n 2002, William Kamkwamba had to dr

n 2002, William Kamkwamba had to drop out of school, as his father, a maize and tobacco farmer, could no longer afford his school fees. But despite this setback, William was determined to get his education. He began visiting a local library that had just opened in his old primary school, where he discovered a tattered science book. With only a rudimentary grasp of English, he taught himself basic physics - mainly by studying photos and diagrams. Another book he found there featured windmills on the cover and inspired him to try and build his own.

He started by constructing a small model. Then, with the help of a cousin and friend, he spent many weeks searching scrap yards and found old tractor fans, shock absorbers, plastic pipe and bicycle parts, which he used to build the real thing.

For windmill blades, William cut some bath pipe in two lengthwise, then heated the pieces over hot coals to press the curled edges flat. To bore holes into the blades, he stuck a nail through half a corncob, heated the metal red and twisted it through the blades. It took three hours to repeatedly heat the nail and bore the holes. He attached the blades to a tractor fan using proper nuts and bolts and then to the back axle of a bicycle. Electricity was generated through the bicycle dynamo. When the wind blew the blades, the bike chain spun the bike wheel, which charged the dynamo and sent a current through wire to his house.

What he had built was a crude machine that produced 12 volts and powered four lights. When it was all done, the windmill's wingspan measured more than eight feet and sat on top of a rickety tower 15 feet tall that swayed violently in strong gales. He eventually replaced the tower with a sturdier one that stands 39 feet, and built a second machine that watered a family garden.

The windmill brought William Kamkwamba instant local fame, but despite his accomplishment, he was still unable to return to school. However, news of his magetsi a mphepo - electric wind - spread beyond Malawi, and eventually things began to change. An education official, who had heard news of the windmill, came to visit his village and was amazed to learn that William had been out of school for five years. He arranged for him to attend secondary school at the government's expense and brought journalists to the farm to see the windmill. Then a story published in the Malawi Daily Mailcaught the attention of bloggers, which in turn caught the attention of organisers for the Technology Entertainment and Design conference.

In 2007, William spoke at the TED Global conference in Tanzania and got a standing ovation. Businessmen stepped forward with offers to fund his education and projects, and with money donated by them, he was able to put his cousin and several friends back into school and pay for some medical needs of his family. With the donation, he also drilled a borehole for a well and water pump in his village and installed drip irrigation in his father's fields.

The water pump has allowed his family to expand its crops. They have abandoned tobacco and now grow maize, beans, soybeans, potatoes and peanuts. The windmills have also brought big lifestyle and health changes to the other villagers. 'The village has changed a lot,' William says. 'Now, the time that they would have spent going to fetch water, they are using for doing other things. And also the water they are drinking is clean water, so there is less disease.' The villagers have also stopped using kerosene and can use the money previously spent on fuel to buy other things.

William Kamkwamba's example has inspired other children in the village to pursue science. William says they now see that if they put their mind to something, they can achieve it. 'It has changed the way people think,' he says

