Carrying the book, she walked towar

Carrying the book, she walked towards the river.

Lights are turned on brightly.

The roads were decorated with paintings and sculptures.
From a distance, a Bard can be heard singing.

Fantastic night in Rhodium. Each individual artists were flaunting their own unique talents.

The heart of the Rhodium river is extremely clean.

Many people especially lovers, were walking around at night.

‘Elderly.’

Elderly people were unexpectedly easy to find, as there were many elderly people by the river having a conversation.

‘Balon said he was someone who likes to be alone.’

Yurin found a lone elderly person. But still, there were many elderly people.

There’s only one elderly who owns the book!
If she had given it to the wrong person, she would fail the quest.

Looking carefully Yurin noticed one person. It was a man that watched the flow of the river endlessly.Boundless solitude and sadness was reflected on the old man’s grieving face.

‘That person appears to be the right one.’

Yurin walked up to the elderly person and said.
"Hello, do you by any chance know Balon?"

The man replied without looking at her.
“Balon? I don’t know such a person.”

For some reason, the man’s voice faltered.

‘This man isn’t the right one?’

However, Yurin persisted. Because unlike other elders, the man had a heavy atmosphere surrounding him.

“Balon’s restaurant minutes away from here, and is visited by many travelers, are you sure you don’t know him?”

“Oh, that friend. I know he’s a Chef.”
“Balon asked me to return this book for him.”
“Oh, it’s my book. He borrowed that book, and now it’s returned to me.”

Yurin held the book with both hands, and gently handed it over.

“Thank you so much for returning the book. I hope Balon gets well.”

Ttiring!

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เธอแบกหนังสือ เดินเข้าไปหาแม่น้ำไฟเปิดอยู่สดใสถนนถูกตกแต่ง ด้วยภาพวาดและประติมากรรมจากระยะไกล เป็น Bard สามารถได้ยินเสียงร้องเพลงยามค่ำคืนในโรเดียม แต่ละศิลปินแต่ละถูก flaunting ความสามารถเฉพาะของตนเองแห่งแม่น้ำโรเดียมจะสะอาดมากหลายคนโดยเฉพาะคนรัก ได้เดินไปรอบ ๆ ในเวลากลางคืน'แก่'ผู้สูงอายุได้ง่ายโดยไม่คาดคิดในการค้นหา ตามที่มีผู้สูงอายุหลายแม่น้ำที่มีการสนทนา'Balon กล่าวเขาเป็นคนที่ชอบอยู่คนเดียว'Yurin พบผู้สูงอายุเกาะโหลน แต่ยังคง มีผู้สูงอายุมากมีผู้สูงอายุเพียงคนเดียวที่เป็นเจ้าของหนังสือถ้าเธอได้รับมันผิดคน เธอจะไม่ผ่านเควสนี้มองอย่างรอบคอบ Yurin สังเกตคน คนที่เฝ้าดูการไหลของแม่น้ำไม่รู้จบได้ความสันโดษมากมายและความโศกเศร้าเป็นประจำของคน grieving หน้า'บุคคลที่ปรากฏให้ขวา'Yurin เดินขึ้นผู้สูงอายุ และกล่าวว่า"สวัสดี คุณบังเอิญได้รู้ Balon"คนที่ตอบโดยไม่มองที่เธอ"Balon ฉันไม่รู้ว่าคนเช่นนี้"ดัง เสียงของคนพูดตะกุกตะกักใน'คนนี้ไม่ได้เหมาะสมหรือไม่'อย่างไรก็ตาม Yurin ยังคงอยู่ เพราะแตกต่างจากผู้ใหญ่อื่น ๆ คนที่มีบรรยากาศหนักรอบเขา"Balon ของร้านนาทีจากที่นี่ และเยี่ยมชม โดยนักท่องเที่ยวจำนวนมาก คุณแน่ใจว่า คุณไม่รู้เขา""โอ้ เพื่อนที่ ฉันรู้ว่า เขาเป็นพ่อครัว""Balon ถามผมส่งคืนหนังสือเล่มนี้สำหรับเขา""โอ้ มันเป็นหนังสือของฉัน เขายืมหนังสือที่ และตอนนี้ จะกลับมาฉัน"Yurin จัดหนังสือ ด้วยสองมือ และค่อย ๆ มอบผ่าน"ขอบคุณมากสำหรับความหนังสือ หวังได้รับ Balon ดี"Ttiring

