The master Dutch painter Rembrandt

The master Dutch painter Rembrandt van Rijn (1606-1669) continues to dominate the history of art and our visual imaginations. A skilled painter, draftsman, and etcher, Rembrandt transmuted the striking chiaroscuro effects that he adopted from the work of Caravaggio into a deeply personal form of expression, making himself a master of light and shadow.

The differences in the use of chiaroscuro between the two masters are instructive. Caravaggio highlights the often bitter confrontation between the individual and the external world through light and shadow. The harsh lighting effects create a glaring illumination of the human subject, revealing the contorted body in an unwelcome manner, intruding upon the seclusion of the subject, exposing dark secrets. Caravaggio’s “The Conversion of Saint Paul” is an extreme but by no means an atypical example. We see Paul prostrate on the ground, having just been thrown from his horse by his vision of God. Caravaggio reduces the entire scene to Paul, the horse, and a servant but the light itself (here a metonymic representative of God’s presence) intrudes upon the canvas as a fourth character.
Indeed, it is the light that seems to create motion within the work. Paul is frozen in the stasis of hypnotic reverie, his arms raised in a V figure above him, embracing the ecstatic vision; the horse, now becalmed by the servant, stands strangely still with its foreleg precariously hovering above the saint, its body serving as a screen for the vibrant luminosity of the deific presence. The light here is invasive, overwhelming; it intrudes upon the subjects (man and beast alike) and uproots them from their private existence.

Rembrandt largely employs chiaroscuro as a means to disclose the inner self of the human subject. Whereas Caravaggio utilizes chiaroscuro to highlight the forbidding externality that imposes itself on the person, Rembrandt exploits the technique in order to unveil the human being’s enigmatic interiority. The light in Rembrandt, while clearly deriving from an external source, paradoxically seems to irradiate from the essence of the human subject.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จิตรกรดัตช์หลักแรมแบรนดท์ van Rijn (1606-1669) ยังคงครองประวัติศาสตร์ศิลปะและกวีนิพนธ์ภาพ เป็นจิตรกรผู้เชี่ยวชาญ เรา และ etcher แรมบรังด์ transmuted ผล chiaroscuro โดดเด่นที่เขานำมาใช้จากการทำงานของคาราวัจโจลงในแบบฟอร์มส่วนบุคคลอย่างลึกซึ้งของนิพจน์ ทำให้ตัวเองเป็นหลักของแสงและเงาความแตกต่างในการใช้ chiaroscuro ระหว่างแบบที่สองจะให้คำแนะนำ คาราวัจโจเน้นมักขมการเผชิญหน้าระหว่างบุคคลและโลกภายนอกผ่านทางแสงและเงา ผลกระทบรุนแรงแสงสร้างรัศมีแจ๋ของมนุษย์เรื่อง เปิดเผยตัว contorted ในลักษณะไม่เป็น intruding เมื่อสันโดษเรื่อง เปิดเผยความลับที่มืด ของคาราวัจโจ "แปลงของ Saint Paul " เป็นสุดแต่ไม่ได้ตัวอย่างพิเศษ เราดู Paul prostrate บนพื้นดิน มีเพียงการโยนจากม้าของเขา โดยสายตาของพระเจ้า คาราวัจโจลดฉากทั้งหมดให้ Paul ม้า และข้าราชการมี แต่ไฟตัวเอง (ตัวแทน metonymic พระอยู่ที่นี่) intrudes ตามผืนผ้าใบเป็นอักขระสี่แน่นอน มันเป็นไฟที่สร้างการเคลื่อนไหวภายในงาน Paul เป็นแช่แข็งในดีของสบายสะกด แขนของเขาในรูป V เหนือเขา ไพบูลย์วิสัยทัศน์สุขสันต์ ม้า ขณะนี้ becalmed โดยข้าราชการ หมายถึงแพงกว่ายังกับ foreleg ของ precariously สามารถโฉบเหนือเซนต์ ร่างกายให้เป็นหน้าจอสำหรับความสว่างใสของสถานะ deific แสงนี่ก็รุกราน ครอบงำ intrudes ตามเรื่อง (คนและสัตว์เหมือนกัน) และ uproots พวกเขาจากการดำรงอยู่ส่วนตัวแรมแบรนดท์ chiaroscuro ที่ใช้ส่วนใหญ่เป็นวิธีการที่จะเปิดเผยตนเองในเรื่องมนุษย์ ในขณะที่คาราวัจโจใช้ chiaroscuro เน้นผลกระทบภายนอกที่ forbidding ที่กำหนดตัวบุคคล แรมบรังด์นำเทคนิคการเผย interiority ลึกลับของมนุษย์ แสงในแรมแบรนดท์ ในขณะที่บริษัทฯ ชัดเจนจากแหล่งภายนอก ดูเหมือนว่าการ แผ่รังสีจากสาระสำคัญของเรื่องมนุษย์ paradoxically

