- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
Reconciling inconsistenciesThis pro
Reconciling inconsistencies
This process of problem identification is then augmented by the reconciliation of inconsistencies within the patient’s narrative or with other information the nurse has access to. Reconciling inconsistencies can be seen as important components of problem identification, with inconsistencies being problems that the patient may be unaware even exist. Six respondents identified that their assessment process involved the identification of inconsistencies in the information being provided by the patient. It starts with problem identification but involves a return to the mental health patient with additional questions in order to understand the issue and its relationship to other aspects of the patient’s life.
If the picture isn’t coherent or if there appear to be any inconsistencies then I try and reconcile them (Allen, Clinician 14 years experience).
Reconciling inconsistencies involves a process of checking and rechecking facts with the patient. For example, the patient says that there are no conflicts in the family, but they had previously talked of arguments with their mother.
It is in my head and I remember . . . but I’ll add the things up in my head, so I have got these markers . . . just want to check on this, just want to check on that (Kelly, Manager, and 24 years experience).
This process of reconciling inconsistencies can be seen from two perspectives. First, Foucault, a French historian philosopher, who wrote extensively on the power relations within psychiatry, made the observation that the psychiatric interview has a number of different functions. These include absolving the patient of any moral or legal responsibility for their actions, feelings or experiences if they describe these actions, feelings or experiences as psychiatric symptoms. He also identifies the psychiatric interview as functioning to enable the ‘organization of the central confession’ (Foucault 2006, p. 273). Here, the interview functions to actualize ‘madness’ in two ways: either to force an acknowledgement by the patient of the existence of symptoms with statements like ‘yes I hear voices’, ‘yes I am omnipotent’ or else actualized so that the hallucinations or delusional ideas are exposed in the interview. Reconciling inconsistencies can be seen as part of the process of eliciting these symptoms: that a story lays waiting to be revealed, unearthed or hatched, upon which the professional may impose a layer of meaning (Barker & Buchanan-Barker 2007). In this case, the process of a mental health assessment can be seen as fundamentally a negotiated activity between patient and nurse, with one side clearly more powerful than the other.
The alternative perspective is to view the process of reconciling inconsistencies as a component of the clinical decision-making process. This can be a hypothetical-deductive approach where the nurse recognizes cues, forms hypotheses and tests them (Banning 2008) or uses intuition or a set of heuristics or ‘fast and frugal reasoning’ (Dowding 2009, p. 310) to support decision making (Simmons et al. 2003). Being able to reconcile inconsistencies is a skill required by graduate nurses who should be competent in recognizing the ‘congruence between the patient’s speech and actions’ (Patterson et al. 2008, p. 413). Observing for inconsistencies is essential to the accurate identification and description of psychiatric symptoms. For example, clinicians have identified the coherence of narratives as an important indicator of the level of insight into illness (Lysaker et al. 2002).
Nurses need to be able to differentiate between the flatness of affect displayed by a patient with an affective psychosis and the slowed thinking of severe depression, in contrast to the flatness of affect associated with a patient with schizophrenia who has an inappropriate affect and poverty of thought (Pini et al. 2004). It is not unreasonable to conclude then, that mental health assessment practice of nurses may involve clinical judgement and the expression of power relations.
This process of problem identification is then augmented by the reconciliation of inconsistencies within the patient’s narrative or with other information the nurse has access to. Reconciling inconsistencies can be seen as important components of problem identification, with inconsistencies being problems that the patient may be unaware even exist. Six respondents identified that their assessment process involved the identification of inconsistencies in the information being provided by the patient. It starts with problem identification but involves a return to the mental health patient with additional questions in order to understand the issue and its relationship to other aspects of the patient’s life.
If the picture isn’t coherent or if there appear to be any inconsistencies then I try and reconcile them (Allen, Clinician 14 years experience).
Reconciling inconsistencies involves a process of checking and rechecking facts with the patient. For example, the patient says that there are no conflicts in the family, but they had previously talked of arguments with their mother.
It is in my head and I remember . . . but I’ll add the things up in my head, so I have got these markers . . . just want to check on this, just want to check on that (Kelly, Manager, and 24 years experience).