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

n ที่ 2002 วิลเลียม Kamkwamba มีออกจากโรงเรียน เป็นเกษตรกรของเขาพ่อ ข้าวโพด และยาสูบ ไม่สามารถจ่ายค่าเล่าเรียนของเขา แต่เซี่ยงไฮ้ วิลเลียมกำหนดจะได้รับการศึกษาของเขา เขาเริ่มเข้าพักภายในไลบรารีที่ได้เปิดเพียงแค่ในโรงเรียนประถมของเขาเก่า ที่เขาค้นพบหนังสือวิทยาศาสตร์ tattered มีเพียงการ rudimentary เข้าใจภาษาอังกฤษ เขาสอนเขาพื้นฐานฟิสิกส์ - ส่วนใหญ่ โดยการศึกษารูปภาพและไดอะแกรม สมุดอื่นเขาพบว่ามีกังหันลมบนหน้าปก และมีแรงบันดาลใจให้เขาสร้างของเขา และพยายามเองเขาเริ่มต้น โดยสร้างแบบจำลองขนาดเล็ก แล้ว ด้วยความช่วยเหลือของญาติและเพื่อน เขาใช้เวลาหลายสัปดาห์ค้นเมตรเศษ และพบว่ารถแทรกเตอร์เก่าพัดลม โช้คอัพ ท่อพลาสติก และชิ้น ส่วนจักรยาน ที่เขาใช้ในการสร้างสิ่งจริงสำหรับใบพัดกังหันลม วิลเลียมตัดท่อน้ำบางสองตามยาว จาก นั้นอุ่นชิ้นผ่านร้อน ๆ ให้กดแบนขอบม้วนงอ เจาะรูเข้าไปในใบพัด เขาติดเล็บผ่าน corncob ครึ่งตัว อุ่นโลหะสีแดง และบิดผ่านใบพัด ใช้เวลา 3 ชั่วโมงความร้อนเล็บซ้ำ ๆ และเจาะรู เขาแนบใบพัดพัดลมรถแทรกเตอร์โดยใช้สลักเกลียวและถั่วที่เหมาะสม แล้ว ไปเพลาหลังของจักรยาน ไฟฟ้าถูกสร้างขึ้นผ่านไดนาโมจักรยาน เมื่อลมพัดใบมีด โซ่จักรยานปั่นล้อจักรยาน ที่ชาร์จไดนาโม และส่งกระแสผ่านลวดที่บ้านของเขาสิ่งที่เขาได้สร้างเครื่องจักรน้ำมันดิบที่ผลิต 12 โวลต์ และขับเคลื่อนสี่ไฟได้ เมื่อมันทั้งหมดทำ ปีกกังหันลมนี้วัดมากกว่าแปดฟุต และนั่งอยู่บนหอคอยง่อนแง่น 15 ฟุตสูงที่เปี่ยมไปอย่างรุนแรงในพายุทิศแรง เขาในที่สุดแทนหออันแข็งแรงที่ยืนเท้า 39 และสร้างเครื่องสองที่รดน้ำสวนครอบครัวกังหันลมที่นำชื่อเสียงท้องถิ่นทันที William Kamkwamba แต่แม้ มีความสำเร็จของเขา เขาก็ยังไม่สามารถกลับไปโรงเรียน อย่างไรก็ตาม ข่าวของ magetsi ของเขา mphepo -ไฟฟ้าลม - ไปอย่างมาลาวี และในที่สุดสิ่งก็เริ่มเปลี่ยนแปลง การศึกษาอย่างเป็นทางการ ที่ได้ยินข่าวของกังหันลมนี้ มาเยี่ยมหมู่บ้าน และประหลาดใจมากที่เรียนว่า วิลเลียมได้รับจากโรงเรียนห้าปี เขาจัดให้เขาเข้าโรงเรียนมัธยมที่ค่าใช้จ่ายของรัฐบาล และนำนักข่าวไปฟาร์มจะเห็นกังหันลมนี้ แล้ว เรื่องตีพิมพ์ใน Mailcaught วันของมาลาวีสนใจของบล็อกเกอร์ ซึ่งจะจับความสนใจของผู้จัดงานสำหรับเทคโนโลยีบันเทิงและประชุมออกแบบใน 2007 วิลเลียมพูดที่ประชุม TED Global ในแทนซาเนีย และได้รับการยืนปรบมือ นักธุรกิจก้าวไปข้างหน้าเสนอกองทุนการศึกษาและโครงการ ของเขา และ ด้วยเงินบริจาคจากพวกเขา เขาก็สามารถที่จะนำลูกพี่ลูกน้องของเขา และเพื่อน ๆ กลับเข้าไปในโรงเรียน และจ่ายสำหรับบางความต้องการทางการแพทย์ของครอบครัว ด้วยเงินบริจาค เขายังเจาะ borehole สำหรับเครื่องสูบน้ำบ่อและน้ำในหมู่บ้าน และติดตั้งหยดน้ำในเขตข้อมูลของพ่อของเขาปั๊มน้ำได้อนุญาตให้ครอบครัวของเขาเพื่อขยายการปลูกพืช พวกเขาได้ทอดทิ้งยาสูบ และตอนนี้ ปลูกข้าวโพด ถั่ว ถั่วเหลือง มันฝรั่ง และถั่ว กังหันลมได้ยังนำไลฟ์สไตล์ใหญ่ และสุขภาพเปลี่ยนชาวบ้านอื่น ๆ วิลเลียมกล่าวว่า 'หมู่บ้านมีการเปลี่ยนแปลงมาก ' ตอนนี้ เวลาที่พวกเขาจะได้ใช้จะไปดึงน้ำ พวกเขาใช้สำหรับทำสิ่งอื่น ๆ และยัง มีการดื่มน้ำเป็นน้ำสะอาด มีโรคน้อย.' ชาวบ้านยังได้หยุดใช้น้ำมันก๊าด และสามารถใช้เงินก่อนหน้านี้ ใช้เชื้อเพลิงซื้อสิ่งอื่น ๆตัวอย่างวิลเลียม Kamkwamba มีแรงบันดาลใจเด็กคนอื่น ๆ ในหมู่บ้านการศึกษาวิทยาศาสตร์ วิลเลียมกล่าวว่า ขณะนี้เห็นว่า หากพวกเขาใส่ใจกับบางสิ่งบางอย่าง พวกเขาสามารถประสบความสำเร็จ 'มันมีการเปลี่ยนแปลงวิธีท่านคิดว่า เขากล่าว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

