Whey protein particles (prepared ei

Whey protein particles (prepared either at pH 5.5 or pH 6.8)
were dispersed in 1% (w/w) WPI solution (pH w 7) at increasing
particle concentrations. Due to buffering effect of the particles, the
final pH of the dispersions could not be easily adjusted to the same
pH value. As a result, for the dispersions containing protein particles
prepared at pH 5.5 the final pH was w6.8e6.9, while for the
dispersion containing protein particles prepared at pH 6.8 the pH
was slightly above 7.
The heat stability of the dispersions was assessed after a heat
treatment at 90
C for 30 min. The microstructure of the particles
before and after heat treatment was analyzed with CLSM after the
samples were stained with Rhodamine B (Fig. 2). Similar to
observations by SEM (Fig. 1), we also see a clear difference in the
morphology of the particles prepared at different pH in CLSM
micrographs. The shape of the particles prepared at pH 6.8
is spherical whereas the particles are irregular when prepared at
pH 5.5.
Protein was homogeneously distributed inside the particles
when particles were prepared at 6.8 (Fig. 2, depicted as green areas
in the micrographs (in web version)). Some darker areas present
inside the particles prepared at pH 5.5 are due to larger and inhomogeneously
distributed pores present in these particles (Fig. 2,
first row). As can be observed, there is no aggregation or significant
change in the microstructure of the particles prepared at either pH
5.5 (Fig. 2, first row) or pH 6.8 (Fig. 2, second row) after heat
treatment. In Fig. 3 viscosities of the dispersions containing whey
protein particles (prepared at pH 5.5) and native whey proteins are
compared at a shear rate of 20 s1. Due to increased concentration of

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เวย์โปรตีนอนุภาค (ที่เตรียมไว้ใน ที่ pH 5.5 หรือ pH 6.8)มีกระจายใน 1% (w/w) WPI โซลูชัน (pH w 7) ที่เพิ่มขึ้นความเข้มข้นของอนุภาค เนื่องจากผลของอนุภาค การกำหนดบัฟเฟอร์การpH สุดท้าย dispersions ที่อาจไม่ได้ปรับให้ตรงค่า pH ดังนั้น สำหรับ dispersions ที่ประกอบด้วยอนุภาคโปรตีนเตรียมที่ pH 5.5 pH สุดท้ายถูก w6.8e6.9 ในขณะประกอบด้วยอนุภาคโปรตีนเธนเตรียมที่ pH 6.8 pHมีเล็กน้อยข้างต้น 7ความมั่นคงความร้อนของ dispersions ที่ถูกประเมินจากความร้อนรักษาที่ 90 C สำหรับ 30 นาที ต่อโครงสร้างจุลภาคของอนุภาคก่อน และ หลังการรักษาความร้อนถูกวิเคราะห์ ด้วย CLSM หลังจากตัวอย่างมีสีกับ Rhodamine B (Fig. 2) คล้ายกับสังเกต โดย SEM (Fig. 1), เราได้เห็นความแตกต่างที่ชัดเจนในการสัณฐานวิทยาของอนุภาคที่ pH แตกต่างกันใน CLSM เตรียมmicrographs รูปร่างของอนุภาคที่เตรียมที่ pH 6.8เป็นทรงกลมในขณะที่อนุภาคมีผิดปกติเมื่อเตรียมที่pH 5.5โปรตีนมีการกระจายภายในอนุภาค homogeneouslyเมื่อมีเตรียมอนุภาคที่ 6.8 (Fig. 2 แสดงเป็นพื้นที่สีเขียวใน micrographs (ในเว็บรุ่น)) บางพื้นที่เข้มอยู่ภายในอนุภาคที่เตรียมไว้ที่ค่า pH 5.5 ครบกำหนด จะมีขนาดใหญ่ และ inhomogeneouslyรูขุมขนที่กระจายอยู่ในอนุภาคเหล่านี้ (Fig. 2แถวแรก) จะสังเกตได้จาก มีเป็นไม่รวม หรือสำคัญการเปลี่ยนแปลงต่อโครงสร้างจุลภาคของอนุภาคที่เตรียมที่ pH ใด5.5 (fig. 2 แถวแรก) หรือ pH 6.8 (Fig. 2 แถวที่สอง) หลังจากความร้อนรักษา ใน Fig. 3 viscosities ของ dispersions ที่ประกอบด้วยหางนม(เตรียมที่ pH 5.5) อนุภาคโปรตีนและโปรตีนจากนมแม่เปรียบเทียบที่อัตราเฉือน 20 s 1 เนื่องจากความเข้มข้นที่เพิ่มขึ้นของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อนุภาคเวย์โปรตีน (จัดทำอย่างใดอย่างหนึ่งที่ pH 5.5 หรือค่า pH 6.8)
ได้รับการกระจายตัวใน 1% (w / w) วิธีการแก้ปัญหา WPI (pH กว้าง 7)
ไปที่การเพิ่มความเข้มข้นของอนุภาค เนื่องจากบัฟเฟอร์ผลของอนุภาคที่มีค่า pH สุดท้ายของการกระจายไม่สามารถปรับได้อย่างง่ายดายเดียวกันค่าพีเอช เป็นผลให้ในการกระจายที่มีอนุภาคโปรตีนเตรียมที่ pH 5.5 ค่า pH สุดท้ายคือ w6.8e6.9 ในขณะที่สำหรับการกระจายตัวที่มีอนุภาคโปรตีนเตรียมที่pH 6.8 ค่าความเป็นกรดเล็กน้อยข้างต้น7. เสถียรภาพความร้อนของการกระจายที่ถูกประเมิน หลังจากที่ความร้อนรักษาที่90 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 30 นาที จุลภาคของอนุภาคก่อนและหลังการรักษาความร้อนได้รับการวิเคราะห์ด้วย CLSM หลังจากที่ตัวอย่างที่ถูกย้อมด้วยสีโรดามีนบี(รูปที่. 2) คล้ายกับการสังเกตโดย SEM (รูปที่ 1). เรายังเห็นความแตกต่างที่ชัดเจนในลักษณะทางสัณฐานวิทยาของอนุภาคที่เตรียมไว้ที่pH แตกต่างกันใน CLSM ไมโคร รูปร่างของอนุภาคที่เตรียมไว้ที่ pH 6.8 เป็นทรงกลมในขณะที่อนุภาคที่มีความผิดปกติเมื่อเตรียมที่พีเอช 5.5. โปรตีนถูกแจกจ่ายเป็นเนื้อเดียวกันภายในอนุภาคเมื่ออนุภาคได้เตรียมที่ 6.8 (รูปที่. 2 ภาพเป็นพื้นที่สีเขียวในไมโคร(ในเว็บ รุ่น)) บางพื้นที่เข้มปัจจุบันภายในอนุภาคที่เตรียมไว้ที่ pH 5.5 เนื่องจากการขนาดใหญ่และ inhomogeneously กระจายอยู่ในรูขุมขนอนุภาคเหล่านี้ (รูปที่. 2 แถวแรก) ที่สามารถสังเกตไม่มีการรวมอย่างมีนัยสำคัญหรือการเปลี่ยนแปลงในโครงสร้างจุลภาคของอนุภาคที่จัดทำอย่างใดอย่างหนึ่งที่พีเอช5.5 (รูปที่. 2 แถวแรก) หรือพีเอช 6.8 (รูปที่. 2 แถวที่สอง) หลังจากที่ความร้อนรักษา ในรูป 3 ความหนืดของการกระจายที่มีเวย์อนุภาคโปรตีน(เตรียมที่ pH 5.5) และโปรตีนเวย์พื้นเมืองจะเทียบในอัตราเฉือนของ20 s 1 เนื่องจากการเพิ่มความเข้มข้นของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เวย์โปรตีนอนุภาค ( เตรียมไว้ให้ที่ pH 5.5 หรือพีเอช 6.8 )
การกระจายตัวใน 1% ( w / w ) โซลูชั่น WPI ( pH กว้าง 7 ) เพิ่ม
ความเข้มข้นของอนุภาค เนื่องจากการบัฟเฟอร์ของอนุภาค
M สุดท้ายของการกระจายจะสามารถปรับค่า pH เดียวกัน

