Using evidence from two rural wards

Using evidence from two rural wards in the Umfolozi region, this paper critically investigates the dynamics
and constraints of small-scale sugarcane production under conditions of decline. The rapid decline
in small-scale sugarcane production was historically underwritten by regulatory reforms that paired
processes of enhanced representational inclusion with measures of rationalisation, resulting in deteriorating
terms of exchange and the retraction of intensive interventions in production by sugar millers
(Dubb, 2015). It is argued that, together with drought, these changes severely undermined the efficiency
of capital services offered by local tractor-owning contractors and the productivity of small growers as a
whole, while social grants have acted as a barrier to intensifying the exploitation of neighbours. The resultant
cost-price squeeze has rendered cane an increasingly unattractive site of investment of labour and
wages, and witnessed the severe decline or exit of most growers. For some, social grants have nonetheless
provided a consumptive base from which to commit homestead labour without drawing down on
cane proceeds, and hence enabled them to ‘hang in’ or marginally ‘creep-back’ into production. Only
contractor-growers have managed to increase production, but this in turn is premised on the precarious
cross-subsidization of their dual enterprises.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใช้หลักฐานจากชนบทเขต 2 การปกครองในภูมิภาค Umfolozi กระดาษนี้เหลือตรวจสอบเปลี่ยนแปลงและข้อจำกัดของการผลิตอ้อยที่ระบุภายใต้เงื่อนไขของการปฏิเสธ ลดลงอย่างรวดเร็วในอ้อยระบุ ผลิตถูกอดีตปัจจุบัน โดยปฏิรูประเบียบที่จับคู่กระบวนการรวม representational พิเศษกับวัด rationalisation ในที่เสื่อมสภาพเงื่อนไขการแลกเปลี่ยนและ retraction ของมาตรการเร่งรัดในการผลิตโดยโรงน้ำตาล(Dubb, 2015) มันจะโต้เถียงว่า กับภัยแล้ง การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้อย่างรุนแรงทำลายประสิทธิภาพบริการเงินทุนที่นำเสนอ โดยผู้รับเหมาท้องถิ่นเป็นเจ้าของรถแทรกเตอร์และผลผลิตของเกษตรกรขนาดเล็กเป็นการทั้งหมด ในขณะที่มีดำเนินเงินช่วยเหลือสังคมเป็นอุปสรรคจะทวีความรุนแรงเอารัดเอาเปรียบของประเทศเพื่อนบ้าน การ resultantบีบราคาต้นทุนแสดงเท้าไซต์ว่าขี้เหร่มากขึ้นการลงทุนแรงงาน และค่าจ้าง และเห็นลดลงอย่างรุนแรงหรือทางออกของเกษตรกรส่วนใหญ่ สำหรับบางคน เงินช่วยเหลือสังคมได้กระนั้นให้เป็น consumptive เพื่อส่งแรงงานโฮม โดยวาดลงบนเท้าดำเนินการ และดังนั้นจึง เปิดใช้งานให้ 'แขวนใน' หรือเปิด 'คืบหลัง' เป็น เท่านั้นผู้รับเหมาเกษตรกรมีการบริหารจัดการเพื่อเพิ่มการผลิต แต่นี้จะไม่ premised ในล่อแหลมขน-subsidization ของวิสาหกิจของตนคู่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โดยใช้หลักฐานจากสองชนบทเขตการปกครองในเขต umfolozi กระดาษนี้เป็นช่วงศึกษาพลวัต
และข้อจำกัดของการผลิตอ้อยขนาดเล็กที่อยู่ภายใต้เงื่อนไขของการปฏิเสธ
ลดลงอย่างรวดเร็วในการผลิตอ้อยขนาดเล็กเป็นประวัติศาสตร์การปฏิรูปกฎระเบียบที่เสร็จสิ้นกระบวนการของการเพิ่มคู่
ดำเนินการด้วยมาตรการของหลวงไกร ,ส่งผลให้เสื่อม
แง่ของการแลกเปลี่ยนและการหดตัวของการแทรกแซงในการผลิตน้ำตาลเข้มข้นโดยมิลเลอร์
( dubb 2015 ) มันแย้งว่า ด้วยกันกับความแห้งแล้ง การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้อย่างรุนแรงบั่นทอนประสิทธิภาพของการบริการที่เสนอโดยรถแทรกเตอร์
ทุนท้องถิ่นเป็นเจ้าของ ผู้รับเหมา และผลผลิตของเกษตรกรผู้ปลูกขนาดเล็กเป็น
ทั้งหมดในขณะที่ทุนสังคมต้องทำหน้าที่เป็นเกราะที่จะแสวงประโยชน์จากเพื่อนบ้าน ซึ่ง
ราคาต้นทุนบีบมีให้อ้อยเป็นขี้เหร่มากขึ้นเว็บไซต์ของการลงทุนแรงงานและค่าจ้าง
และเห็นการลดลงอย่างรุนแรงหรือทางออกของเกษตรกรมากที่สุด สำหรับ ทุนสังคมกระนั้น
ให้ฐานการบริโภคที่ก่อแรงงานที่อยู่อาศัยโดยไม่ต้องวาดลงบน
( อ้อย , และดังนั้นจึงช่วยให้พวกเขา ' แขวน ' หรือ ' คลาน ' เล็กน้อยในการผลิต ปลูก
ท่อประปามีการจัดการเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต แต่ในทางกลับ premised จากล่อแหลม
ข้ามการสงเคราะห์ของพวกเขาสององค์กร