The U.S. recovery from the Great De

The U.S. recovery from the Great Depression was nearly as exceptional as the Depression itself. When Franklin Roosevelt took office in March 1933, the unemployment rate was 21 percent, real GNP per capita was lower than it had been in 1907, and much of the banking system had collapsed.1 Seven years later, in 1940, the unemployment rate had fallen to 9.5 percent and GNP per capita had grown 54 percent. Productivity had advanced at an unprecedented pace (Field 2011). But recovery had not been uniform. It was interrupted by a severe recession in 1937/38 in which the unemployment rate rose more than 3 percentage points.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การฟื้นตัวของสหรัฐจากภาวะซึมเศร้ามากเกือบยกเว้นเป็นโรคซึมเศร้าตัวเองได้ เมื่อแฟรงคลิรรูซเวลท์โอเอาสำนักงานในเดือน 1933 มีนาคม อัตราการว่างงานเป็นร้อยละ 21, real GNP ต่อ capita ต่ำกว่าได้ใน 8 ธันวาคมพ.ศ. 2450 มากของระบบธนาคารมี collapsed.1 เจ็ดปีต่อมา 1940 อัตราการว่างงานได้ลดลงร้อยละ 9.5 และ GNP ต่อ capita ก็เพิ่มขึ้นร้อยละ 54 ผลผลิตมีขั้นสูงที่เป็นประวัติการณ์ก้าว (ฟิลด์ 2011) แต่กู้ไม่ได้สม่ำเสมอ มันถูกขัดจังหวะ ด้วยการถดถอยอย่างรุนแรงในปีค.ศ. 1937/38 ที่อัตราการว่างงานกุหลาบมากกว่า 3 จุด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การกู้คืนจากสหรัฐตกต่ำเกือบเป็นพิเศษเช่นภาวะซึมเศร้าของตัวเอง แฟรงคลินรูสเวลเมื่อเอา​​สำนักงานมีนาคม 1933 อัตราการว่างงานอยู่ที่ร้อยละ 21 ผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติที่แท้จริงต่อหัวต่ำกว่าที่เคยเป็นมาในปี 1907 และมากของระบบธนาคารมี collapsed.1 เจ็ดปีต่อมาในปี 1940 อัตราการว่างงานมี ลดลงถึงร้อยละ 9.5 และผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติต่อหัวก็เพิ่มขึ้นร้อยละ 54 ผลผลิตได้สูงที่ก้าวประวัติการณ์ (สนาม 2011) แต่การกู้คืนไม่ได้เหมือนกัน มันถูกขัดจังหวะด้วยภาวะเศรษฐกิจถดถอยอย่างรุนแรงใน 1937-1938 ที่อัตราการว่างงานเพิ่มขึ้นมากกว่าร้อยละ 3 คะแนน