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จิตรกรต้นแบบดัตช์แรมแบรนดท์รถตู้ Rijn (1606-1669) ยังคงครองประวัติศาสตร์ศิลปะและจินตนาการภาพของเรา จิตรกรที่มีทักษะการเขียนแบบแปลนและแกะเรมแปรผลกระทบ chiaroscuro ที่โดดเด่นที่เขาเป็นลูกบุญธรรมจากการทำงานของคาราวัจโจเป็นรูปแบบส่วนตัวที่ลึกซึ้งในการแสดงออกทำให้ตัวเองเป็นหลักของแสงและเงา. ความแตกต่างในการใช้งานของ chiaroscuro ระหว่างคนทั้งสอง โทมีคำแนะนำ จิโอไฮไลท์การเผชิญหน้าขมมักระหว่างบุคคลและโลกภายนอกผ่านแสงและเงา ผลแสงที่รุนแรงสร้างความสว่างที่เห็นได้ชัดของเรื่องมนุษย์เผยให้เห็นร่างกายบิดเบี้ยวในลักษณะที่ไม่พอใจบุกรุกเมื่อความเหงาของเรื่องที่เผยให้เห็นความลับดำมืด จิโอ "The แปลงเซนต์พอล" เป็นมาก แต่ไม่ได้หมายความว่าเป็นตัวอย่างที่ผิดปกติ เราเห็นพอลกราบบนพื้นดินได้รับเพียงแค่โยนลงมาจากม้าของเขาโดยวิสัยทัศน์ของพระเจ้า จิลดฉากทั้งหมดกับพอล, ม้าและคนรับใช้ แต่แสงของตัวเอง (ที่นี่เป็นตัวแทน metonymic ของการแสดงตนของพระเจ้า) ยุ่งอยู่กับผืนผ้าใบเป็นตัวละครที่สี่. แท้จริงมันเป็นแสงที่ดูเหมือนว่าจะสร้างการเคลื่อนไหวที่อยู่ในการทำงาน . พอลถูกแช่แข็งในการชะงักงันของภวังค์จิตที่แขนของเขาเติบโตขึ้นมาในรูป V เหนือเขากอดวิสัยทัศน์มีความสุข; ม้าตอนนี้ becalmed โดยคนรับใช้ยืนแปลกยังคงอยู่กับขาของมันอย่างน่ากลัวโฉบเหนือนักบุญ, ร่างกายที่ทำหน้าที่เป็นหน้าจอสำหรับความสว่างสดใสของการปรากฏตัว deific แสงนี่คือการรุกรานครอบงำ; มันยุ่งอยู่กับอาสาสมัคร (คนและสัตว์เหมือนกัน) และ uproots พวกเขาจากการดำรงอยู่ของพวกเขาส่วนตัว. แรมแบรนดท์มีพนักงานส่วนใหญ่ chiaroscuro เป็นวิธีที่จะเปิดเผยตัวตนภายในของเรื่องมนุษย์ ในขณะที่จิ chiaroscuro ใช้เพื่อเน้นภายนอกห้ามที่มีการกำหนดตัวเองกับคนที่ใช้ประโยชน์จากเทคนิคแรมแบรนดท์เพื่อที่จะเปิดตัวลึกลับของมนุษย์ interiority แสงในแรมแบรนดท์ในขณะที่เห็นได้ชัดว่ามาจากแหล่งภายนอกขัดแย้งน่าจะฉายรังสีจากสาระสำคัญของเรื่องมนุษย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นายจิตรกรดัตช์แรมบรังด์ฟาน แรยน์ ( 1606-1669 ) ยังคงครองประวัติศาสตร์ศิลปะและจินตนาการภาพของเรา ฝีมือจิตรกร , ช่างเขียนแบบและ etcher แรมบรังด์แปรสภาพโดดเด่นรำพึงผลที่เขานำมาจากงานของคาราวัจโจในรูปแบบที่ลึกซึ้งของการแสดงออก ทำให้ตัวเองต้นแบบของ แสง และ เงา .

