There are several sources of water

There are several sources of water pollution in the Lagoon including; (i) aquaculture production and other
livelihood activities in the lagoon, (ii) agricultural production activities in upstream areas, and (iii) industrial
production and urban dwellers in the lagoon catchment. There is no study to date quantifying the respective
contribution of each of these sources of pollution. However, aquaculture - and shrimp culture in particular - has been
clearly linked to the Lagoon’s environmental deterioration (Tuyen, 2002; Huong & Berkes, 2011). Moreover,
pollution levels closely tracked the growth of aquaculture. This study focuses only on pollution caused by
aquaculture.
In 1993, the Vietnamese government issued Decree 64/CP which allowed households to exercise exclusive rights
to certain parts of the lagoon bed in order to practice aquaculture. Demand for secure property rights was strong
because export prices for giant tiger shrimps was increasing (FAO, undated) and farmers wanted to protect their
investment in shrimp enclosures (Phap et al., 2002 p.30). The Provincial People’s Committee responded by issuing
Red Book property rights to fixed-gear fishers located near the shoreline who converted their net and fence
enclosures into earthen-walled ponds for shrimp production (Huong & Berkes, 2011). Shrimp farmers operating in
deeper water further from the shore privatised the lagoon bed by erecting fine-mesh nets. Many of these farmers
were allowed to formalise their de facto exclusive rights to the lagoon bed by taking up five-year and one-year
permits issued by district and commune authorities respectively (Huong & Berkes, 2011).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีหลายแหล่งที่มาของมลพิษทางน้ำในทะเลสาบรวมถึง (i) ผลิตการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำและอื่น ๆกิจกรรมการดำรงชีวิตในลากูน กิจกรรมการผลิตเกษตร (ii) ในขั้นต้นน้ำพื้นที่ และอุตสาหกรรม (iii)ผลิตและชาวเมืองในลุ่มน้ำทะเลสาบ มีการศึกษาไม่มีวัน quantifying ที่เกี่ยวข้องสัดส่วนของแต่ละเหล่านี้แหล่งที่มาของมลพิษ อย่างไรก็ตาม กุ้งและสัตว์น้ำ - วัฒนธรรมโดยเฉพาะ - มีกับของทะเลสาบ (น้ำตก 2002 เสื่อมสภาพสิ่งแวดล้อมอย่างชัดเจน ฮวงและ Berkes, 2011) นอกจากนี้ระดับมลพิษติดตามการเติบโตของสัตว์น้ำอย่างใกล้ชิด การศึกษานี้เน้นเฉพาะมลพิษที่เกิดจากเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในปี 1993 รัฐบาลเวียดนามออกกฤษฎีกา 64/CP ซึ่งครัวเรือนออกกำลังกายสิทธิการได้รับอนุญาตส่วนประกอบต่าง ๆ ของลากูนเบดตามลำดับเพื่อฝึกเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ ความต้องการทางสิทธิถูกแข็งแรงเนื่องจากราคาส่งออกกุ้งเสือยักษ์เกิดขึ้น (FAO ไหว) และเกษตรกรที่ต้องการปกป้องของพวกเขาการลงทุนในเปลือกกุ้ง (ภาพ et al., 2002 p.30) คณะกรรมการประชาชนจังหวัดตอบสนองโดยสิทธิจองสีแดงไปฟิกซ์เกียร์สฟิชเชอร์ที่อยู่ใกล้ชายฝั่งที่แปลงสุทธิและกรอบของพวกเขาเปลือกเป็นบ่อเป็นกำแพงสำหรับผลิตกุ้ง (ฮวงและ Berkes, 2011) กุ้งเกษตรกรดำเนินงานในน้ำลึกหวฝั่ง privatised ลากูนเบด โดย erecting ปรับตาข่ายมุ้ง เกษตรกรเหล่านี้มากมายได้รับอนุญาตให้ formalise สิทธิพิเศษเดิมนอนลากูน โดยกินห้าปี และ 1 ปีอนุญาตให้ออก โดยหน่วยงานอำเภอและ commune ตามลำดับ (ฮวงและ Berkes, 2011)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มีหลายแหล่งที่มาของมลพิษทางน้ำในทะเลสาบรวมทั้งมี; (i) การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำการผลิตและอื่น ๆ
กิจกรรมที่ทำมาหากินในทะเลสาบ (ii) กิจกรรมการผลิตทางการเกษตรในพื้นที่ต้นน้ำและ (iii)
อุตสาหกรรมการผลิตและการอาศัยอยู่ในเมืองที่กักเก็บน้ำในทะเลสาบ
มีการศึกษาวันที่เชิงปริมาณนั้นไม่เป็นผลงานของแต่ละแหล่งข้อมูลเหล่านี้ของมลพิษ อย่างไรก็ตามเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ - และการเลี้ยงกุ้งโดยเฉพาะอย่างยิ่ง -
ได้รับการเชื่อมโยงอย่างชัดเจนกับการเสื่อมสภาพของสิ่งแวดล้อมลากูน(Tuyen 2002; Huong & Berkes 2011)
นอกจากนี้ระดับมลพิษอย่างใกล้ชิดติดตามการเจริญเติบโตของสัตว์น้ำ
การศึกษาครั้งนี้มุ่งเน้นเฉพาะมลพิษที่เกิดจากการเพาะเลี้ยงสัตว์.
