน์ว่าจะมีมูลค่า
น้อยกว่าปัจจุบันของพวกเขา "ราคาตลาด". เพื่อให้แน่ใจว่าการปฏิรูปเงินบำนาญมักจะมีการขนานนาม
ว่าเป็น "ลึกการลงทุนในตลาดหุ้น." แต่ในท้ายที่สุดพวกเขาอาจจะเป็นเพียงการสูญเสียจากการจัดสรร
ชุดหนึ่งของเงินทุนไปยังอีก - และในแฟชั่นอาจถอยหลัง.
ตำนาน # 10: ลงทุนของกองทุนไว้วางใจของประชาชนเป็น squandered เสมอและ mismanaged
ตำนานก็คือว่าเงินไว้วางใจของประชาชนจะ squandered เสมอหรือฉาบฉวย
ในฐานะที่เป็นเอสเทลเจมส์ได้เขียน " ... ข้อมูลที่รวบรวมสำหรับปี 1980 แสดงให้เห็นว่าสาธารณชน
ที่มีการจัดการสำรองเงินบำนาญมีอาการไม่สบายและในหลายกรณีสูญเสียเงิน - ส่วนใหญ่เพราะ
ผู้จัดการของประชาชนที่ต้องลงทุนในตราสารหนี้ภาครัฐหรือการกู้ยืมเงินที่จะล้มเหลวในรัฐ
ผู้ประกอบการที่ต่ำเล็กน้อย อัตราดอกเบี้ยที่กลายเป็นจริงอัตราเชิงลบในช่วง
ระยะเวลาเงินเฟ้อ. "
หลายจุดมีมูลค่า noting ที่นี่ ความกังวลแรกธรรมชาติของเงินทุนที่
ตลาด หากตลาดทุนที่สมบูรณ์แบบแล้วมันก็จะเป็นไปไม่ได้ (นอกเหนือจาก
การทุจริตหรือความล้มเหลวในการกระจายพอร์ตการลงทุนในจำนวนที่เพียงพอของสินทรัพย์) สำหรับ
เงินที่จะลงทุนไม่ดี ตลาดที่มีประสิทธิภาพให้มั่นใจว่าผลตอบแทนกับความ
เสี่ยงตราบใดที่พอร์ตการลงทุนมีความหลากหลายพอสมควร ได้รับประสิทธิภาพ
ตลาดผู้ที่กล่าวหาว่ารัฐบาลของการลงทุนไม่ดีดังนั้นจึงต้องมีการกล่าวหา
รัฐบาลอย่างใดอย่างหนึ่งของการทุจริตหรือการเลือกผลงานที่ไม่สอดคล้อง
กับการตั้งค่าความเสี่ยงของผู้รับบำนาญ ด้วยความเคารพต่อหลังหลักฐานเพียงเล็กน้อยโดยทั่วไป
. นำเสนอ
นอกจากเป็นสติกลิตซ์แสดงให้เห็นในชุดของเอกสารถ้าบุคคลที่สามารถ "ยกเลิก" การ
ผลงานกองทุนสาธารณะโดยการปรับความเสี่ยงของตัวเองผลงานนโยบายทางการเงินที่สาธารณะ -
รวมทั้งวิธีการที่รัฐบาลลงทุน กองทุนทรัสต์ของ - เป็นที่ไม่เกี่ยวข้อง สมมติฐาน
ของตลาดทุนที่สมบูรณ์แบบไม่น่าเชื่ออย่างสิ้นเชิงโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการพัฒนาหลาย
ประเทศ แต่แล้วโอกาสสำหรับนักลงทุนที่ไม่รู้จะทำผิดพลาดหรือที่จะ
ใช้ประโยชน์เพิ่มขึ้น นอกจากนี้แม้ในการปรากฏตัวของตลาดทุนที่ไม่สมบูรณ์ที่
รัฐบาลอาจเลือกที่จะลงทุนในระดับที่ จำกัด มากขึ้นของสินทรัพย์กว่าเป็น
ใช้ได้โดยทั่วไปเพราะผลตอบแทนทางสังคมจากข้อ จำกัด ดังกล่าวปรับค่าใช้จ่ายใด ๆ สำหรับ
ตัวอย่างเช่นหน่วยงานของรัฐถูกต้องตามกฎหมายอาจตัดสินใจว่าห้ามลงทุนใน
แอฟริกาใต้ในช่วงที่ผิวระบอบการปกครองเป็นภาพสะท้อนของเป้าหมายทางสังคมที่กว้างขึ้น.
