Although the output-based, goods-ce

Although the output-based, goods-centered paradigm is
compatible with deterministic models of moving things
through spatial dimensions (e.g., distribution of goods), it is
considerably less compatible with models of relationship. In
their role as distribution mechanisms for service provision
(FP3), goods may be instrumental in relationships, but they
are not parties to the relationship; inanimate items of
exchange cannot have relationships. Over the past 50 years,
marketing has been transitioning from a product and production
focus to a consumer focus and, more recently, from
a transaction focus to a relationship focus. The common
denominator of this customer-centric, relational focus is a
view of exchange that is driven by the individual consumer’s
perceived benefits from potential exchange partners’ offerings.
In general, consumers do not need goods. They need to
perform mental and physical activities for their own benefit,
to have others perform mental and physical activities for
them (Gummesson 1995; Kotler 1977), or to have goods that
assist them with these activities. In summary, they need services
that satisfy their needs

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แม้ว่ากระบวนทัศน์ ตามผลผลิต สินค้าแปลกเข้ากันได้กับแบบ deterministic ย้ายสิ่งผ่านมิติปริภูมิ (เช่น การกระจายสินค้า), เป็นน้อยมากเข้ากันได้กับรูปแบบของความสัมพันธ์ ในบทบาทของตนเป็นกลไกการกระจายบริการ(FP3), สินค้าอาจจะบรรเลงในความสัมพันธ์ แต่พวกเขาไม่ภาคีสัมพันธ์ สินค้า inanimateแลกเปลี่ยนไม่สามารถมีความสัมพันธ์กัน กว่า 50 ปีที่ผ่านมามีการเปลี่ยนตลาดจากผลิตภัณฑ์และการผลิตเน้น การเน้นผู้บริโภค เมื่อเร็ว ๆ นี้ จากเน้นธุรกรรมที่การเน้นความสัมพันธ์ ทั่วไปตัวหารของโฟกัสลูกค้าเจ้าพระยา เชิงนี้เป็นการดูอัตราแลกเปลี่ยนที่ขับเคลื่อน โดยผู้บริโภคในแต่ละผลประโยชน์ที่รับรู้จากศักยภาพแลกเปลี่ยนพันธมิตรเสนอทั่วไป ผู้บริโภคไม่ได้สินค้า พวกเขาต้องการทำจิตใจ และกิจกรรมทางกายภาพสำหรับตนได้ ประโยชน์จะให้คนอื่นทำกิจกรรมทางกายภาพ และจิตใจพวกเขา (Gummesson 1995 Kotler 1977), หรือมีสินค้าที่ช่วย ด้วยกิจกรรมเหล่านี้ ในสรุป กล่าวบริการที่ตอบสนองความต้องการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม้ว่าการส่งออกตามกระบวนทัศน์เป็นศูนย์กลางสินค้าคือเข้ากันได้กับรูปแบบที่กำหนดในการเคลื่อนย้ายสิ่งที่ผ่านมิติเชิงพื้นที่(เช่นการกระจายสินค้า) มันเป็นอย่างมากที่เข้ากันได้น้อยที่มีรูปแบบของความสัมพันธ์ ในบทบาทของพวกเขาเป็นกลไกสำหรับการกระจายการให้บริการ(FP3) สินค้าที่อาจจะเป็นประโยชน์ในความสัมพันธ์ แต่พวกเขาไม่ได้บุคคลที่มีความสัมพันธ์นั้น รายการชีวิตของการแลกเปลี่ยนไม่สามารถมีความสัมพันธ์ ที่ผ่านมา 50 ปีการตลาดที่ได้รับการก้าวออกมาจากผลิตภัณฑ์และการผลิตโฟกัสไปที่การมุ่งเน้นผู้บริโภคและเมื่อเร็วๆ นี้จากการมุ่งเน้นการทำธุรกรรมที่จะมุ่งเน้นความสัมพันธ์ ที่พบส่วนนี้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางมุ่งเน้นความสัมพันธ์เป็นมุมมองของการแลกเปลี่ยนที่ถูกขับเคลื่อนโดยผู้บริโภคของแต่ละบุคคลการรับรู้ประโยชน์จากข้อเสนอของพันธมิตรแลกเปลี่ยนที่อาจเกิดขึ้น. โดยทั่วไปผู้บริโภคไม่ต้องการสินค้า พวกเขาจำเป็นต้องทำกิจกรรมทางร่างกายและจิตใจเพื่อประโยชน์ของตัวเองที่จะมีคนอื่นๆ ทำกิจกรรมจิตและกายสำหรับพวกเขา(Gummesson 1995; Kotler 1977) หรือมีสินค้าที่ช่วยให้พวกเขามีกิจกรรมเหล่านี้ โดยสรุปที่พวกเขาต้องการบริการที่ตอบสนองความต้องการของพวกเขา