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แบกหนังสือที่เธอเดินไปที่แม่น้ำ. ไฟจะเปิดสดใส. ถนนถูกตกแต่งด้วยภาพวาดและประติมากรรม. จากระยะไกล, กวีสามารถได้ยินเสียงร้องเพลง. คืนมหัศจรรย์ในโรเดียม แต่ละศิลปินแต่ละคนได้รับการโชว์ความสามารถพิเศษของตัวเอง. หัวใจของแม่น้ำโรเดียมมีความสะอาดมาก. หลายคนที่ชื่นชอบโดยเฉพาะอย่างยิ่งได้เดินไปรอบ ๆ ในเวลากลางคืน. 'ผู้สูงอายุ.' ผู้สูงอายุได้อย่างไม่คาดคิดง่ายที่จะหาที่มีคนจำนวนมากโดยผู้สูงอายุ แม่น้ำมีการสนทนา. 'Balon บอกว่าเขาเป็นคนที่ชอบอยู่คนเดียว.' Yurin พบผู้สูงอายุคนเดียว แต่ยังคงมีหลายคนสูงอายุ. มีเพียงหนึ่งในผู้สูงอายุที่เป็นเจ้าของหนังสือเล่มนี้! ถ้าเธอได้ให้มันกับคนผิดที่เธอจะล้มเหลวการแสวงหา. มองอย่างระมัดระวัง Yurin สังเกตเห็นคนคนหนึ่ง มันเป็นคนที่เฝ้าดูการไหลของแม่น้ำ endlessly.Boundless สันโดษและความโศกเศร้าได้สะท้อนให้เห็นในชายชราใบหน้าเสียใจ. 'คนนั้นดูเหมือนจะเป็นหนึ่งที่เหมาะสม.' Yurin เดินขึ้นไปยังผู้สูงอายุและกล่าวว่า. "สวัสดี คุณจะมีโอกาสใดทราบ Balon? " ชายคนนั้นตอบโดยไม่ได้มองไปที่เธอ. "Balon? ผมไม่ทราบว่าบุคคลดังกล่าว. " ด้วยเหตุผลบางอย่างเสียงของชายคนนั้นสะดุด. 'ผู้ชายคนนี้ไม่ได้เป็นคนใช่มั้ย?' แต่ Yurin ยืนกราน เพราะไม่เหมือนผู้สูงอายุอื่น ๆ คนที่มีบรรยากาศที่หนักอยู่รอบตัวเขา. "ร้านอาหารของ Balon นาทีจากที่นี่และมีการเข้าชมโดยนักท่องเที่ยวจำนวนมาก, คุณแน่ใจหรือว่าคุณไม่ทราบว่าเขา?" "โอ้เพื่อนคนนั้น ฉันรู้ว่าเขาเป็นเชฟ. " "Balon ถามฉันจะกลับมาหนังสือเล่มนี้สำหรับเขา." "โอ้มันเป็นหนังสือของฉัน เขายืมหนังสือนั้นและตอนนี้ก็กลับมาที่ฉัน. " Yurin ถือหนังสือด้วยมือทั้งสองและค่อยๆส่งมัน. "ขอบคุณมากสำหรับการกลับมาหนังสือเล่มนี้ ฉันหวังว่าจะได้รับ Balon ดี. " Ttiring!

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แบกหนังสือ เธอเดินไปที่แม่น้ำ

มีไฟเปิดสว่าง

ถนนถูกตกแต่งด้วยภาพเขียนและประติมากรรม .
จากระยะไกลเป็นกวีที่สามารถได้ยินร้องเพลง

คืนที่ยอดเยี่ยมในโรเดียม แต่ละศิลปินได้อวดความสามารถเฉพาะของตนเอง

หัวใจของแม่น้ำโรเดียมคือสะอาดมาก

หลายคนโดยเฉพาะคนรัก , ได้เดินตอนกลางคืน

' '

ผู้สูงอายุ ผู้สูงอายุส่วนใหญ่ก็หาง่าย เช่น มีแม่น้ำ มีการสนทนา ผู้สูงอายุหลายคน

'balon บอกว่าเขาเป็นคนที่ชอบอยู่คนเดียว . . .

ยูรินเป็นคนเดียวที่พบผู้สูงอายุ . แต่ยังคงมีผู้สูงอายุหลายคน

มีแต่ผู้สูงอายุ ใครเป็นเจ้าของหนังสือ
ถ้าเธอให้คนผิด เธอจะไม่แสวงหา .

มองดีๆ ยูรินเห็นคนๆ หนึ่ง เป็นผู้ชายที่เฝ้าดูการไหลของแม่น้ำไม่รู้จบ ความไม่มีที่สิ้นสุดและความเศร้าสะท้อนบนใบหน้าของชายชราเสียใจ

ที่บุคคลจะถูก '

ยูรินเดินขึ้นเพื่อผู้สูงอายุและกล่าว .
" สวัสดีครับ คุณรู้จัก เบลอน ? "

เขาตอบโดยไม่ได้มองที่เธอ เบลอน
" ? ผมไม่รู้จักคนชื่อนี้

"สำหรับเหตุผลที่เสียงของชายหนุ่มสะดุด

นี่คนไม่ดี '

แต่ยูรินยืนกราน . เพราะไม่เหมือนผู้ใหญ่คนอื่นๆ เขาได้บรรยากาศรอบๆตัวเขาหนัก

" เบย์ลอน เป็นนาที ร้านอาหาร ห่างจากที่นี่ และเป็นที่เข้าชมโดยนักท่องเที่ยวหลายคน คุณแน่ใจนะว่าคุณไม่รู้จักเขาเหรอ "

" อ๋อ นั่นเพื่อน ผมรู้ว่าเขาเป็นเชฟ "
" เบลอน ขอให้ฉันคืนหนังสือเล่มนี้ให้เขา "
" โอ้เป็นหนังสือของผม เขายืมหนังสือ และตอนนี้มันกลับมาให้ฉัน . "

ยูรินถือหนังสือด้วยมือทั้งสอง และค่อย ๆส่งไปให้

" ขอบคุณที่คืนหนังสือ ฉันหวังว่า เบย์ลอน ได้ด้วย "

ttiring !