ในทำนองเดียวกันตามที่กล่าวไว้ข้างต้นข้อ จำกัด ในการลงทุนจากต่างประเทศอาจจะเป็นสังคม
ประโยชน์ถ้าผลตอบแทนทางสังคมและภาคเอกชนไปยังเมืองหลวงแตกต่าง พอหรือถ้าอื่น ๆ
ความแตกต่างระหว่างการลงทุนในประเทศและต่างประเทศได้รับ (เช่นหากการเจริญเติบโตภายนอก
กระตุ้นเพิ่มเติมจากการลงทุนในประเทศมากกว่าการลงทุนต่างประเทศ).
หลีกเลี่ยงวิกฤตอายุเก่าตั้งข้อสังเกตว่าอัตราที่แท้จริงของผลตอบแทนจากการไว้วางใจของประชาชนจำนวนมาก
เงินเป็นลบในช่วงทศวรรษ 1980 แต่ข้อมูลที่อยู่คนเดียวไม่ได้บอกเรามาก:
เราอยากจะทราบวิธีอัตราที่แท้จริงของผลตอบแทนจากกองทุนเมื่อเทียบกับ
การลงทุนหลังจากการควบคุมความเสี่ยง รูปที่ 3.7 ในการหยุดยั้งวิกฤตอายุอายุเพียง
ข้อเสนอหนึ่งการเปรียบเทียบดังกล่าว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความกังวลเกี่ยวกับ bailouts ต่อไปนี้แสดงศักยภาพทางการเงินที่ไม่พึงประสงค์คือโดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับการพัฒนาประเทศ เนื่องจากกระแสลมตะวันออก ศาสนาอิสลาม และ สติกลิทซ์ ( 1999 )แสดงให้เห็นว่าเศรษฐกิจดังกล่าวมักจะประสบความผันผวนที่สูงกว่าการพัฒนาคนสูงกว่าความผันผวนทางการเงินในการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศอาจจะลดให้บุคคลที่จะลงทุนในสินทรัพย์ต่างประเทศ หากการลงทุนดังกล่าวให้เหมาะสม เลือกส่งกลับแล้วควรเป็นอิสระจากผลในประเทศของพวกเขาเอง -- ฉนวนบุคคลจากผลของการส่งออกที่เพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้น แต่วิธีการนี้จะเพิ่มเป็นจำนวนประเด็นที่ละเอียดอ่อน ตัวอย่างเช่น ในการปรากฏตัวขององค์ประกอบการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจหรือความแตกต่างระหว่างสังคมและส่วนบุคคลการคืนทุน การลงทุนในต่างประเทศไม่ได้ต้องเท่ากับการลงทุนในบ้าน ถ้าเงินออมบำนาญลงทุนต่างประเทศประเทศได้รับประโยชน์จากผลตอบแทนส่วนบุคคลในการลงทุนในตลาดต่างประเทศ แต่ไม่ได้ต้องจับเต็มศักยภาพทางสังคมกลับมา ผลกระทบนี้จึงให้นโยบายเหตุผลในการจำกัดการลงทุนของต่างชาติในที่สุดโอกาสของ bailout ของบัญชีแต่ละที่อาจจะเพิ่มขึ้นในโพสต์ที่ได้หมั้นในประเทศสังคมนิยมก่อนแปรรูป . ในคูปองแปรรูป , หุ้นใน บริษัท ขนาดใหญ่และขนาดกลาง ถูกขายในการแลกเปลี่ยน2 . เนื่องจากปกติ fiduciary กฏที่จะต้องจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์สาธารณะข้ามโดยหลายบริษัทที่ได้รับการแปรรูป หุ้น ใน บริษัท เหล่านี้เป็น illiquid .ทุนนี้ ซึ่งจัดเป็นสื่อกลางสำหรับคูปองแปรรูป , ถือส่วนใหญ่ของหุ้น illiquid . การปฏิรูปบำนาญในแผนการเหล่านี้ประเทศอาจจะมีผลของการโอนหุ้นจากกองทุนนี้ illiquidกองทุนบำนาญ เช่นการโอนอาจได้รับประโยชน์บัตรกองทุน แต่ยังอาจจำเป็นรัฐบาล bailout ของกองทุนบำเหน็จบำนาญควรหุ้น illiquid พิสูจน์ให้เป็นมูลค่าต่ำกว่าราคาตลาดปัจจุบันของพวกเขา " . " เพื่อให้แน่ใจว่า การปฏิรูปบำนาญมักจะ touted" ทิศทางตลาดหุ้น แต่พวกเขาในที่สุดอาจเพียงปันส่วนการสูญเสียจากชุดหนึ่งของเงินอีก . . และในแฟชั่นอาจถอยหลังตำนาน # 10 : การลงทุนในกองทุนสาธารณะเชื่ออยู่เสมอ และ mismanaged เน่าๆอีกเรื่องคือ ว่า กองทุนสาธารณะไว้ใจมักจะใช้อย่างฟุ่มเฟือย หรือ mismanaged .