This process of reconciling inconsistencies can be seen from two perspectives. First, Foucault, a French historian philosopher, who wrote extensively on the power relations within psychiatry, made the observation that the psychiatric interview has a number of different functions. These include absolving the patient of any moral or legal responsibility for their actions, feelings or experiences if they describe these actions, feelings or experiences as psychiatric symptoms. He also identifies the psychiatric interview as functioning to enable the ‘organization of the central confession’ (Foucault 2006, p. 273). Here, the interview functions to actualize ‘madness’ in two ways: either to force an acknowledgement by the patient of the existence of symptoms with statements like ‘yes I hear voices’, ‘yes I am omnipotent’ or else actualized so that the hallucinations or delusional ideas are exposed in the interview. Reconciling inconsistencies can be seen as part of the process of eliciting these symptoms: that a story lays waiting to be revealed, unearthed or hatched, upon which the professional may impose a layer of meaning (Barker & Buchanan-Barker 2007). In this case, the process of a mental health assessment can be seen as fundamentally a negotiated activity between patient and nurse, with one side clearly more powerful than the other.
The alternative perspective is to view the process of reconciling inconsistencies as a component of the clinical decision-making process. This can be a hypothetical-deductive approach where the nurse recognizes cues, forms hypotheses and tests them (Banning 2008) or uses intuition or a set of heuristics or ‘fast and frugal reasoning’ (Dowding 2009, p. 310) to support decision making (Simmons et al. 2003). Being able to reconcile inconsistencies is a skill required by graduate nurses who should be competent in recognizing the ‘congruence between the patient’s speech and actions’ (Patterson et al. 2008, p. 413). Observing for inconsistencies is essential to the accurate identification and description of psychiatric symptoms. For example, clinicians have identified the coherence of narratives as an important indicator of the level of insight into illness (Lysaker et al. 2002).
Nurses need to be able to differentiate between the flatness of affect displayed by a patient with an affective psychosis and the slowed thinking of severe depression, in contrast to the flatness of affect associated with a patient with schizophrenia who has an inappropriate affect and poverty of thought (Pini et al. 2004). It is not unreasonable to conclude then, that mental health assessment practice of nurses may involve clinical judgement and the expression of power relations.
0/5000