ในปี 1993 รัฐบาลเวียดนามได้ออกพระราชกฤษฎีกา 64 / CP
ที่ได้รับอนุญาตประกอบการใช้สิทธิพิเศษบางส่วนของเตียงทะเลสาบเพื่อฝึกการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ ความต้องการใช้สิทธิในทรัพย์สินที่มีความปลอดภัยแข็งแรงเพราะราคาส่งออกกุ้งกุลาดำเพิ่มขึ้น (FAO, ลายมือ)
และเกษตรกรต้องการที่จะปกป้องพวกเขาลงทุนในเปลือกกุ้ง (ปราบ et al., 2002 p.30)
คณะกรรมการประชาชนจังหวัดของการตอบสนองโดยการออกสิทธิในทรัพย์สิน Red Book ให้ชาวประมงคงที่เกียร์อยู่ใกล้กับชายฝั่งที่แปลงสุทธิรั้วของพวกเขาเปลือกลงในบ่อดินผนังสำหรับการผลิตกุ้ง(Huong & Berkes 2011) เกษตรกรผู้เลี้ยงกุ้งที่ทำงานอยู่ในน้ำลึกต่อไปจากชายฝั่งทะเลสาบเตียงแปรรูปโดยการก่อสร้างมุ้งตาข่ายปรับ หลายของเกษตรกรเหล่านี้ได้รับอนุญาตให้เป็นระเบียบแบบแผนเดอของพวกเขาอย่างแท้จริงสิทธิพิเศษในการนอนลากูนโดยการขึ้นห้าปีและหนึ่งปีใบอนุญาตที่ออกโดยอำเภอและหน่วยงานชุมชนตามลำดับ(Huong & Berkes 2011)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีหลายแหล่งที่มาของมลพิษทางน้ำในทะเลสาบรวมทั้ง ; ( ผม ) การผลิตและกิจกรรมอาชีพอื่น
เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในทะเลสาบ ( 2 ) กิจกรรมการผลิตทางการเกษตรในพื้นที่ต้นน้ำ และ ( 3 ) การผลิตและอาศัยอยู่ในเมืองอุตสาหกรรม
ในบ่อกัก . ไม่มีการศึกษาถึงวันที่ปริมาณผลงานที่เกี่ยวข้อง
ของแต่ละเหล่านี้แหล่งที่มาของมลพิษ อย่างไรก็ตามการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำและเลี้ยงกุ้ง โดยเฉพาะได้รับ
เชื่อมโยงอย่างชัดเจนกับความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมของ ลากูน ( ตู้เย็น , 2002 ; Huong & berkes , 2011 ) โดย
ระดับมลพิษอย่างใกล้ชิดติดตามการเจริญเติบโตของการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ การศึกษานี้มุ่งเน้นเฉพาะมลพิษที่เกิดจากการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ
.
ในปี 1993 รัฐบาลเวียดนามได้ออกกฤษฎีกา 64 / CP ซึ่งได้รับอนุญาตให้ใช้สิทธิ
เฉพาะครัวเรือนบางส่วนของทะเลสาบเตียงเพื่อฝึกการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ ความต้องการความปลอดภัย สิทธิในทรัพย์สินเข้มแข็ง
เพราะราคา ส่งออกกุ้งเสือยักษ์เพิ่มขึ้น ( FAO ระบุ , ) และเกษตรกรต้องการปกป้องการลงทุนของพวกเขา
ในเปลือกกุ้ง ( ภาพ et al . , 2002 ระวัง ! ! ! ) คณะกรรมการประชาชนจังหวัด โดยการออก
ตอบสิทธิจองสีแดงคุณสมบัติเกียร์ชาวประมงตั้งอยู่ใกล้ชายฝั่งที่แปลงของพวกเขาสุทธิและเปลือก ในบ่อดินผนังรั้ว
สำหรับกุ้ง ( Huong & berkes , 2011 ) เกษตรกรผู้เลี้ยงกุ้งในน้ำที่ลึกงาน
เพิ่มเติมจากชายฝั่ง การแปรรูปทะเลสาบเตียงโดย erecting ได้ตาข่ายตาข่าย หลายเหล่านี้เกษตรกร
ได้รับอนุญาตให้ formalise ตนโดยพฤตินัย สิทธิพิเศษกับทะเลสาบเตียงขึ้นห้าปีและหนึ่งปีใบอนุญาตที่ออกโดยหน่วยงาน
อำเภอและจังหวัดตามลำดับ ( Huong & berkes , 2011 )