The rabbi looked at him. “Do you ha

The rabbi looked at him. “Do you have any feather pillows in your house?” “Rabbi, I am not poor; I have a whole bunch of them. But what do you want me to do, sell them?”

“No, just bring me one.”

The man was mystified, but he returned a bit later to the rabbi’s study with a nice fluffy pillow under his arm. The rabbi opened the window and handed him a knife. “Cut it open!”

“But Rabbi, here in your study? It will make a mess!”

“Do as I say!”

And the man cut the pillow. A cloud of feathers came out. They landed on the chairs and on the bookcase, on the clock, on the cat which jumped after them. They floated over the table and into the teacups, on the rabbi and on the man with the knife, and a lot of them flew out of the window in a big swirling, whirling trail.

The rabbi waited ten minutes. Then he ordered the man: “Now bring me back all the feathers, and stuff them back in your pillow. All of them, mind you. Not one may be missing!”

The man stared at the rabbi in disbelief. “That is impossible, Rabbi. The ones here is the room I might get, most of them, but the ones that flew out of the window are gone. Rabbi, I can’t do that, you know it!”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Rabbi ที่มองที่เขา "คุณมีหมอนมีขนในบ้านของคุณ" "Rabbi ฉันไม่ดี ฉันมีพวงของพวกเขาทั้งหมด แต่คุณต้องการให้ทำ ขาย""ไม่ เพียงนำฉันหนึ่ง"คนถูก mystified แต่เขากลับบิตไปศึกษาบบิส์กับหมอนนุ่มดีที่ใต้แขนของเขา Rabbi ที่เปิดหน้าต่าง และมอบเขามีด "ตัดเปิด""แต่ Rabbi ที่นี่ในการศึกษาของคุณหรือไม่ มันจะทำให้ระเบียบ""ทำ ตามที่ผมบอกว่า"และคนตัดหมอน เมฆของขนออกมา พวกเขาร่อน บนเก้าอี้ และ bookcase บนนาฬิกา ในแมวที่เพิ่มขึ้นหลังจากพวกเขา ลอยตัว และ เป็น teacups, rabbi และคนที่มีมีด และจำนวนมากบินออกจากหน้าต่างตัวใหญ่หมุนรอบ whirling บันทึกRabbi ที่รอสิบนาที แล้วเขาสั่งคน: "ตอนนี้นำฉันกลับขนทั้งหมด และสิ่งเหล่านั้นในหมอนของคุณ ทั้งหมดของพวกเขา จิตใจคุณ หนึ่งไม่อาจหายไป"คนจ้องไปที่ rabbi ใน disbelief "ที่เป็นไปไม่ได้ Rabbi นี่เป็นห้องฉันอาจได้รับ ส่วนใหญ่ แต่บินออกจากหน้าต่างจะหายไป Rabbi ไม่สามารถทำเช่นนั้น คุณรู้ว่า"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แรบไบมองไปที่เขา "คุณมีหมอนขนนกใด ๆ ในบ้านของคุณ?" "รับบีผมไม่ได้ยากจน ผมมีทั้งกลุ่มของพวกเขา แต่สิ่งที่คุณต้องการให้ฉันไปทำขายพวกเขา? "" ไม่เพียงแค่นำมาให้ฉันหนึ่ง. "คนที่ถูกประหลาดใจแต่เขากลับบิตต่อมาการศึกษาของอาจารย์ที่มีหมอนนุ่มที่ดีภายใต้แขนของเขา แรบไบเปิดหน้าต่างและมือเขามีด "ตัดมันเปิด!" "แต่รับบีที่นี่ในการศึกษาของคุณ? มันจะทำให้ระเบียบ! "" ทำตามที่ฉันบอกว่า! "ชายคนนั้นตัดหมอน เมฆขนออกมา พวกเขาลงบนเก้าอี้และตู้หนังสือเกี่ยวกับนาฬิกาในแมวที่เพิ่มขึ้นหลังจากที่พวกเขา พวกเขาลอยอยู่เหนือโต๊ะและลงในถ้วยชาบนอาจารย์และบนคนที่มีมีดและมากของพวกเขาบินออกจากหน้าต่างในการหมุนขนาดใหญ่, การขว้างเส้นทาง. แรบไบรอสิบนาที จากนั้นเขาสั่งให้ชายคนนั้น: "ตอนนี้ฉันกลับนำขนนกทั้งหมดและสิ่งที่พวกเขากลับมาอยู่ในหมอนของคุณ ทั้งหมดของพวกเขาใจคุณ ไม่ได้เป็นหนึ่งอาจจะหายไป! "ชายคนนั้นจ้องมองมาที่อาจารย์ในการปฏิเสธศรัทธา "นั่นเป็นไปไม่ได้รับบี คนที่นี่คือห้องที่ผมอาจได้รับส่วนใหญ่ของพวกเขา แต่คนที่บินออกจากหน้าต่างออกไปให้หมด รับบีฉันไม่สามารถทำเช่นนั้นคุณจะรู้ว่ามัน! "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไม่ได้มองไปที่เขา " คุณมีขนนกหมอนในบ้านของคุณ ? " " หลวงพ่อ ผมไม่ดี ผมมีทั้งกลุ่มของพวกเขา แต่คุณต้องการให้ผมทำอะไร , ขาย ? "

" ไม่ , เอามาให้ฉัน . "

เขาประหลาดใจ แต่เขากลับมาทีหลัง ถึงไม่ได้เรียนดีนุ่มๆหมอนภายใต้แขนของเขา ไม่ได้เปิดหน้าต่าง และมือเขามีด " ตัดมัน ! "

" แต่หลวงพ่อที่นี่ในการศึกษาของคุณ มันจะเลอะ ! "

" ทำตามที่ฉันบอก ! "

และคนตัดหมอน เมฆขนนกออกมา พวกเขาที่ดินบนเก้าอี้และบนตู้หนังสือ บนนาฬิกาบนแมวซึ่งกระโดดตาม พวกเขาลอยข้ามโต๊ะ และลงในถ้วยชาในนามและในคนด้วยมีด และมากของพวกเขาบินออกจากหน้าต่างใหญ่หมุนวนไป

, เส้นทางไม่ได้รอ 10 นาที เขาสั่งให้ผู้ชาย : " ตอนนี้ผมเอาขนนกทั้งหมดและสิ่งที่พวกเขากลับมาในหมอนของคุณ ทั้งหมดของพวกเขา จิตใจคุณ ไม่ หนึ่งอาจจะหายไป ! "

คนมองหลวงพ่อในการปฏิเสธศรัทธา " เป็นไปไม่ได้ พระในศาสนายิว นี่เป็นห้องที่ฉันอาจได้รับ ส่วนใหญ่ของพวกเขา แต่คนที่บินออกจากหน้าต่างไป หลวงพ่อ ผมทำอย่างนั้นไม่ได้ คุณก็รู้ "