การกระทบยอดไม่สอดคล้องกันขั้นตอนการระบุปัญหาได้แล้วทุกมุมกระทบของความไม่สอดคล้องภายในของผู้ป่วยเล่าเรื่อง หรือข้อมูลอื่น ๆ พยาบาลมีถึง การกระทบยอดไม่สอดคล้องกันสามารถมองเห็นเป็นส่วนประกอบที่สำคัญของปัญหารหัส ความขัดแย้งเป็นปัญหาที่ผู้ป่วยอาจจะไม่รู้แม้อยู่ ผู้ตอบคนที่ 6 ระบุว่า กระบวนการประเมินที่เกี่ยวข้องกับการระบุความไม่สอดคล้องในข้อมูลที่ให้ไว้ โดยผู้ป่วย เริ่มต้น ด้วยการระบุปัญหา แต่เกี่ยวข้องกับการส่งคืนผู้ป่วยสุขภาพจิตมีคำถามเพิ่มเติมความเข้าใจในปัญหาและความสัมพันธ์ของด้านอื่น ๆ ของชีวิตของผู้ป่วย ถ้ารูปภาพไม่ coherent หรือ ถ้ามีต้อง คล้องแล้วผมลอง และต้องกระทบ (อัลเลน Clinician 14 ปี)กระทบยอดคล้องเกี่ยวข้องกับกระบวนการของการตรวจสอบ และ rechecking ข้อเท็จจริงกับผู้ป่วย ตัวอย่าง ผู้ป่วยบอกว่า มีไม่มีความขัดแย้งในครอบครัว แต่พวกเขาก่อนหน้านี้ได้พูดของอาร์กิวเมนต์แม่ มันอยู่ในหัวของฉัน และฉันจำ... แต่ฉันจะเพิ่มที่ในหัวของฉัน เพื่อให้มีเครื่องหมายเหล่านี้...ต้องการตรวจสอบนี้ เพียงแค่ต้องการตรวจสอบว่า (เคลลี่ ผู้จัดการ และประสบการณ์ 24 ปี)กระบวนการของการกระทบยอดไม่สอดคล้องกันสามารถมองเห็นจากมุมมองที่สอง ครั้งแรก Foucault นักปราชญ์นักประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส ผู้เขียนอย่างกว้างขวางความสัมพันธ์ของพลังงานภายในจิตเวช ทำสังเกตว่า การสัมภาษณ์ทางจิตเวชมีหน้าที่ต่างกัน เหล่านี้รวมถึง absolving ให้ผู้ป่วยรับผิดชอบทางศีลธรรม หรือทางกฎหมายสำหรับการดำเนินการของพวกเขา ความรู้สึก หรือประสบการณ์ถ้าจะอธิบายการดำเนินการเหล่านี้ ความรู้สึก หรือประสบการณ์เป็นอาการทางจิตเวช เขายังระบุการสัมภาษณ์ทางจิตเวชเป็นการทำให้ 'องค์กรของสารภาพกลาง' (Foucault 2006, p. 273) ที่นี่ การสัมภาษณ์งานการ actualize 'บ้า' ในสองวิธี: เพื่อบังคับการรับทราบ โดยผู้ป่วยมีอาการกับคำเช่น 'ใช่ฉันได้ยินเสียง' 'ใช่ฉัน omnipotent วัสด' หรือ actualized อื่น เพื่อให้เห็นภาพหลอนหรือความคิดที่ไร้สัมผัสในการสัมภาษณ์ สามารถเห็นการกระทบยอดไม่สอดคล้องกันเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการของ eliciting อาการเหล่านี้: ว่า เรื่องวางรอที่จะถูกเปิดเผย ขุด หรือ ฟัก ซึ่งมืออาชีพอาจกำหนดชั้นของความหมาย (บาร์คเกอร์และบาร์คเกอร์ buchanan ทำยอด 2007) ในกรณีนี้ สามารถเห็นกระบวนการในการประเมินสุขภาพจิตเป็นพื้นฐานกิจกรรมการเจรจาระหว่างผู้ป่วยและพยาบาล มีประสิทธิภาพชัดเจนมากขึ้นกว่าอีกด้านหนึ่งมุมมองอื่น ๆ เพื่อ ดูกระบวนการกระทบยอดไม่สอดคล้องกันเป็นส่วนประกอบของกระบวนการตัดสินใจทางคลินิกได้ สามารถวิธี deductive สมมุติที่พยาบาลรู้จักสัญลักษณ์ สร้างสมมุติฐาน และทดสอบพวกเขา (ห้าม 2008) หรือใช้สัญชาตญาณหรือชุดของการลองผิดลองถูกหรือ 'เหตุผลอย่างรวดเร็ว และประหยัด' (Dowding 2009, p. 310) เพื่อสนับสนุนการตัดสินใจ (ซิมมอนส์ et al. 2003) ความสามารถในการคล้องเป็นทักษะที่จำเป็นต้องใช้พยาบาลบัณฑิตวิทยาลัยควรมีอำนาจในการจดจำ 'ลงตัวระหว่างคำพูดและการกระทำของผู้ป่วย' (Patterson et al. 2008, p. 413) สังเกตสำหรับความไม่สอดคล้องเป็นสิ่งจำเป็นต้องระบุและอธิบายอาการทางจิตเวช ตัวอย่าง clinicians ได้ระบุศักยภาพของ narratives เป็นสำคัญตัวบ่งชี้ระดับความเข้าใจในการเจ็บป่วย (Lysaker et al. 2002)พยาบาลต้องสามารถแบ่งแยกระหว่างความเรียบของผู้ป่วยกับหมอเป็นผลและคิด slowed โรคซึมเศร้ารุนแรง ตรงข้ามความเรียบของผลที่เกี่ยวข้องกับผู้ป่วยด้วยโรคจิตเภทซึ่งมีผลที่ไม่เหมาะสมและความยากจนความคิด (Pini et al. 2004) การ แสดงผล ไม่ unreasonable สรุปแล้ว ที่ ปฏิบัติการประเมินสุขภาพจิตของพยาบาลอาจเกี่ยวข้องกับนิพจน์ความสัมพันธ์ทางอำนาจและการตัดสินทางคลินิก
การแปล กรุณารอสักครู่..