ผล สำหรับการกระจายที่มีอนุภาคโปรตีนที่ pH 5.5
เตรียมสุดท้าย pH w6.8e6.9 ในขณะที่
การกระจายอนุภาคเตรียมโปรตีนที่พีเอช 6.8 pH
อยู่เล็กน้อยเหนือ 7 .
ความร้อนเสถียรภาพของการกระจายและหลังจากความร้อน
รักษาที่ 90
C เป็นเวลา 30 นาที สมบัติของอนุภาค
ก่อนและหลังการรักษาความร้อน วิเคราะห์ข้อมูลด้วย clsm หลังจาก
ตัวอย่างถูกย้อมด้วยสีโรดามีน บี ( รูปที่ 2 ) คล้ายกับ
สังเกตการณ์โดย SEM ( รูปที่ 1 )นอกจากนี้เรายังเห็นความแตกต่างชัดเจนใน
สัณฐานวิทยาของอนุภาคที่แตกต่างกันใน clsm เตรียมอ
micrographs . รูปร่างของอนุภาคที่เตรียมไว้ที่พีเอช 6.8
เป็นทรงกลม ส่วนอนุภาคที่ผิดปกติเมื่อเตรียมที่ pH 5.5
.
โปรตีนเป็นเนื้อเดียวกันกระจายภายในอนุภาค
เมื่ออนุภาคถูกเตรียมไว้ที่ 6.8 ( ภาพที่ 2 , ภาพเป็นพื้นที่สีเขียว
ใน micrographs ( ในรุ่นเว็บ ) )บางพื้นที่เข้มปัจจุบัน
ภายในอนุภาคเตรียมที่ pH 5.5 เนื่องจากมีขนาดใหญ่และ inhomogeneously
แจกรูอยู่ในอนุภาคเหล่านี้ ( รูปที่ 2
แถวแรก ) เท่าที่สังเกตได้ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญหรือ
ในสมบัติของอนุภาคที่เตรียมที่ pH
5.5 ( แถวแรก รูปที่ 2 ) หรือ พีเอช 6.8 ( แถวที่สอง รูปที่ 2 ) หลังจากการรักษาความร้อน

ในฟิค3 ความหนืดของ dispersions อนุภาคประกอบด้วยโปรตีนเวย์
( เตรียมที่ pH 5.5 และโปรตีนเวย์พื้นเมือง
เมื่อเทียบที่อัตราเฉือน 20 S  1 จากการเพิ่มความเข้มข้นของ