The HBL, molasses, diets and feces

The HBL, molasses, diets and feces were oven-dried at 55 ◦C and ground to pass a 1 mm sieve (Wiley mill, Swedesboro,
USA). There was no correction for volatilization of ammonia during oven-drying of the samples.
The DM, ash, N and ether extract were analyzed following AOAC (1990) procedure numbers of 930.15, 924.05, 984.13 and
954.02, respectively. The NDFom was determined without sodium sulphite and amylase treatment, and expressed exclusive
of residual ash (Van Soest et al., 1991). The determination of ADFom was performed and expressed exclusive of residual ash
(AOAC, 1990; # 973.18). Lignin(sa) was determined by solubilization of cellulose with 720 g/kg sulphuric acid, according
to the procedure described by Robertson and Van Soest (1981). The ME of HBL was calculated by the following equation
(Deshck et al., 1998):

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

HBL กากน้ำตาล อาหาร และอุจจาระได้เตาอบแห้งที่ 55 ◦C และพื้นดินผ่านตะแกรง 1 mm (Wiley มิลล์ Swedesboroสหรัฐอเมริกา) ไม่แก้ไขสำหรับ volatilization แอมโมเนียระหว่างเตาอบแห้งของตัวอย่างได้สารสกัด DM เถ้า N และอีเทอร์ถูกวิเคราะห์ตาม AOAC (1990) ขั้นตอนจำนวน 930.15, 924.05, 984.13 และ954.02 ตามลำดับ NDFom ถูกกำหนด โดยโซเดียม sulphite และ amylase รักษา และแสดงเฉพาะของเหลือเถ้า (Van Soest et al., 1991) ดำเนินการ และแสดง โดยเถ้าที่เหลือกำหนด ADFom(AOAC, 1990 #973.18) Lignin(sa) ถูกกำหนด โดย solubilization เซลลูโลสกับกรดซัลฟุริก 720 g/kg ตามกระบวนงานอธิบายไว้ โดยโรเบิร์ตสันและ Van Soest (1981) การฉันของ HBL ถูกคำนวณ โดยสมการต่อไปนี้(Deshck et al., 1998):

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

HBL, กากน้ำตาล, อาหารและอุจจาระได้รับการอบแห้งที่อุณหภูมิ 55 ◦Cและพื้นดินที่จะผ่านตะแกรง 1 มิลลิเมตร (โรงงานไวลีย์, เว,
USA) มีการแก้ไขสำหรับการระเหยของแอมโมเนียไม่มีในระหว่างการอบแห้งของกลุ่มตัวอย่างมี.
DM เถ้าไนโตรเจนและสารสกัดจากอีเทอร์ถูกนำมาวิเคราะห์ต่อไปนี้ AOAC (1990) หมายเลขขั้นตอนของ 930.15, 924.05, 984.13 และ
954.02 ตามลำดับ NDFom ถูกกำหนดโดยไม่ต้องโซเดียมซัลไฟต์และการรักษาอะไมเลสและแสดงความพิเศษ
ของเถ้าที่เหลือ (Van Soest et al., 1991) ความมุ่งมั่นของ ADFom ได้ดำเนินการและแสดงความพิเศษของเถ้าที่เหลือ
(AOAC, 1990; # 973.18) ลิกนิน (Sa) ถูกกำหนดโดยการละลายของเซลลูโลสที่มี 720 กรัม / กิโลกรัมกรดกำมะถันตาม
ขั้นตอนที่อธิบายโดยโรเบิร์ตและ Van Soest (1981) ME ของ HBL ที่คำนวณได้จากสมการดังต่อไปนี้
(Deshck et al, 1998.)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การ hbl การนำอาหารและอุจจาระเป็นเตาอบแห้ง 55 ◦ C และบดผ่านตะแกรง 1 มม. ( นิ่งโรงสี swedesboro
, USA ) ไม่มีการแก้ไขสำหรับการระเหยของแอมโมเนียในเตาอบ การอบแห้งตัวอย่าง .
DM , เถ้า , ไนโตรเจนและสารสกัดอีเทอร์ วิเคราะห์ข้อมูลตามขั้นตอนไม่ ( 1990 ) จำนวน 930.15 924.05 984.13
, , และ 954.02 ตามลำดับที่ถูกกำหนดโดย ndfom โซเดียมซัลไฟท์เลส รักษา และแสดงเฉพาะ
เถ้าที่เหลือ ( Van Soest et al . , 1991 ) การกำหนด adfom แสดงและแสดงเฉพาะ
ขี้เถ้าตกค้าง ( โปรตีน , 2533 ; # 973.18 ) ลิกนิน ( SA ) ถูกกำหนดโดยการสกัดเซลลูโลสกับ 720 กรัม / กก. กรดตาม
กับขั้นตอนการอธิบายโดยโรเบิร์ตและ Van Soest ( 1981 ) ฉัน hbl คำนวณได้โดยใช้สมการต่อไปนี้ (
deshck et al . , 1998 )