Reconciling inconsistencies
This process of problem identification is then augmented by the reconciliation of inconsistencies within the patient’s narrative or with other information the nurse has access to. Reconciling inconsistencies can be seen as important components of problem identification, with inconsistencies being problems that the patient may be unaware even exist. Six respondents identified that their assessment process involved the identification of inconsistencies in the information being provided by the patient. It starts with problem identification but involves a return to the mental health patient with additional questions in order to understand the issue and its relationship to other aspects of the patient’s life.
If the picture isn’t coherent or if there appear to be any inconsistencies then I try and reconcile them (Allen, Clinician 14 years experience).
Reconciling inconsistencies involves a process of checking and rechecking facts with the patient. For example, the patient says that there are no conflicts in the family, but they had previously talked of arguments with their mother.
It is in my head and I remember . . . but I’ll add the things up in my head, so I have got these markers . . . just want to check on this, just want to check on that (Kelly, Manager, and 24 years experience).
This process of reconciling inconsistencies can be seen from two perspectives. First, Foucault, a French historian philosopher, who wrote extensively on the power relations within psychiatry, made the observation that the psychiatric interview has a number of different functions. These include absolving the patient of any moral or legal responsibility for their actions, feelings or experiences if they describe these actions, feelings or experiences as psychiatric symptoms. He also identifies the psychiatric interview as functioning to enable the ‘organization of the central confession’ (Foucault 2006, p. 273). Here, the interview functions to actualize ‘madness’ in two ways: either to force an acknowledgement by the patient of the existence of symptoms with statements like ‘yes I hear voices’, ‘yes I am omnipotent’ or else actualized so that the hallucinations or delusional ideas are exposed in the interview. Reconciling inconsistencies can be seen as part of the process of eliciting these symptoms: that a story lays waiting to be revealed, unearthed or hatched, upon which the professional may impose a layer of meaning (Barker & Buchanan-Barker 2007). In this case, the process of a mental health assessment can be seen as fundamentally a negotiated activity between patient and nurse, with one side clearly more powerful than the other.
The alternative perspective is to view the process of reconciling inconsistencies as a component of the clinical decision-making process. This can be a hypothetical-deductive approach where the nurse recognizes cues, forms hypotheses and tests them (Banning 2008) or uses intuition or a set of heuristics or ‘fast and frugal reasoning’ (Dowding 2009, p. 310) to support decision making (Simmons et al. 2003). Being able to reconcile inconsistencies is a skill required by graduate nurses who should be competent in recognizing the ‘congruence between the patient’s speech and actions’ (Patterson et al. 2008, p. 413). Observing for inconsistencies is essential to the accurate identification and description of psychiatric symptoms. For example, clinicians have identified the coherence of narratives as an important indicator of the level of insight into illness (Lysaker et al. 2002).
Nurses need to be able to differentiate between the flatness of affect displayed by a patient with an affective psychosis and the slowed thinking of severe depression, in contrast to the flatness of affect associated with a patient with schizophrenia who has an inappropriate affect and poverty of thought (Pini et al. 2004). It is not unreasonable to conclude then, that mental health assessment practice of nurses may involve clinical judgement and the expression of power relations.
This process of problem identification is then augmented by the reconciliation of inconsistencies within the patient’s narrative or with other information the nurse has access to. Reconciling inconsistencies can be seen as important components of problem identification, with inconsistencies being problems that the patient may be unaware even exist. Six respondents identified that their assessment process involved the identification of inconsistencies in the information being provided by the patient. It starts with problem identification but involves a return to the mental health patient with additional questions in order to understand the issue and its relationship to other aspects of the patient’s life.
If the picture isn’t coherent or if there appear to be any inconsistencies then I try and reconcile them (Allen, Clinician 14 years experience).