ความแตกต่างในการใช้ค่าต่างแสงระหว่างสองผู้เชี่ยวชาญจะให้คำแนะนำ คาราวัจโจเน้นการเผชิญหน้าขมบ่อยๆระหว่างบุคคลและโลกภายนอก ผ่าน แสง และเงา ผลแสงที่รุนแรงสร้างรัศมีเจิดจ้าของมนุษย์ เผยให้เห็นร่างกายบิดเบี้ยวในลักษณะไม่พอใจบุกรุกบนความเหงาของเรื่องเปิดเผยความลับที่มืด เขียน " การแปลงของนักบุญพอล” เป็น มาก แต่ไม่ได้หมายความว่าตัวอย่างผิดปกติ เราเห็นพอลกราบบนพื้นดิน มีเพียงถูกโยนลงจากม้าของเขา โดยวิสัยทัศน์ของพระเจ้า คาราวัจโจลดทั้งฉาก พอล ม้าและคนรับใช้ แต่แสงเอง ( ที่นี่เป็นตัวแทนของตนที่พระเจ้า ) intrudes เมื่อผ้าใบเป็นอักขระสี่ .
แน่นอน มันเป็นแสงที่ดูเหมือนจะสร้างการเคลื่อนไหวภายในงาน พอลถูกแช่แข็งในภาวะหยุดนิ่งของจิตภวังค์ แขนของเขาขึ้นมาใน V รูปข้างบนเขา โอบกอดวิสัยทัศน์ปลาบปลื้มยินดี ; ม้า แล้วแล่นไม่ได้เพราะไม่มีลม โดยข้าราชการยืนด้วยเท้าหน้าแปลกๆยังล่อแหลมโฉบเหนือนักบุญของร่างกายทำหน้าที่เป็นหน้าจอให้ความสว่างสดใสของตนการทำให้เป็นพระเจ้า . แสงตรงนี้รุกราน , ท่วมท้น ; intrudes เมื่อคน ( มนุษย์และสัตว์เหมือนกัน ) และ uproots พวกเขาจากชีวิตส่วนตัวของพวกเขา

แรมแบรนดท์ส่วนใหญ่ใช้ค่าต่างแสงเป็นวิธีการที่จะเปิดเผยภายในตนเองของมนุษย์เรื่องขณะที่คาราวัจโจใช้ค่าต่างแสงเน้นห้ามหาเก็บเองในคน , แรมบรังด์ใช้เทคนิคเพื่อที่จะปลดปล่อยมนุษย์ลึกลับส่วนใน . แสงในโรงแรมแรมแบรนดท์ ขณะที่ชัดเจนที่ได้รับจากแหล่งภายนอกขัดแย้งดูเหมือนจะเปล่งแสงจากแก่นแท้ของมนุษย์ไป