n 2002 วิลเลียม Kamkwamba ต้องออกจากโรงเรียนขณะที่พ่อของเขาและยาสูบข้าวโพดเกษตรกรไม่สามารถจ่ายค่าเล่าเรียนของเขา แต่แม้จะปราชัยวิลเลียมก็ตัดสินใจที่จะได้รับการศึกษาของเขา เขาเริ่มเข้ามาเยี่ยมชมห้องสมุดท้องถิ่นที่เพิ่งเปิดในโรงเรียนประถมศึกษาเก่าของเขาที่เขาค้นพบหนังสือวิทยาศาสตร์ขาดรุ่งริ่ง มีเพียงความเข้าใจพื้นฐานของภาษาอังกฤษเขาสอนเขาฟิสิกส์พื้นฐาน - ส่วนใหญ่โดยการศึกษารูปถ่ายและไดอะแกรม หนังสืออีกเล่มหนึ่งเขาก็พบว่ามีการให้ความสำคัญกังหันลมบนหน้าปกและแรงบันดาลใจให้เขาลองและสร้างของเขาเอง. เขาเริ่มต้นโดยการสร้างแบบจำลองขนาดเล็ก จากนั้นด้วยความช่วยเหลือของญาติและเพื่อนของเขาใช้เวลาหลายสัปดาห์ค้นหาเศษหลาและพบแฟนเก่ารถแทรกเตอร์, โช้คอัพ, ท่อและจักรยานชิ้นส่วนพลาสติกที่เขาใช้ในการสร้างสิ่งที่จริง. สำหรับใบพัดกังหันลม, วิลเลียมตัดอาบน้ำบางส่วน ท่อในสองยาวแล้วความร้อนชิ้นมากกว่าถ่านร้อนที่จะกดขอบแบนโค้งงอ หลุมเจาะลงในใบมีดที่เขาติดเล็บผ่านครึ่งซังข้าวโพดที่ร้อนโลหะสีแดงและบิดมันผ่านใบมีด มันต้องใช้เวลาสามชั่วโมงซ้ำไปซ้ำมาร้อนเล็บและเจาะหลุม เขาแนบใบพัดลมรถแทรกเตอร์ใช้ถั่วที่เหมาะสมและกลอนประตูและจากนั้นไปที่เพลาล้อหลังของจักรยาน ไฟฟ้าถูกสร้างขึ้นผ่านไดนาโมจักรยาน เมื่อลมพัดใบมีดโซ่จักรยานปั่นจักรยานล้อซึ่งเรียกเก็บไดนาโมและส่งปัจจุบันผ่านทางสายที่บ้านของเขา. สิ่งที่เขาได้สร้างขึ้นเป็นเครื่องที่ผลิตน้ำมันดิบ 12 โวลต์และขับเคลื่อนสี่ไฟ เมื่อมันถูกทำทั้งหมดนกกังหันลมที่วัดมากกว่าแปดฟุตและนั่งอยู่บนยอดหอคอยง่อนแง่น 15 ฟุตสูงที่เปี่ยมไปอย่างรุนแรงในพายุที่แข็งแกร่ง ในที่สุดเขาก็ถูกแทนที่หอกับหนึ่งแข็งแรงที่ยืน 39 ฟุตและสร้างเครื่องที่สองที่รดน้ำสวนครอบครัว. โรงสีนำวิลเลียม Kamkwamba ชื่อเสียงในท้องถิ่นทันที แต่อย่างไรก็ตามความสำเร็จของเขาเขาก็ยังคงไม่สามารถที่จะกลับไปที่โรงเรียน อย่างไรก็ตามข่าวการ magetsi เขา mphepo - ลมไฟฟ้า - แพร่กระจายเกินกว่าประเทศมาลาวีและในที่สุดสิ่งที่เริ่มมีการเปลี่ยนแปลง อย่างเป็นทางการการศึกษาที่เคยได้ยินข่าวของกังหันลมที่มาเยี่ยมหมู่บ้านของเขาและประหลาดใจที่จะเรียนรู้ว่าวิลเลียมได้รับการออกจากโรงเรียนเป็นเวลาห้าปี เขาจัดให้เขาเข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมที่ค่าใช้จ่ายของรัฐบาลและนำผู้สื่อข่าวไปที่ฟาร์มเพื่อดูกังหันลม แล้วเรื่องที่ตีพิมพ์ในประเทศมาลาวีประจำวัน Mailcaught ความสนใจของนักเขียนบล็อกซึ่งจะจับความสนใจของการจัดงานสำหรับการประชุมเทคโนโลยีความบันเทิงและการออกแบบได้. ในปี 2007 วิลเลียมพูดในที่ประชุม TED ทั่วโลกในแทนซาเนียและได้ยืนปรบมือ ธุรกิจก้าวไปข้างหน้ากับข้อเสนอกองทุนเพื่อการศึกษาและโครงการของเขาและด้วยเงินบริจาคจากพวกเขาก็สามารถที่จะนำญาติและเพื่อนอีกหลายคนของเขากลับเข้าไปในโรงเรียนและจ่ายสำหรับความต้องการทางการแพทย์บางส่วนของครอบครัวของเขา ด้วยการบริจาคนอกจากนี้เขายังเจาะหลุมเจาะสำหรับดีและปั๊มน้ำในหมู่บ้านของเขาและติดตั้งน้ำหยดในสาขาของพ่อของเขา. ปั๊มน้ำได้รับอนุญาตให้ครอบครัวของเขาที่จะขยายการปลูกพืชของมัน พวกเขาได้ละทิ้งยาสูบและตอนนี้เติบโตข้าวโพด, ถั่ว, ถั่วเหลือง, มันฝรั่งและถั่วลิสง กังหันลมยังได้นำวิถีชีวิตและสุขภาพขนาดใหญ่การเปลี่ยนแปลงให้กับชาวบ้านอื่น ๆ 'หมู่บ้านมีการเปลี่ยนแปลงมาก' วิลเลียมกล่าวว่า 'ตอนนี้เวลาที่พวกเขาจะได้ใช้จ่ายไปตักน้ำที่พวกเขาจะใช้สำหรับการทำสิ่งอื่น ๆ และยังมีน้ำที่พวกเขากำลังดื่มน้ำสะอาดเพื่อให้มีโรคน้อย. ชาวบ้านได้หยุดยังมีการใช้น้ำมันก๊าดและสามารถใช้เงินที่ใช้ก่อนหน้านี้เกี่ยวกับน้ำมันเชื้อเพลิงที่จะซื้อสิ่งอื่น ๆ . ตัวอย่างเช่นวิลเลียม Kamkwamba ได้แรงบันดาลใจจากเด็กคนอื่น ๆ ในหมู่บ้านที่จะไล่ตามวิทยาศาสตร์ วิลเลียมกล่าวว่าตอนนี้พวกเขาเห็นว่าถ้าพวกเขานำความคิดของพวกเขาเพื่อสิ่งที่พวกเขาจะประสบความสำเร็จ 'มันมีการเปลี่ยนแปลงวิธีที่ผู้คนคิดว่า' เขากล่าวว่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