Reconciling inconsistencies involves a process of checking and rechecking facts with the patient. For example, the patient says that there are no conflicts in the family, but they had previously talked of arguments with their mother.
It is in my head and I remember . . . but I’ll add the things up in my head, so I have got these markers . . . just want to check on this, just want to check on that (Kelly, Manager, and 24 years experience).
This process of reconciling inconsistencies can be seen from two perspectives. First, Foucault, a French historian philosopher, who wrote extensively on the power relations within psychiatry, made the observation that the psychiatric interview has a number of different functions. These include absolving the patient of any moral or legal responsibility for their actions, feelings or experiences if they describe these actions, feelings or experiences as psychiatric symptoms. He also identifies the psychiatric interview as functioning to enable the ‘organization of the central confession’ (Foucault 2006, p. 273). Here, the interview functions to actualize ‘madness’ in two ways: either to force an acknowledgement by the patient of the existence of symptoms with statements like ‘yes I hear voices’, ‘yes I am omnipotent’ or else actualized so that the hallucinations or delusional ideas are exposed in the interview. Reconciling inconsistencies can be seen as part of the process of eliciting these symptoms: that a story lays waiting to be revealed, unearthed or hatched, upon which the professional may impose a layer of meaning (Barker & Buchanan-Barker 2007). In this case, the process of a mental health assessment can be seen as fundamentally a negotiated activity between patient and nurse, with one side clearly more powerful than the other.
The alternative perspective is to view the process of reconciling inconsistencies as a component of the clinical decision-making process. This can be a hypothetical-deductive approach where the nurse recognizes cues, forms hypotheses and tests them (Banning 2008) or uses intuition or a set of heuristics or ‘fast and frugal reasoning’ (Dowding 2009, p. 310) to support decision making (Simmons et al. 2003). Being able to reconcile inconsistencies is a skill required by graduate nurses who should be competent in recognizing the ‘congruence between the patient’s speech and actions’ (Patterson et al. 2008, p. 413). Observing for inconsistencies is essential to the accurate identification and description of psychiatric symptoms. For example, clinicians have identified the coherence of narratives as an important indicator of the level of insight into illness (Lysaker et al. 2002).
Nurses need to be able to differentiate between the flatness of affect displayed by a patient with an affective psychosis and the slowed thinking of severe depression, in contrast to the flatness of affect associated with a patient with schizophrenia who has an inappropriate affect and poverty of thought (Pini et al. 2004). It is not unreasonable to conclude then, that mental health assessment practice of nurses may involve clinical judgement and the expression of power relations.
การแปล กรุณารอสักครู่..
คืนดีไม่สอดคล้องกัน
กระบวนการของประชาชน ปัญหานี้แล้วเติมโดยการประนีประนอมของความไม่สอดคล้องกันภายในเรื่องเล่าของคนไข้ หรือข้อมูลอื่น ๆ พยาบาลที่มีการเข้าถึง คืนดีไม่สอดคล้องกันสามารถมองเห็นเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของการระบุปัญหา ความขัดแย้งเป็นปัญหาที่ผู้ป่วยอาจจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำหกผู้ตอบระบุว่า การประเมินของพวกเขาที่เกี่ยวข้องกับการไม่สอดคล้องกันในข้อมูลที่ให้ไว้โดยผู้ป่วย มันเริ่มต้นด้วยการกำหนดปัญหา แต่เกี่ยวข้องกับอัตราผู้ป่วยสุขภาพจิตกับคำถามเพิ่มเติมเพื่อให้เข้าใจปัญหาและความสัมพันธ์ด้านอื่น ๆของชีวิตของผู้ป่วย
ถ้าไม่ใช่ภาพที่สอดคล้องกันหรือหากมีปรากฏเป็นข้อขัดแย้งอะไรก็พยายามง้อเขา ( Allen ทำการรักษาประสบการณ์ 14 ปี ) .
