Retro and vintage are having a mome

Retro and vintage are having a moment. Everywhere you look, designers are using old style, grungy yet elaborate, type options. Typefaces have a custom look and feel but not too custom. In short, these typefaces are just a little bit (ok, maybe a lot) hipster.

You’re going to want to hate them. Most of these typefaces are not part of an easy to use freebie plan for web design such as Google Fonts or Typekit, or might not be “quality” enough for large scale print projects. Many of the most interesting styles are custom, single use designs that don’t have a lot of extra characters or styles.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ย้อนยุคและวินเทจมีช่วงเวลา ทุก นักออกแบบใช้สไตล์เก่า เลือกชนิด grungy ยัง ซับซ้อน อักษรมีใช้ดู และความรู้สึกแต่ไม่มากเกินไปเอง ในระยะสั้น อักษรเหล่านี้มีเพียงเล็กน้อยบิต (ตกลง อาจจะมาก) กางเกงคุณจะต้องการเกลียดพวกเขา ของอักษรเหล่านี้ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของแผนการ freebie ง่ายต่อการใช้สำหรับออกแบบเว็บไซต์เช่น Google แบบอักษรหรือ Typekit หรืออาจเป็น "คุณภาพ" เพียงพอสำหรับขนาดใหญ่โครงการพิมพ์ ออกแบบใช้เอง เดี่ยวที่ไม่มีอักขระพิเศษหรือลักษณะ หลายรูปแบบน่าสนใจได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วินเทจย้อนยุคและมีช่วงเวลาที่ ทุกที่ที่คุณมองหานักออกแบบใช้แบบเก่า grungy ยังซับซ้อนเลือกประเภท รูปแบบอักษรที่มีลักษณะที่กำหนดเองและความรู้สึก แต่ไม่กำหนดเองเกินไป ในระยะสั้นรูปแบบอักษรเหล่านี้เป็นเพียงนิด ๆ หน่อย ๆ (ตกลงอาจจะมาก) ทันสมัย. คุณจะต้องการที่จะเกลียดชังพวกเขา ส่วนใหญ่รูปแบบอักษรเหล่านี้ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของการใช้งานง่าย freebie แผนสำหรับการออกแบบเว็บเช่น Google อักษรหรือ Typekit หรือไม่อาจจะมี "คุณภาพ" พอสำหรับโครงการพิมพ์ขนาดใหญ่ หลายรูปแบบที่น่าสนใจมากที่สุดคือที่กำหนดเอง, การออกแบบที่ใช้เพียงครั้งเดียวที่ไม่ได้มีจำนวนมากของตัวละครพิเศษหรือรูปแบบ