n 2002 , วิลเลียม kamkwamba ต้องออกจากโรงเรียน เพราะพ่อของเขา , ข้าวโพดและไร่ยาสูบ ไม่สามารถจ่ายค่าเล่าเรียนให้เขา แต่ ถึงจะเกิดเรื่องนี้ขึ้น วิลเลี่ยมได้รับการพิจารณาระดับการศึกษาของเขา เขาเริ่มเยี่ยมชมห้องสมุดท้องถิ่นที่เพิ่งเปิดในโรงเรียนเก่าของเขาที่เขาพบหนังสือวิทยาศาสตร์ผ้าขี้ริ้วแล้ว มีเพียงความเข้าใจพื้นฐานของภาษาอังกฤษเขาสอนเองพื้นฐานฟิสิกส์ - โดยส่วนใหญ่เรียนไดอะแกรมภาพถ่ายและ . หนังสืออีก เขาพบว่ามีจุดเด่นกังหันลมบนหน้าปกและแรงบันดาลใจให้เขาและพยายามสร้างของเขาเองเขาเริ่มต้นด้วยการสร้างรูปแบบขนาดเล็ก จากนั้น ด้วยความช่วยเหลือของญาติและเพื่อน เขาใช้เวลาหลายสัปดาห์การค้นหาเมตรเศษ และพบแฟน รถแทรกเตอร์เก่า โช้คอัพ ท่อพลาสติก และชิ้นส่วนของจักรยานที่เขาใช้ในการสร้างจริงสำหรับกังหันลมใบมีดตัดท่อ วิลเลี่ยม อาบสองชิ้นตามยาวแล้วอุ่นกว่าถ่านร้อนกดโค้ง ขอบเรียบ เจาะหลุมเป็นคมดาบ เขาจิกเล็บผ่านครึ่งซังข้าวโพด , ให้ความร้อนโลหะสีแดงและบิดมันผ่านใบมีด มันใช้เวลาสามชั่วโมงซ้ำความร้อนเล็บและเจาะหลุม เขาแนบใบมีดรถแทรกเตอร์พัดลมใช้ถั่วที่เหมาะสมและสลักเกลียวและจากนั้นไปที่เพลาหลังของจักรยาน ไฟฟ้าถูกสร้างขึ้นผ่านจักรยานไดนาโม . เมื่อลมพัดใบโซ่จักรยานปั่นจักรยานล้อซึ่งเรียกไดนาโม และส่งกระแสผ่านลวดไปที่บ้านของเขาสิ่งที่เขาได้สร้างขึ้นเป็นเครื่องจักรที่ผลิตน้ำมันดิบ 12 โวลต์และสี่ไฟขับเคลื่อน เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย กังหันนั่น กางปีกวัดมากกว่าแปดฟุตและนั่งอยู่บนด้านบนของหอ 15 ฟุตที่ง่อนแง่นโอนเอนอย่างรุนแรงใน Gales แข็งแรง ในที่สุดเขาก็ถูกแทนที่ด้วยหนึ่งที่หอคอยแข็งแรงยืน 39 ฟุต และสร้างสองเครื่องรดน้ำสวนครอบครัวสีลมพาวิลเลี่ยม kamkwamba ทันทีภายในชื่อเสียง แต่แม้จะมีความสำเร็จของเขา เขายังคงไม่สามารถที่จะกลับไปโรงเรียน อย่างไรก็ตาม