คืนดีไม่สอดคล้องกับกระบวนการตรวจสอบข้อเท็จจริง และมาทบทวนหนะ กับคนไข้ ตัวอย่างเช่น คนไข้บอกว่าไม่มีความขัดแย้งในครอบครัว แต่พวกเขาได้เคยพูดคุยถกเถียงกับแม่ของพวกเขา
มันอยู่ในหัวของผม ผมจำได้ . . . . . . . แต่ผมจะเพิ่มขึ้นในหัวของฉัน ฉันมีเครื่องหมายเหล่านี้ . . . . . . . เพียงแค่ต้องการตรวจสอบในนี้ แค่อยากเช็คว่า ( เคลลี่ , ผู้จัดการ , และประสบการณ์ 24 ปี ) .
กระบวนการคืนดีไม่สอดคล้องกันนี้สามารถเห็นได้จากสองมุมมอง ครั้งแรก ฟูโกเป็นนักปรัชญานักประวัติศาสตร์ฝรั่งเศสใครเขียนอย่างกว้างขวางเกี่ยวกับความสัมพันธ์เชิงอำนาจภายในจิตเวชศาสตร์ ให้สังเกตว่าสัมภาษณ์จิตเวช มีจำนวนของฟังก์ชันที่แตกต่างกัน เหล่านี้รวมถึงการให้อภัยผู้ป่วยใด ๆทางศีลธรรมหรือความรับผิดชอบทางกฎหมายสำหรับการกระทำของเขา ความรู้สึก หรือประสบการณ์ ถ้าเขาอธิบายการกระทำเหล่านี้ ความรู้สึกหรือประสบการณ์เป็น อาการทางจิตเขายังระบุถึงสัมภาษณ์จิตแพทย์เป็นหน้าที่ให้องค์การสารภาพกลาง ' ' ( " / 2549 , หน้า 273 ) ที่นี่บ้าสัมภาษณ์การทำงานเพื่อ actualize ' ' ในสองวิธี : บังคับให้ยอมรับจากผู้ป่วยของการดำรงอยู่ของอาการกับงบเช่น ' ใช่ฉันได้ยินเสียง '' ครับ ' หรืออื่น ๆเพื่อให้สามารถ actualized ภาพหลอนหรือความคิดฟุ้งซ่านจะเปิดเผยในการสัมภาษณ์ คืนดีไม่สอดคล้องกันสามารถมองเห็นเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการของ eliciting อาการเหล่านี้ว่า เรื่องที่วางรอที่จะเปิดเผย , ขุดหรือฟัก , ซึ่งเมื่อมืออาชีพอาจกำหนดชั้นของความหมาย ( Barker &บิล Barker 2007 ) ในกรณีนี้กระบวนการของการประเมินสุขภาพจิตสามารถมองเห็นเป็นภาระเจรจากิจกรรมระหว่างพยาบาลและผู้ป่วยที่มีด้านหนึ่งชัดเจนมีประสิทธิภาพมากขึ้นกว่าอื่น ๆ .
มุมมองทางเลือก เพื่อดูกระบวนการคืนดีไม่สอดคล้องกันเป็นส่วนประกอบของกระบวนการตัดสินใจทางคลินิก นี้สามารถเป็นวิธีที่พยาบาลแบบสมมุติจำคิว ,รูปแบบของสมมติฐานและการทดสอบพวกเขา ( ห้าม 2008 ) หรือใช้สัญชาตญาณหรือชุดของอักษรหรือ ' ได้อย่างรวดเร็วและประหยัดให้เหตุผล ' ( Dowding 2009 , หน้า 310 ) เพื่อสนับสนุนการตัดสินใจ ( ซิมมอนส์ et al . 2003 ) สามารถประนีประนอมความขัดแย้งเป็นทักษะที่จำเป็นโดยบัณฑิตพยาบาลควรมีความสามารถในการ ' ความสอดคล้องระหว่างคำพูดของผู้ป่วยและการกระทำ ' ( Patterson et al . 2008หน้า 413 ) สังเกตที่ไม่สอดคล้องกัน จึงระบุได้ถูกต้อง และอธิบายอาการทางจิต ตัวอย่างเช่น แพทย์ได้ระบุความสอดคล้องของการเป็นตัวบ่งชี้ที่สำคัญของระดับของความเข้าใจในการ lysaker et al .