เป็นเอสเทลเจมส์ได้เขียน " . . . . . . . ข้อมูลที่ได้สำหรับคนที่ระบุว่า อย่างเปิดเผยการจัดการสำรองเงินบำนาญอาการไม่ดีและในหลายกรณีสูญหายไปเพราะเงิน . .ผู้จัดการภาครัฐต้องลงทุนในหลักทรัพย์รัฐบาล หรือธนาคารรัฐล้มเหลวองค์กรที่ระบุอัตราดอกเบี้ยต่ำที่เป็นค่าลบในอัตราที่แท้จริงช่วงเงินเฟ้อ "หลายจุดมูลค่า noting ที่นี่เลย แรกเกี่ยวกับลักษณะของทุนตลาด ถ้าตลาดทุนสมบูรณ์แบบ จากนั้นมันก็จะเป็นไปไม่ได้ ( นอกเหนือจากความเสียหาย หรือความล้มเหลวในการกระจายการลงทุนในหลายเพียงพอของสินทรัพย์ )เงินที่จะต้องลงทุนอย่างมาก ตลาดที่มีประสิทธิภาพให้แน่ใจว่าผลตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อกับความเสี่ยง , ตราบใดที่พอร์ตการลงทุนมีความหลากหลายพอสมควร ให้มีประสิทธิภาพตลาด ที่กล่าวหารัฐบาลลงทุนไม่ดีจึงต้องถูกกล่าวหารัฐบาลทั้งของการทุจริตหรือการเลือกผลงานที่ไม่สอดคล้องกับความเสี่ยงลักษณะของผู้รับบำนาญ ด้วยความเคารพเหมือนกัน หลักฐานเพียงเล็กน้อยเป็นปกตินำเสนอนอกจากนี้ เป็นสติกลิตซ์แสดงในชุดของเอกสาร ถ้าบุคคลสามารถ " ยกเลิก "กองทุนสาธารณะผลงานโดยการปรับความเสี่ยงผลงานของตัวเองสาธารณะนโยบายการเงิน --รวมถึงเรื่องที่รัฐบาลลงทุนกองทุนทรัสต์ . . ไม่เกี่ยวข้อง สมมติฐานของตลาดทุนที่สมบูรณ์แบบไม่ได้ทั้งหมดนะ โดยเฉพาะในการพัฒนามากมายประเทศ แต่แล้วโอกาสให้นักลงทุนรู้ที่จะทำผิด หรือเป็นใช้ประโยชน์ได้เพิ่มขึ้น นอกจากนี้ ในการแสดงตนของตลาดทุนที่ไม่สมบูรณ์ แม้รัฐบาลอาจเลือกที่จะลงทุนในทรัพย์สิน กว่า จะ เรียนเพิ่มเติม จำกัดโดยทั่วไป เพราะผลตอบแทนทางสังคมจากข้อ จำกัด ใด ๆเช่นปรับต้นทุน สำหรับเช่น เจ้าหน้าที่รัฐอาจจะถูกต้องตามกฎหมายที่ลงทุนในการตัดสินใจแอฟริกาใต้ระหว่างอพาร์ธีต เป็นภาพสะท้อนของสังคมที่กว้างขึ้น เป้าหมายในทํานองเดียวกัน ตามที่กล่าวไว้ข้างต้น , ข้อ จำกัด ในการลงทุนต่างประเทศ อาจถูกสังคมประโยชน์ถ้าสังคมและส่วนบุคคลกลับไปเมืองหลวงแตกต่างพอสมควร หรือถ้าอื่น ๆความแตกต่างระหว่างการลงทุนในประเทศ และต่างประเทศได้ ( เช่น หากการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจคือการกระตุ้นเพิ่มเติมจากการลงทุนในประเทศมากกว่าการลงทุนจากต่างประเทศ )หลีกเลี่ยงวิกฤตวัยชรากล่าวว่า อัตราผลตอบแทนที่แท้จริง เชื่อประชาชนหลายกองทุนที่เป็นลบในช่วงปี 1980 แต่ข้อมูลอย่างเดียวไม่ได้บอกมากอยากทราบว่า อัตราผลตอบแทนที่แท้จริงของเงินกองทุนเมื่อเทียบกับอื่น ๆการลงทุน หลังจากควบคุมความเสี่ยง รูปที่ 3.7 ในการป้องกันวิกฤตวัยชราเท่านั้นมีการเปรียบเทียบอย่างใดอย่างหนึ่งเช่น