ข่าวของเขา magetsi เป็น mphepo - ไฟฟ้าลม - แพร่กระจายเกินกว่า มาลาวี และในที่สุดทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนแปลง การศึกษาอย่างเป็นทางการที่ได้ยินข่าวของกังหันลมมาเยี่ยมหมู่บ้านของเขาและประหลาดใจที่จะเรียนรู้ว่า วิลเลี่ยม ได้ออกจากโรงเรียนมา 5 ปี เขาเสนอให้เขาเข้าร่วมโรงเรียนมัธยมที่ค่าใช้จ่ายของรัฐบาลและนำผู้สื่อข่าวไปยังฟาร์มเห็นกังหันลม แล้วเรื่องที่ตีพิมพ์ใน mailcaught ทุกวัน มาลาวี ความสนใจของบล็อก ซึ่งจะเป็นที่สนใจของผู้จัด สำหรับเทคโนโลยีความบันเทิงและการออกแบบการประชุมใน 2007 , วิลเลียมพูดที่เท็ดทั่วโลกการประชุมในประเทศแทนซาเนียและได้ยืนปรบมือต้อนรับ . นักธุรกิจก้าวไปข้างหน้ากับข้อเสนอของเขา และโครงการกองทุนการศึกษา และเงินบริจาคจากเขา เขาสามารถให้ญาติและเพื่อน ๆหลาย ๆ กลับเข้ามาในโรงเรียนและจ่ายสำหรับความต้องการทางการแพทย์ของครอบครัวของเขา ด้วยการบริจาค เขายังเจาะบาดาลเป็นอย่างดี และเครื่องสูบน้ำใน หมู่บ้านของเขาและติดตั้งหยดน้ำชลประทานในเขตของพ่อของเขาปั๊มน้ำได้อนุญาตให้ครอบครัวของเขาที่จะขยายพืชของ พวกเขาได้ละทิ้งยาสูบและปลูกตอนนี้ ข้าวโพด ถั่วเขียว ถั่วเหลือง มันฝรั่ง และถั่ว กังหันลมยังนำวิถีชีวิตสุขภาพและการเปลี่ยนแปลงใหญ่กับชาวบ้านคนอื่น ๆ . หมู่บ้านมีการเปลี่ยนแปลงมาก " " วิลเลียม กล่าว ตอนนี้ เวลาที่พวกเขาจะได้ใช้เวลาไปตักน้ำ พวกเขาจะใช้สำหรับการทำสิ่งอื่น ๆ และน้ำที่พวกเขาดื่มน้ำที่สะอาด ก็จะมีโรคน้อยลง " ชาวบ้านยังต้องหยุดการใช้น้ำมันก๊าด และ สามารถ ใช้ เงิน ก่อนหน้านี้ใช้เชื้อเพลิงเพื่อซื้อสิ่งอื่น ๆตัวอย่างของวิลเลียม kamkwamba ได้แรงบันดาลใจจากเด็กคนอื่น ๆในหมู่บ้านตามศาสตร์ วิลเลียมกล่าวว่า พวกเขาเห็น ว่า ถ้าเค้าตั้งใจจะทำอะไร พวกเขาสามารถบรรลุมัน . มันมีการเปลี่ยนแปลงวิธีที่ผู้คนคิดว่า " เขากล่าวว่า