2002 )พยาบาลต้องสามารถแยกความแตกต่างระหว่างพิศุทธิ์แสดงโดยผู้ป่วยที่มีอารมณ์โรคจิตและชะลอความคิดของภาวะซึมเศร้ารุนแรง ในทางตรงกันข้ามกับพิศุทธิ์เกี่ยวข้องกับผู้ป่วยโรคจิตเภทที่ไม่เหมาะสมและมีมีผลต่อความยากจนของความคิด ( Pini et al . 2004 ) มันไม่มีเหตุผลที่จะสรุปแล้วที่ฝึกจิต การประเมินภาวะสุขภาพของพยาบาลอาจเกี่ยวข้องกับการตัดสินใจของทางคลินิก และการแสดงออกถึงความสัมพันธ์เชิงอำนาจ .
กระบวนการของประชาชน ปัญหานี้แล้วเติมโดยการประนีประนอมของความไม่สอดคล้องกันภายในเรื่องเล่าของคนไข้ หรือข้อมูลอื่น ๆ พยาบาลที่มีการเข้าถึง คืนดีไม่สอดคล้องกันสามารถมองเห็นเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของการระบุปัญหา ความขัดแย้งเป็นปัญหาที่ผู้ป่วยอาจจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำหกผู้ตอบระบุว่า การประเมินของพวกเขาที่เกี่ยวข้องกับการไม่สอดคล้องกันในข้อมูลที่ให้ไว้โดยผู้ป่วย มันเริ่มต้นด้วยการกำหนดปัญหา แต่เกี่ยวข้องกับอัตราผู้ป่วยสุขภาพจิตกับคำถามเพิ่มเติมเพื่อให้เข้าใจปัญหาและความสัมพันธ์ด้านอื่น ๆของชีวิตของผู้ป่วย
ถ้าไม่ใช่ภาพที่สอดคล้องกันหรือหากมีปรากฏเป็นข้อขัดแย้งอะไรก็พยายามง้อเขา ( Allen ทำการรักษาประสบการณ์ 14 ปี ) .
คืนดีไม่สอดคล้องกับกระบวนการตรวจสอบข้อเท็จจริง และมาทบทวนหนะ กับคนไข้ ตัวอย่างเช่น คนไข้บอกว่าไม่มีความขัดแย้งในครอบครัว แต่พวกเขาได้เคยพูดคุยถกเถียงกับแม่ของพวกเขา
มันอยู่ในหัวของผม ผมจำได้ . . . . . . . แต่ผมจะเพิ่มขึ้นในหัวของฉัน ฉันมีเครื่องหมายเหล่านี้ . . . . . . . เพียงแค่ต้องการตรวจสอบในนี้ แค่อยากเช็คว่า ( เคลลี่ , ผู้จัดการ , และประสบการณ์ 24 ปี ) .
กระบวนการคืนดีไม่สอดคล้องกันนี้สามารถเห็นได้จากสองมุมมอง ครั้งแรก ฟูโกเป็นนักปรัชญานักประวัติศาสตร์ฝรั่งเศสใครเขียนอย่างกว้างขวางเกี่ยวกับความสัมพันธ์เชิงอำนาจภายในจิตเวชศาสตร์ ให้สังเกตว่าสัมภาษณ์จิตเวช มีจำนวนของฟังก์ชันที่แตกต่างกัน เหล่านี้รวมถึงการให้อภัยผู้ป่วยใด ๆทางศีลธรรมหรือความรับผิดชอบทางกฎหมายสำหรับการกระทำของเขา ความรู้สึก หรือประสบการณ์ ถ้าเขาอธิบายการกระทำเหล่านี้ ความรู้สึกหรือประสบการณ์เป็น อาการทางจิตเขายังระบุถึงสัมภาษณ์จิตแพทย์เป็นหน้าที่ให้องค์การสารภาพกลาง ' ' ( " / 2549 , หน้า 273 ) ที่นี่บ้าสัมภาษณ์การทำงานเพื่อ actualize ' ' ในสองวิธี : บังคับให้ยอมรับจากผู้ป่วยของการดำรงอยู่ของอาการกับงบเช่น ' ใช่ฉันได้ยินเสียง '' ครับ ' หรืออื่น ๆเพื่อให้สามารถ actualized ภาพหลอนหรือความคิดฟุ้งซ่านจะเปิดเผยในการสัมภาษณ์ คืนดีไม่สอดคล้องกันสามารถมองเห็นเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการของ eliciting อาการเหล่านี้ว่า เรื่องที่วางรอที่จะเปิดเผย , ขุดหรือฟัก , ซึ่งเมื่อมืออาชีพอาจกำหนดชั้นของความหมาย ( Barker &บิล Barker 2007 ) ในกรณีนี้กระบวนการของการประเมินสุขภาพจิตสามารถมองเห็นเป็นภาระเจรจากิจกรรมระหว่างพยาบาลและผู้ป่วยที่มีด้านหนึ่งชัดเจนมีประสิทธิภาพมากขึ้นกว่าอื่น ๆ .
