Since the debt crisis in the 1980’s

Since the debt crisis in the 1980’s and the recent turmoil in emerging markets in the late
1980s, developing countries have changed their attitude towards FDI as it is believed that FDI
can contribute to the development efforts of a country. In general, if a firm decides to invest
in another country it is because of lower costs and higher efficiency. But the host country
can benefit not only from the better use of its resources, but also from the introduction
of new processes to the domestic market, learning-by-observing, networks, training of the
labor force, and other spillovers and externalities.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตั้งแต่วิกฤตหนี้สินในปี 1980 และความวุ่นวายล่าสุดในตลาดเกิดใหม่ในเอทศวรรษ 1980 ประเทศกำลังพัฒนามีการเปลี่ยนแปลงของทัศนคติที่มีต่อ FDI เป็นเชื่อว่า FDIสามารถนำไปสู่ความพยายามในการพัฒนาของประเทศ ในทั่วไป ถ้าบริษัทตัดสินใจที่จะลงทุนในประเทศอื่น ได้เนื่องจาก มีต้นทุนต่ำและประสิทธิภาพสูง แต่ประเทศเจ้าภาพได้รับประโยชน์ไม่เพียงแต่ จากการใช้ทรัพยากรที่ดีกว่า แต่ จากการแนะนำกระบวนการใหม่สู่ตลาดภายในประเทศ เรียนรู้โดยสังเกต เครือข่าย การฝึกอบรมของการแรงงาน บังคับ และอื่น ๆ spillovers และ externalities

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เนื่องจากวิกฤตหนี้ในปี 1980
และความวุ่นวายที่ผ่านมาในตลาดเกิดใหม่ในช่วงปลายปี1980
ประเทศกำลังพัฒนาที่มีการเปลี่ยนแปลงทัศนคติของพวกเขาที่มีต่อการลงทุนจากต่างประเทศที่เป็นที่เชื่อกันว่าการลงทุนโดยตรงสามารถนำไปสู่การพัฒนาของประเทศ โดยทั่วไปหาก บริษัท
ตัดสินใจที่จะลงทุนในประเทศอื่นก็คงเป็นเพราะค่าใช้จ่ายที่ต่ำกว่าและมีประสิทธิภาพสูง แต่ประเทศเจ้าภาพจะได้ประโยชน์ไม่เพียง แต่จากการใช้งานที่ดีขึ้นของทรัพยากรที่มีอยู่ แต่ยังมาจากการแนะนำของกระบวนการใหม่ให้กับตลาดในประเทศการเรียนรู้โดยการสังเกตเครือข่ายการฝึกอบรมของกำลังแรงงานและspillovers อื่น ๆ และผลกระทบภายนอก