มุมมองทางเลือก เพื่อดูกระบวนการคืนดีไม่สอดคล้องกันเป็นส่วนประกอบของกระบวนการตัดสินใจทางคลินิก นี้สามารถเป็นวิธีที่พยาบาลแบบสมมุติจำคิว ,รูปแบบของสมมติฐานและการทดสอบพวกเขา ( ห้าม 2008 ) หรือใช้สัญชาตญาณหรือชุดของอักษรหรือ ' ได้อย่างรวดเร็วและประหยัดให้เหตุผล ' ( Dowding 2009 , หน้า 310 ) เพื่อสนับสนุนการตัดสินใจ ( ซิมมอนส์ et al . 2003 ) สามารถประนีประนอมความขัดแย้งเป็นทักษะที่จำเป็นโดยบัณฑิตพยาบาลควรมีความสามารถในการ ' ความสอดคล้องระหว่างคำพูดของผู้ป่วยและการกระทำ ' ( Patterson et al . 2008หน้า 413 ) สังเกตที่ไม่สอดคล้องกัน จึงระบุได้ถูกต้อง และอธิบายอาการทางจิต ตัวอย่างเช่น แพทย์ได้ระบุความสอดคล้องของการเป็นตัวบ่งชี้ที่สำคัญของระดับของความเข้าใจในการ lysaker et al .
2002 )พยาบาลต้องสามารถแยกความแตกต่างระหว่างพิศุทธิ์แสดงโดยผู้ป่วยที่มีอารมณ์โรคจิตและชะลอความคิดของภาวะซึมเศร้ารุนแรง ในทางตรงกันข้ามกับพิศุทธิ์เกี่ยวข้องกับผู้ป่วยโรคจิตเภทที่ไม่เหมาะสมและมีมีผลต่อความยากจนของความคิด ( Pini et al . 2004 ) มันไม่มีเหตุผลที่จะสรุปแล้วที่ฝึกจิต การประเมินภาวะสุขภาพของพยาบาลอาจเกี่ยวข้องกับการตัดสินใจของทางคลินิก และการแสดงออกถึงความสัมพันธ์เชิงอำนาจ .
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- Cloth
- Designing and printing a custom journal
- ตอนนี้ฉันยังไม่ดื่มคุณอย่ากลับดึกนะ
- Optimistic
- Prayuth's nomination must be approved by
- usually
- ตอนนี้ฉันยังไม่ดื่มคุณอย่ากลับดึกนะ
- Mother eat Benda 500 after that she gets
- I Am Dreaming
- But ahls also check the dead british guy
- ฉันกดผิด ฉันจะบอกคุณว่าขอบคุณ
- เสื้อผ้าเด็ก
- กริ้ง กริ้ง เสียงนาฬิกาดังขึนมา บ่งบอกว่
- เรามาตั้งสถานะในเฟสกันมั้ย
- Will you be my Valentine ?
- i like your profile if you dont mind can
- จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง
- ทำไมคุณพูดแบบนี้ ไม่ใช่ฉันไม่อยากช่วยคุณ
- เป็นงานที่เข้าใจอยาก
- Artist
- บริจาคเงิน
- The Elephant Reintroduction Foundation i
- Who said I no love
- i like your profile if you dont mind can
